Strona z 6
Dziennik Ustaw Nr 58 - 4189 - Poz. 535
535
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI
z dnia 9 kwietnia 2002 r.
w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zali-
czeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii prze-
mysłowej.
Na podstawie art. 248 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwiet-
nia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62,
poz. 627 i Nr 115, poz. 1229) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Ilekroć w przepisach rozporządzenia jest mo-
wa o zakładzie o zwiększonym ryzyku albo zakładzie
o dużym ryzyku, należy przez to rozumieć zakład
o zwiększonym ryzyku albo zakład o dużym ryzyku wy-
stąpienia poważnej awarii przemysłowej.
2. Do zakładu o zwiększonym ryzyku zalicza się za-
kład, w którym występuje jedna lub więcej substancji
Dziennik Ustaw Nr 58 - 4190 - Poz. 535
niebezpiecznych w ilości równej lub większej niż okre-
ślone w załączniku do rozporządzenia w tabeli 1 lub 2
w kolumnie „Ilość substancji niebezpiecznej decydują-
ca o zaliczeniu do zakładu o zwiększonym ryzyku”.
3. Do zakładu o dużym ryzyku zalicza się zakład,
w którym występuje jedna lub więcej substancji nie-
bezpiecznych w ilości równej lub większej niż określo-
w kolumnie „Ilość substancji niebezpiecznej decydują-
ca o zaliczeniu do zakładu o dużym ryzyku”.
§ 2. 1. Nazwy, oznaczenia numeryczne i ilości sub-
stancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w za-
kładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększo-
nym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku, określa tabe-
la 1 załącznika do rozporządzenia.
2. Kategorie substancji niebezpiecznych oraz ilości
substancji niebezpiecznych, niewymienionych w tabe-
li 1 załącznika do rozporządzenia, których znajdowanie
się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu
o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku,
określa tabela 2 załącznika do rozporządzenia.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Gospodarki: J. Piechota
Załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki
z dnia 9 kwietnia 2002 r. (poz. 535)
NAZWY, OZNACZENIA NUMERYCZNE, KRYTERIA KWALIFIKOWANIA, KATEGORIE I ILOŚCI SUBSTANCJI
NIEBEZPIECZNYCH, KTÓRYCH ZNAJDOWANIE SIĘ W ZAKŁADZIE DECYDUJE O ZALICZENIU GO
DO ZAKŁADU O ZWIĘKSZONYM RYZYKU ALBO ZAKŁADU O DUŻYM RYZYKU
Tabela 1. Określone substancje niebezpieczne
Lp. Substancje lub grupy substancji
Numer CAS
(Chemical
Abstract Se-
rvice)
Ilość substancji niebez-
piecznej decydująca o zali-
czeniu do zakładu o:
zwiększonym
ryzyku [Mg]
dużym
ryzyku [Mg]
1
2 3 4 5
1 Azotan amonu (uwaga 4) 6484-52-2 350 2500
2 Azotan amonu (uwaga 4.1) 6484-52-2 1250 5000
3 Pentatlenek arsenu, kwas arsenowy (V) i/lub jego sole 1 2
4 Tritlenek arsenu, kwas arsenowy (III) i/lub jego sole 0,1
5 Brom 7726-95-6 20 100
6 Chlor 7782-50-5 10 25
7 Związki niklu w postaci pyłu (tlenek niklu, ditlenek
niklu, tritlenek diniklu, siarczek niklu, disiarczek niklu) 1
8 Etylenoimina 151-56-4 10 20
9 Fluor 7782-41-4 10 20
10 Formaldehyd (> 90%) 50-00-0 5 50
11 Wodór 1333-74-0 5 50
12 Chlorowodór (skroplony gaz) 7647-01-0 25 250
13 Związki ołowioorganiczne 5 50
14 Skrajnie łatwo palne gazy skroplone (z włączeniem
skroplonych węglowodorów lekkich z przerobu ropy
naftowej) i gaz ziemny 50 200
15 Acetylen 74-86-2 5 50
16 Tlenek etylenu 75-21-8 5 50
17 Tlenek propylenu 75-56-9 5 50
18 Metanol 67-56-1 500 5000
19 4,4’-Metylenobis (2-chloroanilina) i/lub jej sole 0,01
20 Izocyjanian metylu 624-83-9 0,15
21 Tlen 7782-44-7 200 2000
22 Diizocyjanian toluenu 91-08-7 10 100
23 Dichlorek karbonylu (fosgen) 75-44-5 0,3 0,75
24 Triwodorek arsenu (arsyna) 7784-42-1 0,2 1
Dziennik Ustaw Nr 58 - 4191 - Poz. 535
1 2 3 4 5
25 Triwodorek fosforu (fosfina) 7803-51-2 0,2 1
26 Dichlorek siarki 10545-99-0 1 1
27 Tritlenek siarki 7446-11-9 15 75
28 Polichlorowane dibenzofurany i polichlorowane
dibenzodioksyny (z włączeniem TCDD - 2,3,7,8-tetra-
chlorodibenzoparadioksyny), z uwzględnieniem
współczynnika równoważności F (uwaga 7 i tabela 3) 0,001
29 Następujące rakotwórcze w stężeniach powyżej 5%:
4-aminobifenyl i/lub jego sole, trichlorobenzen,
benzydyna i/lub jej sole, eter bis(chlorometylowy),
eter chlorometylometylowy, 1,2-dibromoetan,
siarczan dietylu, siarczan dimetylu, chlorek dimetylo-
karbamylowy, 1,2-dibromo-3-chloropropan, 1,2-dime-
tylohydrazyna, dimetylonitrozamina, heksametylo-
fosforotriamid, hydrazyna, 2-naftyloamina i/lub jej sole,
1,3- propanosulton, 4-nitrobifenyl 0,5 2
30 Produkty destylacji ropy naftowej:
a) benzyny i ciężkie benzyny,
b) nafty (z włączeniem paliw do silników odrzutowych),
c) oleje gazowe (z włączeniem olejów napędowych
do silników wysokoprężnych, olejów opałowych
i technologicznych strumieni mieszanin olejów
gazowych) 2500 25000
Tabela 2. Kategorie substancji niebezpiecznych niewymienionych w tabeli 1
Kategorie substancji niebezpiecznych
Ilość substancji niebezpiecznej
decydująca o zaliczeniu
do zakładu o:
zwiększonym
ryzyku [Mg]
dużym
ryzyku [Mg]
1 2 3
1. Substancje bardzo toksyczne, charakteryzowane określeniem rodzaju 5 20
zagrożenia:
R26 - działa bardzo toksycznie w przypadku narażenia drogą
oddechową,
R27 - działa bardzo toksycznie w przypadku kontaktu ze skórą,
R28 - działa bardzo toksycznie w przypadku spożycia
2. Substancje toksyczne, charakteryzowane określeniem rodzaju 50 200
zagrożenia:
R23 - działa toksycznie w przypadku narażenia drogą oddechową,
R24 - działa toksycznie w przypadku kontaktu ze skórą,
R25 - działa toksycznie w przypadku spożycia
3. Substancje utleniające, charakteryzowane określeniem rodzaju 50 200
zagrożenia:
R7 - może spowodować pożar,
R8 - kontakt z materiałami palnymi może spowodować pożar,
R9 - wybucha po zmieszaniu z materiałem łatwo palnym
4. Substancje wybuchowe (uwaga 5.1, podklasa 1.4) 50 200
5. Substancje wybuchowe (uwaga 5.1, podklasy 1.1, 1.2, 1.3, 1.5 i 1.6 10 50
lub charakteryzowane określeniem rodzaju zagrożenia):
R2 - zagrożenie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddziaływania
ognia lub innych źródeł zapłonu,
Dziennik Ustaw Nr 58 - 4192 - Poz. 535
1 2 3
R3 - skrajne zagrożenie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia,
oddziaływania ognia lub innych źródeł zapłonu
6. Substancje łatwo palne (uwaga 6 pkt 1) 5000 50000
7a. Wysoce łatwo palne ciecze (uwaga 6 pkt 2a) 50 200
7b. Substancje wysoce łatwo palne (uwaga 6 pkt 2b) 5000 50000
8. Substancje skrajnie łatwo palne (uwaga 6 pkt 3) 10 50
9. Substancje niebezpieczne dla środowiska, charakteryzowane 100 200
określeniem rodzaju zagrożenia:
R50 - działa bardzo toksycznie na organizmy wodne (z włączeniem
R50/53 - działa bardzo toksycznie na organizmy wodne; może
wywoływać długo utrzymujące się zmiany w środo-
wisku wodnym),
R51/53 - działa toksycznie na organizmy wodne; może wywoływać 200 500
długo utrzymujące się szkodliwe zmiany w środowisku wo-
dnym
10. Substancje niebezpieczne dla ludzi i środowiska z innych względów, 100 500
charakteryzowane określeniem rodzaju zagrożenia:
R14 - reaguje gwałtownie z wodą (włączając w to R14/15 - reaguje
gwałtownie z wodą, wyzwalając wysoce łatwo palne gazy),
R29 - w kontakcie z wodą wyzwala toksyczne gazy 50 200
Tabela 3. Wartości współczynnika równoważności (F)
Substancja F Substancja F
2,3,7,8-TCDD 1 2,3,7,8-TCDF 0,1
1,2,3,7,8-PeDD 0,5 2,3,4,7,8-PeCDF 0,5
1,2,3,7,8-PeCDF 0,05
1,2,3,4,7,8-HxCDD 0,1
1,2,3,6,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,4,7,8-HxCDF 0,1
1,2,3,7,8,9-HxCDD 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDF 0,1
1,2,3,6,7,8-HxCDF 0,1
1,2,3,4,6,7,8-HpCDD 0,01 2,3,4,6,7,8-HxCDF 0,1
OCDD 0,001 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF 0,01
1,2,3,4,7,8,9-HpCDF 0,01
OCDF 0,001
(Użyte powyżej skróty oznaczają odpowiednio T = tetra, Pe = penta, Hx = heksa, Hp = hepta, O = okta, C = chloro, DD = diben-
zodioksyna, DF = dibenzofuran. Przykładowo HxCDF oznacza heksachlorodibenzofuran)
UWAGI:
1. Ilości substancji niebezpiecznych, których znajdo-
wanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do
zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o du-
żym ryzyku, należy odnosić zarówno do warunków
normalnej pracy zakładu, jak i takich, w których
przewiduje się możliwość wystąpienia substancji
niebezpiecznej, w szczególności podczas awarii
przemysłowej. Należy także uwzględnić maksy-
malne ilości substancji niebezpiecznych, jakie mo-
gą wystąpić w zakładzie.
Substancje niebezpieczne występujące w wydzie-
lonych miejscach zakładu w ilościach nieprzekra-
czających 2% ilości w tabeli 1 lub 2 mogą być po-
minięte przy określaniu całkowitej ilości substancji
niebezpiecznych, jeżeli ich umiejscowienie we-
wnątrz zakładu uniemożliwia spowodowanie po-
ważnej awarii przemysłowej w innym miejscu
w zakładzie.
2. W przypadku gdy znajdujące się w zakładzie po-
szczególne substancje niebezpieczne nie występu-
ją w ilościach wyższych lub równych odpowiednim
ilościom określonym w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1
lub odpowiednim ilościom określonym w kolum-
nie 2 lub 3 tabeli 2, podczas próby zaliczenia zakła-
du do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu
o dużym ryzyku powinna być zastosowana poniż-
sza zasada sumowania.
2.1. Zaliczenie zakładu do zakładu o dużym ryzyku
następuje wtedy, jeżeli suma
q
1
/Q
D
+ q
2
/Q
D
+ q
3
/Q
D
+ q
4
/Q
D
+ q
5
/Q
D
+ ..... jest
większa lub równa 1,
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
q
x
- ilości substancji niebezpiecznych (lub kategorii
substancji niebezpiecznych) odpowiadających
tabeli 1 lub 2,
Q
D
- odpowiednie ilości określone w kolumnie 5 tabe-
li 1 lub ilości określone w kolumnie 3 tabeli 2.
2.2. Zaliczenie zakładu do zakładu o zwiększonym
ryzyku następuje wtedy, jeżeli suma
q
1
/Q
Z
+ q
2
/Q
Z
+ q
3
/Q
Z
+ q
4
/Q
Z
+ q
5
/Q
Z
+ ..... jest
większa lub równa 1,
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
q
x
- ilości substancji niebezpiecznych (lub kategorii
substancji niebezpiecznych) odpowiadających
tabeli 1 lub 2,
Q
Z
- odpowiednie ilości określone w kolumnie 4 tabe-
li 1 lub ilości określone w kolumnie 2 tabeli 2.
2.3. Powyższa zasada sumowania powinna mieć
zastosowanie dla oceny ogólnych zagrożeń
toksycznością substancji niebezpiecznych. Z te-
go względu musi być zastosowana trzykrotnie:
a) dla sumowania substancji i preparatów wy-
mienionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych ja-
ko toksyczne lub bardzo toksyczne, razem
z substancjami i preparatami spełniającymi
warunki dla kategorii 1 lub 2,
b) dla sumowania substancji i preparatów wy-
mienionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych ja-
ko utleniające, wybuchowe, łatwo palne,
wysoce łatwo palne lub skrajnie łatwo palne,
razem z substancjami i preparatami spełnia-
jącymi warunki dla kategorii 3, 4, 5, 6, 7a,
7b lub 8,
c) dla sumowania substancji i preparatów speł-
niających warunki dla kategorii 9 (R50) lub
9 (R51/53).
Zaliczenie zakładu do zakładu o zwiększonym ryzy-
ku albo o dużym ryzyku następuje, jeżeli jakakol-
wiek z sum uzyskanych w sposób określony
w lit. a), b) lub c) jest większa lub równa 1.
3. Substancje niebezpieczne niewymienione w tabe-
li 1 powinny być klasyfikowane w sposób określo-
ny w odrębnych przepisach dotyczących kryteriów
i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów che-
micznych.
W odniesieniu do substancji o właściwościach po-
zwalających na zaklasyfikowanie ich do więcej niż
jednej kategorii należy zastosować najniższą ilość
odpowiadającą jednej z kategorii określoną w ko-
lumnie 2 lub 3 tabeli 2.
4. Dla azotanu amonu (lp. 1 w tabeli 1) ilość
350/2500 Mg odnosi się do azotanu amonu i mie-
szanin zawierających azotan amonu, gdzie zawar-
tość azotu pochodzącego z azotanu amonu jest
wymienione w lp. 4 tabeli 2) i wodnych roztworów
azotanu amonu, w których stężenie azotanu amo-
nu jest większe od 90% wagowych.
4.1. Dla azotanu amonu (lp. 2 w tabeli 1) ilość
1250/5000 Mg odnosi się do nawozów sztucznych
na bazie azotanu amonu, gdzie zawartość azotu
pochodzącego z azotanu amonu jest większa niż
28% wagowych.
5. Substancje wybuchowe oznaczają substancje lub
R3, lub które są zaklasyfikowane do którejkolwiek
z podklas zagrożeń 1.1 do 1.6 zgodnie ze schema-
tem klasyfikacji ONZ/ADR (Umowa europejska do-
tycząca międzynarodowego przewozu drogowego
towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzona
w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz.U. z 1999 r.
Nr 30, poz. 287)). W definicji tej zawarte są materia-
ły pirotechniczne, które dla potrzeb tego rozporzą-
dzenia oznaczają substancje lub mieszaniny sub-
stancji przeznaczonych do wytwarzania ciepła,
światła, dźwięku, gazu lub dymu albo kombinacji
tych efektów poprzez samopodtrzymujące się eg-
zotermiczne reakcje chemiczne.
5.1. Odnośnymi podklasami zagrożeń i określeniami
zagrożeń są:
1.1. Materiały i przedmioty, które stwarzają zagroże-
nie wybuchem masowym. Wybuch masowy jest
to taki wybuch, który natychmiast obejmuje prak-
tycznie cały ładunek.
1.2. Materiały i przedmioty, które stwarzają zagroże-
nie rozrzutem, ale nie wybuchem masowym.
1.3. Materiały i przedmioty stwarzające zagrożenie
pożarem i małe zagrożenie wybuchem lub rozrzu-
tem lub oba te zagrożenia, ale które nie zagrażają
wybuchem masowym:
a) przy których spalaniu wydziela się znaczne
ciepło promieniowania lub
b) które zapalają się jeden od drugiego i wywo-
łują mały wybuch lub rozrzut lub oba te efek-
ty razem.
1.4. Materiały i przedmioty, które stwarzają tylko ma-
łe zagrożenie w przypadku zapalenia lub zainicjo-
wania podczas przewozu. Oddziaływania ograni-
czają się w znacznym stopniu do sztuki przesyłki
i nie prowadzą do rozrzutu elementów o znacz-
nych rozmiarach lub zasięgu. Zewnętrzny pożar
nie powinien wywoływać natychmiastowego wy-
buchu całej zawartości sztuki przesyłki.
1.5. Materiały bardzo mało wrażliwe stwarzające za-
grożenie wybuchem masowym, które są na tyle
niewrażliwe, że istnieje małe prawdopodobień-
stwo ich zainicjowania lub przejścia od palenia do
Dziennik Ustaw Nr 58 - 4193 - Poz. 535
detonacji w normalnych warunkach przewozu.
Minimalnym wymogiem dla tych materiałów
jest, aby nie wybuchały podczas próby na odpor-
ność ogniową.
1.6. Przedmioty skrajnie niewrażliwe, które nie stwa-
rzają zagrożenia wybuchem masowym. Przed-
mioty te zawierają tylko skrajnie niewrażliwe ma-
teriały i przedstawiają znikome prawdopodobień-
stwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenie-
nia się.
R2. Substancje lub preparaty stwarzające zagrożenie
wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddziały-
wania ognia lub innych źródeł zapłonu.
R3. Substancje lub preparaty stwarzające skrajne za-
grożenie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia,
oddziaływania ognia lub innych źródeł zapłonu.
5.2. W przypadku wyrobów zawierających substancje
wybuchowe lub materiały pirotechniczne, jeżeli
ilość substancji lub preparatu znajdujących się
w wyrobie jest znana, powinna być ona uwzględ-
niana podczas zaliczania zakładu do zakładu
o zwiększonym ryzyku albo o dużym ryzyku. Jeże-
li ilość substancji lub preparatu znajdujących się
w wyrobie nie jest znana, przy rozpatrywaniu ilo-
ści określonych w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2 nale-
ży uwzględnić masę wyrobu.
6. Określenia - łatwo palne, wysoce łatwo palne,
skrajnie łatwo palne - w kategoriach 6, 7a, 7b i 8,
o których mowa w tabeli 2, oznaczają:
1) łatwo palne ciecze:
substancje i preparaty w stanie ciekłym, o tem-
peraturze zapłonu od 21°C do 55°C, określone
rodzajem zagrożenia R10 (substancja łatwo pal-
na), podtrzymujące palenie,
2) wysoce łatwo palne ciecze:
a) - substancje mogące rozgrzać się i w rezulta-
cie zapalić w kontakcie z powietrzem
w temperaturze otoczenia bez jakiegokol-
wiek dodatkowego wkładu energii, okre-
ślone rodzajem zagrożenia R17 (samorzut-
nie zapala się w powietrzu),
- substancje i preparaty o temperaturze za-
płonu poniżej 55°C występujące w postaci
ciekłej pod ciśnieniem, w warunkach pro-
cesowych takich jak wysokie ciśnienie lub
wysoka temperatura mogących spowodo-
wać zagrożenie wystąpienia awarii,
b) substancje ciekłe posiadające temperaturę
zapłonu poniżej 21°C, ale które nie są skrajnie
łatwo palne, określone rodzajem zagrożenia
R11 (substancja wysoce łatwo palna),
3) skrajnie łatwo palne gazy i ciecze:
a) substancje ciekłe o temperaturze zapłonu po-
niżej 0°C oraz temperaturze wrzenia lub
w przypadku zakresu temperatur wrzenia,
temperaturze zapoczątkowującej wrzenie niż-
szej lub równej 35°C, określone rodzajem za-
grożenia R12 (substancja skrajnie łatwo pal-
na),
b) substancje w postaci gazu, palne w normal-
nych warunkach temperatury i ciśnienia,
określone rodzajem zagrożenia R12 (substan-
cja skrajnie łatwo palna) w stanie gazowym
lub nadkrytycznym,
c) łatwo palne substancje ciekłe przechowywa-
ne w temperaturze powyżej ich temperatury
wrzenia.
7. W przypadku polichlorowanych dibenzofuranów
i polichlorowanych dibenzodioksyn należy posłu-
żyć się masą zastępczą substancji (m
z
) obliczaną
przez zastosowanie współczynnika równoważno-
ści (F) względem 2,3,7,8-TCDD i porównać jej war-
tość z ilością podaną w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1.
Masę zastępczą oblicza się według następującego
wzoru:
m
z
= m
r
.
F
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
m
z
- masę zastępczą,
m
r
- masę rzeczywistą,
F - współczynnik równoważności dla danej sub-
stancji określony w tabeli 3.
Dziennik Ustaw Nr 58 - 4194 - Poz. 535

Strona korzysta z plików cookies