21

Lip 2003

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r.

o cudzoziemcach

Uwaga!

Poniżej widzisz treść ustawy, aktualną w momencie publikacji. Od tamtej pory, tekst zmienił się 29 razy.
Zobacz aktualną wersję tej ustawy »

Strona z 39
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
1175
USTAWA
z dnia 13 czerwca 2003 r.
o cudzoziemcach
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wjazdu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez
to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu cudzoziemców
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tryb postępo-
wania oraz organy właściwe w tych sprawach.
Art. 2. Cudzoziemcem jest każdy, kto nie posiada
obywatelstwa polskiego.
Art. 3. Ustawy nie stosuje się do:
1) szefów i członków personelu misji dyplomatycznych,
kierowników urzędów konsularnych i członków per-
sonelu konsularnego państw obcych oraz innych
osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów
lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzyna-
rodowych, pod warunkiem wzajemności i posiada-
nia przez te osoby dokumentów potwierdzających
pełnienie przez nie funkcji, z wyjątkiem art. 13 ust. 1,
art. 25, 26, 35—41, 51 ust. 1 i art. 144;
2) obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
oraz członków ich rodzin, a także do obywateli
państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
które nie należą do Unii Europejskiej, ale na pod-
stawie umów zawartych z Unią Europejską korzy-
stają ze swobody przepływu osób i członków ich
rodzin, w zakresie uregulowanym w ustawie z dnia
27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach wjazdu
i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Eu-
ropejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 141, poz. 1180
oraz z 2003 r. Nr 128, poz. 1175);
3) cudzoziemców ubiegających się o ochronę oraz
objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia
13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. Nr 128, poz. 1176), w zakresie w niej uregu-
lowanym;
4) cudzoziemców polskiego pochodzenia i członków
najbliższej rodziny repatrianta, w zakresie uregulo-
wanym w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repa-
triacji (Dz. U. Nr 106, poz. 1118, z późn. zm.
1)
).
———————
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.
z 2001 r. Nr 42, poz. 475 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r.
Nr 113, poz. 984 i Nr 127, poz. 1090.
Dziennik Ustaw Nr 128 8530 Poz. 1175
Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) dokument podróży — dokument uznany przez wła-
ściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, uprawniają-
cy do przekroczenia granicy, wydany cudzoziemco-
wi przez organ państwa obcego, organ polski lub
organizację międzynarodową albo podmiot upo-
ważniony przez organ państwa obcego lub obcą
władzę o charakterze państwowym;
2) granica — granicę państwową Rzeczypospolitej
Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 12 październi-
ka 1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U.
Nr 78, poz. 461, z późn. zm.
2)
);
3) przewoźnik — osobę fizyczną lub prawną zajmują-
cą się zarobkowo przewozem osób drogą powietrz-
ną, morską lub lądową;
4) strefa tranzytowa lotniska międzynarodowego —
teren lotniska międzynarodowego położonego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, rozciągający
się między pokładem statku powietrznego a stano-
wiskiem kontroli granicznej, który obejmuje płytę
oraz pomieszczenia lotniska;
5) wiza — zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez
organ polski lub organ, którego właściwość w tej
sprawie wynika z postanowień umów międzynaro-
dowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską,
uprawniające go do wjazdu na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej, przejazdu przez to terytorium,
pobytu na nim i wyjazdu z terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej w czasie, w celu i na warunkach
w nim określonych;
6) zezwolenie na pracę — zezwolenie na pracę wyda-
wane na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia
1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobo-
ciu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, Nr 90, poz. 844
i Nr 122, poz. 1143);
7) zgoda na pobyt tolerowany — zgodę na pobyt to-
lerowany w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca
2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 5. Cudzoziemca będącego obywatelem
dwóch lub więcej państw traktuje się jako obywatela
tego państwa, którego dokument podróży stanowił
podstawę wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej.
Art. 6. W sprawach należących do właściwości wo-
jewody, w których wojewoda jest organem właściwym
do rozpatrzenia odwołania w sprawach uregulowa-
nych w ustawie lub organem wyższego stopnia jest
Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców,
nie stosuje się art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r.
o administracji rządowej w województwie (Dz. U.
z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.
3)
).
Art. 7. 1. Do postępowań w sprawach uregulowa-
nych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępo-
wania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi
inaczej.
2. Do postępowań w sprawach uregulowanych
w ustawie, a należących do właściwości konsulów, sto-
suje się przepisy ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funk-
cjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
z 2002 r. Nr 215, poz. 1823), o ile ustawa nie stanowi
inaczej.
Art. 8. 1. Wojewoda, konsul, komendant granicznej
placówki kontrolnej Straży Granicznej, komendant od-
działu Straży Granicznej, Komendant Główny Straży
Granicznej oraz Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji
i Cudzoziemców mogą odstąpić od uzasadnienia, w ca-
łości lub w części, decyzji lub postanowienia wydanych
na podstawie ustawy, jeżeli wymagają tego względy
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony
bezpieczeństwa i porządku publicznego, z zastrzeże-
niem ust. 2.
2. Nie można odstąpić od uzasadnienia w części do-
tyczącej stwierdzania przesłanki polskiego pochodze-
nia cudzoziemca.
Art. 9. Jeżeli terytorialny zasięg działania oddzia-
łów Straży Granicznej nie obejmuje części terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, zadania określone w art. 8,
62 ust. 3 pkt 1, ust. 5 i 6, art. 70 ust. 3 pkt 1, ust. 5 i 6 wy-
konuje na tej części terytorium Komendant Główny
Straży Granicznej.
Art. 10. Cudzoziemca ubiegającego się o wydanie
lub przedłużenie wizy, udzielenie zezwolenia na zamiesz-
kanie na czas oznaczony albo udzielenie zezwolenia na
osiedlenie się należy pouczyć w języku dla niego zrozu-
miałym o zasadach i trybie postępowania oraz o przysłu-
gujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach.
Art. 11. 1. Wnioski w sprawach uregulowanych
w ustawie sporządza się w języku polskim.
2. Wniosek o wydanie wizy przez konsula może być
sporządzony w języku obcym, wskazanym przez kon-
sula.
3. Dokumenty sporządzone w języku obcym, służą-
ce za dowód w postępowaniu prowadzonym na pod-
stawie ustawy, powinny być składane wraz z ich tłuma-
czeniem na język polski, dokonanym przez tłumacza
przysięgłego.
4. W protokołach przesłuchania cudzoziemców
składających wnioski w sprawach uregulowanych
w ustawie podaje się imię i nazwisko tłumacza.
———————
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.
z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271, z 2000 r. Nr 12,
poz. 136 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 45,
poz. 498.
———————
3)
Zmiany tekstu jednolitego ustawy zostały ogłoszone
w Dz. U. z 2001 r. Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 37,
poz. 329, Nr 41, poz. 365, Nr 62, poz. 558, Nr 89, poz. 804
i Nr 200, poz. 1688 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450.
Dziennik Ustaw Nr 128 8531 Poz. 1175
Art. 12. 1. W postępowaniach oraz rejestrach pro-
wadzonych na podstawie ustawy mogą być przetwa-
rzane następujące dane cudzoziemca:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) nazwisko poprzednie;
3) nazwisko rodowe;
4) płeć;
5) imię ojca;
6) imię i nazwisko rodowe matki;
7) data urodzenia lub wiek;
8) miejsce i kraj urodzenia;
9) rysopis:
a) wzrost w centymetrach,
b) kolor oczu,
c) znaki szczególne;
10) odciski linii papilarnych;
11) obywatelstwo;
12) narodowość;
13) stan cywilny;
14) wykształcenie;
15) zawód wykonywany;
16) miejsce pracy;
17) miejsce zamieszkania lub pobytu;
18) informacje o karalności, o prowadzonych przeciw-
ko niemu postępowaniach karnych i postępowa-
niach w sprawach o wykroczenia oraz o wydanych
w stosunku do niego orzeczeniach w postępowa-
niu sądowym lub administracyjnym;
19) stosunek do służby wojskowej;
20) informacje o podróżach i pobytach zagranicznych
w okresie ostatnich 5 lat.
2. W postępowaniu w sprawie o wydanie lub prze-
dłużenie wizy, o odmowę wjazdu oraz w postępowaniu
o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas ozna-
czony oprócz danych, o których mowa w ust. 1, mogą
być również przetwarzane dane dotyczące stanu zdro-
wia cudzoziemca.
Rozdział 2
Przekraczanie granicy
Art. 13. 1. Cudzoziemiec może przekroczyć granicę
oraz przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej, jeżeli posiada ważny dokument podróży oraz wi-
zę, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
2. Przekroczenie granicy przez cudzoziemca może
być uzależnione od uiszczenia przez niego opłaty zwią-
zanej z wjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej, jeżeli wymaga tego zachowanie zasady wzajem-
ności w stosunkach z innymi państwami.
3. Opłata, o której mowa w ust. 2, stanowi dochód
budżetu państwa.
4. Rada Ministrów może określić, w drodze rozpo-
rządzenia, listę państw, których obywatele są obowią-
zani uiścić opłatę, o której mowa w ust. 2, wysokość tej
opłaty oraz organy właściwe do jej pobrania lub kon-
troli jej uiszczenia.
5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, na-
leży uwzględnić wysokość opłat za przekroczenie gra-
nicy państwowej, stosowanych wobec obywateli pol-
skich w państwach, których obywatele będą obowiąza-
ni do uiszczenia opłaty. Przy wyznaczaniu właściwych
organów bierze się pod uwagę względy organizacyjno-
-porządkowe na granicy oraz to, czy wobec obywateli
państw objętych rozporządzeniem istnieje obowiązek
wizowy lub czy mają oni możliwość uiszczenia opłaty
przed przekroczeniem granicy.
Art. 14. 1. Cudzoziemiec może być niezwłocznie do-
prowadzony do granicy, jeżeli został zatrzymany
w strefie nadgranicznej bezpośrednio po przekrocze-
niu granicy nieumyślnie i niezgodnie z przepisami.
2. Organ, który zatrzymał cudzoziemca w związku
z przekroczeniem granicy wbrew przepisom prawa, po-
biera od niego odciski linii papilarnych, chyba że cudzo-
ziemiec został niezwłocznie doprowadzony do granicy.
3. Odciski linii papilarnych od cudzoziemca, o któ-
rym mowa w ust. 2, pobiera się za pomocą kart dakty-
loskopijnych lub urządzenia do elektronicznego pobie-
rania odcisków.
Art. 15. 1. Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej powinien posiadać i okazać
na żądanie uprawnionego organu środki finansowe
niezbędne do pokrycia kosztów wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez to teryto-
rium, pobytu na nim i wyjazdu z terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej lub dokumenty umożliwiające uzyska-
nie takich środków oraz zezwolenie na wjazd do inne-
go państwa lub na powrót do kraju pochodzenia, jeże-
li takie zezwolenie jest wymagane.
2. Posiadanie środków finansowych, o których mo-
wa w ust. 1, może być potwierdzone przez okazanie za-
proszenia.
3. Środków finansowych i dokumentów, o których
mowa w ust. 1, nie okazują cudzoziemcy:
1) przekraczający granicę na podstawie:
a) umów i porozumień międzynarodowych, które
przewidują zwolnienie cudzoziemca z obowiąz-
ku posiadania tych środków albo obowiązek po-
Dziennik Ustaw Nr 128 8532 Poz. 1175
krycia kosztów jego pobytu przez polskie organy
państwowe lub instytucje publiczne,
b) umów o małym ruchu granicznym, umów
o uproszczonym trybie przekraczania granicy
lub umów, które określają warunki przekracza-
nia granicy w przejściach na szlakach turystycz-
nych przecinających granicę,
c) wizy wjazdowej,
d) wizy pobytowej w celu wykonywania pracy,
e) wizy pobytowej w celu korzystania z ochrony
czasowej,
f) wizy pobytowej w celu udziału w postępowaniu
w sprawie o udzielenie azylu,
g) karty pobytu;
2) przekraczający granicę w związku z niesieniem po-
mocy charytatywnej;
3) uczestnicy akcji ratunkowych.
4. Kontroli posiadania dokumentu podróży i wizy,
o których mowa w art. 13 ust. 1, oraz środków finanso-
wych, dokumentów i zezwolenia, o których mowa
w ust. 1, podczas przekraczania przez cudzoziemca gra-
nicy dokonuje komendant granicznej placówki kontrol-
nej Straży Granicznej.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw fi-
nansów publicznych, ministrem właściwym do spraw
zagranicznych i ministrem właściwym do spraw zdro-
wia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość środ-
ków finansowych, które powinien posiadać cudzozie-
miec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej, i dokumenty, które mogą potwierdzić posiadanie
tych środków, oraz cel przekroczenia przez cudzoziem-
ca granicy, jeżeli ze względu na ten cel następuje zróż-
nicowanie wysokości środków.
6. Określona w rozporządzeniu, o którym mowa
w ust. 5, wysokość środków finansowych powinna za-
pewniać pokrycie przez cudzoziemca kosztów zakwate-
rowania, wyżywienia, leczenia, przejazdu i wyjazdu
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uwzględ-
niać wiek cudzoziemca i cel przekroczenia przez niego
granicy. Rodzaj dokumentów, określonych w rozporzą-
dzeniu, powinien zapewniać możliwość potwierdzenia
przez nie posiadania tych środków w wymaganej wy-
sokości.
7. Cudzoziemcy wjeżdżający do Rzeczypospolitej
Polskiej w celu wykonywania określonych czynności
zawodowych mogą być zwolnieni z obowiązku posia-
dania:
1) dokumentu podróży pod warunkiem posiadania
przez nich dokumentów potwierdzających, że
wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
związany z wykonywaniem tych czynności zawo-
dowych;
2) środków finansowych, o których mowa w ust. 1, je-
żeli nie ponoszą kosztów pobytu na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej.
8. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia,
określić:
1) kategorie cudzoziemców, którzy w związku z wyko-
nywaniem określonych czynności zawodowych są
zwolnieni z obowiązku, o którym mowa w ust. 7,
uwzględniając specyfikę tych czynności;
2) dokumenty potwierdzające, że wjazd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest związany z wykony-
waniem czynności zawodowych, o których mowa
w pkt 1, uwzględniając konieczność zapewnienia
kontroli ruchu granicznego;
3) przypadki, w których uznaje się, że w związku z wy-
konywaniem czynności zawodowych cudzozie-
miec nie ponosi kosztów pobytu na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, uwzględniając sposób orga-
nizacji wykonywania tych czynności;
4) wysokość środków finansowych, które powinien
posiadać cudzoziemiec wykonujący określone
czynności zawodowe, gdy ponosi on koszty poby-
tu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 16. 1. Zaproszenie, o którym mowa w art. 15
ust. 2, mogą wystawić:
1) obywatel polski zamieszkały na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej,
2) cudzoziemiec przebywający bezpośrednio przed
wystawieniem zaproszenia legalnie przez okres co
najmniej 5 lat na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej lub posiadający zezwolenie na osiedlenie się,
3) osoba prawna lub jednostka organizacyjna niepo-
siadająca osobowości prawnej, mająca siedzibę na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
— zwani dalej „zapraszającymi”.
2. W zaproszeniu zamieszcza się:
1) dane zapraszającego:
a) imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodze-
nia, obywatelstwo, adres zamieszkania, zawód,
rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości lub
b) firmę albo nazwę, numer REGON oraz siedzibę
osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie-
posiadającej osobowości prawnej;
2) imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia,
płeć, obywatelstwo, adres zamieszkania, serię i nu-
mer dokumentu podróży zapraszanego cudzo-
ziemca oraz stopień pokrewieństwa z zapraszają-
cym;
3) imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia i płeć mał-
żonka oraz dzieci zapraszanego cudzoziemca, o ile
są zapraszani;
Dziennik Ustaw Nr 128 8533 Poz. 1175
4) zobowiązanie się zapraszającego do pokrycia kosz-
tów związanych z pobytem i wyjazdem zapraszane-
go cudzoziemca, w tym kosztów ewentualnego le-
czenia oraz kosztów wydalenia z terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej;
5) określenie czasu, na który zapraszający zaprasza
cudzoziemca;
6) nazwę organu, który dokonał wpisu zaproszenia do
ewidencji zaproszeń;
7) datę i numer wpisu zaproszenia do ewidencji za-
proszeń;
8) podpis zapraszającego.
Art. 17. 1. Zaproszenie uzyskuje ważność z chwilą
wpisania go, na wniosek zapraszającego, do ewidencji
zaproszeń i jest ważne przez okres roku.
2. Na żądanie organu, który przyjął wniosek o wpi-
sanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń, zapraszają-
cy jest obowiązany przedstawić dokumenty potwier-
dzające możliwość wywiązania się z zobowiązania do
pokrycia kosztów związanych z pobytem cudzoziemca,
a w szczególności dokumenty potwierdzające posiada-
nie źródeł dochodów lub własnych środków material-
nych i ich wysokość oraz dokumenty potwierdzające
tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego
lub możliwość zapewnienia cudzoziemcowi zamiesz-
kania.
3. Decyzję o odmowie wpisania lub o unieważnie-
niu wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń wy-
daje się, jeżeli:
1) zapraszanym jest cudzoziemiec, w przypadku któ-
rego zachodzi którakolwiek z okoliczności, o któ-
rych mowa w art. 42 pkt 2, 4 i 7;
2) sytuacja finansowa zapraszającego, a w przypadku
osoby fizycznej także warunki mieszkaniowe,
wskazują, że nie będzie on w stanie zadośćuczynić
obowiązkom przyjętym na siebie w zaproszeniu;
3) zapraszający nie wykonał zobowiązań wynikają-
cych z uprzednio wystawionego zaproszenia.
4. Unieważnienie wpisania zaproszenia do ewiden-
cji zaproszeń powoduje utratę jego ważności.
Art. 18. Wojewoda właściwy ze względu na miejsce
zamieszkania lub siedzibę zapraszającego wpisuje za-
proszenie do ewidencji zaproszeń lub wydaje decyzję
o odmowie wpisania albo o unieważnieniu zaprosze-
nia.
Art. 19. 1. W przypadku gdy zapraszający nie wyko-
nał zobowiązań wynikających z wystawionego zapro-
szenia, wojewoda określi, w drodze decyzji, wysokość
kosztów poniesionych przez Skarb Państwa, związa-
nych z pobytem cudzoziemca i opuszczeniem przez
niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które za-
praszający jest obowiązany pokryć.
2. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają eg-
zekucji w trybie przepisów o egzekucji administracyj-
nej należności pieniężnych. Przepisu art. 15 ustawy
z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyj-
nym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968,
z późn. zm.
4)
) o doręczeniu upomnienia nie stosuje się.
Art. 20. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrz-
nych określi, w drodze rozporządzenia, wzory:
1) zaproszenia,
2) formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewi-
dencji zaproszeń
— uwzględniając dane, o których mowa w art. 16
ust. 2.
2. Wzór formularza wniosku, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2, powinien uwzględniać także nazwiska
poprzednie i cel wjazdu osoby zapraszanej oraz dane
dotyczące sytuacji finansowej i warunków mieszkanio-
wych zapraszającego.
3. W przypadku zmiany wzoru zaproszenia w rozpo-
rządzeniu, o którym mowa w ust. 1, można określić ter-
min ważności zaproszeń wydanych na blankietach do-
tychczasowego wzoru oraz termin, do którego mogą
być stosowane blankiety dotychczasowego wzoru.
Art. 21. 1. Cudzoziemcowi odmawia się wjazdu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
1) nie posiada dokumentu podróży lub wizy, o których
mowa w art. 13 ust. 1, albo nie uiścił opłaty, do któ-
rej uiszczenia był obowiązany na podstawie art. 13
ust. 2;
2) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców,
których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej jest niepożądany;
3) nie posiada środków finansowych lub zezwolenia,
o których mowa w art. 15 ust. 1;
4) okoliczności związane z jego wjazdem na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej wskazują, że wjazd
ma cel inny niż deklarowany;
5) istnieje uzasadnione podejrzenie, że jego wjazd lub
pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spo-
wodowałyby zagrożenie dla zdrowia publicznego;
6) jego wjazd lub pobyt mogą stanowić zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo
ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego
bądź jeżeli naruszyłyby one interes Rzeczypospoli-
tej Polskiej;
7) od dnia, w którym poprzednia decyzja o odmowie
wjazdu została wydana, nie upłynął rok, a cudzo-
———————
4)
Zmiany tekstu jednolitego ustawy zostały ogłoszone
w Dz. U. z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1090,
Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387,
Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1679 i Nr 216, poz. 1824 oraz
z 2003 r. Nr 80, poz. 718.
Dziennik Ustaw Nr 128 8534 Poz. 1175
ziemiec nie przedstawił nowych okoliczności
w sprawie.
2. Cudzoziemcowi, któremu wydano wizę na pod-
stawie art. 33, nie można odmówić wjazdu.
Art. 22. Cudzoziemcowi, który posiada przy wjeź-
dzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środki fi-
nansowe w wysokości mniejszej od wymaganej do po-
krycia kosztów pobytu w celu i okresie przez niego za-
deklarowanych, można określić czas pobytu na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio do ilości
posiadanych przez niego środków.
Art. 23. 1. Decyzje o odmowie wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i decyzje o określeniu czasu
pobytu cudzoziemca na tym terytorium odpowiednio
do ilości posiadanych przez niego środków finanso-
wych wydaje komendant granicznej placówki kontrol-
nej Straży Granicznej.
2. Od decyzji komendanta granicznej placówki kon-
trolnej Straży Granicznej przysługuje odwołanie do Ko-
mendanta Głównego Straży Granicznej.
3. Decyzjom, o których mowa w ust. 1, nadaje się
rygor natychmiastowej wykonalności.
4. Komendant granicznej placówki kontrolnej
Straży Granicznej odnotowuje wydanie decyzji, o któ-
rych mowa w ust. 1, w dokumencie podróży cudzo-
ziemca.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych okre-
śli, w drodze rozporządzenia, sposób odnotowywania
w dokumencie podróży cudzoziemca:
1) wydania decyzji o określeniu czasu pobytu cudzo-
ziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) wydania decyzji o odmowie wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Sposób odnotowywania powinien zapewniać możli-
wość ustalenia podczas kontroli dokumentu podróży
cudzoziemca, czy i w jakim dniu decyzje takie zostały
wydane.
Art. 24. 1. Postępowanie prowadzone przez organy
Straży Granicznej przed wydaniem decyzji, o których
mowa w art. 23 ust. 1, ogranicza się do:
1) przesłuchania cudzoziemca;
2) kontroli dokumentów posiadanych przez cudzo-
ziemca;
3) przesłuchania osób wskazanych przez cudzoziem-
ca, towarzyszących mu w podróży;
4) podjęcia innych czynności kontrolnych przewidzia-
nych w ustawie z dnia 12 października 1990 r.
o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 171,
poz. 1399 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844 i Nr 113,
poz. 1070).
2. Czynności podejmowane w postępowaniu, o któ-
rym mowa w ust. 1, mogą być ograniczone jedynie do
kontroli posiadanych przez cudzoziemca dokumentów,
jeżeli jest to uzasadnione warunkami organizacyjnymi
i technicznymi wykonywania tych czynności.
Rozdział 3
Wizy
Art. 25. 1. Wiza określa:
1) numer dokumentu podróży cudzoziemca;
2) miejsce i datę jej wydania;
3) cel wjazdu i pobytu;
4) okres ważności wizy, podczas którego może nastą-
pić pierwszy wjazd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i musi nastąpić ostatni wyjazd z tego tery-
torium;
5) okres pobytu, przez który cudzoziemiec może prze-
bywać, w okresie ważności wizy, na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
6) liczbę wjazdów na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej dozwolonych w okresie pobytu.
2. Wiza może uprawniać do jednego, dwóch lub
nieograniczonej liczby wjazdów.
3. Początek okresu ważności wizy powinien przypa-
dać na okres 6 miesięcy od dnia wydania wizy.
4. Wiza może zawierać także inne informacje i okre-
ślać inne warunki wjazdu, a w szczególności:
1) imię i nazwisko cudzoziemca oraz jego fotografię;
2) miejsce, w którym powinno nastąpić przekroczenie
granicy;
3) liczbę dzieci oraz innych osób towarzyszących cu-
dzoziemcowi, wpisanych do jego dokumentu po-
dróży.
5. Wiza może zawierać zakodowany zapis danych
i informacji, o których mowa w ust. 1 i 4.
Art. 26. Wizę wydaje się, w zależności od celu wjaz-
du i pobytu, jako wizę:
1) lotniskową;
2) tranzytową;
3) wjazdową w celu:
a) repatriacji,
b) przesiedlenia się jako członek najbliższej rodziny
repatrianta,
c) realizacji zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się;
Dziennik Ustaw Nr 128 8535 Poz. 1175
4) pobytową w celu:
a) turystycznym,
b) odwiedzin,
c) udziału w imprezach sportowych,
d) prowadzenia działalności gospodarczej,
e) prowadzenia działalności kulturalnej lub udziału
w konferencjach międzynarodowych,
f) wykonywania zadań służbowych przez przedsta-
wicieli organu państwa obcego oraz organizacji
międzynarodowej,
g) udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie
azylu,
h) wykonywania pracy,
i) naukowym, szkoleniowym, dydaktycznym —
z wyłączeniem wykonywania pracy,
j) korzystania z ochrony czasowej,
k) przyjazdu z przyczyn, o których mowa w art. 33
ust. 1,
l) pobytu małoletniego, o którym mowa w art. 34,
m) o którym mowa w art. 44 ust. 3, art. 61 ust. 3
i art. 69 ust. 3,
n) innym niż określone w lit. a—m;
5) dyplomatyczną;
6) służbową;
7) kurierską;
8) dyplomatyczną tranzytową.
Art. 27. 1. Wiza lotniskowa uprawnia do wjazdu do
strefy tranzytowej lotniska międzynarodowego i poby-
tu w tej strefie i może być wydana cudzoziemcowi, któ-
ry wykaże, że pobyt w strefie tranzytowej lotniska mię-
dzynarodowego jest niezbędny do odbycia planowa-
nej przez niego podróży lotniczej.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres
pobytu nie dłuższy niż 2 dni.
3. Minister właściwy do spraw zagranicznych w po-
rozumieniu z ministrem właściwym do spraw we-
wnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, listę
państw, których obywatele są obowiązani posiadać wi-
zę lotniskową, z uwzględnieniem przepisów obowiązu-
jących w tym zakresie w Unii Europejskiej.
Art. 28. 1. Wiza tranzytowa uprawnia do przejazdu
przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i może być
wydana cudzoziemcowi, który posiada prawo wjazdu
do państwa docelowego lub państwa graniczącego
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres
pobytu nie dłuższy niż 5 dni, licząc od dnia każdego
wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 29. 1. Wiza wjazdowa uprawnia do jednokrot-
nego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i może być wydana cudzoziemcowi, który przed prze-
kroczeniem granicy uzyskał lub z chwilą przekroczenia
granicy uzyska inny tytuł prawny do pobytu na tym te-
rytorium.
2. Okres ważności wizy wjazdowej, w którym powi-
nien nastąpić wjazd cudzoziemca na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, wynosi rok.
Art. 30. Wizę wjazdową w celu realizacji zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na
osiedlenie się, wydaje się cudzoziemcowi, który uzy-
skał zezwolenie przed przekroczeniem granicy.
Art. 31. 1. Wizę pobytową wydaje się jako wizę krót-
koterminową lub długoterminową.
2. Wiza pobytowa uprawnia do wjazdu i nieprze-
rwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwa-
jących przez okres nieprzekraczający łącznie:
1) 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia
pierwszego wjazdu, w przypadku wizy krótkotermi-
nowej;
2) roku w okresie ważności wizy, w przypadku wizy
długoterminowej.
3. Wiza pobytowa długoterminowa może być wy-
dana w celu wjazdu i pobytu, o którym mowa w art. 26
pkt 4 lit. d—j, jeżeli okoliczności tego pobytu wymaga-
ją, aby trwał on dłużej niż 3 miesiące.
4. Okres pobytu na podstawie wizy pobytowej dłu-
goterminowej ustala się w granicach określonych
w ust. 2 pkt 2 i ust. 3 odpowiednio do celu wskazanego
przez cudzoziemca.
5. Okres ważności wizy pobytowej może wynosić
do 5 lat.
Art. 32. 1. Wiza pobytowa w celu wykonywania pra-
cy może być wydana cudzoziemcowi, który przedstawi
przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświad-
czenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzo-
ziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na
pracę nie jest wymagane.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres
pobytu, który odpowiada okresowi wskazanemu w przy-
rzeczeniu lub oświadczeniu, nie dłużej jednak niż na rok.
3. Cudzoziemcowi, który zamierza wykonywać na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę zależną od
rytmu pór roku przez czas określony, wizę, o której mo-
wa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu, który odpo-
wiada okresowi wskazanemu w przyrzeczeniu wydania
zezwolenia na pracę, nie dłużej jednak niż na 6 miesię-
cy w okresie 12 miesięcy liczonych od dnia pierwszego
wjazdu.
Dziennik Ustaw Nr 128 8536 Poz. 1175
Art. 33. 1. Wiza pobytowa może być wydana cudzo-
ziemcowi, mimo że zachodzą okoliczności, na podstawie
których należałoby mu odmówić wydania wizy, jeżeli:
1) przepisy prawa polskiego wymagają od niego oso-
bistego stawiennictwa przed polskim organem
władzy publicznej;
2) wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
niezbędny ze względu na konieczność poddania się
zabiegom lekarskim służącym bezpośrednio rato-
waniu życia, którym nie może on zostać poddany
w innym państwie;
3) zachodzi wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca
jego obecności na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej;
4) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1 pkt 1—3, wydaje się
na okres pobytu niezbędny do realizacji celu, w którym
została udzielona, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące.
Art. 34. 1. Wizę pobytową wydaje się małoletniemu
cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej, na wniosek jego przedstawiciela usta-
wowego, który przebywa na terytorium Rzeczypospo-
litej Polskiej na podstawie wizy.
2. W przypadku gdy małoletni, o którym mowa
w ust. 1, jest wpisany do dokumentu podróży przedsta-
wiciela ustawowego, w dokumencie tym zamieszcza
się nową wizę obejmującą małoletniego, a wizę po-
przednio wydaną przedstawicielowi ustawowemu
anuluje się.
3. Okresy pobytu oraz ważności wizy wydanej ma-
łoletniemu upływają w tym samym terminie, w którym
upływają okresy pobytu oraz ważności wizy przedsta-
wiciela ustawowego, z tym że w przypadku, o którym
mowa w ust. 2, okresy te dotyczą wizy anulowanej.
Art. 35. Wiza dyplomatyczna, służbowa i kurierska,
uprawnia do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w okresie 6 miesięcy od daty jej wystawienia
oraz do pobytu i wyjazdu w okresie w niej określonym.
Art. 36. Wizę dyplomatyczną wydaje się szefowi
i członkowi personelu misji dyplomatycznej, kierowni-
kowi urzędu konsularnego i członkowi personelu kon-
sularnego państwa obcego oraz innej osobie zrówna-
nej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie
ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także
członkom ich rodzin.
Art. 37. Wizę służbową wydaje się członkowi perso-
nelu administracyjnego i technicznego, członkowi per-
sonelu służby misji dyplomatycznej, pracownikowi
konsularnemu, członkowi personelu służby urzędu
konsularnego, innej osobie skierowanej do pracy
w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przyjeżdżającej służ-
bowo zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub
powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodo-
wych, a także członkom ich rodzin.
Art. 38. Wizę dyplomatyczną i służbową wydaje się
na okres pobytu do 3 miesięcy, chyba że umowa lub
powszechnie ustalony zwyczaj międzynarodowy sta-
nowią inaczej.
Art. 39. Cudzoziemcowi uprawnionemu do uzyska-
nia dokumentów, o których mowa w art. 3 pkt 1, wyda-
je się wizę dyplomatyczną i służbową na okres pełnie-
nia funkcji, z którą jest związane to uprawnienie.
Art. 40. 1. Wizę kurierską wydaje się kurierowi dy-
plomatycznemu i konsularnemu.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres
pobytu do 10 dni, chyba że umowa lub powszechnie
ustalony zwyczaj międzynarodowy stanowią inaczej.
Art. 41. 1. Wizę dyplomatyczną tranzytową na prze-
jazd przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje
się cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 36, 37
i art. 40 ust. 1, który posiada prawo wjazdu do państwa
docelowego lub państwa graniczącego z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres
pobytu nie dłuższy niż 5 dni, licząc od dnia każdego
wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 42. Cudzoziemcowi odmawia się wydania wi-
zy, jeżeli:
1) nie zostały spełnione przesłanki do wydania wizy
określonego typu;
2) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców,
których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej jest niepożądany;
3) nie posiada środków finansowych niezbędnych do
pokrycia kosztów pobytu na terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej;
4) zachodzi obawa, że wydanie wizy mogłoby spowo-
dować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeń-
stwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i po-
rządku publicznego albo naruszyć interes Rzeczy-
pospolitej Polskiej;
5) okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca
jest krótszy niż 3 miesiące od terminu, w którym
musi nastąpić jego wyjazd z terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej na podstawie tej wizy;
6) od dnia wydania poprzedniej decyzji o odmowie
wydania wizy nie upłynął rok, a cudzoziemiec nie
przedstawił nowych okoliczności w sprawie;
7) w postępowaniu o wydanie wizy:
a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumen-
ty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub
fałszywe informacje,
b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu
użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił do-
kument bądź takiego dokumentu jako autentycz-
nego używał.
Dziennik Ustaw Nr 128 8537 Poz. 1175
Art. 43. 1. Cudzoziemcowi przebywającemu na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej można przedłużyć
wizę pobytową, jeżeli są spełnione łącznie następujące
warunki:
1) przemawia za tym ważny interes zawodowy lub
osobisty cudzoziemca albo względy humanitarne;
2) zdarzenia, które są przyczyną ubiegania się o prze-
dłużenie wizy, wystąpiły niezależnie od woli cudzo-
ziemca i nie były możliwe do przewidzenia w chwi-
li wydania wizy;
3) okoliczności sprawy nie wskazują, że cel pobytu cu-
dzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
będzie inny niż deklarowany;
4) nie zachodzą okoliczności, o których mowa
w art. 42 pkt 2—7.
2. Okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na podstawie przedłużonej wizy nie może
przekraczać okresu pobytu przewidzianego dla danego
typu wizy pobytowej.
3. Cudzoziemcowi przebywającemu w szpitalu, któ-
rego stan zdrowia wyklucza przewiezienie lub wyjazd
do innego państwa, wizę przedłuża się do dnia, w któ-
rym stan jego zdrowia pozwoli na opuszczenie teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Organ właściwy do przedłużenia wizy może po-
wołać biegłego lekarza w celu wydania opinii w spra-
wie, o której mowa w ust. 3.
5. Przedłużenie wizy przez wojewodę właściwego
ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, przez za-
mieszczenie naklejki wizowej w dokumencie podróży
cudzoziemca, następuje jednokrotnie, z wyjątkiem
przypadku, o którym mowa w ust. 3.
6. Przedłużenie lub odmowa przedłużenia wizy na-
stępuje w drodze decyzji.
Art. 44. 1. Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć
wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni przed
upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej
wizie krótkoterminowej lub co najmniej 14 dni przed
upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej
wizie długoterminowej.
2. Wojewoda wydaje decyzję w sprawie przedłuże-
nia wizy przed upływem okresu pobytu oznaczonego
w wizie, jeżeli wniosek o jej przedłużenie został złożo-
ny w terminie, o którym mowa w ust. 1.
3. Wojewoda wydaje cudzoziemcowi nową wizę na
okres pobytu do zakończenia postępowania w pierw-
szej instancji w sprawie przedłużenia wizy, w przypad-
ku gdy przedłużenie wizy z zachowaniem warunków,
o których mowa w ust. 2, jest niemożliwe.
4. Jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mo-
wa w ust. 1, nie zostanie zachowany, cudzoziemiec jest
obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej przed upływem okresu pobytu oznaczonego w wi-
zie, w przypadku gdy postępowanie w sprawie prze-
dłużenia wizy nie zostało zakończone przed upływem
tego okresu pobytu.
Art. 45. 1. Wniosek o wydanie lub przedłużenie wi-
zy zawiera:
1) dane osobowe cudzoziemca oraz dane objętych
wnioskiem dzieci i innych osób wpisanych do do-
kumentu podróży cudzoziemca, w zakresie nie-
zbędnym do wydania wizy;
2) cechy dokumentu podróży cudzoziemca;
3) informację o podróżach i pobytach zagranicznych
w okresie ostatnich 5 lat;
4) wskazanie celu pobytu.
2. Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie lub prze-
dłużenie wizy jest obowiązany uzasadnić wniosek, do-
łączyć dokumenty potwierdzające okoliczności podane
we wniosku oraz fotografie osób objętych wnioskiem.
3. Komendant granicznej placówki kontrolnej Stra-
ży Granicznej w przypadku, o którym mowa w art. 47
ust. 1, może zwolnić cudzoziemca od obowiązku dołą-
czenia fotografii.
Art. 46. 1. Wizę wydaje lub odmawia jej wydania
konsul.
2. Wizę w celu wykonywania pracy wydaje lub od-
mawia jej wydania konsul właściwy ze względu na
miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.
3. Wizę, o której mowa w art. 33, wydają lub odma-
wiają jej wydania konsul albo wojewoda właściwy ze
względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Wydanie wi-
zy wymaga uzyskania zgody Prezesa Urzędu do Spraw
Repatriacji i Cudzoziemców.
4. Wizę, o której mowa w art. 34 ust. 1 i 2, wydaje
lub odmawia jej wydania oraz wizę wydaną przedsta-
wicielowi ustawowemu anuluje w przypadku, o którym
mowa w art. 34 ust. 2, wojewoda właściwy ze względu
na miejsce pobytu przedstawiciela ustawowego.
5. Wizę dyplomatyczną, służbową, kurierską oraz
wizę dyplomatyczną tranzytową wydają lub odmawia-
ją jej wydania:
1) minister właściwy do spraw zagranicznych;
2) szef polskiego przedstawicielstwa dyplomatyczne-
go, konsul lub osoba wyznaczona przez ministra
właściwego do spraw zagranicznych do wykony-
wania funkcji konsularnych;
3) komendant granicznej placówki kontrolnej Straży
Granicznej — w szczególnie uzasadnionych przy-
padkach.
6. Cudzoziemcowi uprawnionemu do uzyskania
dokumentów, o których mowa w art. 3 pkt 1, wizę dy-
plomatyczną i służbową wydaje lub odmawia jej wyda-
nia minister właściwy do spraw zagranicznych.
Dziennik Ustaw Nr 128 8538 Poz. 1175
7. Wizę dyplomatyczną, służbową i dyplomatyczną
tranzytową wydaje się na podstawie noty ministerstwa
spraw zagranicznych państwa obcego lub jego misji
dyplomatycznej, a w przypadku wiz wydawanych za
granicą — dodatkowo na podstawie wniosku o wyda-
nie wizy.
8. Decyzja o odmowie wydania wizy, z wyjątkiem
wizy wydawanej przez wojewodę, jest ostateczna.
Art. 47. 1. Wiza pobytowa może być wydana przez
komendanta granicznej placówki kontrolnej Straży
Granicznej cudzoziemcowi, który wykaże, że istnieją
wyjątkowe i pilne przyczyny, w szczególności humani-
tarne, zawodowe lub ważny interes Rzeczypospolitej
Polskiej, wymagające jego wjazdu i pobytu na jej tery-
torium w celu, o którym mowa w art. 26 pkt 4 lit. b, c,
e, f, l, lub przejazdu przez to terytorium oraz że z powo-
dów niezależnych od niego i nieprzewidywalnych nie
mógł uzyskać wizy od konsula.
2. Wiza, o której mowa w ust. 1, uprawnia do jed-
nokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w okresie ważności równym okresowi pobytu,
nie dłuższemu jednak niż 15 dni.
3. Postępowanie w sprawie wydania wizy, o której
mowa w ust. 1, może być ograniczone do czynności,
o których mowa w art. 24.
4. Wydanie decyzji o odmowie wydania wizy, o któ-
rej mowa w ust. 1, odnotowuje się w dokumencie po-
dróży cudzoziemca.
Art. 48. 1. Wizę unieważnia się, jeżeli:
1) dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzo-
ziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej jest niepożądany, z wyjątkiem wi-
zy wydanej na podstawie art. 34;
2) zachodzi obawa, że wjazd lub pobyt cudzoziemca
mógłby spowodować zagrożenie dla obronności
lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpie-
czeństwa i porządku publicznego albo naruszyć in-
teres Rzeczypospolitej Polskiej;
3) okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca
jest krótszy niż 3 miesiące od terminu, w którym
musi nastąpić jego wyjazd z terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej na podstawie tej wizy;
4) cudzoziemiec składając zeznania mające służyć za
dowód w postępowaniu prowadzonym przez orga-
ny, o których mowa w ustawie, zeznał nieprawdę
lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentycz-
ny, podrobił lub przerobił dokument bądź takiego
dokumentu jako autentycznego używał.
2. Wizę można unieważnić, jeżeli okoliczności spra-
wy wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie inny niż
deklarowany.
3. Decyzję o unieważnieniu wizy wydaje komen-
dant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej
przy wjeździe cudzoziemca na terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej.
4. Postępowanie w sprawie unieważnienia wizy
może być ograniczone do czynności, o których mowa
w art. 24.
5. Od decyzji komendanta granicznej placówki kon-
trolnej Straży Granicznej, o której mowa w ust. 3, przy-
sługuje odwołanie do Komendanta Głównego Straży
Granicznej.
6. Wydanie decyzji o unieważnieniu wizy odnoto-
wuje się w dokumencie podróży cudzoziemca.
7. Decyzji o unieważnieniu wizy nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.
Art. 49. 1. Organ wydający wizę zamieszcza ją w do-
kumencie podróży lub w polskim dokumencie tożsa-
mości cudzoziemca, a w szczególnym przypadku, uza-
sadnionym interesem cudzoziemca — na osobnym
blankiecie wizowym.
2. Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, w przy-
padku wymiany dokumentu podróży albo polskiego
dokumentu tożsamości cudzoziemca, wojewoda wła-
ściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, na
jego wniosek, zamieszcza wizę w nowym dokumencie.
3. Organ, który wydał cudzoziemcowi wizę, może,
z urzędu lub na wniosek cudzoziemca, sprostować
w niej błędy pisarskie i oczywiste omyłki.
4. W przypadku gdy cudzoziemiec przebywa na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, błędy pisarskie
i oczywiste omyłki w wizie wydanej cudzoziemcowi
przez konsula lub komendanta granicznej placówki
kontrolnej Straży Granicznej prostuje wojewoda wła-
ściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
5. Organ, który sprostował błędy pisarskie i oczywi-
ste omyłki w wizie wydanej cudzoziemcowi, zamiesz-
cza w dokumencie podróży lub polskim dokumencie
tożsamości cudzoziemca nową wizę prawidłowo wy-
pełnioną i anuluje wizę wydaną poprzednio.
Art. 50. 1. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem
okresu pobytu oznaczonego w wizie oraz przed upły-
wem okresu ważności wizy, chyba że uzyskał przedłu-
żenie wizy albo zezwolenie na zamieszkanie na czas
oznaczony lub na osiedlenie się na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej.
2. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej na podstawie umowy o całkowi-
tym lub częściowym zniesieniu obowiązku wizowego
lub na podstawie jednostronnego zniesienia obowiąz-
ku wizowego jest obowiązany opuścić to terytorium
przed upływem terminu przewidzianego w umowie
międzynarodowej lub w rozporządzeniu znoszącym
obowiązek wizowy, chyba że uzyskał zezwolenie na za-
mieszkanie na czas oznaczony.
Dziennik Ustaw Nr 128 8539 Poz. 1175
3. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej w ruchu bezwizowym na podsta-
wie umowy o całkowitym lub częściowym zniesieniu
obowiązku wizowego lub w związku z jednostronnym
zniesieniem przez Rzeczpospolitą Polską obowiązku
wizowego jest obowiązany opuścić to terytorium po
upływie okresu pobytu, na który wjechał na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, nie później niż po upływie
3 miesięcy od dnia wejścia w życie wypowiedzenia
umowy lub przywrócenia obowiązku wizowego.
4. Jeżeli wejście w życie wypowiedzenia umowy
o całkowitym lub częściowym zniesieniu obowiązku
wizowego lub przywrócenie obowiązku wizowego na-
stąpiło przed ogłoszeniem o tym, w formie prawem
przewidzianej, termin, o którym mowa w ust. 3, liczy
się od dnia tego ogłoszenia.
Art. 51. 1. Minister właściwy do spraw zagranicz-
nych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) dokumenty, które powinni posiadać szefowie
i członkowie personelu misji dyplomatycznych,
kierownicy urzędów konsularnych i członkowie
personelu konsularnego państw obcych oraz inne
osoby zrównane z nimi na podstawie ustaw, umów
lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzyna-
rodowych,
2) wzory dokumentów, o których mowa w pkt 1,
3) oznaczenie wiz wydawanych osobom, o których
mowa w pkt 1,
uwzględniając obowiązujące w tym zakresie umowy
lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe.
2. Minister właściwy do spraw zagranicznych,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw we-
wnętrznych, może, w drodze rozporządzenia, na zasa-
dzie wzajemności, zwolnić wszystkie lub niektóre oso-
by, o których mowa w art. 3 pkt 1, z obowiązku uzyska-
nia wizy, jeżeli przemawia za tym interes Rzeczypospo-
litej Polskiej. W rozporządzeniu należy wskazać kraje,
których przedstawiciele są zwolnieni z tego obowiązku.
3. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia,
zwolnić obywateli jednego lub kilku krajów, całkowicie
lub częściowo, z obowiązku posiadania wszystkich lub
niektórych wiz przy wjeździe na terytorium Rzeczypo-
spolitej Polskiej, jeżeli przemawia za tym interes Rze-
czypospolitej Polskiej, oraz określić czas pobytu cudzo-
ziemca i inne niezbędne warunki jego pobytu,
uwzględniając w szczególności cel pobytu. W rozpo-
rządzeniu można uzależnić zwolnienie z obowiązku po-
siadania wizy tranzytowej od posiadania wizy wjazdo-
wej lub pobytowej niektórych państw, określając jed-
nocześnie ich listę.
4. Minister właściwy do spraw zagranicznych,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw we-
wnętrznych, ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzien-
niku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski”, listę państw, z którymi Rzeczpospolita Polska
zawarła umowy o całkowitym lub częściowym zniesie-
niu obowiązku wizowego lub dla obywateli których zo-
stał jednostronnie zniesiony obowiązek wizowy przy
wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ze
wskazaniem: daty wejścia w życie umowy lub jedno-
stronnego zniesienia obowiązku wizowego, celu poby-
tu, dla którego zniesiono obowiązek wizowy, okresu
pobytu bez konieczności uzyskania wizy oraz innych
warunków dotyczących wjazdu i pobytu.
Art. 52. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrz-
nych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) oznaczenie wiz, z wyłączeniem wiz wydawanych
szefom i członkom personelu misji dyplomatycz-
nych, kierownikom urzędów konsularnych i człon-
kom personelu konsularnego państw obcych oraz
innym osobom zrównanym z nimi na podstawie
ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwycza-
jów międzynarodowych, i wzór wizy, uwzględnia-
jąc jej typy, o których mowa w art. 26, a także za-
kres danych, które powinny być w niej zawarte,
określony w art. 25 ust. 1—4;
2) wzór blankietu wizowego, o którym mowa w art. 49
ust. 1;
3) wzory formularzy wniosków o wydanie wizy lub jej
przedłużenie, uwzględniając w szczególności dane,
o których mowa w art. 12 i art. 45 ust. 1;
4) sposób odnotowywania przyjęcia wniosku wizo-
wego;
5) sposób zamieszczania wizy w dokumencie podróży
oraz anulowania wizy wydanej przedstawicielowi
ustawowemu w przypadku, o którym mowa
w art. 34 ust. 2;
6) sposób odnotowywania przez komendanta gra-
nicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej
w dokumencie podróży wydania decyzji o odmo-
wie wydania wizy lub jej unieważnieniu.
2. Sposób odnotowywania przyjęcia wniosku wizo-
wego, zamieszczania wizy w dokumencie podróży oraz
anulowania wizy wydanej przedstawicielowi ustawo-
wemu, a także sposób odnotowywania wydania decy-
zji o odmowie wydania wizy lub jej unieważnieniu, po-
winny zapewniać możliwość kontroli wykonania tych
czynności.
3. W przypadku zmiany wzoru wizy, w rozporządze-
niu, o którym mowa w ust. 1, można określić termin
ważności wiz wydanych na blankietach dotychczaso-
wego wzoru oraz termin, do którego mogą być stoso-
wane blankiety dotychczasowego wzoru.
Rozdział 4
Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony
Art. 53. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który:
1) uzyskał przyrzeczenie lub przedłużenie przyrzecze-
nia wydania zezwolenia na pracę albo pisemne
oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia
Dziennik Ustaw Nr 128 8540 Poz. 1175
cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwo-
lenie na pracę nie jest wymagane, oraz wykaże, że
będzie posiadał środki finansowe niezbędne do po-
krycia kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospo-
litej Polskiej,
2) prowadzi działalność gospodarczą na podstawie
przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej
Polskiej, korzystną dla gospodarki narodowej,
a w szczególności przyczyniającą się do wzrostu in-
westycji, transferu technologii, wprowadzania ko-
rzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc
pracy, oraz wykaże, że posiada środki finansowe
niezbędne do pokrycia kosztów pobytu na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej,
3) zamierza jako osoba o uznanym dorobku artystycz-
nym kontynuować twórczość na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej,
4) bierze udział w szkoleniach i stażach zawodowych
realizowanych w ramach programów Unii Europej-
skiej,
5) zamierza jako członek rodziny zamieszkać wspólnie
z pracownikiem migrującym, o którym mowa
w Europejskiej Karcie Społecznej, sporządzonej
w Turynie dnia 18 października 1961 r. (Dz. U.
z 1999 r. Nr 8, poz. 67),
6) jest małżonkiem obywatela polskiego,
7) zamierza przybyć na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w celu połączenia z rodziną i spełnia wa-
runki, o których mowa w art. 54,
8) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
wraz z cudzoziemcem, do którego przybył w celu
połączenia z rodziną, jeżeli jego przyjazd na to tery-
torium nastąpił w związku z uzyskaniem zezwole-
nia na podstawie pkt 7,
9) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadają-
cego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczo-
ny, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej
— jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania
się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres
dłuższy niż 3 miesiące.
2. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
wykonującemu lub zamierzającemu wykonywać pracę
w utworzonej przez siebie spółce komandytowej, spół-
ce z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółce akcyj-
nej albo w takiej spółce, do której przystąpił lub objął
bądź nabył jej udziały lub akcje, udziela się zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony wyłącznie wtedy,
gdy wykaże, że działalność tej spółki spełnia warunki
określone w ust. 1 pkt 2.
3. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
można udzielić cudzoziemcowi, który:
1) wykaże, że zachodzą inne, niż określone w ust. 1,
okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres
dłuższy niż 3 miesiące oraz że posiada środki finan-
sowe niezbędne do pokrycia kosztów pobytu na
tym terytorium;
2) zamierza podjąć lub kontynuować studia na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli potwierdzi to
zaświadczeniem jednostki prowadzącej studia
o przyjęciu na studia, oraz ma zapewnione środki
finansowe niezbędne do pokrycia ich kosztów oraz
kosztów utrzymania podczas studiów, bez potrzeby
korzystania ze świadczeń pomocy społecznej.
4. Przyjmuje się, że cudzoziemiec posiada środki fi-
nansowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 3
pkt 1, jeżeli wystarczają one na pokrycie kosztów za-
mieszkania, utrzymania i leczenia jego i członków ro-
dziny, pozostających na jego utrzymaniu, bez potrzeby
korzystania ze świadczeń pomocy społecznej.
Art. 54. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, w celu połączenia z rodziną, udziela się cu-
dzoziemcowi, który przebywa poza terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej i jest członkiem rodziny cudzoziem-
ca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej:
1) na podstawie zezwolenia na osiedlenie się;
2) posiadającego status uchodźcy;
3) co najmniej przez 3 lata na podstawie zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony.
2. Członkiem rodziny cudzoziemca zamieszkujące-
go na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym
mowa w ust. 1, jest:
1) osoba pozostająca z nim w związku małżeńskim,
uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej;
2) małoletni stanu wolnego, będący:
a) jego dzieckiem, nad którym sprawuje faktycznie
władzę rodzicielską albo opiekę,
b) jego dzieckiem przysposobionym, na podstawie
orzeczenia właściwego organu, w okresie po-
przedzającym przyjazd tego cudzoziemca do Rze-
czypospolitej Polskiej, oraz posiadającym te sa-
me prawa i obowiązki, co dziecko cudzoziemca,
c) dzieckiem małżonka cudzoziemca przebywające-
go poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
niebędącym dzieckiem wnioskodawcy, jeżeli
jedno z małżonków lub oboje sprawują nad nim
władzę rodzicielską albo opiekę.
Art. 55. 1. Organ prowadzący postępowanie o udzie-
lenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cu-
dzoziemcowi będącemu małżonkiem obywatela polskie-
go lub małżonkiem cudzoziemca zamieszkującego na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa
w art. 54 ust. 1, ustala, czy związek małżeński nie został
zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów
o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas ozna-
czony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli oko-
liczności sprawy wskazują, że:
Dziennik Ustaw Nr 128 8541 Poz. 1175
1) jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową
w zamian za wyrażenie zgody na zawarcie małżeń-
stwa, o ile nie wynika to ze zwyczaju ugruntowane-
go w danym państwie lub grupie społecznej;
2) małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiąz-
ków wynikających z zawarcia małżeństwa;
3) małżonkowie nie zamieszkują wspólnie;
4) małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawar-
ciem małżeństwa;
5) małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla
obojga;
6) małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich
danych osobowych i innych istotnych okoliczności,
które ich dotyczą;
7) jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w prze-
szłości zawierali już małżeństwa dla pozoru.
2. Przy wykonaniu czynności mających na celu
ustalenie okoliczności, o których mowa w ust. 1, nie
stosuje się art. 79 Kodeksu postępowania administra-
cyjnego.
Art. 56. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udziela się każdorazowo na okres niezbęd-
ny do realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 2 lata.
2. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
udziela się:
1) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1
pkt 7 i 8, na okres do dnia, w którym upływa ter-
min ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego cudzoziemcowi, do które-
go zamierza przybyć lub przybył w celu połączenia
z rodziną, a jeżeli cudzoziemiec ten posiada zezwo-
lenie na osiedlenie się — na okres 2 lat;
2) małoletniemu, o którym mowa w art. 53 ust. 1
pkt 9, na okres do dnia, w którym upływa termin
ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, które posiadał jego przedstawiciel
ustawowy w chwili urodzenia się małoletniego;
3) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 3
pkt 2, na okres roku.
Art. 57. 1. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:
1) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53;
2) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców,
których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej jest niepożądany;
3) okoliczności sprawy wskazują, że cel wjazdu lub po-
bytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest lub będzie inny niż deklarowany;
4) podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie
związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub
cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54
ust. 1, a związek małżeński został zawarty w celu
obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na za-
mieszkanie na czas oznaczony;
5) wymagają tego względy obronności lub bezpie-
czeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego lub interes Rzeczypospoli-
tej Polskiej;
6) udzielenie zezwolenia mogłoby spowodować ob-
ciążenie dla pomocy społecznej;
7) w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na za-
mieszkanie na czas oznaczony:
a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumen-
ty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub
fałszywe informacje,
b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu
użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił do-
kument bądź takiego dokumentu jako autentycz-
nego używał;
8) stwierdzono u niego chorobę lub zakażenie, podle-
gające obowiązkowemu leczeniu na podstawie
ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaź-
nych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384 oraz
z 2003 r. Nr 45, poz. 391), lub istnieje podejrzenie
takiej choroby lub zakażenia, a cudzoziemiec nie
wyraża zgody na to leczenie;
9) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wo-
bec Skarbu Państwa;
10) nie wykonał obowiązku opuszczenia terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w przypadkach, o których
mowa w art. 44 ust. 4, art. 50, art. 59 i art. 61 ust. 4.
2. Cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskie-
go nie można odmówić zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy by-
łaby:
1) którakolwiek z przyczyn, o których mowa w ust. 1
pkt 3, 6, 8 i 9;
2) przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli cu-
dzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospo-
litej Polskiej, chyba że jego pobyt na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej stanowiłby zagrożenie
dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo
bezpieczeństwa i porządku publicznego.
3. Cudzoziemcowi przybywającemu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, w celu połączenia z rodziną,
do osoby, która posiada status uchodźcy, oraz małolet-
niemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, przebywającemu na tym teryto-
rium bez opieki rodziców, nie odmawia się zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony z przyczyny, o któ-
rej mowa w ust. 1 pkt 6.
4. Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której
mowa w art. 32 ust. 3, odmawia się zezwolenia na za-
Dziennik Ustaw Nr 128 8542 Poz. 1175
mieszkanie na czas oznaczony, jeżeli podstawą ubiega-
nia się o zezwolenie są przesłanki, o których mowa
w art. 53 ust. 1 i 2.
5. Cudzoziemca przebywającego na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, którego pobyt jest niepożądany,
można w decyzji o odmowie zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony zobowiązać do opuszczenia tego
terytorium w terminie określonym w decyzji.
6. Do decyzji o odmowie zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony, w której zobowiązuje się cudzo-
ziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, stosuje się odpowiednio przepisy o postępo-
waniu w sprawie zobowiązania do opuszczenia teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 58. 1. Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie na
zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:
1) ustała przyczyna, dla której zostało udzielone;
2) wystąpi którakolwiek z okoliczności, o których mo-
wa w art. 57 ust. 1 pkt 2—10;
3) wykorzystywał je do realizacji innego celu niż ten,
dla którego zostało udzielone;
4) opuścił na stałe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskie-
go nie cofa się zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony w przypadkach, w których na podstawie
art. 57 ust. 2 nie można odmówić takiego zezwolenia.
3. Cudzoziemcowi, który przybył na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, w celu połączenia z rodziną, do
osoby posiadającej status uchodźcy, nie cofa się ze-
zwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z przyczy-
ny, o której mowa w art. 57 ust. 1 pkt 6.
4. Cudzoziemca przebywającego na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej, którego pobyt jest niepożądany,
można w decyzji o cofnięciu zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony zobowiązać do opuszczenia tego
terytorium w terminie określonym w decyzji.
5. Do decyzji o cofnięciu zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony, w której zobowiązuje się cudzo-
ziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, stosuje się odpowiednio przepisy o postępo-
waniu w sprawie zobowiązania do opuszczenia teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 59. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem ter-
minu ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, chyba że uzyskał kolejne zezwolenie na za-
mieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenie na osie-
dlenie się.
Art. 60. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udziela się na wniosek cudzoziemca.
2. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
udziela się:
1) w celu połączenia z rodziną, na wniosek cudzoziem-
ca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej;
2) małoletniemu cudzoziemcowi, urodzonemu na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek
przedstawiciela ustawowego.
3. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony, o którym mowa w ust. 1, może
obejmować dzieci cudzoziemca lub inne osoby pozo-
stające pod jego opieką.
4. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony zawiera:
1) dane cudzoziemca oraz dane objętych wnioskiem
dzieci i innych osób wpisanych do dokumentu po-
dróży cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do wy-
dania zezwolenia;
2) miejsce zamierzonego pobytu na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej;
3) imię, nazwisko, datę urodzenia, płeć, obywatelstwo
i miejsce zamieszkania członków rodziny cudzo-
ziemca zamieszkałych w Rzeczypospolitej Polskiej,
z określeniem stopnia pokrewieństwa;
4) informacje o:
a) podróżach i pobytach zagranicznych w okresie
ostatnich 5 lat,
b) poprzednich pobytach w Rzeczypospolitej Pol-
skiej;
5) wskazanie środków utrzymania.
5. Cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wnio-
sek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołą-
czyć do wniosku:
1) fotografie osób objętych wnioskiem;
2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych
zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniają-
cych ubieganie się o udzielenie zezwolenia na za-
mieszkanie na czas oznaczony.
6. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cu-
dzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży
i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić
inny dokument potwierdzający jego tożsamość.
Art. 61. 1. Cudzoziemiec przebywający na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany złożyć
wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem
okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub
terminu ważności poprzedniego zezwolenia na za-
mieszkanie na czas oznaczony, z tym że wniosek nie
może być złożony przez cudzoziemca przebywającego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
wizy, o której mowa w art. 33 ust. 1. Wniosek cudzo-
ziemca przybywającego na terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w art. 33
ust. 1, pozostawia się bez rozpoznania.
Dziennik Ustaw Nr 128 8543 Poz. 1175
2. Wojewoda wydaje decyzję w sprawie udzielenia
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony przed
upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub zezwo-
lenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wnio-
sek został złożony w terminie, o którym mowa w ust. 1.
3. Wojewoda wydaje cudzoziemcowi nową wizę na
okres pobytu do czasu zakończenia postępowania
w pierwszej instancji w sprawie udzielenia zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony, w przypadku gdy
wydanie decyzji z zachowaniem warunków, o których
mowa w ust. 2, jest niemożliwe.
4. Jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mo-
wa w ust. 1, nie zostanie zachowany, cudzoziemiec jest
obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej przed upływem okresu pobytu oznaczonego w wi-
zie lub na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, w przypadku gdy postępowanie
w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony nie zostało zakończone przed upływem
tego okresu pobytu.
Art. 62. 1. Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony wydaje wojewoda
właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu
cudzoziemca.
2. Cudzoziemiec przebywający za granicą składa
wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony za pośrednictwem konsula.
3. Przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony wojewoda właści-
wy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cu-
dzoziemca jest obowiązany zwrócić się do:
1) komendanta oddziału Straży Granicznej o zajęcie
stanowiska;
2) komendanta wojewódzkiego Policji i Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby
także do innych organów, o przekazanie informacji,
czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo
ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
4. Organy, o których mowa w ust. 3, są obowiąza-
ne, w terminie 30 dni, zająć stanowisko lub udostępnić
posiadane informacje w zakresie niezbędnym do usta-
lenia, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony
bezpieczeństwa i porządku publicznego.
5. Jeżeli organy, o których mowa w ust. 3, nie zaj-
mą stanowiska lub nie udostępnią informacji w termi-
nie 30 dni, uznaje się, że wymóg uzyskania stanowiska
lub informacji został spełniony.
6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach ter-
min, o którym mowa w ust. 4, może być przedłużony
do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do przekaza-
nia stanowiska lub informacji zawiadamia wojewodę,
a komendant oddziału Straży Granicznej także cudzo-
ziemca.
7. Decyzję o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony wydaje wojewoda właściwy ze
względu na miejsce pobytu cudzoziemca, a jeżeli cu-
dzoziemiec opuścił na stałe terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej — wojewoda, który to zezwolenie wydał.
8. O wydaniu decyzji w sprawie cofnięcia zezwole-
nia na zamieszkanie na czas oznaczony wojewoda in-
formuje niezwłocznie Komendanta Głównego Straży
Granicznej i komendanta wojewódzkiego Policji.
Art. 63. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrz-
nych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formula-
rza wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony oraz liczbę fotografii i wymogi doty-
czące fotografii dołączanych do wniosku. W rozporzą-
dzeniu uwzględnia się dane dotyczące cudzoziemca,
o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do
udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas ozna-
czony, oraz dane, o których mowa w art. 60 ust. 4.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższe-
go w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór
zaświadczenia jednostki prowadzącej studia o przyję-
ciu na studia, o którym mowa w art. 53 ust. 3 pkt 2, za-
wierającego w szczególności: imię i nazwisko cudzo-
ziemca, datę i miejsce jego urodzenia, obywatelstwo,
nazwę i adres jednostki prowadzącej studia, termin
rozpoczęcia nauki oraz okres nauki, na jaki cudzozie-
miec został zakwalifikowany.
3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, powin-
no uwzględniać rodzaje i kierunki studiów lub specjal-
ności zawodowe.
Rozdział 5
Zezwolenie na osiedlenie się
Art. 64. 1. Zezwolenie na osiedlenie się udzielane
jest:
1) cudzoziemcowi, który spełnia łącznie następujące
warunki:
a) wykaże istnienie trwałych więzów rodzinnych
lub ekonomicznych łączących go z Rzecząpospo-
litą Polską,
b) ma zapewnione w Rzeczypospolitej Polskiej
mieszkanie i utrzymanie,
c) bezpośrednio przed złożeniem wniosku przeby-
wał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej na podstawie wiz, zezwoleń na za-
mieszkanie na czas oznaczony lub w związku
z posiadaniem statusu uchodźcy, co najmniej
przez 5 lat, a na podstawie zezwoleń na zamiesz-
kanie na czas oznaczony, o których mowa
w art. 53 ust. 1 pkt 7—9, przez okres 3 lat;
2) małoletniemu dziecku cudzoziemca, urodzonemu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli co
Dziennik Ustaw Nr 128 8544 Poz. 1175
najmniej jeden z przedstawicieli ustawowych po-
siadał w dniu jego urodzenia zezwolenie na osie-
dlenie się;
3) cudzoziemcowi, który zawarł związek małżeński
z obywatelem polskim, jeżeli bezpośrednio przed
złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej
przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszka-
nie na czas oznaczony i od dnia zawarcia związku
małżeńskiego upłynęły co najmniej 3 lata;
4) cudzoziemcowi innemu niż wymieniony w pkt 1—3,
który bezpośrednio przed złożeniem wniosku prze-
bywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej na podstawie wiz, zezwoleń na zamiesz-
kanie na czas oznaczony lub zgody na pobyt tolero-
wany przez okres nie krótszy niż 10 lat, a posiadając
status uchodźcy 8 lat;
5) dziecku obywatela polskiego, pozostającemu pod
jego władzą rodzicielską.
2. Łączny okres pobytu na podstawie wiz zaliczany
do okresów pobytu, o których mowa w ust. 1, nie mo-
że przekroczyć roku.
3. Cudzoziemcowi posiadającemu status uchodźcy
zalicza się do okresu nieprzerwanego pobytu, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, także okres pobytu na podsta-
wie tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzo-
ziemca, choćby cudzoziemiec był w tym okresie
umieszczony w strzeżonym ośrodku lub w areszcie
w celu wydalenia.
4. Do okresów pobytu, o których mowa w ust. 1, nie
zalicza się okresu pobytu cudzoziemca:
1) na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego wyłącznie w związku z oko-
licznością, o której mowa w art. 53 ust. 3 pkt 2;
2) na podstawie wizy wydanej w przypadkach, o któ-
rych mowa w art. 33;
3) zatrzymanego, umieszczonego w strzeżonym
ośrodku, w areszcie w celu wydalenia, w stosunku
do którego został zastosowany środek zapobie-
gawczy w postaci zakazu opuszczania kraju lub po-
zbawionego wolności na podstawie orzeczeń wy-
danych na podstawie ustaw.
5. Do postępowania o udzielenie zezwolenia na
osiedlenie się cudzoziemcowi będącemu małżonkiem
obywatela polskiego stosuje się art. 55.
6. Pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospo-
litej Polskiej uważa się za nieprzerwany, jeżeli żadna
z przerw w nim nie była dłuższa niż 2 miesiące, chyba
że przyczyną przerwy było:
1) wykonywanie obowiązków zawodowych lub
świadczenie pracy poza terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej, na podstawie umowy zawartej z praco-
dawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2) towarzyszenie małżonkowi wykonującemu obo-
wiązki zawodowe lub świadczącemu pracę w wa-
runkach, o których mowa w pkt 1;
3) potrzeba uzyskania dokumentu podróży;
4) leczenie.
7. Zezwolenia na osiedlenie się udziela się na czas
nieoznaczony.
Art. 65. 1. Uznaje się, że cudzoziemiec ma zapew-
nione w Rzeczypospolitej Polskiej:
1) mieszkanie, jeżeli wskaże lokal mieszkalny, w któ-
rym przebywa lub zamierza przebywać, i przedsta-
wi tytuł prawny do jego zajmowania;
2) utrzymanie, jeżeli wykaże, że:
a) posiada stałe dochody lub mienie wystarczające
do pokrycia kosztów utrzymania i leczenia, swo-
jego i członków rodziny pozostających na jego
utrzymaniu, bez potrzeby korzystania ze wsparcia
materialnego ze środków pomocy społecznej, lub
b) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mieszka
członek rodziny cudzoziemca obowiązany do za-
pewnienia środków finansowych na jego utrzy-
manie i mający możliwość wywiązania się z te-
go obowiązku.
2. Za tytuł prawny do lokalu, w którym cudzozie-
miec przebywa lub zamierza przebywać, nie uznaje się
umowy użyczenia lokalu, chyba że użyczającym są
zstępni, wstępni, małżonek, rodzice małżonka lub ro-
dzeństwo cudzoziemca.
Art. 66. 1. Cudzoziemcowi odmawia się zezwolenia
na osiedlenie się, jeżeli:
1) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64
ust. 1;
2) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców,
których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej jest niepożądany;
3) wymagają tego względy obronności lub bezpie-
czeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego lub interes Rzeczypospoli-
tej Polskiej;
4) podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie
związku małżeńskiego z obywatelem polskim,
a związek małżeński został zawarty wyłącznie w ce-
lu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na
osiedlenie się;
5) w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osie-
dlenie się:
a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumen-
ty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub
fałszywe informacje,
b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu
użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił do-
Dziennik Ustaw Nr 128 8545 Poz. 1175
kument bądź takiego dokumentu jako autentycz-
nego używał;
6) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wo-
bec Skarbu Państwa.
2. Zezwolenia na osiedlenie się można odmówić
cudzoziemcowi, o którym mowa:
1) w art. 64 ust. 1 pkt 1, ze względu na jego zobowią-
zania wobec kraju pochodzenia lub osób w nim za-
mieszkałych;
2) w art. 64 ust. 1 pkt 4, jeżeli nie ma zapewnionego
utrzymania w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 67. 1. Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie na
osiedlenie się, jeżeli:
1) wymagają tego względy obronności lub bezpie-
czeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego bądź interes Rzeczypospo-
litej Polskiej;
2) w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osie-
dlenie się zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo,
w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przero-
bił dokument bądź takiego dokumentu jako auten-
tycznego używał;
3) został skazany prawomocnym wyrokiem w Rzeczy-
pospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne na ka-
rę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności;
4) opuścił na stałe terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1—3,
cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej w decyzji o cofnięciu zezwolenia na
osiedlenie się określa się termin opuszczenia tego tery-
torium.
3. Do postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia
na osiedlenie się, w części dotyczącej nakazu opuszcze-
nia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się
przepisy o postępowaniu w sprawie wydalenia.
Art. 68. 1. Zezwolenia na osiedlenie się udziela się
na wniosek cudzoziemca.
2. Zezwolenia na osiedlenie się udziela się:
1) małoletniemu dziecku cudzoziemca urodzonemu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na wnio-
sek przedstawiciela ustawowego, posiadającego
zezwolenie na osiedlenie się w chwili urodzenia się
dziecka;
2) dziecku obywatela polskiego, na wniosek jego
przedstawiciela ustawowego, posiadającego oby-
watelstwo polskie.
3. Wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie
się, o którym mowa w ust. 1, może obejmować dzieci
cudzoziemca lub inne osoby pozostające pod jego
opieką.
4. Wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie
się zawiera:
1) dane cudzoziemca oraz dane objętych wnioskiem
dzieci i innych osób wpisanych do dokumentu po-
dróży cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do wy-
dania zezwolenia;
2) informację o podróżach i pobytach zagranicznych
odbytych w okresie ostatnich 5 lat.
5. Cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wnio-
sek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołą-
czyć do wniosku:
1) fotografie osób objętych wnioskiem;
2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych za-
wartych we wniosku i okoliczności uzasadniają-
cych ubieganie się o udzielenie zezwolenia na osie-
dlenie się.
6. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cu-
dzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży
i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić
inny dokument potwierdzający jego tożsamość.
Art. 69. 1. Cudzoziemiec przebywający na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany złożyć
wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się co
najmniej 60 dni przed upływem terminu ważności ze-
zwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub okre-
su pobytu oznaczonego w wizie.
2. Wojewoda wydaje decyzję w sprawie udzielenia
zezwolenia na osiedlenie się przed upływem okresu
pobytu cudzoziemca oznaczonego w zezwoleniu na za-
mieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wniosek został
złożony w terminie, o którym mowa w ust. 1.
3. Wojewoda wydaje cudzoziemcowi nową wizę na
okres pobytu do czasu zakończenia postępowania
w pierwszej instancji w sprawie udzielenia zezwolenia
na osiedlenie się w przypadku, gdy wydanie decyzji
z zachowaniem warunków, o których mowa w ust. 2,
jest niemożliwe.
4. Jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mo-
wa w ust. 1, nie zostanie zachowany, cudzoziemiec jest
obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej przed upływem okresu pobytu oznaczonego w wi-
zie lub na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony w przypadku, gdy postępowanie
w sprawie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się nie
zostało zakończone przed upływem tego okresu pobytu.
Art. 70. 1. Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia
na osiedlenie się wydaje wojewoda właściwy ze wzglę-
du na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca.
2. Cudzoziemiec przebywający za granicą składa
wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się za
pośrednictwem konsula.
3. Przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia
na osiedlenie się wojewoda właściwy ze względu na
Dziennik Ustaw Nr 128 8546 Poz. 1175
miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca jest obo-
wiązany zwrócić się do:
1) komendanta oddziału Straży Granicznej o zajęcie
stanowiska;
2) komendanta wojewódzkiego Policji i Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby
także do innych organów, o przekazanie informacji,
czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo
ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
4. Organy, o których mowa w ust. 3, są obowiąza-
ne, w terminie 30 dni, zająć stanowisko lub udostępnić
posiadane informacje w zakresie niezbędnym do usta-
lenia, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony
bezpieczeństwa i porządku publicznego.
5. Jeżeli organy, o których mowa w ust. 3, nie zaj-
mą stanowiska lub nie udostępnią informacji w termi-
nie 30 dni, uznaje się, że wymóg uzyskania stanowiska
lub informacji został spełniony.
6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach ter-
min, o którym mowa w ust. 4, może być przedłużony
do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do przekaza-
nia stanowiska lub informacji zawiadamia wojewodę,
a komendant oddziału Straży Granicznej także cudzo-
ziemca.
7. Decyzję o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się
wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce po-
bytu cudzoziemca z urzędu lub na wniosek Ministra
Obrony Narodowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa We-
wnętrznego, Komendanta Głównego Straży Granicz-
nej, Komendanta Głównego Policji, komendanta od-
działu Straży Granicznej lub komendanta wojewódz-
kiego Policji.
Art. 71. Minister właściwy do spraw wewnętrznych
określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wnio-
sku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się oraz liczbę
fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do
wniosku. W rozporządzeniu uwzględnia się dane doty-
czące cudzoziemca, o których mowa w art. 12, w zakre-
sie niezbędnym do udzielenia zezwolenia na osiedlenie
się, oraz dane, o których mowa w art. 68 ust. 4.
Rozdział 6
Karta pobytu i inne dokumenty wydawane
cudzoziemcom
Art. 72. 1. Kartę pobytu wydaje się cudzoziemcowi,
który uzyskał:
1) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony;
2) zezwolenie na osiedlenie się;
3) status uchodźcy;
4) zgodę na pobyt tolerowany.
2. Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na za-
mieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się
przed przyjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej, kartę pobytu wydaje się po wjeździe na to teryto-
rium.
3. Karta pobytu, w okresie jej ważności, potwierdza
tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na tery-
torium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia, wraz
z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekracza-
nia granicy bez konieczności uzyskania wizy.
4. Karta pobytu wydana cudzoziemcowi, który uzy-
skał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony,
jest ważna przez okres tego zezwolenia.
5. Karta pobytu wydana cudzoziemcowi, który uzy-
skał zezwolenie na osiedlenie się, jest ważna 10 lat.
Art. 73. 1. Polski dokument podróży dla cudzoziem-
ca wydaje się na wniosek cudzoziemca, który posiada
zezwolenie na osiedlenie się, jeżeli utracił on doku-
ment podróży albo gdy jego dokument podróży uległ
zniszczeniu bądź utracił ważność, a uzyskanie przez
cudzoziemca nowego dokumentu podróży nie jest
możliwe.
2. Polski dokument podróży dla cudzoziemca
uprawnia, w okresie jego ważności, do wielokrotnego
przekraczania granicy.
3. Polski dokument podróży dla cudzoziemca jest
ważny przez okres do 2 lat.
4. Posiadanie polskiego dokumentu podróży nie
zwalnia cudzoziemca od obowiązku podjęcia działań
w celu uzyskania dokumentu podróży.
Art. 74. 1. Polski dokument tożsamości cudzoziem-
ca może być wydany małoletniemu cudzoziemcowi
urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
przebywającemu na tym terytorium bez opieki rodzi-
ców, który nie posiada dokumentu podróży, jeżeli nie
sprzeciwia się temu interes Rzeczypospolitej Polskiej
oraz przemawia za tym dobro dziecka, a uzyskanie
przez niego dokumentu podróży napotyka trudne do
przezwyciężenia przeszkody.
2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach pol-
ski dokument tożsamości cudzoziemca może być wy-
dany cudzoziemcowi, który nie posiada żadnego oby-
watelstwa i przebywa na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej bez dokumentu podróży, jeżeli przemawia za
tym interes Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy uzyska-
nie przez cudzoziemca innego dokumentu potwierdza-
jącego tożsamość nie jest możliwe.
3. Polski dokument tożsamości cudzoziemca jest
ważny rok. Po upływie terminu ważności może być wy-
dany kolejny dokument tożsamości na okres nie dłuż-
szy niż 2 lata.
4. Wydanie polskiego dokumentu tożsamości cu-
dzoziemca następuje w przypadku, o którym mowa:
Dziennik Ustaw Nr 128 8547 Poz. 1175
1) w ust. 1 — na wniosek przedstawiciela ustawowe-
go małoletniego lub z urzędu;
2) w ust. 2 — na wniosek cudzoziemca.
5. Polski dokument tożsamości cudzoziemca po-
twierdza tożsamość cudzoziemca podczas pobytu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie potwierdza
jego obywatelstwa. Dokument ten nie uprawnia do
przekroczenia granicy.
6. Posiadanie przez cudzoziemca polskiego doku-
mentu tożsamości cudzoziemca nie zwalnia od obo-
wiązku uzyskania wizy lub zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony lub na osiedlenie się.
Art. 75. 1. Tymczasowy polski dokument podróży
dla cudzoziemca wydaje się cudzoziemcowi posiadają-
cemu zezwolenie na osiedlenie się, który podczas po-
bytu za granicą utracił swój dokument podróży albo
którego dokument podróży uległ zniszczeniu bądź
utracił ważność, zamierzającemu powrócić na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy uzyskanie przez
niego innego dokumentu podróży nie jest możliwe.
2. Tymczasowy polski dokument podróży dla cu-
dzoziemca może być wydany cudzoziemcowi przeby-
wającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
który nie posiada dokumentu podróży kraju pochodze-
nia albo którego dokument podróży uległ zniszczeniu
bądź utracił ważność, zamierzającemu opuścić to tery-
torium, gdy uzyskanie przez niego innego dokumentu
podróży nie jest możliwe.
3. Wydanie tymczasowego polskiego dokumentu
podróży dla cudzoziemca następuje na wniosek cudzo-
ziemca, z tym że wydanie tego dokumentu cudzoziem-
cowi, o którym mowa w ust. 2, może nastąpić także
z urzędu.
4. Tymczasowy polski dokument podróży dla cu-
dzoziemca uprawnia cudzoziemca, o którym mowa:
1) w ust. 1 — do jednokrotnego wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2) w ust. 2 — do wyjazdu z terytorium Rzeczypospoli-
tej Polskiej.
5. Tymczasowy polski dokument podróży dla cu-
dzoziemca jest ważny przez okres w nim oznaczony, nie
dłuższy jednak niż 7 dni.
Art. 76. 1. W karcie pobytu zamieszcza się następu-
jące dane:
1) imię (imiona) i nazwisko cudzoziemca oraz imiona
rodziców;
2) datę, miejsce i kraj urodzenia;
3) adres zameldowania na pobyt stały lub czasowy;
w przypadku braku zameldowania na pobyt czaso-
wy trwający ponad 2 miesiące danych o adresie nie
zamieszcza się;
4) obywatelstwo;
5) płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu;
6) numer ewidencyjny Powszechnego Elektroniczne-
go Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) — w przy-
padku gdy został nadany;
7) informację o rodzaju wydanego zezwolenia.
2. W polskim dokumencie podróży dla cudzoziem-
ca zamieszcza się następujące dane:
1) imię (imiona) i nazwisko cudzoziemca;
2) datę, miejsce i kraj urodzenia;
3) obywatelstwo;
4) płeć;
5) imiona i nazwiska, datę, miejsce i kraj urodzenia
oraz płeć towarzyszących cudzoziemcowi jego
dzieci lub innych małoletnich znajdujących się pod
jego opieką.
3. W polskim dokumencie tożsamości cudzoziemca
zamieszcza się następujące dane:
1) imię (imiona) i nazwisko cudzoziemca oraz imiona
rodziców;
2) datę, miejsce i kraj urodzenia;
3) adres zameldowania na pobyt stały lub czasowy;
w przypadku braku zameldowania na pobyt czaso-
wy trwający ponad 2 miesiące danych o adresie nie
zamieszcza się;
4) płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu.
4. W tymczasowym polskim dokumencie podróży
dla cudzoziemca zamieszcza się następujące dane:
1) imię (imiona) i nazwisko cudzoziemca;
2) datę, miejsce i kraj urodzenia;
3) obywatelstwo;
4) płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu;
5) imiona i nazwiska, datę, miejsce i kraj urodzenia
oraz płeć towarzyszących cudzoziemcowi jego
dzieci lub innych małoletnich znajdujących się pod
jego opieką.
5. Karta pobytu oraz dokumenty, o których mowa
w ust. 2—4, zawierają także nazwę organu wydające-
go, datę wydania i datę upływu ważności karty pobytu
lub dokumentów oraz mogą zawierać fotografię i pod-
pis posiadacza, a także zakodowany zapis danych,
o których mowa w ust. 1—4.
6. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 4, mogą
zawierać również fotografie towarzyszących cudzo-
ziemcowi jego dzieci lub innych małoletnich znajdują-
cych się pod jego opieką.
7. Tymczasowy polski dokument podróży dla cu-
dzoziemca może zawierać również imię i nazwisko, sta-
Dziennik Ustaw Nr 128 8548 Poz. 1175
nowisko służbowe oraz podpis osoby wydającej doku-
ment.
Art. 77. 1. Cudzoziemiec jest obowiązany wymienić
posiadaną kartę pobytu, polski dokument podróży dla
cudzoziemca lub polski dokument tożsamości cudzo-
ziemca w przypadku:
1) zmiany danych w nich zamieszczonych;
2) zmiany wyglądu utrudniającej ustalenie jego tożsa-
mości;
3) uszkodzenia ich w stopniu utrudniającym posługi-
wanie się nimi;
4) upływu terminu ważności karty pobytu wydanej
w związku z uzyskaniem zezwolenia na osiedlenie
się;
5) ich utraty lub zniszczenia.
2. W szczególnie uzasadnionym przypadku, jeżeli
cudzoziemiec ubiegający się o wymianę karty pobytu
nie posiada i nie ma możliwości uzyskania ważnego
dokumentu podróży, może przedstawić inny dokument
potwierdzający jego tożsamość.
Art. 78. 1. Wniosek o wydanie lub wymianę polskie-
go dokumentu podróży dla cudzoziemca, polskiego do-
kumentu tożsamości cudzoziemca, wniosek o wydanie
tymczasowego polskiego dokumentu podróży dla cu-
dzoziemca, wniosek o wymianę karty pobytu zawiera:
1) dane cudzoziemca oraz objętych wnioskiem dzieci
i innych osób wpisanych do dokumentu podróży,
w zakresie niezbędnym do wydania lub wymiany
karty pobytu lub dokumentu;
2) adres zameldowania na pobyt stały lub pobyt cza-
sowy trwający ponad 2 miesiące.
2. Cudzoziemiec jest obowiązany dołączyć do
wniosku:
1) fotografie osób objętych wnioskiem;
2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych
i okoliczności podanych we wniosku.
3. Od cudzoziemca ubiegającego się o wydanie
polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca nie wy-
maga się okazania dokumentu podróży.
Art. 79. 1. Cudzoziemiec, który utracił kartę pobytu,
jest obowiązany zawiadomić o tym wojewodę, który ją
wydał, w terminie 3 dni od dnia jej utraty.
2. W przypadku znalezienia utraconej karty pobytu
cudzoziemiec jest obowiązany, w terminie 3 dni od
dnia jej znalezienia, zawiadomić o tym wojewodę
i zwrócić niezwłocznie znalezioną kartę pobytu, jeżeli
w miejsce utraconej karty pobytu wydano już nową.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku utraty
polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca lub
polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca.
Art. 80. 1. Cudzoziemiec jest obowiązany zwrócić
niezwłocznie:
1) kartę pobytu — po doręczeniu dokumentu potwier-
dzającego nabycie obywatelstwa polskiego, decy-
zji o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony lub na osiedlenie się;
2) polski dokument podróży dla cudzoziemca — po
doręczeniu dokumentu podróży lub decyzji o cof-
nięciu zezwolenia na osiedlenie się;
3) polski dokument tożsamości cudzoziemca — po
doręczeniu dokumentu potwierdzającego nabycie
obywatelstwa polskiego lub obywatelstwa innego
państwa.
2. Karta pobytu, polski dokument podróży dla cu-
dzoziemca i polski dokument tożsamości cudzoziemca
podlegają zwrotowi także w razie zgonu cudzoziemca.
Obowiązek zwrotu ciąży na osobach obowiązanych do
zgłoszenia zgonu zgodnie z przepisami o aktach stanu
cywilnego.
3. Cudzoziemcowi, który opuszcza terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej wskutek cofnięcia zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na
osiedlenie się, wydaje się zaświadczenie o zwrocie kar-
ty pobytu, polskiego dokumentu podróży dla cudzo-
ziemca lub polskiego dokumentu tożsamości cudzo-
ziemca, ważne do czasu opuszczenia terytorium Rze-
czypospolitej Polskiej.
4. Kartę pobytu i inne dokumenty, o których mowa
w ust. 1, zwraca się organowi, który je wydał.
Art. 81. 1. Kartę pobytu wydaje wojewoda, który
wydał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony
lub na osiedlenie się.
2. Polski dokument podróży dla cudzoziemca i pol-
ski dokument tożsamości cudzoziemca wydaje woje-
woda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzo-
ziemca.
3. Polski dokument tożsamości cudzoziemca wyda-
je się po uzyskaniu zgody Prezesa Urzędu do Spraw
Repatriacji i Cudzoziemców.
4. Tymczasowy polski dokument podróży dla cu-
dzoziemca wydaje:
1) za granicą — konsul;
2) w kraju — wojewoda właściwy ze względu na miej-
sce pobytu cudzoziemca, a w szczególnie uzasad-
nionych przypadkach — komendant granicznej pla-
cówki kontrolnej Straży Granicznej.
5. Wymiany karty pobytu, polskiego dokumentu
podróży dla cudzoziemca lub polskiego dokumentu
tożsamości cudzoziemca dokonuje wojewoda właści-
wy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
Art. 82. Odmowa wydania karty pobytu, polskiego
dokumentu podróży dla cudzoziemca, polskiego doku-

Strona korzysta z plików cookies