Ustawa

o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

Status:

Obowiązująca

Data wydania:

2 marca 2000 r.

Data publikacji:

31 marca 2000 r.

Data wejścia w życie:

1 lipca 2000 r.

Strona z 11
s. 1/11
2013-02-22
Dz.U. 2000 Nr 22 poz. 271
USTAWA
z dnia 2 marca 2000 r.
o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę
wyrządzoną przez produkt niebezpieczny
1)
Rozdział 1
Umowy zawierane poza lokalem przedsiębiorstwa
Art. 1.
1. Przedsiębiorca, który proponuje konsumentowi zawarcie umowy poza lokalem
przedsiębiorstwa, okazuje przed zawarciem umowy dokument potwierdzający
prowadzenie działalności gospodarczej oraz dokument tożsamości. W razie za-
wierania umów w imieniu przedsiębiorcy zawierający umowę okazuje ponadto
dokument potwierdzający swoje umocowanie.
2. Przez lokal przedsiębiorstwa rozumie się miejsce przeznaczone do obsługiwania
publiczności i oznaczone zgodnie z przepisami o działalności gospodarczej.
3. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się także do umowy zawartej w wyniku
zorganizowanego poza lokalem przedsiębiorstwa zbierania ofert konsumentów
w czasie odwiedzin przedsiębiorcy lub osoby działającej w jego imieniu w miej-
scu pracy konsumenta, w jego mieszkaniu albo w innym miejscu jego prywatne-
go pobytu.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspól-
not Europejskich:
1) dyrektywy 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wy-
konawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących odpowiedzialności za pro-
dukty wadliwe (Dz. Urz. WE L 210 z 07.08.1985), zmienionej dyrektywą 1999/34/WE (Dz. Urz.
WE L 141 z 04.06.1999);
2) dyrektywy 85/577/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesie-
niu do umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa (Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1985);
3) dyrektywy 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umo-
wach konsumenckich (Dz. Urz. WE L 95 z 21.04.1993);
4) dyrektywy 97/7/WE z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku
umów zawieranych na odległość (Dz. Urz. WE L 144 z 04.06.1997).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie z
dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej dotyczą ogłosze-
nia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wydanie specjalne.
Opracowano na
podstawie: tj. Dz. U.
z 2012 r. poz. 1225.
s. 2/11
2013-02-22
Art. 2.
1. Konsument, który zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, może od niej
odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w
terminie dziesięciu dni od zawarcia umowy. Do zachowania tego terminu wy-
starczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem.
2. Nie jest dopuszczalne zastrzeżenie, że konsumentowi wolno odstąpić od umowy
za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne).
3. W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument
jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwro-
towi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach
zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w
terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, na-
leżą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty.
Art. 3.
1. Kto zawiera z konsumentem umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, powinien
przed jej zawarciem poinformować konsumenta na piśmie o prawie odstąpienia
od umowy w terminie, o którym mowa w art. 2 ust. 1, i wręcz wzór oświad-
czenia o odstąpieniu, z oznaczeniem swojego imienia i nazwiska (nazwy) oraz
adresem zamieszkania (siedziby); obowiązany jest także wręczkonsumentowi
pisemne potwierdzenie zawarcia umowy, stwierdzające jej datę i rodzaj oraz
przedmiot świadczenia i cenę.
2. Konsument, na żądanie przedsiębiorcy, poświadcza na piśmie, że został poin-
formowany o prawie odstąpienia i że otrzymał wzór oświadczenia o odstąpieniu
od umowy.
Art. 4.
Jeżeli konsument nie został poinformowany na piśmie o prawie odstąpienia od umo-
wy, bieg terminu, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie rozpoczyna się. W takim wy-
padku konsument może odstąpić od umowy w terminie dziesięciu dni od uzyskania
informacji o prawie odstąpienia. Konsument nie może jednak z tego powodu odstą-
pić od umowy po upływie trzech miesięcy od jej wykonania.
Art. 5.
Przepisów o umowach zawieranych z konsumentami poza lokalem przedsiębiorstwa
nie stosuje się do umów:
1) o charakterze ciągłym lub okresowym, zawieranych na podstawie oferty
sprzedaży lub przez odwołanie się do ogłoszeń, reklam, cenników i innych
informacji skierowanych do ogółu albo do poszczególnych osób, jeżeli kon-
sument mógł uprzednio zapoznać się z treścią otrzymanej oferty lub infor-
macji pod nieobecność drugiej strony umowy, a zarazem w tej ofercie lub
informacji, jak i w umowie zastrzeżono prawo konsumenta do odstąpienia
od umowy w terminie dziesięciu dni od dnia jej zawarcia;
2) sprzedaży artykułów spożywczych dostarczanych okresowo przez sprze-
dawcę do miejsca zamieszkania konsumenta;
s. 3/11
2013-02-22
3) powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codzien-
nego, o wartości przedmiotu umowy do równowartości 10 euro;
4) o prace budowlane;
5) dotyczących nieruchomości, z wyłączeniem usług remontowych;
6) ubezpieczenia, w tym o członkostwo w otwartych funduszach emerytalnych,
oraz reasekuracji;
7) dotyczących papierów wartościowych oraz jednostek uczestnictwa w fundu-
szach powierniczych i inwestycyjnych (usługi inwestycyjne).
Rozdział 2
Umowy zawierane na odległość
Art. 6.
1. Umowy zawierane z konsumentem bez jednoczesnej obecności obu stron, przy
wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, w szczególności dru-
kowanego lub elektronicznego formularza zamówienia niezaadresowanego lub
klamy prasowej z wydrukowanym formularzem zamówienia, reklamy w postaci
elektronicznej, katalogu, telefonu, telefaksu, radia, telewizji, automatycznego
urządzenia wywołującego, wizjofonu, wideotekstu, poczty elektronicznej lub in-
nych środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca
2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z
późn. zm.
2)
), umowami na odległość, jeżeli kontrahentem konsumenta jest
przedsiębiorca, który w taki sposób zorganizował swoją działalność.
2. Propozycja zawarcia umowy w postaci oferty, zaproszenia do składania ofert lub
zamówień albo do podjęcia rokowań powinna jednoznacznie i w sposób zrozu-
miały informować o zamiarze zawarcia umowy przez tego, kto ją składa.
3. Posłużenie się telefonem, wizjofonem, telefaksem, pocztą elektroniczną, automa-
tycznym urządzeniem wywołującym lub innym środkiem komunikacji elektro-
nicznej w celu złożenia propozycji zawarcia umowy może nastąpić wyłącznie za
uprzednią zgodą konsumenta.
4. Posłużenie się środkami porozumiewania się na odległość w celu złożenia pro-
pozycji zawarcia umowy nie może odbywać się na koszt konsumenta.
Art. 7.
1. Konsument, który zawarł umowę na odległość, może od niej odstąpić bez poda-
nia przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu
dni, ustalonym w sposób określony w art. 10 ust. 1. Do zachowania tego terminu
wystarczy wysłanie wiadczenia przed jego upływem.
2. Nie jest dopuszczalne zastrzeżenie, że konsumentowi wolno odstąpić od umowy
za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz.
1808, z 2007 r. Nr 50, poz. 331, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 i Nr 216, poz. 1371, z 2009 r. Nr 201,
poz. 1540 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459 i Nr 134, poz. 779.
s. 4/11
2013-02-22
3. W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument
jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwro-
towi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach
zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w
terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, na-
leżą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty.
Art. 8.
1. Umowa o świadczenie ciągłe lub okresowe może być zawarta na czas oznaczony
albo nieoznaczony.
2. Umowę zawartą na czas dłuższy niż rok poczytuje się po upływie tego terminu
za zawartą na czas nieoznaczony.
3. Jeżeli czas trwania umowy nie jest oznaczony, każda ze stron może wypowie-
dzieć bez wskazania przyczyn, z zachowaniem terminu miesięcznego, chyba że
strony zastrzegły krótszy termin wypowiedzenia.
Art. 9.
1. Konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania
się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy,
o:
1) imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy
oraz organie, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a
także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany;
2) istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu;
3) cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szcze-
gólności cła i podatki;
4) zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia;
5) kosztach oraz terminie i sposobie dostawy;
6) prawie odstąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wy-
jątków, o których mowa w art. 10 ust. 3;
7) kosztach wynikających z korzystania ze środków porozumiewania się na od-
ległość, jeżeli są one skalkulowane inaczej niż wedle normalnej taryfy;
8) terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają
charakter wiążący;
9) minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe
lub okresowe;
10) miejscu i sposobie składania reklamacji;
11) prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 8 ust. 3.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być sformułowane jednoznacznie,
w sposób zrozumiały i łatwy do odczytania.
3. Przedsiębiorca jest obowiązany do potwierdzenia konsumentowi na piśmie in-
formacji, o których mowa w ust. 1, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełnia-
nia świadczenia.
s. 5/11
2013-02-22
4. Obowiązek określony w ust. 3 nie dotyczy jednorazowych świadczeń, które same
spełniane przy yciu środków porozumiewania się na odległość i za które
rachunek wystawia osoba fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przed-
siębiorstwa udostępnia co najmniej jeden środek porozumiewania się na odle-
głość, dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy (operator środków porozumie-
wania się), z wyjątkiem jednak informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
Art. 10.
1. Termin dziesięciodniowy, w którym konsument może odstąpić od umowy, liczy
się od dnia wydania rzeczy, a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi od dnia
jej zawarcia.
2. W razie braku potwierdzenia informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1, termin,
w którym konsument może odstąpić od umowy, wynosi trzy miesiące i liczy się
od dnia wydania rzeczy, a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi od dnia jej
zawarcia. Jeżeli jednak konsument po rozpoczęciu biegu tego terminu otrzyma
potwierdzenie, termin ulega skróceniu do dziesięciu dni od tej daty.
3. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, prawo odstąpienia od umowy zawartej na
odległość nie przysługuje konsumentowi w wypadkach:
1) świadczenia usług rozpoczętego, za zgodą konsumenta, przed upływem ter-
minu, o którym mowa w art. 7 ust. 1;
2) dotyczących nagrań audialnych i wizualnych oraz zapisanych na informa-
tycznych nośnikach danych po usunięciu przez konsumenta ich oryginalne-
go opakowania;
3) umów dotyczących świadczeń, za które cena lub wynagrodzenie zależy wy-
łącznie od ruchu cen na rynku finansowym;
4) świadczeń o właściwościach określonych przez konsumenta w złożonym
przez niego zamówieniu lub ściśle związanych z jego osobą;
5) świadczeń, które z uwagi na ich charakter nie mogą zostać zwrócone lub
których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu;
6) dostarczania prasy;
7) usług w zakresie gier hazardowych.
Art. 11.
1. Umowa nie może nakładać na konsumenta obowiązku zapłaty ceny lub wyna-
grodzenia przed otrzymaniem świadczenia.
2. Umowa powinna określać miejsce i sposób składania reklamacji, niepowodujące
nadmiernych trudności lub kosztów po stronie konsumenta.
Art. 12.
1. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, przedsiębiorca powinien wykonać umowę
zawartą na odległość najpóźniej w terminie trzydziestu dni po złożeniu przez
konsumenta oświadczenia woli o zawarciu umowy.
2. Jeżeli przedsiębiorca nie może spełnić świadczenia z tego powodu, że przedmiot
świadczenia nie jest dostępny, powinien niezwłocznie, najpóźniej jednak w ter-
s. 6/11
2013-02-22
minie trzydziestu dni od zawarcia umowy, zawiadomić o tym konsumenta i
zwrócić całą otrzymaną od niego sumę pieniężną.
3. W wypadku gdy przedsiębiorca nie może wykonać zobowiązania z powodu
choćby przejściowej niemożności spełnienia świadczenia o właściwościach za-
mówionych przez konsumenta, przedsiębiorca może, jeżeli zawarto takie za-
strzeżenie w umowie, zwolnić się z zobowiązania przez spełnienie świadczenia
zastępczego, odpowiadającego tej samej jakości i przeznaczeniu oraz za samą
cenę lub wynagrodzenie, informując zarazem konsumenta na piśmie o jego pra-
wie nieprzyjęcia tego świadczenia i odstąpienia od umowy, ze zwrotem rzeczy
na koszt przedsiębiorcy.
4. W wypadku, o którym mowa w ust. 3, konsument ma prawo odstąpić od umowy
w sposób i na zasadach określonych w art. 7. Zwrot rzeczy następuje w takim
wypadku na koszt przedsiębiorcy.
Art. 13.
1. W wypadku odstąpienia od umowy przez konsumenta przedsiębiorca ma obo-
wiązek poświadczyć na piśmie zwrot świadczenia.
2. Jeżeli świadczenie konsumenta ma być spełnione z wykorzystaniem kredytu lub
pożyczki udzielonych przez przedsiębiorcę albo gdy umowa przewidywała wy-
korzystanie kredytu udzielonego na podstawie porozumienia kredytodawcy z
przedsiębiorcą, odstąpienie od umowy zawartej na odległość jest skuteczne tak-
że wobec umowy kredytu lub pożyczki zawartej przez konsumenta.
Art. 14. (uchylony).
Art. 15.
Spełnienie świadczenia niezamówionego przez konsumenta następuje na ryzyko
przedsiębiorcy i nie nakłada na konsumenta żadnych zobowiązań.
Art. 16.
1. Przepisów o umowach zawieranych na odległość nie stosuje się do umów:
1) z wykorzystaniem automatów sprzedających;
2) z wykorzystaniem innych automatów umieszczonych w miejscach prowa-
dzenia handlu;
3) (uchylony);
4) (uchylony);
5) (uchylony);
6) rent;
7) (uchylony);
8) zawartych z operatorami telekomunikacji przy wykorzystaniu publicznych
automatów telefonicznych;
9) dotyczących nieruchomości, z wyjątkiem najmu;
10) sprzedaży z licytacji.
s. 7/11
2013-02-22
2. Przepisów art. 7, 9 i art. 12 ust. 1 nie stosuje się do:
1) sprzedaży artykułów spożywczych dostarczanych okresowo przez sprze-
dawcę do mieszkania lub miejsca pracy konsumenta;
2) świadczenia, w ściśle oznaczonym okresie, usług w zakresie zakwaterowa-
nia, transportu, rozrywek, gastronomii; w wypadku rozrywek na świeżym
powietrzu przedsiębiorca może zastrzec także wyłączenie obowiązku za-
wiadomienia o niemożności spełnienia świadczenia, o którym mowa w
art. 12 ust. 2, jednak tylko we wskazanych w umowie okolicznościach.
Rozdział 2a
Szczególne przepisy o umowach zawieranych na odległość
dotyczących usług finansowych
Art. 16a.
1. Usługami finansowymi w rozumieniu ustawy są w szczególności:
1) czynności bankowe;
2) umowy kredytu konsumenckiego;
3) czynności ubezpieczeniowe;
4) umowy uczestnictwa w: funduszu inwestycyjnym otwartym, specjalistycz-
nym funduszu inwestycyjnym otwartym, funduszu inwestycyjnym zamknię-
tym, specjalistycznym funduszu inwestycyjnym zamkniętym i funduszu in-
westycyjnym mieszanym.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do usług polegających na gromadzeniu środ-
ków pieniężnych i ich lokowaniu, z przeznaczeniem na wypłatę członkom
otwartego funduszu emerytalnego lub uczestnikom pracowniczego funduszu
emerytalnego po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego w rozumieniu
ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy eme-
rytalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 34, poz. 189, z późn. zm.
3)
) i ustawy z dnia 22
sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2001 r.
Nr 60, poz. 623 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 141, poz. 1178)
4)
.
3. Przepisów ustawy nie stosuje się do odstąpienia od umowy o kredyt konsumenc-
ki zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa.
4. Przepisów art. 16b ust. 1 pkt 15, 12, 14, 15 oraz 1719 nie stosuje się do usług
płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatni-
czych (Dz. U. Nr 199, poz. 1175 i Nr 291, poz. 1707 oraz z 2012 r. poz. 1166).
Art. 16b.
1. Konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania
się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umo-
wy, o:
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 127, poz.
858 i Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 106, poz. 622, Nr 171, poz. 1016, Nr 187,
poz. 1111 i Nr 232, poz. 1378 oraz z 2012 r. poz. 596.
4)
Utraciła moc.
s. 8/11
2013-02-22
1) imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębior-
cy, organie, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a
także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany, a w przy-
padku gdy działalność przedsiębiorcy wymaga uzyskania zezwolenia, da-
nych dotyczących instytucji udzielającej zezwolenia;
2) imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiciela przedsiębiorcy, o ile taki wystę-
puje;
3) imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) podmiotu in-
nego niż przedsiębiorca świadczący usługi finansowe na odległość, w tym
operatora środków porozumiewania się na odległość, oraz charakterze, w
jakim podmiot ten występuje wobec konsumenta;
4) istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu;
5) cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, w tym opła-
ty i podatki, a w przypadku niemożności określenia dokładnej ceny, pod-
stawie obliczenia ceny umożliwiającej konsumentowi dokonanie jej weryfi-
kacji;
6) ryzyku związanym z usługą finansową, jeżeli wynika ono z jej szczególnych
cech lub charakteru czynności, które mają być wykonane, lub jeżeli cena
bądź wynagrodzenie zależą wyłącznie od ruchu cen na rynku finansowym;
7) zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia;
8) kosztach oraz terminie i sposobie świadczenia usługi;
9) prawie oraz sposobie odstąpienia od umowy, o którym
ust. 1 i ust. 2, albo wskazaniu, że prawo takie nie przysługuje, oraz wysoko-
ści ceny, którą konsument jest obowiązany zapłacić w przypadku, o którym
mowa w art. 16c ust. 5;
10) dodatkowych kosztach ponoszonych przez konsumenta wynikających z ko-
rzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli mogą one wy-
stąpić;
11) terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają
charakter wiążący;
12) minimalnym okresie, na jaki ma bzawarta umowa o świadczenia ciągłe
lub okresowe;
13) miejscu i sposobie składania reklamacji;
14) możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów wynikających z umowy;
15) prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 8 ust. 3, oraz skut-
kach tego wypowiedzenia, w tym o karach umownych;
16) istnieniu funduszu gwarancyjnego lub innych systemów gwarancyjnych, je-
żeli takie istnieją;
17) języku stosowanym w relacjach przedsiębiorcy z konsumentem;
18) prawie właściwym państwa, które stanowi podstawę stosunków przedsię-
biorcy z konsumentem przed zawarciem umowy na odległość, oraz prawie
właściwym do zawarcia i wykonania umowy;
19) sądzie właściwym dla rozstrzygania sporów związanych z wykonywaniem
umowy;
s. 9/11
2013-02-22
20) pobieraniu od konsumenta oświadczenia o poddaniu się egzekucji, stano-
wiącego podstawę do wystawienia przez bank bankowego tytułu egzeku-
cyjnego stosownie do przepisów Prawa bankowego.
2. W wypadku przekazywania konsumentowi informacji w formie głosowych ko-
munikatów telefonicznych nie stosuje się przepisów ust. 1 pkt 68 oraz pkt 10–
20. Przedsiębiorca jest obowiązany zamieścić w komunikacie informację o pra-
wie konsumenta do żądania przedstawienia pozostałych informacji, o których
mowa w ust. 1, oraz o sposobie uzyskania tych informacji.
3. Przed zawarciem umowy lub gdy umowa jest na życzenie konsumenta zawierana
z zastosowaniem środka porozumiewania się na odległość, który nie pozwala na
doręczenie warunków umowy, niezwłocznie po jej zawarciu, przedsiębiorca jest
obowiązany do potwierdzenia konsumentowi na piśmie lub za pomocą innego
statycznego nośnika informacji dostępnego dla konsumenta, w szczególności
dyskietki, CD-ROM-u, DVD, informacji, o których mowa w ust. 1.
4. W czasie trwania umowy konsument ma prawo żądać doręczenia jej warunków
na piśmie. Konsument ma także prawo żądać zmiany środka porozumiewania się
na odległość, chyba że stosowanie takiego środka nie jest przewidziane umową
lub nie odpowiada on charakterowi świadczonej usługi.
5. Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy jednorazowych świadczeń, które same
spełniane przy yciu środków porozumiewania się na odległość i za które
rachunek wystawia osoba fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przed-
siębiorstwa udostępnia co najmniej jeden środek porozumiewania się na odle-
głość, dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy (operator środków porozumie-
wania się), z wyjątkiem jednak informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
6. Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy poszczególnych czynności (umów
szczegółowych) wynikających z umowy (umowy ramowej).
7. W wypadku wykonywania poszczególnych czynności o tym samym charakterze
pomiędzy tymi samymi stronami, jeżeli czynności te nie wynikają z wcześniej
zawartej umowy (umowy ramowej), obowiązek określony w ust. 1 dotyczy tylko
pierwszej z tych czynności. Jeżeli w ciągu roku od dnia wykonania pierwszej
czynności nie wykonano żadnej czynności o tym samym charakterze pomiędzy
tymi samymi stronami, to do pierwszej czynności wykonanej po tym czasie sto-
suje się ust. 1.
8. Obowiązek określony w ust. 1 uważa się za spełniony, jeżeli przedsiębiorca
przekazkonsumentowi właściwy formularz informacyjny, o którym mowa od-
powiednio w art. 14 lub art. 19 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsu-
menckim (Dz. U. Nr 126, poz. 715, z późn. zm.
5)
).
Art. 16c.
1. Konsument, który zawarł na odległość umowę o usługi finansowe, może od niej
odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie, w
terminie czternastu dni od dnia zawarcia umowy lub od dnia potwierdzenia in-
formacji, o którym mowa w art. 16b ust. 3, jeżeli jest to termin późniejszy.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 165, poz. 984 i Nr 201, poz.
1181 oraz z 2012 r. poz. 1193.
s. 10/11
2013-02-22
2. W wypadku umów, o których mowa w art. 16a ust. 1 pkt 3, termin, w którym
konsument może odstąpić od umowy, wynosi trzydzieści dni od dnia poinfor-
mowania go o zawarciu umowy lub od dnia potwierdzenia informacji, o którym
mowa w art. 16b ust. 3, jeżeli jest to termin późniejszy.
3. Nie jest dopuszczalne zastrzeżenie, że konsumentowi wolno odstąpić od umowy
za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne).
4. W wypadku odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a kon-
sument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega
zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach
zwykłego zarządu, w terminie trzydziestu dni:
1) od dnia odstąpienia od umowy w przypadku świadczeń konsumenta albo
2) od dnia otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy w przypadku
świadczeń przedsiębiorcy.
5. W wypadku rozpoczętego za zgodą konsumenta świadczenia usług przed upły-
wem terminów, o których mowa w ust. 1 lub ust. 2, przedsiębiorca może żądać
zapłaty ceny za usługę rzeczywiście wykonaną.
6. Przedsiębiorca nie może żądać zapłaty, o której mowa w ust. 5, jeżeli rozpoczął
świadczenie usług bez zgody konsumenta, a także jeżeli nie wskazał, zgodnie z
art. 16b ust. 1 pkt 9, wysokości ceny, którą konsument jest obowiązany zapłacić
w wypadku, o którym mowa w ust. 5.
7. Prawo do odstąpienia od umowy nie przysługuje konsumentowi w wypadkach:
1) umów całkowicie wykonanych na żądanie konsumenta, przed upływem ter-
minów, o których mowa w ust. 1 i ust. 2;
2) umów dotyczących instrumentów rynku pieniężnego, zbywalnych papierów
wartościowych, tytułów uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwesto-
wania, sprzedaży papierów wartościowych z zobowiązaniem do ich odkupu
sowe rozumie się operacje, w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową
lub indeks a w szczególności nabywanie walut, papierów wartościowych,
złota lub innych metali szlachetnych, towarów lub praw, w tym umowy ob-
liczone tylko na różnicę cen, opcje i prawa pochodne zawarte na umówio-
ną datę lub umówiony termin, w obrocie rynkowym;
3) umów ubezpieczenia dotyczących podróży i bagażu lub innych podobnych,
jeżeli zawarte zostały na okres krótszy niż trzydzieści dni.
8. Jeżeli do umowy jest dołączona kolejna umowa zawarta na odległość dotycząca
usług świadczonych przez przedsiębiorcę lub podmiot inny niż przedsiębiorca na
podstawie porozumienia pomiędzy tym podmiotem a przedsiębiorcą, odstąpienie
od umowy zawartej na odległość dotyczącej usług finansowych jest skuteczne
także wobec tej kolejnej umowy.
Art. 16d.
Jeżeli przedsiębiorca nie dopełni obowiązków określonych w art. 16b ust. 13, kon-
sument ma prawo odstąpić od umowy w każdym czasie bez konieczności ponoszenia
kosztów należnych przedsiębiorcy.
s. 11/11
2013-02-22
Art. 16e.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do umów zawieranych na
odległość dotyczących usług finansowych stosuje się przepisy rozdziału 2.
Art. 17.
Nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych
w art. 1–16e.
Rozdział 3
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 18–20. (pominięte).
6)
Art. 21.
Przepisy art. 117 oraz art. 18 pkt 15 stosuje się do umów zawartych i niewykona-
nych w dniu wejścia w życie ustawy.
Art. 22.
Przepisów Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności za szkodę wyrządzo przez
produkt niebezpieczny nie stosuje się, jeżeli produkt został wprowadzony do obrotu
krajowego przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 23. (pominięty).
7)
Art. 24.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
6)
Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 września
2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów
oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. poz. 1225).
7)
Zamieszczony w obwieszczeniu.

Strona korzysta z plików cookies