13

Lis 2012

Druk sejmowy

Projekt ustawy - o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw

Numer druku:

870

Typ druku:

Projekt ustawy

Projekt ustawy zmierza m.in. do:u000a− przemodelowania postępowania jurysdykcyjnego w kierunku większej u000akontradyktoryjności, która stwarza najlepsze warunki do wyjaśnienia prawdy materialnej i najlepiej służy poszanowaniu praw uczestników postępowania, u000a− przemodelowania – w zakresie niezbędnym dla zbudowania modelu kontradyktoryjnej rozprawy – postępowania przygotowawczego, zwłaszcza u000aw zakresie celów, do osiągnięcia których to postępowanie zmierza,u000a− usprawnienia i przyspieszenia postępowania.

Strona z 404
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
Druk nr 870
Warszawa, 8 listopada 2012 r.
SEJM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
VII kade
ncja
Prezes Rady Ministrów
RM 10-38-12
Pani
Ewa Kopacz
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowna Pani Marszałek
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypos
politej Polskiej z dnia
2 kwietnia 1997 r. przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt
ustawy
- o zmianie ustawy - Kodeks
postępowania karnego, ustawy -
Kodeks karny i niektórych innych
ustaw
z projektami aktów wykonawczych.
W załączeniu przedstawiam także opinię dotyczącą zgodności
proponowanych regulacji z prawem Unii Europejskiej.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że do prezentowania stanowiska Rządu
w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważ
Sprawiedliwości.
Z poważaniem
(-) Donald Tus
k
Projekt
U S T A W A
z dnia
o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny i niektórych
innych ustaw
1),2)
Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.
3)
) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do
odpowiedzialności karnej, a osoba, której nie udowodniono
winy, nie poniosła tej odpowiedzialności.”;
2) w art. 5 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu
dowodowym, rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.”;
3) w art. 14 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Oskarżyciel publiczny może cofnąć akt oskarżenia do
czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej
rozprawie głównej. W toku przewodu sądowego cofnięcie
aktu oskarżenia dopuszczalne jest jedynie za zgodą
oskarżonego. Ponowne wniesienie aktu oskarżenia
przeciwko tej samej osobie o ten sam czyn jest
niedopuszczalne.”;
4) w art. 15 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Policja i inne organy w zakresie postępowania karnego
wykonują polecenia sądu, referendarza sądowego
i prokuratora oraz prowadzą pod nadzorem prokuratora
śledztwo lub dochodzenie w granicach określonych
w ustawie.”;
5) art. 23a otrzymuje brzmienie:
„Art. 23a. § 1. Sąd, referendarz sądowy, a w postępowaniu
prowadzący to postępowanie, może z inicjatywy
lub za zgodą oskarżonego i pokrzywdzonego,
skierować sprawę do instytucji lub osoby do tego
uprawnionej w celu przeprowadzenia
postępowania mediacyjnego między
pokrzywdzonym i oskarżonym, o czym się ich
poucza, informując o celach i zasadach
postępowania mediacyjnego, w tym o treści
art. 178a; informację przekazuje się
pokrzywdzonemu po wyrażeniu zgody na
mediację przez oskarżonego.
§ 2. Postępowanie mediacyjne nie powinno trwać
dłużej niż miesiąc, a jego okresu nie wlicza się do
czasu trwania postępowania przygotowawczego.
§ 3. Postępowania mediacyjnego nie może prowadzić
osoba, co do której w sprawie zachodzą
okoliczności określone w art. 40 i 41, czynny
zawodowo sędzia, prokurator, adwokat, radca
prawny, a także aplikant wym
ienionych
zawodów, ławnik, referendarz sądowy, asystent
sędziego, asystent prokuratora oraz
funkcjonariusz instytucji uprawnionej do ścigania
przestępstw. Przepis art. 42 stosuje się
odpowiednio.
§ 4. Udział oskarżonego i pokrzywdzonego
w postępowaniu mediacyjnym jest dobrowolny.
Zgodę na uczestniczenie w mediacji odbiera
organ kierujący sprawę do mediacji lub mediator,
po wyjaśnieniu oskarżonemu i pokrzywdzonemu
2
celu i zasad postępowania mediacyjnego
i pouczeniu ich o możliwości wycofania tej
zgody aż do zakończenia postępowania
mediacyjnego.
§ 5. Mediatorowi udostępnia się akta sprawy,
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania mediacyjnego.
§ 6. Instytucja lub osoba do tego uprawniona
sporządza, po przeprowadzeniu postępowania
mediacyjnego, sprawozdanie z jego wyników. Do
sprawozdania załącza się ugodę podpisaną przez
oskarżonego, pokrzywdzonego i mediatora, jeżeli
została zawarta.
§ 7. Mediację prowadzi się w sposób bezstronny
i poufny.
§ 8. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze
rozporządzenia, sposób i tryb przeprowadzania
mediacji, warunki, jakim powinny odpowiadać
instytucje i osoby uprawnione do jej
przeprowadzenia, sposób ich powoływania
i odwoływania, zakres i warunki udostępniania
im akt sprawy oraz formę i zakres sprawozdania
z wyników postępowania mediacyjnego, mając
na uwadze potrzebę skutecznego
przeprowadzenia tego postępowania.”;
6) w art. 28 § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Ze względu na szczególną zawiłość sprawy lub jej wagę
sąd pierwszej instancji może postanowić o jej rozpoznaniu
w składzie trzech sędziów lub jednego sędziego i dwóch
ławników.”;
7) w art. 29 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:
3
„§ 3. Jeśli postępowanie przygotowawcze zakończyło się
w formie dochodzenia, sąd odwoławczy orzeka na
rozprawie jednoosobowo, chyba że prezes sądu lub sąd
postanowi inaczej.”;
8) art. 30 otrzymuje brzmienie:
„Art. 30. § 1. Na posiedzeniu sąd orzeka jednoosobowo, chyba
że ustawa stanowi inaczej, albo, z uwagi na wagę
lub zawiłość sprawy, prezes sądu zarządzi jej
rozpoznanie w składzie trzech sędziów.
§ 2. Sąd odwoławczy na posiedzeniu orzeka
jednoosobowo, chyba że zaskarżone orzeczenie
wydano w składzie innym niż jednoosobowy albo
ustawa stanowi inaczej.”;
9) art. 44 otrzymuje brzmienie:
„Art. 44. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio
do referendarzy sądowych i ławników. O wyłączeniu
referendarza orzeka sąd w składzie jednego sędziego.”;
10) w art. 49 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Pokrzywdzonym może być także jednostka organizacyjna
niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy
przyznają zdolność prawną.”;
11) art. 49a otrzymuje brzmienie:
„Art. 49a. Jeżeli nie wytoczono powództwa cywilnego,
pokrzywdzony, a także prokurator, może aż do
zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie
głównej złożyć wniosek, o którym mowa w art. 46
§ 1 Kodeksu karnego.”;
12) po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu:
„Art. 52a. W przypadku likwidacji lub przekształcenia osoby
prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
osobowości prawnej, której odrębne przepisy
przyznają zdolność prawną, prawa, które by jej
4
przysługiwały jako pokrzywdzonemu, może
wykonywać następca prawny.”;
13) w art. 54 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Cofnięcie aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego
nie pozbawia uprawnień oskarżyciela posiłkowego.
Pokrzywdzony, który uprzednio nie korzystał z uprawnień
oskarżyciela posiłkowego, może w terminie 14 dni od
powiadomienia go o cofnięciu przez oskarżyciela
publicznego aktu oskarżenia oświadczyć, że przystępuje
do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy.”;
14) w art. 55 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„§ 1. W razie powtórnego wydania przez prokuratora
postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu
postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2,
pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia
mu zawiadomienia o postanowieniu wnieść akt oskarżenia
do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego
oskarżonego oraz dla prokuratora. Przepis art. 488 § 2
stosuje się odpowiednio. Przepisu art. 339 § 3 pkt 4 nie
stosuje się.
§ 2. Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego
powinien być sporządzony i podpisany przez
pełnomocnika, z zachowaniem warunków określonych
w art. 332 i art. 333 § 1.”;
15) w art. 56 § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Na postanowienie sądu wydane na podstawie § 1, a także
na postanowienie sądu wydane na podstawie § 2, jeżeli
dotyczy oskarżyciela posiłkowego określonego w art. 54
§ 1 lub art. 55 § 3, zażalenie nie przysługuje.”;
16) w art. 57 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. O odstąpieniu oskarżyciela posiłkowego od oskarżenia
w sprawie, w której oskarżyciel publiczny nie bierze
5
udziału, sąd zawiadamia prokuratora. Nieprzystąpienie
przez niego do oskarżenia w terminie 14 dni od doręczenia
zawiadomienia powoduje umorzenie postępowania.
Postanowienie o umorzeniu postępowania może wydać
referendarz sądowy.”;
17) w art. 60 § 4 otrzymuje brzmienie:
„§ 4. Pokrzywdzony, który nie wniósł oskarżenia, może
w terminie zawitym 14 dni od daty powiadomienia go
o odstąpieniu prokuratora od oskarżenia złożyć akt
oskarżenia lub oświadczenie, że podtrzymuje oskarżenie
jako prywatne, a jeżeli takiego oświadczenia nie złoży, sąd
lub referendarz sądowy umarza postępowanie.”;
18) art. 61 otrzymuje brzmienie:
„Art. 61. § 1. W razie śmierci oskarżyciela prywatnego
postępowanie zawiesza się, a osoby najbliższe
mogą wstąpić w prawa zmarłego. Postanowienie
o zawieszeniu postępowania może wydać
referendarz sądowy.
§ 2. Jeżeli w terminie zawitym 3 miesięcy od dnia
śmierci oskarżyciela prywatnego osoba
uprawniona nie wstąpi w prawa zmarłego, sąd lub
referendarz sądowy umarza postępowanie.”;
19) art. 68 otrzymuje brzmienie:
„Art. 68. W razie zawieszenia postępowania sąd na żądanie
powoda cywilnego przekazuje wytoczone powództwo
sądowi właściwemu do rozpoznawania spraw
cywilnych. Postanowienie o przekazaniu powództwa
może wydać referendarz sądowy.”;
20) w art. 73 § 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„§ 2. W postępowaniu przygotowawczym prokurator,
udzielając zezwolenia na porozumiewanie się, może
zastrzec w szczególnie uzasadnionych wypadkach, jeżeli
6
wymaga tego dobro postępowania przygotowawczego, że
będzie przy tym obecny sam lub osoba przez niego
upoważniona.
§ 3. Jeżeli wymaga tego dobro postępowania
przygotowawczego prokurator może również zastrzec
kontrolę korespondencji podejrzanego z obrońcą.”;
21) w art. 74 po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:
„§ 3a. Oskarżonego lub osobę podejrzaną wzywa się do
poddania obowiązkom wynikającym z § 2 i 3. W razie
odmowy poddania się tym obowiązkom oskarżonego lub
osobę podejrzaną można zatrzymać i przymusowo
doprowadzić, a także stosować wobec niej siłę fizyczną
lub środki techniczne służące obezwładnieniu, w zakresie
niezbędnym do wykonania danej czynności.”;
22) w art. 75 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Oskarżony jest obowiązany zawiadamiać organ
prowadzący postępowanie o każdej zmianie miejsca
swego zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż
7 dni, w tym także z powodu pozbawienia wolności
w innej sprawie, a jeżeli pozostaje na wolności jest
obowiązany ponadto stawić się na każde wezwanie w toku
postępowania karnego o czym należy oskarżonego
uprzedzić przy pierwszym przesłuchaniu.”;
23) art. 78 – 80 otrzymują brzmienie:
„Art. 78. § 1. Oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru,
może żądać, aby mu wyznaczono obrońcę
z urzędu, jeżeli w sposób należyty wykaże, że
nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez
uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie
i rodziny.
§ 2. Sąd może cofnąć wyznaczenie obrońcy, jeżeli
okaże się, że nie istnieją okoliczności, na
7
podstawie których go wyznaczono.
Postanowienie w przedmiocie cofnięcia
wyznaczenia obrońcy może wydać również
referendarz sądowy.
Art. 79. § 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć
obrońcę, jeżeli:
1) nie ukończył on jeszcze 18 lat,
2) jest głuchy, niemy lub niewidomy,
3) zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy jego
zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub
kierowania swoim postępowaniem nie była
w czasie popełnienia tego czynu wyłączona
lub w znacznym stopniu ograniczona,
4) zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan
jego zdrowia psychicznego pozwala na
udział w postępowaniu lub prowadzenie
obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.
§ 2. Oskarżony musi mieć obrońcę również wtedy,
gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na inne
okoliczności utrudniające obronę.
§ 3. W wypadkach, o których mowa w § 1 i 2, udział
obrońcy jest obowiązkowy w rozprawie oraz
w tych posiedzeniach, w których obowiązkowy
jest udział oskarżonego.
§ 4. Uznając za uzasadnioną opinię biegłych lekarzy
psychiatrów, że czyn oskarżonego nie został
popełniony w warunkach wyłączenia lub
znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania
znaczenia czynu lub kierowania swoim
postępowaniem i że stan zdrowia psychicznego
oskarżonego pozwala na udział w postępowaniu
i prowadzenie obrony w sposób samodzielny
8
i rozsądny, sąd orzeka, że udział obrońcy nie jest
obowiązkowy. Prezes sądu albo sąd zwalnia
wówczas obrońcę z jego obowiązków, chyba że
zachodzą inne przyczyny przemawiające za tym,
aby oskarżony miał obrońcę wyznaczonego
z urzędu.
Art. 80. Oskarżony musi mieć obrońcę w postępowaniu przed
sądem okręgowym, jeżeli zarzucono mu zbrodnię.
W takim wypadku udział obrońcy w rozprawie
głównej jest obowiązkowy.”;
24) po art. 80 dodaje się art. 80a w brzmieniu:
„Art. 80a. § 1. Na wniosek oskarżonego, który nie ma obrońcy
z wyboru, prezes sądu, sąd lub referendarz
sądowy wyznacza w postępowaniu sądowym
obrońcę z urzędu, chyba że ma zastosowanie
art. 78 § 1, art. 79 § 1 i 2 albo art. 80. W takim
wypadku udział obrońcy w rozprawie głównej
jest obowiązkowy.
§ 2. Przepis § 1 zdanie pierwsze stosuje się
odpowiednio do wyznaczenia obrońcy w celu
dokonania określonej czynności procesowej
w toku postępowania sądowego.
§ 3. Ponowne wyznaczenie obrońcy w trybie,
o którym mowa w § 1 i 2, jest dopuszczalne
jedynie w szczególnie uzasadnionych
wypadkach.”;
25) art. 81 otrzymuje brzmienie:
„Art. 81. § 1. Jeżeli w sytuacji określonej w art. 78 § 1, art. 79
§ 1 i 2 oraz art. 80 oskarżony nie ma obrońcy
z wyboru, prezes lub referendarz sądowy sądu
właściwego do rozpoznania sprawy wyznacza mu
obrońcę z urzędu.
9
§ 2. Na uzasadniony wniosek oskarżonego lub jego
obrońcy prezes lub referendarz sądowy sądu
właściwego do rozpoznania sprawy może
wyznaczyć nowego obrońcę w miejsce
dotychczasowego.”;
26) w dziale III po rozdziale 8 dodaje się rozdział 8a w brzmieniu:
„Rozdział 8a. Podmiot odpowiedzialny za zwrot Skarbowi
Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa
oskarżonego
Art. 81a. Odpowiedzialnym za zwrot Skarbowi Państwa
korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa
oskarżonego jest podmiot, wobec którego
prokurator, wnosząc akt oskarżenia, wystąpił
z wnioskiem o zobowiązanie go przez sąd do
takiego zwrotu, z uwagi na uzyskanie tej korzyści
w warunkach określonych w art. 52 Kodeksu
karnego.
Art. 81b. Do przesłuchania podmiotu, o którym mowa
w art. 81a, stosuje się odpowiednio przepisy
o przesłuchaniu świadków. Jeżeli podmiotem tym
nie jest osoba fizyczna, przesłuchuje się osobę
wchodzącą w skład organu uprawnionego do
działania w jego im
ieniu.”;
27) art. 82 otrzymuje brzmienie:
„Art. 82. Obrońcą może być jedynie osoba uprawniona do
obrony według przepisów o ustroju adwokatury
i ustawy o radcach prawnych.”;
28) w art. 84 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Wyznaczenie obrońcy z urzędu nakłada na niego
obowiązek podejmowania czynności procesowych do
prawomocnego zakończenia postępowania. Jeżeli jednak
czynności należy dokonać poza siedzibą lub miejscem
10
zamieszkania obrońcy z urzędu, prezes sądu, przed którym
ma być dokonana czynność lub referendarz sądowy tego
sądu, a w postępowaniu przygotowawczym prezes sądu
rejonowego miejsca czynności lub referendarz sądowy
tego sądu, na uzasadniony wniosek dotychczasowego
obrońcy może wyznaczyć do dokonania tej czynności
innego obrońcę spośród miejscowych adwokatów lub
radców prawnych.”;
29) po art. 93 dodaje się art. 93a w brzmieniu:
„Art. 93a. § 1. W wypadkach określonych w ustawie
referendarz sądowy może wydawać
postanowienia lub zarządzenia.
§ 2. Polecenia, które zgodnie z ustawą wydaje sąd,
może wydawać także referendarz sądowy.
§ 3. Od postanowień i zarządzeń wydanych przez
referendarza sądowego może być wniesiony
sprzeciw. W razie wniesienia sprzeciwu
postanowienie lub zarządzenie traci moc.
§ 4. Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu,
jeżeli został wniesiony po terminie lub przez
osobę nieuprawnioną.”;
30) art. 95 otrzymuje brzmienie:
„Art. 95. § 1. Sąd orzeka na rozprawie w wypadkach
wskazanych w ustawie, a w innych – na
posiedzeniu. Orzeczenia podejmowane na
posiedzeniu mogą zapadać również na rozprawie.
§ 2. Referendarz sądowy podejmuje postanowienia na
posiedzeniu.”;
31) po art. 95 dodaje się art. 95a w brzmieniu:
„Art. 95a. § 1. Posiedzenie sądu odbywa się z wyłączeniem
jawności, chyba że ustawa stanowi inaczej albo
prezes sądu lub sąd zarządzi inaczej.
11
§ 2. Jawne są posiedzenia, o których mowa
w art. 340, 341, 343, 343a, art. 489 § 1, 603,
art. 607l § 1, art. 607s § 3, art. 611c § 4
i art. 611ti § 1.
§ 3. Do posiedzeń, które odbywają się jawnie,
przepisy rozdziału 42 stosuje się odpowiednio.”;
32) art. 97 otrzymuje brzmienie:
„Art. 97. Jeżeli zachodzi potrzeba sprawdzenia okoliczności
faktycznych przed wydaniem orzeczenia na
posiedzeniu, sąd dokonuje tego sam albo w tym celu
wyznacza sędziego ze składu orzekającego bądź
zwraca się o wykonanie określonych czynności do
sądu miejscowo właściwego. Jeżeli czynność nie
wymaga przeprowadzenia dowodu, może ją wykonać
referendarz sądowy.”;
33) w art. 100:
a) § 3 otrzymuje brzmienie:
㤠3. Wyrok oraz postanowienie z uzasadnieniem
w wypadku wskazanym w art. 98 § 2 doręcza się
stronom, chyba że strona, jej obrońca albo
pełnomocnik byli obecni przy jego ogłoszeniu.”,
b) § 6 otrzymuje brzmienie:
„§ 6. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia należy
pouczyć uczestników postępowania o przysługującym
im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka
zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie nie podlega
zaskarżeniu.”;
34) w art. 107:
a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„§ 1. Orzeczenia nakładające obowiązek naprawienia
szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę
oraz nawiązkę orzeczoną na rzecz pokrzywdzonego,
12
uważa się za orzeczenia co do roszczeń majątkowych,
jeżeli nadają się do egzekucji w myśl przepisów
Kodeksu postępowania cywilnego.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do obowiązku
wynikającego z ugody zawartej przed sądem lub
referendarzem sądowym, a także ugody zawartej
w postępowaniu mediacyjnym.”,
b) po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:
„§ 4. Sąd lub referendarz sądowy odmawia nadania
klauzuli wykonalności ugodzie zawartej przed
mediatorem, w całości lub części, jeżeli ugoda jest
sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia
społecznego albo zmierza do obejścia prawa.”;
35) w art. 117a § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do pełnomocnika
osoby niebędącej stroną, o której mowa w art. 87 § 2.”;
36) w art. 120 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. W postępowaniu przed sądem zarządzenia, o których
mowa w § 1 i 2, może wydać także referendarz sądowy.”;
37) art. 124 otrzymuje brzmienie:
„Art. 124. Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem
pismo zostało nadane w placówce podmiotu
zajmującego się doręczeniem korespondencji na
terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie
konsularnym lub złożone przez żołnierza
w dowództwie jednostki wojskowej albo przez
osobę pozbawioną wolności w administracji
odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi
polskiego statku morskiego – kapitanowi statku.”;
38) po art. 127 dodaje się art. 127a w brzmieniu:
„Art. 127a. § 1. Jeżeli warunkiem skuteczności czynności
procesowej jest jej dokonanie przez obrońcę lub
13
pełnomocnika, termin do jej dokonania ulega
zawieszeniu dla strony postępowania na czas
rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy
prawnej w tym zakresie.
§ 2. W wypadku wyznaczenia obrońcy lub
pełnomocnika z urzędu, termin do dokonania
czynności przez wyznaczonego przedstawiciela
procesowego rozpoczyna bieg od daty
doręczenia mu postanowienia lub zarządzenia
o tym wyznaczeniu.”;
39) w art. 132:
a) § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. W razie chwilowej nieobecności adresata w jego
mieszkaniu, pismo doręcza się dorosłemu
domownikowi. W razie nieobecnoś
pismo doręcza się administracji domu, dozorcy domu
lub sołtysowi, jeżeli podejmą się oddać pismo
adresatowi. Przepis art. 133 § 2 stosuje się
odpowiednio.”,
b) po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:
„§ 4. Przepisów § 2 i 3 oraz art. 133 § 3 nie stosuje się do
doręczenia oskarżonemu zawiadomienia o terminie
pierwszej rozprawy głównej, terminie posiedzenia,
o którym mowa w art. 341 § 1, art. 343 § 5, art. 343a,
art. 420 § 1, oraz doręczenia wyroku wydanego na
posiedzeniu, o którym mowa w art. 343a, oraz
wyroku, o którym mowa w art. 500 § 1.”;
40) w art. 133 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. O pozostawieniu pisma w myśl § 1 doręczający umieszcza
zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji
bądź na drzwiach mieszkania adresata lub w innym
widocznym miejscu ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo
14
pozostawiono oraz że należy je odebrać w ciągu 7 dni;
w razie bezskutecznego upływu tego terminu, należy
czynność zawiadomienia powtórzyć jeden raz. W razie
dokonania tych czynności pismo uznaje się za doręczone.”;
41) w art. 139 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Jeżeli strona, nie podając nowego adresu, zmienia miejsce
zamieszkania lub nie przebywa pod wskazanym przez
siebie adresem, w tym także z powodu pozbawienia
wolności w innej sprawie, pismo wysłane pod tym adresem
uważa się za doręczone.”;
42) w art. 143 w § 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„8) końcowe zapoznanie się podejrzanego, pokrzywdzonego
oraz obrońców i pełnomocników z materiałami
postępowania przygotowawczego,”;
43) w art. 144 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Protokół rozprawy spisuje pracownik sekretariatu albo inna
osoba upoważniona przez prezesa sądu.”;
44) w art. 147:
a) § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Jeżeli względy techniczne nie stoją na przeszkodzie,
przesłuchanie świadka lub biegłego utrwala się za
pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk,
gdy:
1) zachodzi niebezpieczeństwo, że przesłuchanie tej
osoby nie będzie możliwe w dalszym
postępowaniu,
2) przesłuchanie następuje w trybie określonym
w art. 396.”,
b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„§ 2a. Przesłuchanie pokrzywdzonego, o którym mowa
w art. 185a, oraz świadka, o którym mowa
15
w art. 185b, utrwala się za pomocą urządzenia
rejestrującego obraz i dźwięk.”;
45) w art. 156:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawi-
cielom ustawowym udostępnia się akta sprawy
sądowej i daje możność sporządzenia z nich kopii. Za
zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione
również innym osobom.”,
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Podmiotom wskazanym w § 1 w toku postępowania
sądowego udostępnia się na ich wniosek akta
postępowania przygotowawczego w części, w jakiej
nie zostały przekazane sądowi i umożliwia się ich
utrwalenie w postaci elektronicznej.”,
c) § 2 – 4 otrzymują brzmienie:
„§ 2. Na wniosek oskarżonego lub jego obrońcy wydaje się
odpłatnie kopie dokumentów z akt sprawy. Kopie
takie można wydać odpłatnie, na wniosek, również
innym stronom, pełnomocnikom i przedstawicielom
ustawowym. Zarządzenie w przedmiocie wniosku
może wydać również referendarz sądowy. Od kopii
wykonanej samodzielnie nie pobiera się opłaty.
§ 3. Prezes sądu lub referendarz sądowy może w razie
uzasadnionej potrzeby zarządzić wydanie odpłatnie
uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy.
§ 4. Jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo ujawnienia
informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub
ściśle tajne”, przeglądanie akt, sporządzanie odpisów
i kopii odbywa się z zachowaniem rygorów
określonych przez prezesa sądu lub sąd.
Uwierzytelnionych odpisów i kopii nie wydaje się,
16
chyba że ustawa stanowi inaczej.”,
d) § 5a i 6 otrzymują brzmienie:
„§ 5a. W razie złożenia w toku postępowania
przygotowawczego wniosku o zastosowanie albo
przedłużenie tymczasowego aresztowania
podejrzanemu i jego obrońcy udostępnia się akta
sprawy w części zawierającej treść dowodów
wskazanych we wniosku.
§ 6. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie kopii
dokumentów oraz uwierzytelnionych odpisów z akt
sprawy oraz sposób ich naliczania, mając na uwadze
koszt wykonania takich kopii i odpisów.”;
46) w art. 157 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„§ 1. Stronom oraz osobom, których orzeczenie bezpośrednio
dotyczy, należy na ich żądanie nieodpłatnie wydać jeden
uwierzytelniony odpis każdego orzeczenia. Odpis wydaje
się z uzasadnieniem, jeżeli je sporządzono.
§ 2. W sprawach, w których wyłączono jawność ze względu na
ważny interes państwa, osobom, o których mowa w § 1,
wydaje się tylko odpis orzeczenia kończącego
postępowanie w danej instancji, bez uzasadnienia.”;
47) art. 162 otrzymuje brzmienie:
„Art. 162. Prezes sądu lub referendarz sądowy wzywa strony
do złożenia w oznaczonym terminie wniosków co do
sposobu odtworzenia akt sprawy oraz
przedstawienia dokumentów umożliwiających ich
odtworzenie.”;
48) w art. 163 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Prezes sądu lub referendarz sądowy wzywa osoby
posiadające potrzebne dokumenty do ich przedstawienia
sądowi, a w razie potrzeby prezes sądu zarządza ich
17
przymusowe odebranie. Przepisy art. 217 – 236 stosuje się
odpowiednio.”;
49) art. 164 otrzymuje brzmienie:
„Art.164. W celu odtworzenia akt sąd przeprowadza
postępowanie, w tym również dowody, jakie uzna za
konieczne. W szczególności sąd bierze pod uwagę
wpisy do rejestrów karnych, repertoriów i innych
ksiąg biurowych, utrwalenia dźwięku lub obrazu,
notatki protokolantów, sędziów, ławników,
prokuratorów, adwokatów lub radców prawnych,
którzy uczestniczyli w rozprawie. Sąd może też
przesłuchać w charakterze świadków wszystkich
uczestników sprawy, której akta zaginęły lub uległy
zniszczeniu, a także inne osoby, które mogą mieć
wiadomości co do treści akt. Strony mają prawo
wziąć udział w posiedzeniu.”;
50) art. 167 otrzymuje brzmienie:
„Art. 167. § 1. W postępowaniu przed sądem wszczętym
z inicjatywy strony dowody przeprowadzane są
przez strony, po ich dopuszczeniu przez
prezesa, przewodniczącego lub sąd. W razie
niestawiennictwa strony, na której wniosek
dowód został dopuszczony, a także
w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych
przypadkach dowód przeprowadza sąd
w granicach tezy dowodowej. W wyjątkowych,
szczególnie uzasadnionych przypadkach, sąd
może dopuścić i przeprowadzić dowód
z urzędu.
§ 2. W innym postępowaniu przed sądem oraz
w postępowaniu przygotowawczym dowody
przeprowadzane są przez organ procesowy
prowadzący postępowanie. Nie wyłącza to
18
prawa do zgłoszenia wniosku dowodowego
przez stronę.
51) po art. 168 dodaje się art. 168a w brzmieniu:
„Art. 168a. Niedopuszczalne jest przeprowadzenie
i wykorzystanie dowodu uzyskanego do celów
postępowania karnego za pomocą czynu
zabronionego.”;
52) w art. 171 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Prawo zadawania pytań mają, oprócz podmiotu
przesłuchującego, strony, obrońcy, pełnomocnicy, biegli
oraz członkowie składu orzekającego. Pytania zadaje się
osobie przesłuchiwanej bezpośrednio, chyba że organ
przesłuchujący zarządzi inaczej.”;
53) art. 174 otrzymuje brzmienie:
„Art. 174. Dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań
świadka nie wolno zastępować treścią pism,
zapisków, notatek urzędowych lub innych
dokumentów.”;
54) w art. 178 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) obrońcy albo adwokata lub radcy prawnego działającego na
podstawie art. 245 § 1, co do faktów, o których dowiedział
się udzielając porady prawnej lub prowadząc sprawę,”;
55) po art. 178 dodaje się art. 178a w brzmieniu:
„Art. 178a. Nie wolno przesłuchać jako świadka mediatora co
do faktów, o których dowiedział się od oskarżonego
lub pokrzywdzonego, prowadząc postępowanie
mediacyjne, z wyłączeniem informacji
o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1
Kodeksu karnego.”;
56) w art. 180 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„§ 1. Osoby obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji
niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone” lub „poufne"
19

Strona korzysta z plików cookies