20

Wrz 2002

  • Status

    akt posiada tekst jednolity

  • Data wydania

    30 sierpnia 2002 r.

  • Data publikacji

    20 września 2002 r.

  • Data wejścia w życie

    1 stycznia 2004 r.

  • Zmiany

  • Odesłania

  • Akty wykonawcze

  • Orzeczenia TK

  • Sygnatura

    Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270

  • Źródło

    ISAP

Strona z 71
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
©Kancelaria Sejmu s. 1/71
2014-05-13
Dz.U. 2002 Nr 153 poz. 1270
USTAWA
z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dział I
Przepisy wstępne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie są-
dowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w
innych sprawach, do których jego przepisy stosuje s z mocy ustaw szczególnych
(sprawy sądowoadministracyjne).
Art. 2.
Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane sądy administra-
cyjne.
Art. 3.
§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i
stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obej-
muje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy
zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzyga-
jące sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji pu-
blicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów
prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywi-
dualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i te-
renowych organów administracji rządowej;
Opracowano na
podstawie: t.j. Dz. U.
z 2012 r. poz. 270,
1101, 1529, z 2014 r.
poz. 183, 543.
©Kancelaria Sejmu s. 2/71
2014-05-13
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż
określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji pu-
blicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialne-
go;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach
określonych w pkt 1–4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw
szczelnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych
przepisach.
Art. 4.
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek
samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile
odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami
tych jednostek a organami administracji rządowej.
Art. 5.
Sądy administracyjne nie właściwe w sprawach:
1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach
między organami administracji publicznej;
2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładny-
mi;
3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w
organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub
powołania wynika z przepisów prawa;
4) wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz wydanych cudzoziem-
cowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wol-
nym Handlu (EFTA) strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodar-
czym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z
dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043, z późn.
zm.
1)
);
5) zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
wydawanych przez konsulów.
Art. 6.
Sąd administracyjny powinien udziel stronom występującym w sprawie bez adwo-
kata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz
pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 818, z 2008 r. Nr
216, poz. 1367, z 2010 r. Nr 81, poz. 531 oraz z 2011 r. Nr 92, poz. 532.
©Kancelaria Sejmu s. 3/71
2014-05-13
Art. 7.
Sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego
załatwienia sprawy i ż do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu.
Art. 8.
§ 1. Prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wziąć udział w każdym
toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skar kasacyjną, zażalenie
oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według ich oceny wymagają te-
go ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypad-
ku przysługują im prawa strony.
§ 2. Rzecznik Praw Dziecka może wziąć udział w każdym toczącym się postępowa-
niu, a także wnieść skargę, skar kasacyjną, zażalenie oraz skar o wznowie-
nie postępowania, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praw dziec-
ka. W takim przypadku przysługują mu prawa strony.
Art. 9.
Organizacja społeczna, w zakresie swojej działalności statutowej, może brać udział
w postępowaniu w przypadkach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 10.
Rozpoznanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 11.
Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego
co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny.
Art. 12.
Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również
uczestnika postępowania.
[Art. 12a.
§ 1. Dla każdej sprawy z zakresu, o którym mowa w art. 1, tworzy się akta. Akta mo-
być tworzone i przetwarzane także z wykorzystaniem technik informatycz-
nych.
§ 2. Akta sprawy udostępnia się stronom postępowania. Strony mają prawo przeglą-
dać akta sprawy i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt.
§ 3. Akta wszystkich zakończonych prawomocnie spraw sądowoadministracyjnych
przechowuje się we właściwym sądzie administracyjnym przez okres niezbędny
ze względu na rodzaj i charakter sprawy oraz znaczenie materiałów zawartych
w aktach jako źródła informacji.
§ 4. Po okresie przechowywania w sądzie akta sprawy podlegają przekazaniu do
właściwych archiwów państwowych albo zniszczeniu.
©Kancelaria Sejmu s. 4/71
2014-05-13
§ 5. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób
tworzenia akt, o których mowa w § 1, oraz warunki i tryb przechowywania i
przekazywania akt wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego du
Administracyjnego, a także warunki i tryb niszczenia tych akt po upływie okresu
ich przechowywania, uwzględniając w szczególności rodzaje spraw oraz a-
ściwe zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych, utratą lub znisz-
czeniem.]
<Art. 12a.
§ 1. Dla każdej sprawy z zakresu, o którym mowa w art. 1, tworzy się akta. Ak-
ta są tworzone w postaci elektronicznej lub papierowej.
§ 2. Akta w postaci elektronicznej przetwarzane z wykorzystaniem systemu
elektronicznego zarządzania dokumentacją w rozumieniu przepisów o na-
rodowym zasobie archiwalnym i archiwach.
§ 3. Akta w postaci papierowej przetwarzane w tej postaci oraz
z wykorzystaniem systemu elektronicznego zarządzania dokumentacją w
rozumieniu przepisów o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.
§ 4. Akta sprawy udostępnia się stronom postępowania. Strony mają prawo
przeglądać akta sprawy i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt.
§ 5. Sąd, w odniesieniu do akt w postaci elektronicznej, zapewnia stronie reali-
zację czynności, o których mowa w § 4, w swoim systemie teleinformatycz-
nym, po identyfikacji strony w sposób określony w przepisach ustawy z
dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizują-
cych zadania publiczne (Dz. U. z 2013 r. poz. 235 oraz z 2014 r. poz. 183).
§ 6. Akta wszystkich zakończonych prawomocnie spraw sądowoadministracyj-
nych przechowuje się we właściwym dzie administracyjnym przez okres
niezbędny ze względu na rodzaj i charakter sprawy oraz znaczenie materia-
łów zawartych w aktach jako źródła informacji.
§ 7. Po okresie przechowywania w sądzie akta sprawy podlegają przekazaniu
do właściwych archiwów państwowych albo zniszczeniu.
§ 8. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób tworzenia i przetwarzania akt, o których mowa w § 1;
2) warunki i tryb przechowywania i przekazywania akt wojewódzkich są-
dów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego;
3) warunki i tryb niszczenia akt, o których mowa w § 1 i w pkt 2, po uy-
wie okresu ich przechowywania.
§ 9. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, wydając rozporządzenie, o którym
mowa w § 8, uwzględni w szczególności warunki elektronicznego zardza-
nia dokumentacją, w rozumieniu przepisów, o których mowa w § 2 i 3, ro-
dzaje spraw oraz właściwe zabezpieczenie akt przed dostępem osób nieu-
prawnionych, utratą tych akt lub ich zniszczeniem.>
Nowe brzmienie art.
12a wejdzie w życie z
dn. 11.08.2017 r.
(Dz. U. z 2014 r. poz.
183).
©Kancelaria Sejmu s. 5/71
2014-05-13
<Art. 12b.
§ 1. Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany,
jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w
art. 46 § 2a.
§ 2. W postępowaniu dokumenty elektroniczne wnosi się do sądu administra-
cyjnego przez elektroniczną skrzynkę podawczą, a sąd doręcza takie doku-
menty stronom za pomocą środków komunikacji elektronicznej na warun-
kach określonych w art. 74a.
§ 3. Sąd administracyjny w celu doręczania pism w postępowaniu przekształca
postać otrzymanych od stron pism:
1) w przypadku otrzymanego pisma w formie dokumentu elektronicznego,
poprzez sporządzenie uwierzytelnionego wydruku, o którym mowa w
art. 47 § 3, jeżeli strona nie stosuje środków komunikacji elektronicznej
do odbioru pism;
2) w przypadku otrzymania pisma w postaci papierowej, poprzez sporzą-
dzenie uwierzytelnionej kopii w formie dokumentu elektronicznego, je-
żeli strona stosuje środki komunikacji elektronicznej do odbioru pism.
§ 4. Przepisy dotyczące zastosowania środków komunikacji elektronicznej sto-
suje się odpowiednio do organów, do których lub za pośrednictwem których
składane są pisma w formie dokumentu elektronicznego.>
Rozdział 2
Właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych
Art. 13.
§ 1. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy dowoadmi-
nistracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Na-
czelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na któ-
rego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego
działalność została zaskarżona.
§ 3. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać
wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego
rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyj-
nego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
Art. 14.
Wojewódzki sąd administracyjny właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje
właściwy do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły
się w toku sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 14a.
Jeżeli wojewódzki sąd administracyjny nie może z powodu przeszkody rozpoznać
sprawy lub podjąć innej czynności, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczy na
Dodany art. 12b
wejdzie w życie z dn.
11.08.2017 r. (Dz. U.
z 2014 r. poz. 183).
©Kancelaria Sejmu s. 6/71
2014-05-13
posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, inny wojewódzki sąd admini-
stracyjny.
Rozdział 3
Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego
Art. 15.
§ 1. Naczelny Sąd Administracyjny:
1) rozpoznaje środki odwoławcze od orzecz wojewódzkich sądów admini-
stracyjnych, stosownie do przepisów ustawy;
2) podejmuje uchwały mające na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, któ-
rych stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administra-
cyjnych;
3) podejmuje uchwy zawierające rozstrzygnięcie zagadnień prawnych budzą-
cych poważne wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej;
4) rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4;
5) rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Admini-
stracyjnego na mocy odrębnych ustaw.
§ 2. Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania in-
nych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na
mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed
wojewódzkim sądem administracyjnym. Spory, o których mowa w art. 4, Na-
czelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek postanowieniem przez
wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy.
Rozdział 4
Skład sądu
Art. 16.
§ 1. Sąd administracyjny orzeka w składzie trzech sędziów, z zastrzeżeniem § 2 i 3,
chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sę-
dziego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 3. Zarządzenia poza rozprawą wydaje przewodniczący.
Art. 17.
§ 1. Wyznaczanie składu orzekającego do rozpoznania sprawy na rozprawie lub na
posiedzeniu niejawnym określają regulaminy wewnętrznego urzędowania są-
dów administracyjnych, wydane na podstawie odrębnej ustawy.
§ 2. Zmiana składu orzekającego może nastąp jedynie z przyczyn losowych albo
gdy sędzia nie może uczestnicz w składzie orzekającym z powodu przeszkód
prawnych.
©Kancelaria Sejmu s. 7/71
2014-05-13
Rozdział 5
Wyłączenie sędziego
Art. 18.
§ 1. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku praw-
nym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych
bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego
stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których b lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadcz uugi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek
inne usługi związane ze sprawą;
6)
2)
w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w spra-
wach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez
niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokura-
tor;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym
wcześniej postępowaniu w sprawie br udział w wydaniu wyroku lub po-
stanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji pu-
blicznej.
§ 2. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa,
przysposobienia, opieki lub kurateli.
§ 3. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie
postępowania, nie może orzek co do tej skargi.
§ 4. (uchylony).
Art. 19.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żą-
danie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby
wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Art. 20.
§ 1. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zasza na piśmie lub ustnie do protokołu
posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przy-
czyny wyłączenia.
2)
Utracił moc z dniem 24 października 2008 r. zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z
dnia 14 października 2008 r., sygn. akt SK 6/07 (Dz. U. Nr 190, poz. 1171) w zakresie, w jakim
pomija jako podstawę wyłączenia sędziego od udziału w orzekaniu w pospowaniu sądowym to-
czącym się po wznowieniu postępowania administracyjnego, jego wcześniejszy udział w orzekaniu
w sprawie dotyczącej decyzji wydanej we wznawianym postępowaniu administracyjnym.
©Kancelaria Sejmu s. 8/71
2014-05-13
§ 2. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że
przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana.
§ 3. Do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełni tylko czyn-
ności niecierpiące zwłoki.
Art. 21.
Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i
wstrzymać się od udziału w sprawie.
Art. 22.
§ 1. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się
toczy.
§ 2. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejaw-
nym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
§ 3. W razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w § 1, nie może podjąć posta-
nowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Admini-
stracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku.
Art. 23. (uchylony).
Art. 24.
§ 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do wyłączenia protoko-
lanta, referendarza sądowego, asesora sądowego oraz prokuratora.
§ 2. Wniosek o wyłączenie prokuratora przekazuje się odpowiedniemu prokuratoro-
wi nadrzędnemu.
Dział II
Strony
Rozdział 1
Zdolność sądowa i procesowa
Art. 25.
§ 1. Osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem admi-
nistracyjnym jako strona (zdolność sądowa).
§ 2. Zdolność sądową ma także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne
nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające
osobowości prawnej.
§ 3. Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające oso-
bowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te
jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich naka-
zów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku
wynikających z przepisów prawa.
©Kancelaria Sejmu s. 9/71
2014-05-13
§ 4. Zdolność dową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały
osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach doty-
czących interesów prawnych innych osób.
Art. 26.
§ 1. Zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych
(zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do
czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki or-
ganizacyjne, o których mowa w art. 25.
§ 2. Osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność
do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności praw-
nych, których może dokonywać samodzielnie.
Art. 27.
Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podej-
mować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego.
Art. 28.
§ 1. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują
czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w
ich imieniu.
§ 2. Za Skarb Państwa podejmuje czynności w postępowaniu organ jednostki orga-
nizacyjnej, z której działalnośc wiąże się postępowanie, lub organ jednostki
nadrzędnej.
Art. 29.
Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają ob-
owiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w po-
stępowaniu.
Art. 30.
Dla strony niemającej zdolności procesowej, która nie ma przedstawiciela ustawo-
wego, jak równi dla strony niemającej organu powołanego do jej reprezentowania,
sąd na wniosek strony przeciwnej ustanowi kuratora, jeżeli strona ta podejmuje prze-
ciwko drugiej stronie czynność niecierpią zwłoki. Postanowienie sądu może za-
paść na posiedzeniu niejawnym.
Art. 31.
§ 1. Jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie a-
ściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. W
przypadkach, w których ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno
nastąpić z urzędu, sąd zwraca się do właściwego sądu opiekuńczego.
§ 2. Sąd może dopuścić tymczasowo do czynności stronę niemającą zdolności sądo-
wej lub procesowej albo osobę niemającą należytego ustawowego umocowania,
©Kancelaria Sejmu s. 10/71
2014-05-13
z zastrzeżeniem, że przed upływem wyznaczonego terminu braki będą uzupeł-
nione, a czynności zatwierdzone przez powołaną do tego osobę.
§ 3. Jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić albo nie zostały one w wyzna-
czonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim
jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowie-
nie.
Rozdział 2
Strony i uczestnicy postępowania
Art. 32.
W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami skarżący oraz or-
gan, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest
przedmiotem skargi.
Art. 33.
§ 1. Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła
skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest
uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
§ 2. Udzi w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała
udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania do-
tyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w
art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statuto-
wej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w
sprawie przysługuje zażalenie.
Rozdział 3
Pełnomocnicy
Art. 34.
Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobi-
ście lub przez pełnomocników.
Art. 35.
§ 1. Pełnomocnikiem strony może b adwokat lub radca prawny, a ponadto inny
skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeń-
stwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przyspo-
sobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
§ 2. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego
osobowości prawnej, może b również pracownik tej jednostki albo jej organu
nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek
organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
§ 3. Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odręb-
nych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jedno-
©Kancelaria Sejmu s. 11/71
2014-05-13
stce organizacyjnej, mo udzielić pełnomocnictwa procesowego w imieniu
podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną adwokatowi lub radcy prawne-
mu, jeżeli zosty do tego upoważnione przez ten podmiot.
Art. 36.
Pełnomocnictwo może b:
1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
2) do prowadzenia poszczególnych spraw;
3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Art. 37.
§ 1. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołącz do
akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis peł-
nomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca
podatkowy mo sami uwierzyteln odpis udzielonego im pełnomocnictwa
oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w
razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
1a. Jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazują-
cych umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicz-
nego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzy-
staniem bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy po-
mocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, podpisu potwierdzonego pro-
filem zaufanym ePUAP lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o
których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informa-
tyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli ta-
kie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny. Odpisy
pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowa-
nie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane w formatach danych
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 tej usta-
wy.>
§ 2. W toku sprawy pełnomocnictwo może b udzielone ustnie na posiedzeniu sądu
przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu.
§ 3. (uchylony).
<Art. 37a.
Pełnomocnictwo udzielone w formie dokumentu elektronicznego powinno być
podpisane bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy
ważnego kwalifikowanego certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zau-
fanym ePUAP lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w
art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały
wprowadzone przez sąd administracyjny.>
Dodany § 1a w art.
37 wejdzie w życie z
dn. 11.08.2017 r.
(Dz. U. z 2014 r. poz.
183).
Dodany art. 37a
wejdzie w życie z dn.
11.08.2017 r. (Dz. U.
z 2014 r. poz. 183).
©Kancelaria Sejmu s. 12/71
2014-05-13
Art. 38.
Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią
upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Art. 39.
Pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z sa-
mego prawa umocowanie do:
1) wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłącza-
jąc skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej
wniesieniem;
2) udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych
przepisach;
3) cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wą-
czone w danym pełnomocnictwie;
4) odbioru kosztów postępowania.
Art. 40.
Zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym
mowa w art. 36, ocenia się według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cy-
wilnego.
Art. 41.
Mocodawca stawający jednocześnie z pełnomocnikiem może niezwłocznie prosto-
wać lub odwoływać oświadczenia pełnomocnika.
Art. 42.
§ 1. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w
stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony
przeciwnej i innych uczestników od dnia doręczenia im tego zawiadomienia
przez sąd.
§ 2. Adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany
jest dział za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni
go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedze-
nia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do
uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych.
Art. 43.
W razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wy-
gasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowa-
nia.
Art. 44.
§ 1. Sąd może dopuśc tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę niemo-
gącą przedstawić pełnomocnictwa.
©Kancelaria Sejmu s. 13/71
2014-05-13
§ 2. Sąd wyznaczy równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez peł-
nomocnictwa powinna je złoż albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynno-
ści przez stronę. Jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności
procesowe tej osoby.
Dział III
Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym
Rozdział 1
Pisma w postępowaniu sądowym
Art. 45.
Pismo w postępowaniu sądowym (pismo strony) obejmuje wnioski i oświadczenia
stron.
Art. 46.
§ 1. Każde pismo strony powinno zawierać:
1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę
stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2) oznaczenie rodzaju pisma;
3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5) wymienienie załączników.
§ 2. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawie-
rać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do dorę-
czeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz
przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt.
<§ 2a. Gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego,
powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane
przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika bez-
piecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważne-
go kwalifikowanego certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zau-
fanym ePUAP lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których
mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie me-
chanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny.
§ 2b. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyc także załączników
wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
§ 2c. Pismo wnoszone w innej formie n forma dokumentu elektronicznego,
zawierające żądanie doręczania pism sądu za pomocą środków komunika-
cji elektronicznej, powinno zawierać oznaczenie adresu elektronicznego.
§ 2d. Jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a nie zawiera adresu elektronicznego,
sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano
pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego, a gdy wniesiono je
Dodane § 2a-2d w
art. 46 wejdą w życie
z dn. 11.08.2017 r.
(Dz. U. z 2014 r. poz.
183).
©Kancelaria Sejmu s. 14/71
2014-05-13
w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym mowa w § 2c,
doręczenie
pism przez sąd następuje na adres wskazany zgodnie z § 2, przy czym w
pierwszym piśmie sąd poucza o warunku podania adresu elektronicznego
w żądaniu doręczania pism środkami komunikacji elektronicznej.>
§ 3. Do pisma naly dołącz pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik,
który przedtem nie pełnomocnictwa.
§ 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upo-
ważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Art. 47.
§ 1. Do pisma strony naly dołącz jego odpisy i odpisy załączników dla doręcze-
nia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w orygina-
le, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
§ 2. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą b także uwierzytelnione fotokopie bądź
uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
3. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elek-
tronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stro-
nom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru
pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzy-
telnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o in-
formatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
§ 4. Sąd, doręczając odpisy pism i załączników w formie innej niż forma doku-
mentu elektronicznego, informuje stronę o warunkach wnoszenia pism oraz
ich doręczania przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej.>
Art. 48.
§ 1. Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu
złoż oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.
§ 2. Jeżeli dokument znajduje się w aktach organu, o którym mowa w art. 76 § 1 i 2
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.
3)
) oraz w art. 194 § 1 i 2 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.
60, z późn. zm.
4)
), wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz.
509, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188
i Nr 170, poz. 1660, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682 i Nr
181, poz. 1524, z 2008 r. Nr 229, poz. 1539, z 2009 r. Nr 195, poz. 1501 i Nr 216, poz. 1676, z 2010
r. Nr 40, poz. 230, Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 254, poz. 1700 oraz z 2011 r. Nr 6,
poz. 18, Nr 34, poz. 173, Nr 106, poz. 622 i Nr 186, poz. 1100.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz.
727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz.
1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, Nr 120, poz. 818, Nr 192,
poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r. Nr 118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109 i Nr
209, poz. 1316, 1318 i 1320, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466, Nr 131, poz.
1075, Nr 157, poz. 1241, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 213, poz. 1652 i Nr 216, poz.
1676, z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 57, poz. 355, Nr 127, poz. 858, Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz.
1228 i Nr 197, poz. 1306 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 173, Nr 75, poz. 398, Nr 106, poz. 622, Nr 134,
Dodane § 3 i 4 w art.
47 wejdą w życie z
dn. 11.08.2017 r.
(Dz. U. z 2014 r. poz.
183).
©Kancelaria Sejmu s. 15/71
2014-05-13
organ odpis lub wyciąg z dokumentu. Sąd zażąda udzielenia odpisu lub wycią-
gu, jeżeli strona sama uzyskać ich nie może. Gdy sąd uzna za konieczne przej-
rzenie oryginału dokumentu, może wystąpić o jego dostarczenie.
§ 3. Zamiast oryginału dokumentu strona może złoż odpis dokumentu, jeżeli jego
zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez wy-
stępującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą praw-
nym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
3a. Jeżeli odpis dokumentu został sporządzony w formie dokumentu elek-
tronicznego, poświadczenie jego zgodności z oryginałem, o którym mowa
w § 3, dokonuje się z wykorzystaniem bezpiecznego podpisu elektronicz-
nego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu,
podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP lub przez zastosowa-
nie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia
17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez
sąd administracyjny. Odpisy dokumentów poświadczane elektronicznie
sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 18 pkt 1 tej ustawy.>
§ 4. Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez
występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą
prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter do-
kumentu urzędowego.
§ 5. Jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, sąd, na wniosek strony albo z
urzędu, zażąda od strony składającej odpis dokumentu, o którym mowa w § 3,
przedłożenia oryginału tego dokumentu.
Art. 49.
§ 1. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezacho-
wania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnie-
nie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma
bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący
zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje za-
żalenie.
§ 3. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego
wniesienia.
<Art. 49a.
Sąd potwierdza wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego do swo-
jej elektronicznej skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświad-
czenia odbioru w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, na wskazany przez
wnoszącego adres elektroniczny. W treści urzędowego poświadczenia odbioru
poz. 781, Nr 171, poz. 1016, Nr 186, poz. 1100, Nr 199, poz. 1175, Nr 232, poz. 1378, Nr 234, poz.
1391 i Nr 291, poz. 1707.
Dodany § 3a w art.
48 wejdzie w życie z
dn. 11.08.2017 r.
(Dz. U. z 2014 r. poz.
183).
Dodany art. 49a
wejdzie w życie z dn.
11.08.2017 r. (Dz. U.
z 2014 r. poz. 183).
©Kancelaria Sejmu s. 16/71
2014-05-13
informuje się o tym, że pisma w sprawie będą doręczane za pomocą środków
komunikacji elektronicznej, oraz poucza s o prawie strony do rezygnacji z
doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o którym
mowa w art. 74a § 2.>
Rozdział 2
Skarga
Art. 50.
§ 1. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny,
prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz orga-
nizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczą-
cych interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu ad-
ministracyjnym.
§ 2. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy
przyznają prawo do wniesienia skargi.
Art. 51.
Kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli
skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu
lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowa-
nia.
Art. 52.
§ 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służy one
skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że
skar wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw
Dziecka.
§ 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia naly rozumieć sytuację, w której
stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie
lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
§ 3. Jeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmio-
tem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i
4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w
terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się
dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności do usunięcia naru-
szenia prawa.
§ 4. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia
w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również
przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usu-
nięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania.
Art. 53.
§ 1. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu roz-
strzygnięcia w sprawie.
©Kancelaria Sejmu s. 17/71
2014-05-13
§ 2. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie
trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunię-
cia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w
terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie narusze-
nia prawa.
§ 3. Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mo
wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzy-
gnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sze-
ściu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uza-
sadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia
skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej.
Art. 54.
§ 1. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego
działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przed-
miotem skargi.
1a. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej
skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowied-
nio.>
§ 2. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i
odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
<§ 2a. Jeżeli skarga została wniesiona:
1) w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki po-
dawczej organu, o którym mowa w § 1 organ ten przekazuje sądowi
skargę i odpowiedź na skargę do jego elektronicznej skrzynki podaw-
czej;
2) w postaci papierowej organ przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na
skargę w takiej postaci.
§ 2b. W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, prowadzone
przez organ w postaci elektronicznej, organ ten:
1) przekazuje sądowi akta sprawy wraz z informacją o dokumentach, któ-
rych treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w
postaci elektronicznej, oraz o sposobie i dacie ich przekazania sądowi
do jego elektronicznej skrzynki podawczej, a w przypadku gdy ze
względów technicznych nie jest to możliwe na informatycznym nośni-
ku danych;
2) przekazuje sądowi dokumenty z akt sprawy, których treść nie jest w ca-
łości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej,
wskazując na elektroniczne akta sprawy przekazane sądowi w sposób, o
którym mowa w pkt 1.
§ 2c. W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, prowadzone
przez organ, o którym mowa w § 1, w postaci papierowej, organ ten prze-
kazuje sądowi akta sprawy oraz, jeżeli taka istnieje, zapisaną na informa-
tycznych nośnikach danych dokumentację elektroniczną, której treść nie
jest dostępna w postaci papierowej.>
Dodane § 1a i 2a-2c
w art. 54 wejdą w
życie z dn.
11.08.2017 r. (Dz. U.
z 2014 r. poz. 183).
©Kancelaria Sejmu s. 18/71
2014-05-13
§ 3. Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowa-
nia zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skar w ca-
łości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza
jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępo-
wania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Art. 55.
[§ 1. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd
na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wyso-
kości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedze-
niu niejawnym.]
<§ 1. W razie niezastosowania sdo obowiązków, o których mowa w art. 54 §
2–2c, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi
grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być
wydane na posiedzeniu niejawnym.>
§ 2. Jeli organ nie przekaz sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może
na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu
skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasad-
nionych wątpliwości.
[§ 3. O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w
art. 54 § 2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do
rozpatrywania petycji, skarg i wniosków.]
<§ 3. O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2
lub w art. 54 § 2–2c, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy
właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków.>
Art. 56.
W razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w
celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowa-
nia, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Art. 57.
§ 1. Skarga powinna czyn zadość wymaganiom pisma w postępowaniu dowym,
a ponadto zawierać:
1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego pro-
wadzenia postępowania skarga dotyczy;
3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
§ 2. W przypadku, o którym mowa w art. 51, skargi mo b wniesione w jednym
piśmie.
§ 3. Jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bez-
czynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza
rozdzielenie tych skarg.
Nowe brzmienie § 1 i
3 w art. 55 wejdzie w
życie z dn.
11.08.2017 r. (Dz. U.
z 2014 r. poz. 183).
©Kancelaria Sejmu s. 19/71
2014-05-13
Art. 58.
§ 1. Sąd odrzuca skargę:
1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4) jeżeli sprawa objęta skar pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub
została już prawomocnie osądzona;
5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma
zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo
jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą
zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
§ 2. Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej
skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie or-
ganów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego
działanie, sąd odrzuci skar dopiero wczas, gdy brak nie zostanie uzupeł-
niony.
§ 3. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posie-
dzeniu niejawnym.
§ 4. Sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1, jeżeli w
tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
Art. 59.
§ 1. Jeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który
stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administra-
cyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
§ 2. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o prze-
kazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Ad-
ministracyjnemu.
§ 3. Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.
Art. 60.
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnię-
cie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowa-
łoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Art. 61.
§ 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
§ 2. W razie wniesienia skargi:
1) na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowie-
nie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie
w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postę-
powaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postano-
©Kancelaria Sejmu s. 20/71
2014-05-13
wieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna
wyłącza wstrzymanie ich wykonania;
2) na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące
uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa właściwy
organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie ak-
tu lub czynności w całości lub w części;
3) na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków
oraz na akty terenowych organów administracji rządowej właściwy organ
może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały
lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego,
które weszły w życie.
§ 3. Po przekazaniu dowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postano-
wienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o
których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej
szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem prze-
pisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna
wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu
lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowa-
niach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
§ 4. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie
§ 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okolicz-
ności.
§ 5. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu nie-
jawnym.
§ 6. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd
orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Art. 62.
Przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia:
1) zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie
potrzeby także innych dowodów;
2) wskazuje skład sędziowski orzekający w sprawie, wyznaczony w sposób, o
którym mowa w art. 17;
3) wyznacza termin posiedzenia niejawnego lub rozprawy, w którym sprawa
ma b rozpoznana.
Rozdział 3
Wniosek o wszczęcie postępowania
Art. 63.
Jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek.
Art. 64.
§ 1. Wniosek składa się bezpośrednio do sądu.

Strona korzysta z plików cookies