10

Lip 2013

Druk sejmowy

Projekt ustawy o cudzoziemcach

Numer druku:

1526

Typ druku:

Projekt ustawy

Dotyczy uproszczenia obowiązujących przepisów oraz odformalizowanie niektórych procedur, szczególnie dla cudzoziemców przebywających już w Polsce, którzy nie naruszają prawa polskiego, nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego, a ich pobyt nie wiąże się z obciążeniami dla systemu pomocy społecznej.

Strona z 487
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
Druk nr 1526 cz. I
Warszawa, 3 lipca 2013 r.
SEJM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
VII kadencja
Prezes Rady Ministrów
RM 10-55-11
Pani
Ewa Kopacz
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowna Pani Marszałek
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia
2 kwietnia 1997 r. przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt
ustawy
- o cudzoziemcach
z projektami aktów
wykonawczych.
Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej.
W załączeniu przedstawiam także opinię dotyczącą zgodności
proponowanych regulacji z prawem Unii Europejskiej.
Ponadto uprzejmie informuję, że do prezentowania stanowiska Rządu w
tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Spraw
Wewnętrznych.
Z poważaniem
(-) Donald Tusk
Projekt
USTAWA
z dnia
o cudzoziemcach
1)2)
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1) dyrektywy Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji
o wydaleniu obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 149 z 02.06.2001, str. 34, z późn. zm.),
2) dyrektywy 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniającej postanowienia art. 26 Konwencji
wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (Dz. Urz. WE L 187 z 10.07.2001, str. 45,
z późn. zm.),
3) dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz. Urz.
UE L 251 z 03.10.2003, str. 12, z późn. zm.),
4) dyrektywy Rady 2003/110/UE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do
celów deportacji drogą powietrzną (Dz. Urz. UE L 321 z 06.12.2003, str. 26, z późn. zm.),
5) dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich,
będących rezydentami długoterminowymi (Dz. Urz. UE L 016 z 23.01.2004, str. 44, z późn. zm.),
6)
wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli
przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z aściwymi władzami
(Dz. Urz. WE L 261, z 06.08.2004),
7) dyrektywy Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli
państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez
wynagrodzenia lub wolontariacie (Dz. Urz. UE L 375 z 23.12.2004, str. 12),
8) dyrektywy Rady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury
przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych (Dz. Urz. UE L 289
z 03.11.2005, str. 15),
9) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie
wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów
nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 348 z 16.12.2008, str. 98),
10) dyrektywy Rady 2009/50/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli
państw trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (Dz. Urz. UE
L 155 z 18.06.2009, str. 17),
11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. przewidującej
minimalne normy w odniesieniu do kar i środków stosowanych wobec pracodawców zatrudniających
nielegalnie przebywających obywateli krajów trzecich (Dz. Urz. UE L 168 z 30.06.2009, str. 24),
12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie
zapobiegania handlu ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej decyzję
ramową Rady 2002/629/WSiSW (Dz. Urz. WE L 101 z 15.04.2011, str. 1),
13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/51/UE z dnia 11 maja 2011 r. zmieniającej Rady
2003/109/WE w celu rozszerzenia jej zakresu na osoby objęte ochroną międzynarodową (tekst mający
znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 132 z 19.05.2011, str. 1),
14) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie procedury
jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium
państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich
przebywających legalnie w państwie członkowskim (Dz. Urz. UE L 343 z 23.12.2011, str. 1).
2)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez
cudzoziemców, ustawę z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, ustawę z dnia
6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia
20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, ustawę z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie
lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ustawę z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach
aptekarskich, ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, ustawę z dnia 20 czerwca 1992 r.
o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, ustawę z dnia
5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks
– 2 –
DZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu
z niego, tryb postępowania oraz organy właściwe w tych sprawach.
Art. 2. Ustawy nie stosuje się do:
1) członków misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych oraz innych
osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych
zwyczajów międzynarodowych pod warunkiem wzajemności i posiadania przez te
osoby dokumentów potwierdzających pełnienie przez nie funkcji uprawniających do
wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pobytu na tym terytorium,
z wyjątkiem art. 23, art. 32, art. 58, art. 60–63, art. 66 ust. 4 i 5, art. 67–74, art. 78 ust. 1,
art. 79 ust. 1 i 2, art. 80, art. 90–92 oraz art. 96 i 97;
2) obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich
Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin,
którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają.
postępowania karnego, ustawę z dnia 17 lipca 1998 r. o pożyczkach i kredytach studenckich, ustaz dnia
13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji,
ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz
urbanistów, ustawę z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych, ustawę z dnia 22 czerwca 2001 r.
o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi,
bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, ustawę z dnia
13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę
z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, ustawę z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych,
usta z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji
zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,
ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych, ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawę z dnia 16 grudnia
2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, ustawę z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii
Europejskiej i członków ich rodzin, ustawę z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach, ustawę z dnia 16 listopada
2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej
w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, ustawę z dnia 7 września
2007 r. o Karcie Polaka, ustawę z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,
ustawę z dnia 18 marca 2008 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej, ustaz dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim, ustawę z dnia
24 września 2010 r. o ewidencji ludności, ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji
oświatowej, ustawę z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ustawę
z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych, ustawę z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach
pielęgniarki i położnej oraz ustawę z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania
państw członkowskich Unii Europejskiej.
– 3 –
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) cudzoziemiec każdego, kto nie posiada obywatelstwa polskiego;
2) dokument podróży dokument uznany przez Rzeczpospolitą Polską, uprawniający do
przekroczenia granicy, wydany cudzoziemcowi przez organ państwa obcego, organ
polski lub organizację międzynarodową albo podmiot upoważniony przez organ
państwa obcego lub obcą władzę o charakterze państwowym;
3) doświadczenie zawodowe doświadczenie uzyskane w trakcie zatrudnienia,
wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej
w danym zawodzie;
4) kwalifikacje uzyskane w wyniku ukończenia studiów wyższych kwalifikacje uzyskane
w wyniku ukończenia z wynikiem pozytywnym, poświadczonego dyplomem,
świadectwem lub innym dokumentem wydanym przez właściwy organ programu
studiów wyższych, czyli cyklu zajęć prowadzonych przez instytucję edukacyjną uznaną
za instytucję szkolnictwa wyższego przez państwo, w którym ma ona siedzibę, pod
warunkiem że czas trwania studiów niezbędny do ich uzyskania wynosi co najmniej
3 lata;
5) mały ruch graniczny wjazd cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające przepisy dotyczące małego ruchu
granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich i zmieniające
postanowienia Konwencji z Schengen (Dz. Urz. UE L 405 z 30.12.2006, str. 1, z późn.
zm.), i ich pobyt na tym terytorium;
6) naukowiec cudzoziemca posiadającego co najmniej tytuł zawodowy odpowiadający
w Rzeczypospolitej Polskiej tytułowi zawodowemu magistra lub równorzędnemu,
umożliwiający co najmniej dostęp do studiów doktoranckich;
7) państwa obszaru Schengen państwa, które w pełni stosują dorobek Schengen;
8) powrót powrót cudzoziemca do jego kraju pochodzenia, państwa tranzytu lub innego
państwa trzeciego, do którego zdecydował się powrócić i przez które został przyjęty;
9) przewoźnik osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej zajmującą się zarobkowo przewozem osób drogą powietrzną,
morską lub lądową;
10)
położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozciągający się między pokładem
– 4 –
statku powietrznego a stanowiskiem kontroli granicznej, obejmujący także płytę oraz
pomieszczenia lotniska;
11) szkolenie zawodowe zorganizowany proces dydaktyczny mający na celu uzyskanie,
uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności, kwalifikacji zawodowych lub ogólnych,
potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia;
12) wiza wizę w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks
Wizowy (kodeks wizowy) (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz
wizę krajową, o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca
1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii
Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej
w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz. Urz. UE L 239
z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.), wydaną przez organ polski lub organ, którego
właściwość w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych
obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, lub organ innego państwa obszaru Schengen;
13) wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji wykonywanie
pracy przez cudzoziemca posiadającego kompetencje potwierdzone wyższymi
kwalifikacjami zawodowymi, który, niezależnie od zachodzącego między stronami
stosunku prawnego, wykonuje pracę na rzecz lub pod kierownictwem innej osoby za
wynagrodzeniem;
14) wyższe kwalifikacje zawodowe kwalifikacje uzyskane w wyniku ukończenia studiów
wyższych albo co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na poziomie
porównywalnym z poziomem kwalifikacji uzyskanych w wyniku ukończenia studiów
wyższych, niezbędne do wykonywania pracy określonej w umowie lub w ofercie pracy
stanowiącej ofertę zawarcia umowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia
1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.
3)
).
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19,
poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r.
Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r.
Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388
i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149,
poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741 i Nr 117, poz. 751, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117,
poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983
i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638,
z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592
i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804
i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133,
– 5 –
Art. 4. W sprawach uregulowanych w ustawie, należących do właściwości wojewody,
w których wojewoda jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania lub w których
organem wyższego stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, nie stosuje się
przepisu art. 20 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w
województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206, z późn. zm.
4)
).
Art. 5. 1. Do postępowań w ustawie należących do
właściwości konsulów stosuje się przepisy ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach
konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823, z późn. zm.
5)
), o ile
ustawa nie stanowi inaczej.
2. W zakresie nieuregulowanym przepisami działu IV do wydawania, cofania lub
unieważniania wiz krajowych lub przedłużenia okresu ich ważności lub okresu pobytu
cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej objętego tymi wizami stosuje się
przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca
2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy), zwanego dalej
„Wspólnotowym Kodeksem Wizowym” .
Art. 6. 1. Organ wydający decyzję lub postanowienie w postępowaniu prowadzonym na
podstawie przepisów ustawy może odstąpić od ich uzasadnienia w części dotyczącej
uzasadnienia faktycznego, jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa
państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
2. Nie można odstąpić od sporządzenia uzasadnienia w części dotyczącej stwierdzenia
przesłanki polskiego pochodzenia cudzoziemca.
Art. 7. 1. Organ:
1) prowadzący postępowanie w sprawach o:
a) wydanie cudzoziemcowi wizy,
b) przedłużenie okresu ważności wydanej wizy lub okresu pobytu objętego tą wizą,
poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r.
Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r. Nr 42, poz. 341,
Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037 oraz z 2011 r. Nr 80,
poz. 432, Nr 85, poz. 458 i Nr 230, poz. 1370.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 40, poz. 230 oraz z 2011 r. Nr 22,
poz. 114, Nr 92, poz. 529, Nr 163, poz. 981 i Nr 185, poz. 1092.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1808,
z 2007 r. Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, z 2010 r. Nr 81, poz. 531
i Nr 167, poz. 1131 oraz z 2012 r. poz. 161.
– 6 –
c) udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt
stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
zwanego dalej „zezwoleniem na pobyt rezydenta długoterminowego UE”,
d) zobowiązanie cudzoziemca do powrotu,
2) podejmujący czynności kontrolne wobec cudzoziemca
poucza cudzoziemca pisemnie w języku dla niego zrozumiałym o zasadach i trybie
postępowania oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach.
2. W przypadku postępowania w sprawach o zobowiązanie cudzoziemca do powrotu,
w pouczeniu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się także informację o możliwości:
1) wystąpienia z roszczeniem przeciwko podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy
cudzoziemcowi oraz wyegzekwowania orzeczenia wydanego przeciwko takiemu
podmiotowi, w związku z zaległym wynagrodzeniem, również w przypadku wykonania
decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu;
2) udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na okres trwania postępowania
karnego toczącego się przeciwko podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy,
w którym cudzoziemiec występuje w charakterze pokrzywdzonego:
a) w wyniku przestępstwa powierzenia wykonywania pracy w warunkach
szczególnego wykorzystania, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia
15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom
przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
poz. 769),
b) małoletniego przebywającego bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, któremu powierzono wykonywanie pracy
w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji
zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 i 675), zwane
dalej „wykonywaniem pracy”;
3) podjęcia innych działań przeciwko podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy
cudzoziemcowi, w szczególności zawiadomienia właściwych organów.
Art. 8. 1. Wnioski w sprawach uregulowanych w ustawie sporządza się w języku
polskim.
2. Dokumenty sporządzone w języku obcym służące za dowód w postępowaniu
prowadzonym na podstawie ustawy składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski,
dokonanym przez tłumacza przysięgłego.
– 7 –
3. Wniosek o wydanie wizy przez konsula oraz dokumenty sporządzone w języku
obcym służące za dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy przed
konsulem składa się w języku wskazanym przez konsula.
4. W protokołach przesłuchania cudzoziemców, w sprawach uregulowanych w ustawie,
podaje się imię i nazwisko tłumacza.
Art. 9. 1. W sprawach uregulowanych w ustawie pisma doręcza się osobom fizycznym
pod wskazanym przez nie adresem albo w każdym miejscu, w którym się adresata zastanie.
2. Cudzoziemcom pozbawionym wolności pisma doręcza się za pośrednictwem
administracji zakładu, w którym przebywają.
3. W razie wyjazdu za granicę w rozumieniu art. 1–3 ustawy z dnia 12 października
1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 67, z 2010 r. Nr 164,
poz. 1108 oraz z 2011 r. Nr 50, poz. 255 i Nr 217, poz. 1280), zwaną dalej „granicą”, stosuje
się przepisy art. 40 § 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267).
Art. 10. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy nie stosuje
się art. 73 § 1 i 1a, art. 79 § 2 oraz art. 81 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks
postępowania administracyjnego, jeżeli cudzoziemiec będący stroną postępowania przebywa
za granicą i nie ustanowił pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 11. 1. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy
funkcjonariusze Straży Granicznej mogą:
1) przeprowadzać wywiad środowiskowy lub
2) ustalać miejsce pobytu małżonka lub innego członka rodziny cudzoziemca, a także
osoby, z którą cudzoziemca łączą więzi o charakterze rodzinnym.
2. Wywiad środowiskowy obejmuje zebranie informacji dotyczących:
1) danych cudzoziemca, wobec którego prowadzone jest postępowanie, o którym mowa
w ust. 1;
2) miejsca pobytu cudzoziemca;
3) członków rodziny cudzoziemca oraz osób, z którymi zamieszkuje on we wspólnym
gospodarstwie domowym;
4) wykonywania przez cudzoziemca pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej;
5) podjęcia lub kontynuowania przez cudzoziemca nauki lub szkolenia zawodowego;
– 8 –
6) sytuacji materialnej i warunków bytowych cudzoziemca;
7) podejmowania przez cudzoziemca działań mogących mieć wpływ na ochronę
bezpieczeństwa i porządku publicznego albo stanowiących zagrożenie dla obronności
lub bezpieczeństwa państwa;
8) okoliczności, których istnienie mogłoby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w postępowaniu
prowadzonym wobec cudzoziemca.
3. Jeżeli w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, nie potwierdzono informacji
podanych przez cudzoziemca lub zgromadzone informacje okazały się sprzeczne albo
nasuwają wątpliwości odnośnie do ich prawdziwości, funkcjonariusze Straży Granicznej
mogą dokonać sprawdzenia lokalu, który cudzoziemiec wskazał jako miejsce swego pobytu.
Do sprawdzenia lokalu nie stosuje się przepisu art. 79 § 1 Kodeksu postępowania
administracyjnego.
4. Funkcjonariusz Straży Granicznej dokonujący sprawdzenia lokalu, o którym mowa
w ust. 3, ma prawo:
1) wejścia do lokalu,
2) żądania okazania rzeczy i przedmiotów należących do cudzoziemca i zamieszkującego
z nim członka rodziny,
3) żądania udzielenia wyjaśnień
– w celu potwierdzenia pobytu cudzoziemca w sprawdzanym lokalu.
5. Podczas przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 4, powinien być obecny
cudzoziemiec lub osoba trzecia, jeżeli lokal znajduje się w jej posiadaniu, albo inny dorosły
domownik. Czynności te są podejmowane i przeprowadzane w godzinach od 6.00 do 22.00.
6. Czynności, o których mowa w ust. 4, funkcjonariusze Straży Granicznej
przeprowadzają za zgodą cudzoziemca lub osoby trzeciej, jeżeli lokal znajduje się w jej
posiadaniu, albo innego dorosłego domownika. Czynności te wymagają późniejszego
udokumentowania.
7. W przypadku gdy cudzoziemiec nie wyrazi zgody na dokonanie sprawdzenia lokalu
albo utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 4, uznaje
się, że informacje o faktycznym miejscu pobytu cudzoziemca nie zostały potwierdzone.
8. Jeżeli dokonanie sprawdzenia lokalu nie jest możliwe z przyczyn niezależnych od
cudzoziemca, funkcjonariusze Straży Granicznej informują o tym fakcie organ prowadzący
postępowanie oraz przekazują temu organowi informacje zgromadzone w toku czynności,
o których mowa w ust. 1.
– 9 –
Art. 12. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej wywiadu
środowiskowego;
2) miejsce i czas przeprowadzania wywiadu, o którym mowa w pkt 1;
3) formę sprawozdania z wywiadu, o którym mowa w pkt 1.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
wewnętrznych uwzględni konieczność takiej organizacji przeprowadzenia wywiadu
środowiskowego, aby możliwe było zebranie informacji niezbędnych do postępowań
prowadzonych na podstawie ustawy oraz poszanowanie sfery prywatności cudzoziemca.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób dokonania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej sprawdzenia lokalu,
o którym mowa w art. 11 ust. 3;
2) dokumenty upoważniające do dokonania sprawdzenia lokalu, o którym mowa w art. 11
ust. 3, oraz sposób dokumentowania tego sprawdzenia.
4. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw
wewnętrznych uwzględni cel sprawdzenia lokalu, o którym mowa w art. 11 ust. 4, oraz
poszanowanie sfery prywatności osób, których sprawdzenie dotyczy.
Art. 13. W rejestrach i ewidencji prowadzonych na podstawie ustawy mogą b
przetwarzane następujące dane lub informacje dotyczące cudzoziemca:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) imię (imiona) i nazwiska poprzednie;
3) nazwisko rodowe;
4) płeć;
5) imię ojca;
6) imię i nazwisko rodowe matki;
7) data urodzenia, a w razie braku dokumentu potwierdzającego datę urodzenia
prawdopodobny rok urodzenia;
8) miejsce i państwo urodzenia;
9) rysopis:
a) wzrost w centymetrach,
b) kolor oczu,
c) znaki szczególne;
– 10 –
10) odciski linii papilarnych;
11) obywatelstwo;
12) narodowość;
13) stan cywilny;
14) wykształcenie;
15) zawód wykonywany;
16) krajowy numer identyfikacyjny;
17) numer dokumentu podróży;
18) oznaczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy;
19) miejsce zamieszkania lub pobytu;
20) numer telefonu;
21) adres e-mail;
22) informacje o karalności, o prowadzonych przeciwko cudzoziemcowi postępowaniach
karnych i postępowaniach w sprawach o wykroczenia oraz o wydanych w stosunku do
niego orzeczeniach w postępowaniu sądowym lub administracyjnym;
23) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności
(PESEL) jeżeli został cudzoziemcowi nadany;
24) wizerunek twarzy;
25) zamieszkiwaniu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej przez okres co najmniej 18 miesięcy na podstawie wydanego przez to
państwo dokumentu pobytowego z adnotacją „Niebieska Karta UE”;
26) oznaczenie zapraszającego.
Art. 14. Odciski linii papilarnych pobiera się od cudzoziemca za pomocą kart
daktyloskopijnych lub urządzenia do elektronicznego pobierania odcisków.
Art. 15. 1. Aktualne fotografie cudzoziemca, dołączane do wniosków o udzielenie mu
zezwoleń pobytowych, wniosków o wydanie wizy krajowej lub wniosków o wydanie
dokumentów wydawanych cudzoziemcom, powinny odzwierciedlać, w sposób niebudzący
uzasadnionych wątpliwości, wizerunek twarzy cudzoziemca, przedstawiający bez nakrycia
głowy i okularów z ciemnymi szkłami.
2. Cudzoziemiec z wrodzonymi lub nabytymi wadami narządu wzroku może dołączyć
do wniosku fotografię przedstawiającą go w okularach z ciemnymi szkłami. W takim
przypadku do wniosku dołącza się również dokumenty potwierdzające niepełnosprawność,
11
a w przypadku braku możliwości ich przedstawienia oświadczenie cudzoziemca
o niepełnosprawności.
3. Cudzoziemiec noszący nakrycie głowy zgodnie z zasadami swojego wyznania może
dołączyć do wniosku fotografię przedstawiającą go w nakryciu głowy, o ile wizerunek twarzy
jest w pełni widoczny. W takim przypadku do wniosku dołącza się oświadczenie
cudzoziemca o przynależności do wspólnoty wyznaniowej.
4. W uzasadnionych przypadkach do wniosku można dołączyć fotografię
przedstawiającą cudzoziemca z zamkniętymi oczami, innym niż naturalny wyrazem twarzy
lub z otwartymi ustami.
DZIAŁ II
SZEF URZĘDU DO SPRAW CUDZOZIEMCÓW
Art. 16. 1. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, jest
centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach:
1) wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez to
terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego;
2) nadawania statusu uchodźcy, w rozumieniu art. 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.
o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
z 2012 r. poz. 680), zwanego dalej „statusem uchodźcy”;
3) udzielania ochrony uzupełniającej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 czerwca
2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
zwanej dalej „ochroną uzupełniającą”;
4) udzielania zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany;
5) udzielania cudzoziemcom azylu, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 czerwca
2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
zwanego dalej „azylem”;
6) udzielania ochrony czasowej, w rozumieniu art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca
2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
zwanej dalej „ochroną czasową”.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad Szefem Urzędu.
Art. 17. 1. Prezes Rady Ministrów powołuje Szefa Urzędu, na wniosek ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego
i konkurencyjnego naboru.
– 12 –
2. Prezes Rady Ministrów odwołuje Szefa Urzędu, na wniosek ministra właściwego do
spraw wewnętrznych.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych powołuje zastępców Szefa Urzędu, na
wniosek Szefa Urzędu, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego
naboru.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych odwołuje zastępców Szefa Urzędu, na
wniosek Szefa Urzędu.
Art. 18. Stanowisko Szefa Urzędu może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
5) posiada kompetencje kierownicze;
6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym;
7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Szefa
Urzędu.
Art. 19. 1. Informację o naborze na stanowisko Szefa Urzędu upublicznia się
w ogłoszeniu umieszczonym w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Urzędu do
Spraw Cudzoziemców oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu do Spraw
Cudzoziemców i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
2. Ogłoszenie zawiera:
1) nazwę i adres Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
– 13 –
3. Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia
Ministrów.
4. Nabór na stanowisko Szefa Urzędu przeprowadza zespół powołany przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza
i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.
5. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do
wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje
kierownicze.
6. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych może być dokonana na zlecenie zespołu
przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do
dokonania tej oceny.
7. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, obowiązani zachować
w tajemnicy informacje dotyczące osób ubiegających się o stanowisko, uzyskane w trakcie
naboru.
8. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
9. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1) nazwę i adres Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
2) skład zespołu;
3) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
4) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych
według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
5) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
6) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata.
10. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie
Informacji Publicznej Urzędu do Spraw Cudzoziemców i Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
11. Informacja o wyniku naboru zawiera:
1) nazwę i adres Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3) imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu
przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.
– 14 –
12. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady
Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
Art. 20. 1. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w art. 17
ust. 3, powołuje Szef Urzędu.
2. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w art. 17 ust. 3,
stosuje się przepisy art. 18 i art. 19.
Art. 21. 1. Szef Urzędu wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu do Spraw
Cudzoziemców, zwanego dalej „Urzędem”, będącego urzędem administracji rządowej.
2. W Urzędzie, oprócz pracowników w nim zatrudnionych, obowiązki mogą pełnić
funkcjonariusze:
1) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu na podstawie art. 56
ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm.
6)
);
2) Biura Ochrony Rządu na podstawie art. 31 ust. 2–4 ustawy z dnia 16 marca 2001 r.
o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712, z późn. zm.
7)
);
3) Państwowej Straży Pożarnej na podstawie art. 28a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 sierpnia
1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm.
8)
);
4) Policji na podstawie art. 36 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U.
z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, z późn. zm.
9)
);
5) Straży Granicznej na podstawie art. 41 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r.
o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675, z późn. zm.
10)
);
6) funkcjonariusze i żołnierze Służby Wywiadu Wojskowego na podstawie art. 50 ust. 2
ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228
i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 53, poz. 273, Nr 84, poz. 455, Nr 117, poz. 677 i Nr 230, poz. 1371,
z 2012 r. poz. 627 i 908 oraz z 2013 r. poz. 628 i 675.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135, z 2006 r. Nr 104,
poz. 708 i 711, z 2008 r. Nr 66, poz. 402, z 2009 r. Nr 22, poz. 120 i Nr 85, poz. 716, z 2010 r. Nr 127,
poz. 857, Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 117, poz. 677, z 2012 r. poz. 664 oraz z 2013 r.
poz. 444, 628 i 675.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97,
z 2010 r. Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228, Nr 238, poz. 1578 i Nr 239, poz. 1589, z 2011 r. Nr 117,
poz. 677, Nr 171, poz. 1016 i Nr 207, poz. 1230, z 2012 r. poz. 664 oraz z 2013 r. poz. 675.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 171, poz. 1016
i Nr 230, poz. 1371, z 2012 r. poz. 627, 664, 908, 951 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 628 i 675.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 117, poz. 677,
Nr 170, poz. 1015, Nr 171, poz. 1016 i Nr 230, poz. 1371, z 2012 r. poz. 627, 664, 769 i 951 oraz z 2013 r.
poz. 628 i 675.
– 15 –
Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm.
11)
) oraz art. 15 ust. 2
ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 710, z późn.
zm.
12)
).
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze zarządzenia, nadaje Urzędowi
statut, określający organizację Urzędu, mając na uwadze zakres zadań Szefa Urzędu oraz
potrzebę zapewnienia sprawnego funkcjonowania Urzędu.
Art. 22. 1. Do zadań Szefa Urzędu należy:
1) wydawanie decyzji i postanowień w I instancji oraz rozpatrywanie odwołań od decyzji i
zażaleń na postanowienia wydane w I instancji przez inne organy w sprawach
uregulowanych:
a) w niniejszej ustawie,
b) w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) w ustawie z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw
członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043,
z późn. zm.
13)
);
2) organizowanie i prowadzenie szkoleń w zakresie spraw należących do kompetencji
Szefa Urzędu;
3) przekazywanie właściwym organom innych państw obszaru Schengen, za
pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, informacji dotyczących podstawy
prawnej i faktycznej wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen do celów określonych
w art. 25 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu,
Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego
11)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 85,
poz. 571, z 2009 r. Nr 85, poz. 716, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 22, poz. 114, Nr 53, poz. 273
i Nr 84, poz. 455, z 2012 r. poz. 707 oraz z 2013 r. poz. 628.
12)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 114, poz. 957, z 2010 r. Nr 113,
poz. 745, Nr 182, poz. 1228, Nr 230, poz. 1510 i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 117, poz. 677 oraz z 2013 r.
poz. 675.
13)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 818, z 2008 r. Nr 216,
poz. 1367, z 2010 r. Nr 81, poz. 531 oraz z 2011 r. Nr 92, poz. 532.
– 16 –
znoszenia kontroli na wspólnych granicach, zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą
Schengen”;
4) kontrola wykonywania przez wojewodów zadań określonych w ustawach
wymienionych w pkt 1;
5) przekazywanie właściwym organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej,
na ich wniosek, informacji o pobycie czasowym cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 145, jeżeli zamierza on na terytorium
tych państw kontynuować lub uzupełnić studia podjęte na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
6) pełnienie funkcji krajowego punktu kontaktowego do przekazywania organom innych
państw członkowskich Unii Europejskiej informacji o:
a) udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi posiadającemu
zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielone przez inne
państwo członkowskie Unii Europejskiej,
b) odmowie udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy lub cofnięciu
zezwolenia na pobyt czasowy:
cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na pobyt rezydenta
długoterminowego UE udzielone przez inne państwo członkowskie Unii
Europejskiej, lub
członkowi rodziny tego cudzoziemca,
c) udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
gdy posiada on takie zezwolenie, udzielone przez inne państwo członkowskie Unii
Europejskiej;
7) pełnienie funkcji krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 12 ust. 2
rozporządzenia nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia
2006 r. ustanawiającego przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych
granicach lądowych państw członkowskich i zmieniającego postanowienia Konwencji
z Schengen, zwane dalej „rozporządzeniem nr 1931/2006”, oraz przekazywanie
właściwym organom państw stosujących to rozporządzenie oraz Komisji Europejskiej
informacji przechowywanych w rejestrze przypadków nadużycia zasad małego ruchu
granicznego oraz sankcji za nadużycie tych zasad, o którym mowa w art. 17 ust. 3
rozporządzenia nr 1931/2006;
8) pełnienie funkcji krajowego punktu kontaktowego w sprawach:
– 17 –
a) udzielania informacji o długości pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania
pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, gdy informacje te
niezbędne do uzyskania przez niego statusu rezydenta długoterminowego UE
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,
b) uzyskiwania informacji o długości pobytu cudzoziemca w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej na podstawie dokumentu pobytowego, o którym
mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia
13 czerwca 2002 r. ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla
obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 17, z późn. zm.),
zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1030/2002”, z adnotacją „Niebieska Karta
UE”, gdy informacje te są niezbędne do obliczania długości pobytu uprawniającego
do uzyskania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt
rezydenta długoterminowego UE,
c) udzielania informacji innym państwom członkowskim Unii Europejskiej
o udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w celu
wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi posiadającemu w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej dokument pobytowy, o którym mowa
w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „Niebieska
Karta UE”,
d) uzyskiwanie informacji od innych państw członkowskich Unii Europejskiej
o udzieleniu lub odmowie udzielenia cudzoziemcowi, który posiada na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania
pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, dokumentu pobytowego,
o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją
„Niebieska Karta UE”,
e) udzielania Komisji Europejskiej informacji w
dotyczących liczby obywateli państw trzecich, którym udzielono zezwolenia na
pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich
kwalifikacji lub którym cofnięto to zezwolenie, oraz liczby członków rodziny
takich obywateli, którym udzielono zezwolenia na pobyt czasowy w celu
połączenia z rodziną;
– 18 –
9) przekazywanie do organów wizowych w Rzeczypospolitej Polskiej informacji
i dokumentów, o których mowa w art. 16 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady WE nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego
Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami
członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008,
str. 60, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 767/2008”;
10) pełnienie funkcji krajowego punktu kontaktowego do:
a) występowania na wniosek wojewody do właściwego organu innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej o udzielenie informacji, czy cudzoziemiec nadal
posiada ochronę międzynarodową w tym państwie członkowskim,
b) przekazywania właściwym organom innych państw członkowskich Unii
Europejskiej, na ich wniosek, informacji, czy cudzoziemiec nadal posiada ochronę
międzynarodową w Rzeczypospolitej Polskiej,
c) przekazywania właściwym organom innych państw członkowskich Unii
Europejskiej informacji o udzieleniu cudzoziemcowi ochrony międzynarodowej
lub przejęciu odpowiedzialności za ochronę międzynarodową, w przypadku gdy
cudzoziemiec posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE w
innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
11) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych.
2. Szef Urzędu jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu
postępowania administracyjnego w stosunku do wojewody w sprawach uregulowanych
w ustawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
DZIAŁ III
PRZEKRACZANIE GRANICY
Rozdział 1
Część ogólna
Art. 23. Cudzoziemiec, który przekracza granicę, jest obowiązany posiadać:
1) ważny dokument podróży;
2) ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający go do wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i do pobytu na tym terytorium, jeżeli są wymagane;
3) zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie,
jeżeli zezwolenia takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.
– 19 –
Art. 24. 1. Cudzoziemcy będący członkami załóg statków morskich przypływających do
polskich portów morskich, przekraczający granicę w celu zejścia na ląd i pobytu w granicach
miasta portowego, zwolnieni z obowiązku posiadania wiz w trakcie pobytu statku
w porcie.
2. Cudzoziemcy, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE)
nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele
muszą posiadwizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele
zwolnieni z tego wymogu (Dz. Urz. WE L 81 z 21.03.2001, str. 1, z późn. zm.),
zwolnieni z obowiązku posiadania wiz, gdy ich całkowity pobyt na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej nie przekracza trzech miesięcy.
Art. 25. 1. Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
obowiązany:
1) uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu;
2) posiadać oraz okazać na żądanie:
a) dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027,
z późn. zm.
14)
) lub posiadanie podróżnego ubezpieczenia medycznego
o minimalnej kwocie ubezpieczenia w wysokości 30 000 euro, ważnego przez
okres planowanego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pokrywającego wszelkie wydatki, które mogą wyniknąć podczas pobytu na tym
terytorium w związku z koniecznością podróży powrotnej z powodów
medycznych, potrzebą pilnej pomocy medycznej, nagłym leczeniem szpitalnym lub
ze śmiercią, w którym ubezpieczyciel zobowiązuje się do pokrycia kosztów
udzielonych ubezpieczonemu świadczeń zdrowotnych bezpośrednio na rzecz
podmiotu udzielającego takich świadczeń, na podstawie wystawionego przez ten
podmiot rachunku – w przypadku wjazdu na podstawie wizy krajowej,
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1367,
Nr 225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22,
poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz. 299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111,
poz. 918, Nr 118, poz. 989, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178, poz. 1374, z 2010 r. Nr 50,
poz. 301, Nr 107, poz. 679, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 165, poz. 1116, Nr 182, poz. 1228,
Nr 205, poz. 1363, Nr 225, poz. 1465, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1723 i 1725, z 2011 r. Nr 45,
poz. 235, Nr 73, poz. 390, Nr 81, poz. 440, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 113, poz. 657, Nr 122,
poz. 696, Nr 138, poz. 808, Nr 149, poz. 887, Nr 171, poz. 1016, Nr 205, poz. 1203 i Nr 232, poz. 1378,
z 2012 r. poz. 123, 476, 1016, 1342 i 1548 oraz z 2013 r. poz. 154.

Strona korzysta z plików cookies