Ustawa

o ochronie osób i mienia

Status:

Obowiązująca

Data wydania:

22 sierpnia 1997 r.

Data publikacji:

26 września 1997 r.

Strona z 36
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
©Kancelaria Sejmu s. 1/36
2014-04-10
Dz.U. 1997 Nr 114 poz. 740
USTAWA
z dnia 22 sierpnia 1997 r.
o ochronie osób i mienia
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1) obszary, obiekty i urządzenia podlegające obowiązkowej ochronie;
2) zasady tworzenia i funkcjonowania wewnętrznych służb ochrony;
3) zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony
osób i mienia;
4) wymagane kwalifikacje i uprawnienia pracowników ochrony;
5) nadzór nad funkcjonowaniem ochrony osób i mienia;
6) zasady ochrony transportowanej broni, amunicji, materiałów wybuchowych,
uzbrojenia, urządzeń i sprzętu wojskowego.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) kierownik jednostki osobę lub organ przedsiębiorcy lub innej jednostki or-
ganizacyjnej, uprawnionych, zgodnie z przepisami prawa, statutem, umową,
do zarządzania nią; za kierownika jednostki uważa się również likwidatora
lub syndyka;
[2) licencja zezwolenie na wykonywanie zadań związanych z ochroną osób i
mienia w zakresie wymaganym ustawą;]
3) obszar podlegający obowiązkowej ochronie obszar określony przez mini-
strów, kierowników urzędów centralnych i wojewodów, wydzielony i odpo-
wiednio oznakowany;
3a) transport podlegający obowiązkowej ochronie transport broni, amunicji,
materiałów wybuchowych, uzbrojenia, urządzeń i sprzętu wojskowego, wy-
syłany z obszarów i obiektów podlegających obowiązkowej ochronie;
4) ochrona osób działania mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa życia,
zdrowia i nietykalności osobistej;
5) ochrona mienia działania zapobiegające przestępstwom i wykroczeniom
przeciwko mieniu, a także przeciwdziałające powstawaniu szkody wynikają-
cej z tych zdarzeń oraz niedopuszczające do wstępu osób nieuprawnionych
na teren chroniony;
Opracowano na pod-
stawie: tj. Dz. U. z
2005 r. Nr 145, poz.
1221, z 2006 r. Nr
104, poz. 708, z 2008
r. Nr 171, poz. 1055,
Nr 180, poz. 1112, z
2009 r. Nr 98, poz.
817, z 2010 r. Nr 47,
poz. 278, Nr 182, poz.
1228
, Nr 229, poz.
1496
, z 2011 r. Nr
106, poz. 622, Nr 170,
poz. 1015
, Nr 171,
poz. 1016, z 2012 r.
poz. 908, z 2013 r.
poz. 628,
poz. 829
Przepis uchylający
pkt 2 i nowe brzmie-
nie pkt 6 w art. 2
wchodzi w życie z
dn. 1.01.2014 r. (Dz.
U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 2/36
2014-04-10
[6) pracownik ochrony osobę posiadającą licencję pracownika ochrony fi-
zycznej lub licencję pracownika zabezpieczenia technicznego i wykonującą
zadania ochrony w ramach wewnętrznej służby ochrony albo na rzecz przed-
siębiorcy, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej
w zakresie ochrony osób i mienia, lub osobę wykonującą zadania ochrony w
zakresie niewymagającym licencji;]
<6) pracownik ochrony osobę wpisaną na listę kwalifikowanych pracow-
ników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpie-
czenia technicznego, i wykonującą zadania ochrony w ramach we-
wnętrznej służby ochrony albo na rzecz przedsiębiorcy, który uzyskał
koncesna prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
ochrony osób i mienia, lub osobę wykonującą zadania ochrony, w za-
kresie niewymagającym wpisu na te listy, na rzecz przedsiębiorcy, któ-
ry uzyskkoncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakre-
sie usług ochrony osób i mienia;>
7) specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne wewnętrzne służby ochrony
oraz przedsiębiorców, którzy uzyskali koncesje na prowadzenie działalności
gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, posiadających pozwo-
lenie na broń na okaziciela, wydane na podstawie odrębnych przepisów;
8) wewnętrzne służby ochrony uzbrojone i umundurowane zespoły pracowni-
ków przedsiębiorców lub jednostek organizacyjnych, powołane do ich
ochrony.
Art. 3.
Ochrona osób i mienia realizowana jest w formie:
1) bezpośredniej ochrony fizycznej:
a) stałej lub doraźnej,
b) polegającej na stałym dozorze sygnałów przesyłanych, gromadzonych i
przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach i systemach
alarmowych,
c) polegającej na konwojowaniu wartości pieniężnych oraz innych
przedmiotów wartościowych lub niebezpiecznych;
2) zabezpieczenia technicznego, polegającego na:
a) montażu elektronicznych urządzeń i systemów alarmowych,
sygnalizujących zagrożenie chronionych osób i mienia, oraz eksploatacji,
konserwacji i naprawach w miejscach ich zainstalowania,
b) montażu urządzeń i środków mechanicznego zabezpieczenia oraz ich
eksploatacji, konserwacji, naprawach i awaryjnym otwieraniu w
miejscach zainstalowania.
Art. 4.
1. Ustawa nie narusza przepisów dotyczących ochrony obszarów, obiektów i urzą-
dzeń jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzoro-
wanych przez:
1) Ministra Obrony Narodowej,
2) ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
3) Ministra Sprawiedliwości,
4) ministra właściwego do spraw zagranicznych,
©Kancelaria Sejmu s. 3/36
2014-04-10
5) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
6) Szefa Agencji Wywiadu,
7) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego
a także przepisów dotyczących ochrony transportu broni, amunicji, materiałów
wybuchowych, uzbrojenia, urządzeń i sprzętu wojskowego wykonywanego
przez te jednostki.
2. Ustawa nie narusza przepisów dotyczących organizacji i zasad funkcjonowania
innych uzbrojonych służb i formacji ochronnych, tworzonych na podstawie od-
rębnych ustaw.
3. Ustawy nie stosuje się do Straży Marszałkowskiej podległej Marszałkowi Sej-
mu.
Rozdział 2
Obszary, obiekty, urządzenia i transporty podlegające obowiązkowej ochronie
Art. 5.
1. Obszary, obiekty, urządzenia i transporty ważne dla obronności, interesu gospo-
darczego państwa, bezpieczeństwa publicznego i innych ważnych interesów
państwa podlegają obowiązkowej ochronie przez specjalistyczne uzbrojone for-
macje ochronne lub odpowiednie zabezpieczenie techniczne.
2. Do obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, należą:
1) w zakresie obronności państwa w szczególności:
a) zakłady produkcji specjalnej oraz zakłady, w których prowadzone są
prace naukowo-badawcze lub konstruktorskie w zakresie takiej
produkcji,
b) zakłady produkujące, remontujące i magazynujące uzbrojenie, urządzenia
i sprzęt wojskowy,
c) magazyny rezerw strategicznych, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia
29 października 2010 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. Nr 229, poz.
1496);
2) w zakresie ochrony interesu gospodarczego państwa w szczególności:
a) zakłady mające bezpośredni związek z wydobyciem surowców
mineralnych o strategicznym znaczeniu dla państwa,
b) porty morskie i lotnicze,
c) banki i przedsiębiorstwa wytwarzające, przechowujące bądź
transportujące wartości pieniężne w znacznych ilościach;
3) w zakresie bezpieczeństwa publicznego w szczególności:
a) zakłady, obiekty i urządzenia mające istotne znaczenie dla
funkcjonowania aglomeracji miejskich, których zniszczenie lub
uszkodzenie może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz
środowiska, w szczególności elektrownie i ciepłownie, ujęcia wody,
wodociągi i oczyszczalnie ścieków,
b) zakłady stosujące, produkujące lub magazynujące w znacznych ilościach
materiały jądrowe, źródła i odpady promieniotwórcze, materiały
toksyczne, odurzające, wybuchowe bądź chemiczne o dużej podatności
pożarowej lub wybuchowej,
©Kancelaria Sejmu s. 4/36
2014-04-10
c) rurociągi paliwowe, linie energetyczne i telekomunikacyjne, zapory
wodne i śluzy oraz inne urządzenia znajdujące się w otwartym terenie,
których zniszczenie lub uszkodzenie może stanowić zagrożenie dla życia
lub zdrowia ludzi, środowiska albo spowodować poważne straty
materialne;
4) w zakresie ochrony innych ważnych interesów państwa w szczególności:
a) zakłady o unikalnej produkcji gospodarczej,
b) obiekty i urządzenia telekomunikacyjne, pocztowe oraz telewizyjne i
radiowe,
c) muzea i inne obiekty, w których zgromadzone są dobra kultury
narodowej,
d) archiwa państwowe.
3. Szczegółowe wykazy obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 2,
sporządzają: Prezes Narodowego Banku Polskiego, Krajowa Rada Radiofonii i
Telewizji, ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie w sto-
sunku do podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych jednostek orga-
nizacyjnych. Umieszczenie w wykazie określonego obszaru, obiektu lub urzą-
dzenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.
4. Wykazy, o których mowa w ust. 3, Prezes Narodowego Banku Polskiego, Kra-
jowa Rada Radiofonii i Telewizji, ministrowie i kierownicy urzędów central-
nych przesyłają do aściwych terytorialnie wojewodów oraz bieżąco aktualizu-
ją.
5. Wojewodowie prowadzą ewidencję obszarów, obiektów i urządzeń podlegają-
cych obowiązkowej ochronie, znajdujących się na terenie województwa. Ewi-
dencja ma charakter poufny.
6. Wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może umieścić w ewidencji, o
której mowa w ust. 5, znajdujące sna terenie województwa obszary, obiekty i
urządzenia innych podmiotów niż określone w ust. 3.
Art. 6.
1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Prezesa Narodowego
Banku Polskiego, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz zainteresowanych
ministrów lub kierowników urzędów centralnych, może wprowadzić dla jedno-
stek organizacyjnych podległych lub podporządkowanych wnioskującemu orga-
nowi albo przez niego nadzorowanych regulaminy ogólnych warunków i trybu
wykonywania ochrony obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w art. 5.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Na-
rodowego Banku Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, ja-
kim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i
transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne,
uwzględniając konieczność zapewnienia należytego poziomu bezpieczeństwa
chronionych wartości pieniężnych.
Art. 7.
1. Kierownik jednostki, który bezpośrednio zarządza obszarami, obiektami i urzą-
dzeniami umieszczonymi w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5, albo upo-
ważniona przez niego osoba jest obowiązana uzgadniać z właściwym terytorial-
nie komendantem wojewódzkim Policji plan ochrony tych obszarów, obiektów i
urządzeń.
©Kancelaria Sejmu s. 5/36
2014-04-10
1a. Kierownik jednostki, o którym mowa w ust. 1, w terminie najpóźniej 3 dni przed
planowaną datą rozpoczęcia transportu podlegającego obowiązkowej ochronie,
jest obowiązany uzgadniać z komendantem wojewódzkim Policji, właściwym te-
rytorialnie ze względu na miejsce rozpoczęcia transportu, plan ochrony tego
transportu. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2. Plan ochrony powinien:
1) uwzględniać charakter produkcji lub rodzaj działalności jednostki;
2) zawierać analizę stanu potencjalnych zagrożeń i aktualnego stanu bezpie-
czeństwa jednostki;
3) podawać ocenę aktualnego stanu ochrony jednostki;
4) zawierać dane dotyczące specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej, a w
tym:
a) stan etatowy,
b) rodzaj oraz ilość uzbrojenia i wyposażenia,
c) sposób zabezpieczenia broni i amunicji;
5) zawierać dane dotyczące rodzaju zabezpieczeń technicznych;
6) zawierać zasady organizacji i wykonywania ochrony jednostki.
3. Komendant wojewódzki Policji przy uzgadnianiu planu ochrony bierze pod
uwagę potencjalny stan zagrożenia jednostki oraz wymagania określone w obo-
wiązujących przepisach prawa.
4. Odmowa uzgodnienia planu ochrony następuje w drodze decyzji administracyj-
nej.
Rozdział 3
Wewnętrzne służby ochrony
Art. 8.
1. Wewnętrzne służby ochrony w szczególności:
1) zapewniają ochronę mienia w granicach chronionych obszarów i obiektów;
2) zapewniają ochronę ważnych urządzjednostki, znajdujących się poza gra-
nicami chronionych obszarów i obiektów;
3) konwojują mienie jednostki;
4) wykonują inne zadania wynikające z planu ochrony jednostki.
2. Wewnętrzne służby ochrony, powołane przez przedsiębiorców, mowykony-
wać usługi w zakresie ochrony osób i mienia po uzyskaniu przez nich koncesji,
o której mowa w art. 15.
Art. 9.
Wewnętrzne służby ochrony podlegają kierownikowi jednostki lub osobie pisemnie
przez niego upoważnionej, bezpośrednio podporządkowanej temu kierownikowi.
<Art. 9a.
1. Kierownik jednostki wystawia legitymację kwalifikowanego pracownika
ochrony fizycznej pracownikowi wpisanemu na listę kwalifikowanych pra-
cowników ochrony fizycznej lub legitymację kwalifikowanego pracownika
zabezpieczenia technicznego pracownikowi wpisanemu na listę kwalifiko-
©Kancelaria Sejmu s. 6/36
2014-04-10
wanych pracowników zabezpieczenia technicznego, którzy wchodzą w skład
podległej mu wewnętrznej służby ochrony.
2. Legitymacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:
1) indywidualny numer zgodny z ewidencją legitymacji, o której mowa w
ust. 3;
2) aktualne zdjęcie pracownika;
3) imię i nazwisko pracownika;
4) nazwę, adres i numer telefonu jednostki, w której wewnętrzna służba
ochrony sprawuje ochronę;
5) pouczenie o ustawowych uprawnieniach przysługujących jej posiada-
czowi;
6) datę i miejsce wydania oraz imię, nazwisko, podpis i pieczęć kierownika
jednostki.
3. Kierownik jednostki prowadzi ewidencję legitymacji, o których mowa w ust.
1.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządze-
nia:
1) wzory legitymacji, o których mowa w ust. 1,
2) tryb i warunki ich wydawania, wymiany lub zwrotu,
3) sposób prowadzenia ewidencji legitymacji, o której mowa w ust. 3
mając na względzie jednolitość stosowanych legitymacji, dokumentacji
oraz procedur związanych z ich wydawaniem, wymianą lub zwrotem, a tak-
że możliwość odczytania przez osobę zainteresowaną danych zawartych w
tych legitymacjach.>
Art. 10.
1. aściwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji może, w drodze decyzji
administracyjnej, wyd zezwolenie na utworzenie wewnętrznej użby ochrony
w jednostce, w skład której nie wchodzą obszary, obiekty i urządzenia umiesz-
czone w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5, na wniosek kierowników tych
jednostek, uzasadniony ważnym interesem gospodarczym lub publicznym.
2. Wniosek powinien zawierać informacje, o których mowa w art. 7 ust. 2.
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wewnętrznych służb ochrony, działających na
terenach jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzo-
rowanych przez Ministra Obrony Narodowej.
Art. 11.
1. Zezwolenie na utworzenie wewnętrznej służby ochrony, o którym mowa w art.
10 ust. 1, nie może być wydane, jeżeli:
1) plan ochrony nie zawiera informacji, o których mowa w art. 7 ust. 2;
2) jednostka wnioskująca nie zapewnia spełnienia warunków wynikających z
przepisów wydanych na podstawie ustawy.
2. Komendant wojewódzki Policji, w drodze decyzji administracyjnej, cofa zezwo-
lenie na działalność wewnętrznej służby ochrony, jeżeli:
1) kierownik jednostki złoży taki wniosek;
2) nie utworzono wewnętrznej służby ochrony w okresie 3 miesięcy od dnia
wydania zezwolenia;
Dodany art. 9a
wchodzi w życie z
dn. 1.01.2014 r. (Dz.
U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 7/36
2014-04-10
3) nie usunięto w wyznaczonym terminie stwierdzonych podczas kontroli rażą-
cych uchybień lub nieprawidłowości w organizacji wewnętrznej służby
ochrony;
4) działalność wewnętrznej służby ochrony prowadzona jest niezgodnie z pla-
nem ochrony;
5) ustały okoliczności, dla których zezwolenie zostało wydane.
3. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do Komendanta
Głównego Policji.
Art. 12.
Wewnętrzne służby ochrony w zakresie ochrony osób i mienia współpracują z Poli-
cją, jednostkami ochrony przeciwpożarowej, obrony cywilnej i strażami gminnymi
(miejskimi).
Art. 13.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, dla
wewnętrznych służb ochrony:
1) szczegółowe zasady oraz tryb ich tworzenia;
2) strukturę organizacyjną, zakres działania i sposób prowadzenia dokumentacji
ochronnej;
3) uzbrojenie i wyposażenie;
4) umundurowanie i odznaki służbowe oraz sposób tworzenia dla nich nazw.
Art. 14.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, dla wewnętrznych
służb ochrony działających na terenach podległych, podporządkowanych lub nadzo-
rowanych jednostek organizacyjnych:
1) warunki i tryb ich tworzenia;
2) strukturę organizacyjną i zakres działania;
3) uzbrojenie i wyposażenie;
4) warunki zatrudnienia pracowników;
5) umundurowanie i odznaki służbowe.
Rozdział 4
Zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i
mienia oraz kontrola tej działalności
Art. 15.
1. Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia wy-
maga uzyskania koncesji, określającej zakres i formy prowadzenia tych usług.
2. Koncesji nie wymaga działalność gospodarcza w zakresie, o którym mowa w art.
3 pkt 2, jeżeli nie dotyczy obszarów, obiektów i urządzeń określonych w art. 5
ust. 5.
©Kancelaria Sejmu s. 8/36
2014-04-10
Art. 16.
Minister aściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii właściwego ko-
mendanta wojewódzkiego Policji, jest organem właściwym do udzielenia, odmowy
udzielenia, ograniczenia zakresu działalności gospodarczej lub formy usług oraz co-
fania koncesji na działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia.
Art. 17.
[1. Koncesję wydaje się na wniosek:
1) przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną, jeżeli osoba ta posiada licencję dru-
giego stopnia, o której mowa w art. 27 ust. 1 lub art. 29 ust. 1;
2) przedsiębiorcy innego niż osoba fizyczna, jeżeli licencję, o której mowa w pkt
1, posiada co najmniej jedna osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej,
jawnej lub komandytowej, członkiem zarządu, prokurentem lub pełnomocni-
kiem ustanowionym przez przedsiębiorcę do kierowania działalnością okre-
śloną w koncesji.]
<1. Koncesję wydaje się na wniosek:
1) przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on wpisany na listę
kwalifikowanych pracowniw ochrony fizycznej lub kwalifikowanych
pracowników zabezpieczenia technicznego;
2) przedsiębiorcy innego niż osoba fizyczna, jeżeli na listę kwalifikowa-
nych pracowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowni-
ków zabezpieczenia technicznego jest wpisana co najmniej jedna osoba
będąca wspólnikiem spółki jawnej lub komandytowej, członkiem orga-
nu zarządzającego, prokurentem lub pełnomocnikiem ustanowionym
przez przedsiębiorcę do kierowania działalnością określoną w koncesji,
a pozostałe osoby uprawnione do reprezentacji przedsiębiorcy nie były
karane za przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo skarbowe.>
1a. Do wniosku dołącza się dokumenty w formie oryginału, poświadczonej kopii lub
poświadczonego tłumaczenia.
2. (uchylony).
3. Wniosek o udzielenie koncesji powinien zawierać:
1) firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu lub adresu zamiesz-
kania;
[2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w
Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz numer
identyfikacji podatkowej (NIP);]
<2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym
albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Dzia-
łalności Gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);>
3) określenie zakresu i form wykonywanej działalności gospodarczej, na którą
ma być udzielona koncesja;
4) datę rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją;
[5) adresy miejsc wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem, w
tym przechowywania dokumentacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 3;]
<5) adresy miejsc wykonywania działalności gospodarczej objętej wnio-
skiem, w tym przechowywania dokumentacji, o której mowa w art. 19
ust. 1 pkt 2 i 3;>
Nowe brzmienie ust.
1, pkt 2 i 5 w ust. 3,
lit. f w pkt 6 i pkt 1
w ust. 5 w art. 17
wchodzi w życie z
dn. 1.01.2014 r. (Dz.
U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 9/36
2014-04-10
6) dane przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną, osób uprawnionych lub wcho-
dzących w skład organu uprawnionego do reprezentowania przedsiębiorcy,
prokurentów oraz pełnomocnika ustanowionego w celu kierowania działal-
nością określoną w koncesji, zawierające:
a) imię i nazwisko,
b) datę i miejsce urodzenia,
c) obywatelstwo,
d) numer PESEL, o ile został nadany,
e) serię i numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego
tożsamość oraz adresy zamieszkania tych osób na pobyt stały i czasowy,
[f) informację o posiadaniu licencji drugiego stopnia, ze wskazaniem
numeru licencji, daty jej wydania i organu, który ją wydał;]
<f) informację o wpisie na listę kwalifikowanych pracowników ochrony
fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia tech-
nicznego;>
7) informacje o posiadanych koncesjach, zezwoleniach lub wpisach do rejestru
działalności regulowanej;
8) zaświadczenie albo oświadczenie o niezaleganiu z wpłatami należności bu-
dżetowych.
4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, składa się pod rygorem odpowie-
dzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający wiadczenie jest
obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
5. Do wniosku o udzielenie koncesji należy dołączyć następujące dokumenty:
[1) kopię dokumentu potwierdzającego posiadanie licencji drugiego stopnia, o
której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2;]
<1) zaświadczenie o wpisie na listę kwalifikowanych pracowników ochrony
fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicz-
nego;>
2) oświadczenie o niekaralności przedsiębiorcy oraz osób, o których mowa w
art. 17 ust. 3 pkt 6, obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, pań-
stw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz obywateli pań-
stw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów
zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami człon-
kowskimi;
3) poświadczone tłumaczenie zaświadczenia o niekaralności przedsiębiorców
oraz osób innych niż wymienione w pkt 2.
6. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem odpowie-
dzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest
obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
©Kancelaria Sejmu s. 10/36
2014-04-10
7. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorca inny niż osoba fizyczna
jest obowiązany dodatkowo dołączyć listę udziałowców lub akcjonariuszy, po-
siadających co najmniej 50% udziałów lub akcji.
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór wniosku składanego do organu koncesyjnego przez przedsiębiorcę ubiega-
jącego się o udzielenie lub zmianę koncesji na wykonywanie działalności go-
spodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia z uwzględnieniem danych
zawartych w ust. 3, treści klauzuli, o której mowa w ust. 4, oraz informacji o do-
kumentach wymaganych przy złożeniu wniosku o udzielenie koncesji.
Art. 17a.
Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub ogranicz jej zakres w
stosunku do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji:
1) gdy przedsiębiorca nie spełnia określonych w ustawie warunków wykonywa-
nia działalności objętej koncesją;
2) ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpie-
czeństwa lub dóbr osobistych obywateli;
3) przedsiębiorcy, któremu w ciągu ostatnich trzech lat cofnięto koncesję na
działalność określoną ustawą z przyczyn wymienionych w art. 22 ust. 1 pkt
1, ust. 2 i 3, lub przedsiębiorcę reprezentuje osoba, która była osobą upraw-
nioną do reprezentowania innego przedsiębiorcy lub była jej pełnomocnikiem
ustanowionym do kierowania działalnością określoną w koncesji, a jej dzia-
łalność spowodowała wydanie decyzji cofającej koncesję temu przedsiębior-
cy;
4) przedsiębiorcy, którego w ciągu ostatnich trzech lat wykreślono z rejestru
działalności regulowanej z powodu ożenia oświadczenia niezgodnego ze
stanem faktycznym;
5) gdy w stosunku do przedsiębiorcy otwarto likwidację albo ogłoszono upa-
dłość.
Art. 18.
1. Koncesja zawiera:
1) firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo adresu zamiesz-
kania;
[1a) numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodar-
czej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2) imiona i nazwiska wspólników lub członków zarządu, prokurentów oraz peł-
nomocników w razie ich ustanowienia, ze wskazaniem osób posiadających li-
cencję drugiego stopnia;]
<1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym
albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Dzia-
łalności Gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2) imiona i nazwiska wspólników lub członków zarządu, prokurentów oraz
pełnomocników w razie ich ustanowienia, ze wskazaniem osób wpisa-
nych na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub kwa-
lifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego;>
©Kancelaria Sejmu s. 11/36
2014-04-10
3) określenie zakresu działalności gospodarczej i formy usług;
4) wskazanie miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
5) określenie czasu jej ważności;
6) określenie obszaru wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
ochrony osób i mienia oraz datę jej rozpoczęcia.
2. Koncesja może zawierać szczególne warunki wykonywania działalności gospo-
darczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, określone przez organ, o którym
mowa w art. 16.
[3. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu zmiany da-
nych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, ust. 2 i 4.]
<3. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu zmiany
danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a, 2 i 4, w terminie 14 dni od dnia
ich powstania.>
[Art. 19.
1. Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie ochrony osób i
mienia obowiązany jest:
1) powiadomić organ koncesyjny o podjęciu działalności gospodarczej;
2) prowadzić i przechowywać dokumentację dotyczącą zatrudnionych pracow-
ników ochrony oraz zawieranych i realizowanych umów;
3) przedstawiać dokumentację, o której mowa w pkt 2, na żądanie organu upo-
ważnionego do kontroli;
4) zachowywać forpisemną umów w zakresie prowadzonej działalności go-
spodarczej;
5) spełniać w sposób nieprzerwany warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt
2, jeżeli koncesję uzyskał przedsiębiorca inny niż osoba fizyczna.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, do-
kumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, i czas jej przechowywania.
Art. 20.
Przedsiębiorca obowiązany jest:
1) oznaczyć pracowników ochrony w sposób jednolity, umożliwiający ich identy-
fikację oraz identyfikację podmiotu zatrudniającego;
2) zapewnić noszenie ubioru przez pracowników ochrony, umożliwiającego ich
identyfikację oraz identyfikację podmiotu zatrudniającego w przypadkach, o
których mowa w art. 40.]
<Art. 19.
1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie ochrony
osób i mienia jest obowiązany:
1) powiadomić organ koncesyjny o podjęciu, zawieszeniu i trwałym za-
przestaniu wykonywania działalności gospodarczej;
2) prowadzić i przechowywać dokumentację dotyczącą:
Nowe brzmienie pkt
1a i 2 w ust. 1 i ust. 3
w art. 18 wchodzi w
życie z dn. 1.01.2014
r. (Dz. U. z 2013 r.
poz. 829).
©Kancelaria Sejmu s. 12/36
2014-04-10
a) pracowników ochrony, w tym umowy o pracę i umowy cywilno-
prawne,
b) organizacji i wykonywania ochrony przez specjalistyczne uzbrojo-
ne formacje ochronne, w zakresie dobowego wykorzystania stanu
osobowego pracowników ochrony, ich wyposażenia i uzbrojenia
oraz użytych środków transportu wraz ze szczegółowym opisem
wykonywanej ochrony;
3) zachowywać formę pisemną umów w zakresie prowadzonej działalności
gospodarczej oraz przechowywać zawarte umowy i dotyczącą ich do-
kumentację;
4) przedstawić dokumentację, o której mowa w pkt 2 i 3, na żądanie orga-
nu uprawnionego do kontroli;
5) spełniać w sposób nieprzerwany warunki, o których mowa w art. 17 ust.
1 pkt 2, jeżeli koncesję uzyskał przedsiębiorca inny niż osoba fizyczna;
6) sprawownadzór nad wykonywaniem zadochrony przez pracowni-
ków ochrony;
7) weryfikować karalność pracowników ochrony, a w przypadku przed-
siębiorcy innego nosoba fizyczna, dodatkowo osób, o których mowa w
art. 17 ust. 1 pkt 2.
2. W ramach dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, przedsiębiorca
prowadzi wykaz pracowników ochrony, który zawiera:
1) imię i nazwisko pracownika ochrony;
2) datę i miejsce urodzenia;
3) adres zamieszkania lub pobytu czasowego;
4) numer PESEL, a w przypadku jego nienadania osobie posiadającej
obywatelstwo innego państwa, serię i numer paszportu lub innego do-
kumentu potwierdzającego tożsamość;
5) datę wpisu na listy, o których mowa w art. 28 ust. 1, oraz określenie or-
ganu, który dokonał wpisu;
6) numer legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni;
7) datę zawarcia z pracownikiem ochrony umowy oraz datę jej rozwiąza-
nia;
8) daty szkoleń i kursów, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 3–7 i art. 38b
ust. 1;
9) daty weryfikacji karalności pracowników ochrony.
3. Dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przechowuje się przez okres
5 lat od dnia zakończenia działalności gospodarczej w zakresie usług ochro-
ny osób i mienia, a w przypadku dokumentacji dotyczącej realizacji umowy
od dnia wygaśnięcia umowy.
4. Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 5, 6 i 8, zamieszcza się w wykazie pra-
cowników ochrony, w odniesieniu do pracowników ochrony, których one
dotyczą.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządze-
nia, formę i sposób prowadzenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt
2 lit. b i pkt 3, oraz wykazu, o którym mowa w ust. 2, sposób dokonywania
poprawek i zakres danych, jakie powinna zawierać dokumentacja, mając
na uwadze konieczność zapewnienia właściwej rejestracji zawieranych
umów, oraz aściwego zabezpieczenia danych zawartych w rejestrze przed
Nowe brzmienie art.
19 i 20 wchodzi w
życie z dn. 1.01.2014
r. (Dz. U. z 2013 r.
poz. 829).
©Kancelaria Sejmu s. 13/36
2014-04-10
ich utratą, nieuprawnioną zmianą, nieuprawnionym dostępem lub usunię-
ciem.
Art. 20.
1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie ochrony
osób i mienia:
1) oznacza pracowników ochrony w sposób jednolity, umożliwiający ich
identyfikację oraz identyfikację podmiotu zatrudniającego;
2) zapewnia noszenie ubioru przez pracowników ochrony, umożliwiające-
go ich identyfikację oraz identyfikację podmiotu zatrudniającego w
przypadku, o którym mowa w art. 40 ust. 1;
3) wystawia pracownikowi ochrony legitymację pracownika ochrony fi-
zycznej, legitymację kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej lub
legitymację kwalifikowanego pracownika zabezpieczenia technicznego
przed dopuszczeniem go do wykonywania zadań związanych z ochroną
osób i mienia.
2. Legitymację kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej oraz kwalifi-
kowanego pracownika zabezpieczenia technicznego wystawia się wyłącznie
pracownikowi ochrony, który jest wpisany na listę kwalifikowanych pra-
cowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpie-
czenia technicznego.
3. Legitymacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zawierają:
1) indywidualny numer, zgodny z prowadzoną przez przedsiębiorcę ewi-
dencją legitymacji, o której mowa w ust. 4;
2) aktualne zdjęcie pracownika ochrony;
3) imię i nazwisko pracownika ochrony;
4) oznaczenie przedsiębiorcy wydającego dokument, firmę przedsiębiorcy,
siedzibę i adres, numer telefonu oraz numer koncesji;
5) pouczenie o ustawowych uprawnieniach przysługujących jej posiada-
czowi;
6) datę oraz miejsce wydania, imię i nazwisko oraz podpis wystawiającego
legitymację oraz pieczęć podmiotu wystawiającego.
4. Przedsiębiorca prowadzi ewidencję legitymacji, o których mowa w ust. 1 pkt
3.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządze-
nia:
1) wzory legitymacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3,
2) tryb i warunki ich wydawania, wymiany lub zwrotu,
3) sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 4
mając na względzie jednolitość stosowanych legitymacji, dokumentacji
oraz procedur związanych z ich wydawaniem, wymianą lub zwrotem, a tak-
że możliwość odczytania przez osobę zainteresowaną danych zawartych w
tych legitymacjach.>
Art. 21.
1. Ubiory pracowników ochrony zatrudnianych przez przedsiębiorcę powinny po-
siadać oznaczenia różniące je w sposób widoczny od mundurów pozostających
©Kancelaria Sejmu s. 14/36
2014-04-10
pod szczególną ochroną lub których wzory zostały wprowadzone na podstawie
odrębnych przepisów.
2. Identyfikatory i odznaki pracowników ochrony zatrudnianych przez przedsię-
biorcę powinny w sposób widoczny różnić się od identyfikatorów i odznak
funkcjonariuszy i pracowników służb publicznych.
<3. Pracownik ochrony nie może zakrywać twarzy w celu uniemożliwienia lub
istotnego utrudnienia jego identyfikacji.>
<Art. 21a.
1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie usług
ochrony osób i mienia jest obowiązany do spełnienia obowiązku ubezpie-
czenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z
ochroną osób i mienia.
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z mini-
strem aściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Polskiej
Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania
obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w
szczególności pod uwa specyfikę wykonywanej działalności oraz zakres
realizowanych zadań.>
Art. 22.
1. Organ koncesyjny cofa, w drodze decyzji administracyjnej, koncesję na wyko-
nywanie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, je-
żeli:
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania
działalności gospodarczej objętej koncesją;
2) przedsiębiorca nie podjął w wyznaczonym terminie działalności objętej kon-
cesją mimo wezwania organu koncesyjnego lub trwale zaprzestał wykony-
wania działalności gospodarczej objętej koncesją.
2. Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy
przedsiębiorca:
1) w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego nie-
zgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulują-
cymi działalność gospodarczą objętą koncesją;
2) rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania
koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa;
<3) nie zawarł umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 21a ust. 1.>
[3. Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na
zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli,
a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.]
<3. Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu
na:
1) zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa
obywateli albo zagrożenie bezpieczeństwa porządku publicznego;
2) niepoinformowanie przez przedsiębiorcę organu koncesyjnego o zmia-
nie danych określonych w koncesji, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt
1, 1a, 2 i 4, w terminie wyznaczonym w art. 18 ust. 3;
Dodany ust. 3 w art.
21 i dodany art. 21a
wchodzi w życie z
dn. 1.01.2014 r. (Dz.
U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 15/36
2014-04-10
3) ogłoszenie upadłości lub likwidacji przedsiębiorcy;
4) dopuszczenie do wykonywania zadań kwalifikowanego pracownika
ochrony fizycznej lub kwalifikowanego pracownika zabezpieczenia
technicznego osoby niewpisanej na listę kwalifikowanych pracowników
ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia
technicznego.>
Art. 22a.
1. Przedsiębiorca ubiegający się o zawarcie umowy na prowadzenie działalności w
zakresie ochrony lotnictwa cywilnego w portach lotniczych jest obowiązany:
1) przedstawić informację o dotychczasowej działalności, w tym dokumenty
finansowe za ostatnie 3 lata oraz za rok, w którym ubiega się on o wykony-
wanie działalności w zakresie kontroli bezpieczeństwa;
2) prowadzić działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia
co najmniej przez okres 5 lat;
[3) przedstawić informaco liczbie zatrudnionych pracowników ochrony po-
siadających licencję pracownika ochrony fizycznej;]
<3) przedstawić informację o liczbie zatrudnionych kwalifikowanych pra-
cowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabez-
pieczenia technicznego;>
4) przedstawić informację o liczbie zatrudnionych pracowników spełniających
wymagania określone w przepisach z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego
dla osób wykonujących zadania w zakresie kontroli bezpieczeństwa w ruchu
lotniczym;
5) przedstawić informację o planowanych szkoleniach osób, które będą wyko-
nywać zadania w zakresie kontroli bezpieczeństwa w ruchu lotniczym, oraz
przewidywanym terminie ich zakończenia;
6) przedstawić dokumenty potwierdzające posiadanie uprawnień do prowadze-
nia kontroli bezpieczeństwa w ruchu lotniczym co najmniej przez 10% licz-
by pracowników niezbędnych dla prawidłowego wykonywania tej kontroli;
7) wskazać deklarowany termin, w którym zostaną zatrudnieni pracownicy
spełniający wymagania dotyczące osób dokonujących kontroli bezpie-
czeństwa w ruchu lotniczym w liczbie niezbędnej do wykonywania zadań;
8) przedstawić zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz urzędu
skarbowego o niezaleganiu z należnościami z tytułu zobowiązań publiczno-
prawnych;
9) przedstawić oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń, o posiadaniu środków finansowych al-
bo zdolności kredytowej w wysokości niezbędnej do realizacji zadań w za-
kresie kosztów przygotowania pracowników do realizacji zadań;
10) przedstawić oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń, że nie toczy się postępowanie w spra-
wie o cofnięcie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w za-
kresie usług ochrony osób i mienia;
11) udokumentować możliwość spełnienia warunków organizacyjnych niezbęd-
nych dla zapewnienia prawidłowego, niezakłóconego wykonywania kontroli
bezpieczeństwa w ruchu lotniczym w zakresie liczby pracowników ochrony
posiadających odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa oraz kwalifika-
cje, którzy mają wykonywać te zadania;
Dodany pkt 3 w ust.
2 i nowe brzmienie
ust. 3 w art. 22 oraz
nowe brzmienie pkt
3 w ust. 1 w art. 22a
wchodzi w życie z
dn. 1.01.2014 r. (Dz.
U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 16/36
2014-04-10
12) przedstawić oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń, o zdolności do samodzielnego wyko-
nywania kontroli bezpieczeństwa w ruchu lotniczym;
13) zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody po-
wstałe w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie
ochrony lotnictwa cywilnego w portach lotniczych.
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrz-
nych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obo-
wiązkowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 13, termin powstania obowiązku
ubezpieczenia oraz minimal sumę gwarancyjną, z uwzględnieniem specyfiki
prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego
w portach lotniczych.
Art. 22b.
Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie ochrony lotnictwa
cywilnego w portach lotniczych jest obowiązany wykonywać działalność samo-
dzielnie, bez możliwości powierzania wykonywania czynności z zakresu ochrony
lotnictwa cywilnego w portach lotniczych innym podmiotom.
Art. 23.
1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może upoważnić Komendanta
Głównego Policji do kontroli działalności gospodarczej w zakresie usług ochro-
ny osób i mienia wymagającej koncesji.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komendant Główny Policji może po-
wierzać przeprowadzenie kontroli komendantom wojewódzkim Policji.
Art. 23a.
1. Minister aściwy do spraw wewnętrznych może upoważnić Komendanta
Głównego Straży Granicznej do kontroli działalności gospodarczej w zakresie
usług ochrony osób i mienia dotyczących prawidłowości dokonywania kontroli
bezpieczeństwa przeprowadzanej w portach lotniczych.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komendant Główny Straży Granicznej
może powierzyć przeprowadzenie kontroli komendantom oddziałów Straży
Granicznej.
<Art. 23b.
1. Organ koncesyjny do przeprowadzenia kontroli działalności gospodarczej
wykonywanej przez przedsiębiorcę w zakresie usług ochrony osób i mienia
może powołać na czas trwania kontroli zespół kontrolny, w skład którego
mogą wejść przedstawiciele ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
Ministra Obrony Narodowej, Komendanta Głównego Policji, Komendanta
Głównego Straży Granicznej lub Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
2. Na wniosek organu koncesyjnego Minister Obrony Narodowej, Komendant
Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej lub Prezes Urzędu
Lotnictwa Cywilnego delegują do prac w zespole kontrolnym funkcjonariu-
szy, żołnierzy lub pracowników podległych lub nadzorowanych jednostek
organizacyjnych.
©Kancelaria Sejmu s. 17/36
2014-04-10
3. Organ koncesyjny, powołując zespół kontrolny, wyznacza jego kierownika,
który kieruje przebiegiem czynności kontrolnych oraz sporządza protokół
pokontrolny.
4. Czynności kontrolne wykonywane na podstawie upoważnienia wydanego
przez organ koncesyjny i legitymacji służbowej.
Art. 23c.
1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie, o którym
mowa w art. 3, podlega kontroli organu koncesyjnego w zakresie:
1) zgodności wykonywanej działalności z udzieloną koncesją;
2) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej;
3) stwarzania zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porząd-
ku publicznego;
4) ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych innych osób.
2. Osoby upoważnione przez organ koncesyjny do dokonywania kontroli dzia-
łalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia są uprawnione
do:
1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest
wykonywana działalność gospodarcza objęta koncesją, w dniach i w go-
dzinach, w których ta działalność jest wykonywana lub powinna być
wykonywana, w tym swobodnego wstępu na teren chronionych obsza-
rów i obiektów, a także innych miejsc, w których jest prowadzona
ochrona w ramach wykonywanej działalności gospodarczej;
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub
innych nośników informacji oraz udostępnienia danych i przedmiotów
mających związek z przedmiotem kontroli;
3) legitymowania pracowników ochrony w celu ustalenia lub potwierdze-
nia ich tożsamości.
3. Organ koncesyjny może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych
uchybień w wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie usług
ochrony osób i mienia, wyznaczając termin do ich usunięcia.>
Art. 24.
1. W sprawach udzielenia koncesji, odmowy udzielenia koncesji, zmiany koncesji,
cofania koncesji, ograniczenia zakresu koncesji oraz kontroli działalności go-
spodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, nieuregulowanych w niniej-
szej ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzia-
łalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005
r. Nr 33, poz. 289 i Nr 94, poz. 788).
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 39
ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Dodane art. 23b i
23c wchod w życie
z dn. 1.01.2014 r.
(Dz. U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 18/36
2014-04-10
<Art. 24a.
Organ koncesyjny może zwracać się do sądów, prokuratury, Policji, Straży
Granicznej oraz organów administracji publicznej o przekazanie informacji,
materiałów i danych będących w ich posiadaniu, istotnych dla prowadzonego
postępowania administracyjnego lub postępowania wyjaśniającego zmierzają-
cego do ustalenia, czy działalność gospodarcza wykonywana w zakresie usług
ochrony osób i mienia przez przedsiębiorcę, w sprawie którego prowadzone jest
postępowanie, rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki
wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami
prawa albo czy działalność tego przedsiębiorcy nie stanowi zagrożenia obronno-
ści i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli.>
[Rozdział 5
Wymagania kwalifikacyjne pracowników ochrony
Art. 25.
1. Zadania ochrony osób i mienia realizowane przez wewnętrzne służby ochrony
oraz przedsiębiorców, którzy uzyskali koncesję w zakresie usług ochrony osób i
mienia, wykonują pracownicy ochrony.
2. Wykonywanie czynności określonych w art. 26 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 28 ust. 1
i art. 29 ust. 1 wymaga posiadania licencji:
1) pracownika ochrony fizycznej lub
2) pracownika zabezpieczenia technicznego.
3. Licencje, o których mowa w ust. 2, ustanawia się jako licencje pierwszego i dru-
giego stopnia.
Art. 26.
1. Licencja pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wymagana jest do
wykonywania czynności, o których mowa w art. 3 pkt 1, przez:
1) członków specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych;
2) członków zespołów konwojujących wartości pieniężne oraz inne przedmioty
wartościowe lub niebezpieczne;
3) pracowników ochrony wykonujących bezpośrednio czynności związane z
ochroną osób;
4) osoby nadzorujące i kontrolujące pracę pracowników ochrony fizycznej nie-
posiadających licencji;
5) pracowników ochrony mających prawo do czynności określonych w art. 36
ust. 1 pkt 4 i 5;
6) pracowników ochrony wykonujących zadania na obszarach, w obiektach i
urządzeniach podlegających obowiązkowej ochronie.
2. O wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia może ubie-
gać się osoba, która:
1) posiada obywatelstwo polskie lub obywatelstwo innego państwa członkow-
skiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkow-
skiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
Dodany art. 24a
wchodzi w życie z
dn. 1.01.2014 r. (Dz.
U. z 2013 r. poz.
829).
©Kancelaria Sejmu s. 19/36
2014-04-10
2) ukończyła 21 lat;
3) ukończyła szkołę podstawową;
4) ma pełną zdolność do czynności prawnych, stwierdzoną asnym oświadcze-
niem;
5) nie była skazana prawomocnym orzeczeniem za przestępstwo umyślne;
6) ma uregulowany stosunek do służby wojskowej.
3. Licencję pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wydaje się osobie,
która spełnia warunki, o których mowa w ust. 2, oraz:
1) posiada nienaganną opinię wydaną przez komendanta komisariatu Policji
właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania;
2) posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań, stwierdzoną
orzeczeniem lekarskim;
3) legitymuje się dyplomem lub świadectwem szkoły lub innej placówki oświa-
towej, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznego wykształcenia, albo
pełniła nienaganną służbę w stopniu podoficera lub chorążego w Biurze
Ochrony Rządu przez okres co najmniej 15 lat, albo ukończyła kurs pracow-
ników ochrony pierwszego stopnia i zdała egzamin przed właściwą komisją.
Art. 27.
1. Licencja pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia upoważnia do wykony-
wania czynności, o których mowa w art. 3 pkt 1, oraz do:
1) opracowywania planu ochrony;
2) organizowania i kierowania zespołami pracowników ochrony fizycznej.
2. O wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia ubiegać się
może osoba, która:
1) spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;
2) posiada co najmniej wykształcenie średnie.
3. Licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia wydaje się osobie, któ-
ra:
1) spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1 i 2;
2) legitymuje się dyplomem lub świadectwem szkoły lub innej placówki oświa-
towej, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznego wykształcenia, albo
pełniła nienaganną służbę w stopniu oficera w Biurze Ochrony Rządu przez
okres co najmniej 15 lat, albo ukończyła kurs pracowników ochrony drugie-
go stopnia i zdała egzamin przed właściwą komisją.
Art. 28.
1. Licencja pracownika zabezpieczenia technicznego pierwszego stopnia upoważ-
nia do wykonywania czynności, o których mowa w art. 3 pkt 2.
2. O wydanie licencji pracownika zabezpieczenia technicznego pierwszego stopnia
może ubiegać sosoba, która:
1) ukończyła 18 lat;
2) spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1, 4 i 5.
3. Licencję pracownika zabezpieczenia technicznego pierwszego stopnia wydaje się
osobie, która:
©Kancelaria Sejmu s. 20/36
2014-04-10
1) spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1 i 2;
2) posiada wykształcenie zawodowe techniczne o specjalności elektronicznej,
elektrycznej, łączności, mechanicznej lub ukończyła kurs pracownika zabez-
pieczenia technicznego albo została przyuczona do wymienionych zawodów
na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 29.
1. Licencja pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia upoważnia
do wykonywania czynności, o których mowa w art. 3 pkt 2, oraz do:
1) opracowywania projektów zabezpieczenia technicznego;
2) organizowania i kierowania zespołami pracowników zabezpieczenia tech-
nicznego.
2. O licencję pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia może
ubiegać się osoba, która spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1,
2, 4 i 5.
3. Licencję pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia wydaje się
osobie, która:
1) spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1 i 2;
2) posiada wykształcenie co najmniej średnie techniczne o specjalności elektro-
nicznej, elektrycznej, łączności lub mechanicznej albo stopień specjalizacji
zawodowej przyznawany na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 30.
1. Licencje wydaje, odmawia wydania, zawiesza i cofa, w formie decyzji admini-
stracyjnej, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby komendant wo-
jewódzki Policji.
2. Licencje wydaje się na czas nieokreślony.
3. Za wydanie licencji pobiera się opłatę.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właści-
wym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
i tryb wnoszenia opłaty za wydanie licencji pracownika ochrony, z uwzględnie-
niem potrzeby identyfikacji osoby posiadającej licencję i uprawnień wynikają-
cych z licencji oraz wysokość opłaty za wydanie dokumentu licencji w kwocie
nieprzekraczającej połowy równowartości minimalnego wynagrodzenia mie-
sięcznego za pracę jak również biorąc pod uwagę rzeczywiste koszty jej wydania
oraz dopuszczalne możliwości uiszczania opłaty.
5 Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór i tryb wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pra-
cownika zabezpieczenia technicznego;
2) tryb i częstotliwość wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach
ochrony.
Art. 31.
1. Komendant wojewódzki Policji odmawia wydania licencji, jeżeli osoba nie speł-
nia warunków, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, art. 27 ust. 2 i 3, art. 28 ust.
2 i 3, art. 29 ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 3.
2. Komendant wojewódzki Policji cofa licencję, jeżeli pracownik ochrony:

Strona korzysta z plików cookies