28

Lis 2002

Ustawa z dnia 28 października 2002 r.

o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych

Sygnatura:

Dz.U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1671

Data publikacji:

28 listopada 2002 r.

Data wejścia w życie:

1 stycznia 2003 r.

Strona z 11
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady przewozu drogowe-
go towarów niebezpiecznych, wymagania w stosunku
do kierowców i innych osób wykonujących czynności
związane z tym przewozem oraz organy właściwe do
sprawowania nadzoru i kontroli w tych sprawach.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
umowa ADR” - Umowę europejską dotyczącą
międzynarodowego przewozu drogowego towa-
1671
USTAWA
z dnia 28 października 2002 r.
o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.
rów niebezpiecznych (ADR), sporządzoną w Gene-
wie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 194,
poz. 1629), wraz ze zmianami obowiązującymi od
daty ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypo-
spolitej Polskiej, podanymi do publicznej wiado-
mości we właściwy sposób;
(rzecz), który zgodnie z umową ADR jest niedo-
puszczony do międzynarodowego przewozu dro-
gowego lub jest dopuszczony do takiego przewo-
zu na warunkach określonych w tej umowie;
3) „przewóz drogowy” - każde przemieszczenie to-
waru niebezpiecznego przy użyciu pojazdu po dro-
dze publicznej i po innych drogach ogólnodostęp-
nych;
4) „zaświadczenie ADR” - zaświadczenie o ukończe-
niu przez kierowcę, z wynikiem pozytywnym, kur-
su dokształcającego początkowego lub kursu do-
kształcającego doskonalącego dla kierowców prze-
wożących towary niebezpieczne, zwanych dalej
„kursami dokształcającymi”.
Art. 3. 1. W sprawach nieuregulowanych ustawą
do przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
stosuje się umowę ADR.
2. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do
nadawcy, odbiorcy oraz innych osób wykonujących
czynności związane z przewozem drogowym towarów
niebezpiecznych.
Art. 4. 1. Zabrania się przewozu drogowego towa-
rów niebezpiecznych określonych w przepisach umo-
wy ADR jako towary niedopuszczone do międzynaro-
dowego przewozu drogowego.
2. Zezwala się na przewóz drogowy towarów nie-
bezpiecznych określonych w umowie ADR jako towary
dopuszczone do międzynarodowego przewozu drogo-
wego, wyłącznie na warunkach określonych w tej umo-
wie.
Art. 5. 1. Dopuszcza się odstępstwa od przepisów
nych:
1) w ruchu międzynarodowym - zgodnie z art. 4
ust. 3 umowy ADR;
2) pojazdami będącymi w dyspozycji Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej - na warunkach i w try-
bie określonych odrębnymi przepisami, w przy-
padkach uzasadnionych względami obronności
państwa lub koniecznością zapewnienia bezpie-
czeństwa i porządku publicznego;
3) wykonywanego lub nadzorowanego przez służby
ratownicze, w celu:
a) ratowania życia lub zdrowia,
wych;
4) w innych przypadkach wskazanych w umowie ADR.
2. Przy krajowym przewozie drogowym towarów
niebezpiecznych nie obowiązują wymagania umowy
ADR dotyczące używania języków innych niż język pol-
ski.
Art. 6. Jeżeli przepisy umowy ADR zobowiązują
właściwą władzę krajową lub upoważnioną przez nią
organizację do wykonania odpowiednich czynności
administracyjnych, w przypadku gdy nie zostało to
określone inaczej w innych przepisach ustawy, czynno-
ści tych dokonują:
1) Prezes Państwowej Agencji Atomistyki lub jednost-
ka upoważniona przez niego w drodze zarządzenia
- w sprawach warunków przewozu drogowego
materiałów promieniotwórczych;
2) Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego -
w sprawach:
a) warunków technicznych cystern przeznaczo-
nych do przewozu drogowego towarów niebez-
piecznych,
b) wydawania świadectw dopuszczenia pojazdów
do przewozu niektórych towarów niebezpiecz-
nych,
c) warunków technicznych opakowań przeznaczo-
nych do przewozu drogowego gazów,
d) badań okresowych dużych pojemników do
przewozu luzem;
3) Prezes Urzędu Dozoru Technicznego - w spra-
wach nadzoru nad wytwarzaniem i wykonywa-
niem badań okresowych butli;
4) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej
- w sprawach:
a) sprawozdawczości wypadkowej,
b) nadzoru nad czynnościami ładunkowymi i po-
stojem pojazdów z towarami niebezpiecznymi;
5) jednostka upoważniona, w drodze zarządzenia,
przez ministra właściwego do spraw gospodarki -
w sprawach badań, klasyfikacji oraz warunków do-
puszczania do przewozu towarów niebezpiecz-
nych, niezastrzeżonych do kompetencji innych jed-
nostek lub organów;
6) jednostka upoważniona, w drodze zarządzenia,
przez ministra właściwego do spraw gospodarki -
w sprawach warunków technicznych opakowań
towarów niebezpiecznych, niezastrzeżonych do
kompetencji innych jednostek lub organów;
7) jednostka upoważniona, w drodze zarządzenia,
przez ministra właściwego do spraw zdrowia -
w sprawach warunków przewozu materiałów za-
kaźnych;
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12498 - Poz. 1671
8) minister właściwy do spraw transportu lub jed-
nostka upoważniona przez niego, w drodze zarzą-
dzenia - w pozostałych sprawach.
Rozdział 2
Pojazdy i opakowania
nych może odbywać się, z zastrzeżeniem ust. 2, pojaz-
dem samochodowym lub zespołem pojazdów, z wyłą-
czeniem motocykla oraz zespołu pojazdów składające-
go się z motocykla i przyczepy.
2. Dopuszcza się przewóz paliwa do silników Die-
sla, materiałów utleniających stosowanych jako nawo-
zy sztuczne lub materiałów trujących stosowanych ja-
ko środki ochrony roślin zespołem pojazdów składają-
cych się z ciągnika rolniczego i przyczepy, jeżeli towa-
ry te są przewożone w opakowaniach i w ilościach, dla
których umowa ADR nie przewiduje obowiązku ozna-
kowania pojazdu.
Art. 8. 1. Pojazd przewożący towary niebezpieczne
powinien być odpowiednio przystosowany, wyposażo-
ny i oznakowany zgodnie z umową ADR.
2. Opakowania, kontenery i cysterny służące do
przewozu towarów niebezpiecznych powinny odpo-
wiadać postanowieniom umowy ADR.
Art. 9. 1. Pojazdy, dla których umowa ADR wyma-
ga wystawienia świadectwa dopuszczenia pojazdów
do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych,
zwanego dalej „świadectwem dopuszczenia pojazdu”,
podlegają sprawdzeniu w zakresie spełniania dodatko-
wych wymagań technicznych, określonych w umowie
ADR, dotyczących wyposażenia lub przystosowania
tych pojazdów.
2. Sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1, dokonu-
je, w drodze badania technicznego pojazdu, określona
przepisami ruchu drogowego okręgowa stacja kontro-
li pojazdów, która następnie wystawia zaświadczenie
o wyniku przeprowadzonego badania.
3. Transportowy Dozór Techniczny dokonuje na za-
sadach określonych w ustawie sprawdzenia, czy cy-
sterny spełniają postanowienia umowy ADR, oraz wy-
stawia zaświadczenie o wyniku przeprowadzonego ba-
dania.
4. Na podstawie pozytywnych wyników badań,
stwierdzonych w zaświadczeniach, o których mowa
w ust. 2 i 3, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicz-
nego odpowiednio wystawia świadectwo dopuszcze-
nia pojazdu lub przedłuża jego ważność.
5. Minister właściwy do spraw transportu, mając
na uwadze konieczność określenia czynności wykony-
wanych w ramach badań technicznych pojazdów, okre-
śli, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki
i tryb wystawiania i przedłużania świadectwa dopusz-
czenia pojazdów, a także jego wzór i sposób wypełnia-
nia.
Rozdział 3
Wymagania w stosunku do kierowców i innych
osób wykonujących czynności związane
z przewozem towarów niebezpiecznych
Art. 10. 1. Do kierowania pojazdem przewożącym
towary niebezpieczne, w stosunku do którego umowa
ADR wymaga ukończenia przez jego kierowcę kursu
lub kursów dokształcających, jest uprawniona osoba,
która:
1) ukończyła 21 lat;
2) spełnia wymogi określone w odrębnych przepisach
w stosunku do kierowców przewożących towary
niebezpieczne;
3) posiada zaświadczenie ADR.
2. Zaświadczenie ADR otrzymuje po raz pierwszy
osoba, która spełnia wymagania określone w ust. 1
pkt 1-2 i która ukończyła z wynikiem pozytywnym
kurs dokształcający początkowy.
3. Zaświadczenie ADR, o którym mowa w ust. 2,
jest wydawane przez jednostkę prowadzącą kurs, na
okres 5 lat.
zaświadczenia ADR, o którym mowa w ust. 2, kierują-
cy pojazdem jest obowiązany ukończyć kurs dokształ-
cający doskonalący. Po ukończeniu tego kursu, z wyni-
kiem pozytywnym, jednostka prowadząca kurs prze-
dłuża ważność zaświadczenia ADR albo wydaje nowe
zaświadczenie ADR, na okres kolejnych 5 lat.
5. Kursy dokształcające uznaje się za ukończone
z wynikiem pozytywnym, jeżeli osoba w nich uczestni-
cząca zda egzamin przed trzyosobową komisją egzami-
nostkę prowadzącą kurs.
6. Zakres egzaminu obejmuje sprawdzenie w szcze-
gólności:
1) znajomości przepisów krajowych oraz umów mię-
dzynarodowych dotyczących przewozu drogowe-
go towarów niebezpiecznych;
2) wiedzy na temat przyczyn wypadków z towarami
niebezpiecznymi, działań zapobiegawczych oraz
czynności podejmowanych bezpośrednio po wy-
padku.
7. Przewodniczącym komisji jest osoba wyznaczo-
na przez marszałka województwa.
Art. 11. 1. Koszt kursu dokształcającego, w tym koszt
egzaminu, o którym mowa w art. 10 ust. 5, ponosi:
czą w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych
lub inny podmiot wykonujący takie przewozy -
w przypadku uczestnika kursu przez niego zatrud-
nionego lub, gdy osobiście wykonuje tę działal-
ność;
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12499 - Poz. 1671
2) jednostka wojskowa - w przypadku szkolenia żoł-
nierzy na potrzeby wojska;
3) uczestnik kursu - w innych przypadkach.
sji, o której mowa w art. 10 ust. 5, przysługuje wyna-
grodzenie, którego koszt ponosi podmiot prowadzący
kurs dokształcający.
3. Minister właściwy do spraw transportu, mając
na uwadze czas trwania egzaminu, o którym mowa
w art. 10 ust. 5, oraz liczbę egzaminowanych osób,
określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagro-
dzenia członków komisji.
Art. 12. 1. Kurs dokształcający prowadzi, z zastrze-
żeniem art. 14, podmiot posiadający zezwolenie wyda-
ne przez marszałka województwa, zwany dalej „pro-
wadzącym kurs”.
2. Marszałek województwa wydaje zezwolenie,
o którym mowa w ust. 1, na podstawie wniosku złożo-
nego przez podmiot, który zamierza prowadzić kurs.
3. Podmiot zamierzający prowadzić kurs może uzy-
skać zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli speł-
nia następujące wymagania:
1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) posiada warunki lokalowe i wyposażenie dydak-
tyczne gwarantujące przeprowadzenie kursu do-
kształcającego zgodnie z jego programem;
3) zatrudnia wykładowców, którzy:
a) posiadają wyższe wykształcenie i co najmniej
pięcioletnią praktykę zawodową w dziedzinie:
właściwości towarów niebezpiecznych, kon-
strukcji i eksploatacji opakowań, cystern i pojaz-
dów przeznaczonych do ich przewozu, ratow-
nictwa drogowego i chemicznego, ochrony
przeciwpożarowej lub bezpieczeństwa ruchu
drogowego, lub
b) posiadają świadectwo doradcy, o którym mowa
w art. 24 ust. 1 pkt 4;
4) posiada zbiór przepisów w zakresie przewozu towa-
rów niebezpiecznych oraz środki dydaktyczne, wła-
ściwe do rodzaju prowadzonego kursu dokształca-
jącego, w szczególności: plansze, przeźrocza, foto-
grafie, filmy, oprogramowanie komputerowe, mo-
dele pojazdów i przesyłek, wzory dokumentów;
5) posiada możliwość przeprowadzania ćwiczeń
praktycznych objętych tematyką kursu dokształca-
jącego;
6) nie jest podmiotem, w stosunku do którego wszczę-
to postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne;
7) nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatko-
wych, opłat i składek na ubezpieczenie społeczne;
8) nie był, jako osoba fizyczna lub członek władz oso-
by prawnej, prawomocnie skazany za przestęp-
stwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści ma-
tom.
4. Do wniosku o wydanie zezwolenia załącza się:
1) dokument określający status jednostki będącej
osobą prawną lub jednostką organizacyjną niepo-
siadającą osobowości prawnej albo uwierzytelnio-
ną kopię dokumentu stwierdzającego tożsamość
w przypadku osoby fizycznej;
2) zaświadczenie o niekaralności za przestępstwo po-
pełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych
lub przestępstwo przeciwko dokumentom:
a) przedsiębiorcy - jeżeli jest on osobą fizyczną,
b) osób - członków władz osoby prawnej lub jed-
nostki organizacyjnej nieposiadającej osobowo-
ści prawnej;
3) odpowiednie zaświadczenia o niezaleganiu w re-
gulowaniu zobowiązań podatkowych, opłat i skła-
dek na ubezpieczenie społeczne;
4) kopię zaświadczenia o nadaniu statystycznego nu-
meru identyfikacyjnego (REGON);
5) kopię zaświadczenia o nadaniu numeru identyfika-
cji podatkowej (NIP);
6) szczegółowy program kursów dokształcających za-
wierający tematy zajęć ze wskazaniem czasu ich
trwania oraz metod nauczania;
7) informację na temat kwalifikacji oraz przedmiotu
działalności zawodowej wykładowców;
8) informację na temat warunków lokalowych i wy-
posażenia dydaktycznego;
9) informację na temat warunków uczestnictwa
liczby uczestników kursu.
Art. 13. 1. Marszałek województwa:
1) może dokonać sprawdzenia faktów podanych we
wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie
kursów dokształcających i dołączonej do niego do-
kumentacji w celu stwierdzenia, czy wnioskodaw-
ca spełnia wymagania, o których mowa w art. 12
ust. 3;
2) wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyzna-
czonym terminie, brakującej dokumentacji, o której
mowa w art. 12 ust. 4.
2. Marszałek województwa odmawia wydania ze-
zwolenia, jeżeli:
1) wnioskodawca nie spełnia wymagań, o których
mowa w art. 12 ust. 3;
2) przedstawiony szczegółowy program nie umożli-
wia prawidłowego przeprowadzenia kursu do-
kształcającego.
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12500 - Poz. 1671
Art. 14. Jednostka wojskowa może prowadzić kur-
sy dokształcające dla żołnierzy wyznaczonych do prze-
wozu towarów niebezpiecznych, po spełnieniu wyma-
gań, o których mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2-5.
Art. 15. 1. Marszałek województwa sprawuje, z za-
strzeżeniem ust. 5, nadzór nad prowadzeniem kursów
dokształcających.
2. Marszałek województwa ma prawo prowadzić
kontrolę w zakresie:
1) spełniania przez prowadzącego kurs wymagań,
o których mowa w art. 12 ust. 3;
2) zgodności prowadzonego kursu z:
a) przepisami, o których mowa w art. 18 ust. 2,
b) dokumentacją dołączoną do wniosku, o której
mowa w art. 12 ust. 4 pkt 5-8,
c) informacją, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1
i ust. 2.
3. Kontrolę wykonuje upoważniona przez marszał-
ka osoba, która ma prawo:
1) żądania od prowadzącego kurs i jego pracowników
pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania doku-
mentów i innych nośników informacji oraz udo-
stępnienia wszelkich danych mających związek
z przedmiotem kontroli;
2) wstępu na teren prowadzącego kurs, w tym do po-
mieszczeń, gdzie prowadzi on kursy dokształcają-
ce, w dniach i godzinach, w których jest lub powin-
na być wykonywana przez niego działalność go-
spodarcza.
ności prowadzącego kurs lub osoby przez niego wy-
znaczonej.
5. Nadzór nad jednostką wojskową, o której mowa
w art. 14, prowadzą odpowiednie organy Sił Zbrojnych
określone w odrębnych przepisach. Przepisy ust. 2-4
stosuje się odpowiednio.
Art. 16. 1. Prowadzący kursy dokształcające jest
obowiązany:
1) na 7 dni przed rozpoczęciem kursu dokształcające-
go przedstawić marszałkowi województwa, z za-
strzeżeniem ust. 2, informację o terminie, czasie
i miejscu kursu dokształcającego wraz z listą jego
uczestników;
2) umożliwić udział w składzie komisji przeprowadza-
jącej egzamin kończący kurs dokształcający osobie
wyznaczonej przez marszałka województwa;
3) umożliwić upoważnionej przez marszałka woje-
wództwa osobie przeprowadzenie kontroli;
4) do dnia 31 stycznia każdego roku składać marszał-
kowi województwa sprawozdanie zawierające in-
formację o osobach, które ukończyły kurs dokształ-
cający w roku poprzedzającym, oraz o numerach
zaświadczeń ADR wydanych tym osobom;
5) w terminie 14 dni od zakończenia kursu dokształca-
jącego, przekazać do centralnej ewidencji kierow-
ców, o której mowa w przepisach ruchu drogowe-
go, następujące dane osób, które ukończyły kurs
dokształcający:
a) imię i nazwisko,
b) datę i miejsce urodzenia,
c) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicz-
nego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),
d) adres zamieszkania,
e) zakres i numer wydanego zaświadczenia ADR,
f) okres ważności zaświadczenia ADR.
2. W uzasadnionym przypadku prowadzący kurs
może, do dnia poprzedzającego dzień jego rozpoczę-
cia, dokonać aktualizacji listy uczestników tego kursu.
3. Do jednostki wojskowej, o której mowa w art. 14,
stosuje się przepisy ust. 1 pkt 2, 4 i 5.
Art. 17. 1. Marszałek województwa cofa wydane ze-
zwolenie na prowadzenie kursów dokształcających, je-
żeli prowadzący kursy:
1) przestał spełniać wymagania, o których mowa
w art. 12 ust. 3;
2) prowadzi kurs dokształcający w sposób niezgod-
ny z:
a) przepisami, o których mowa w art. 18 ust. 2,
b) dokumentacją dołączoną do wniosku, o której
mowa w art. 12 ust. 4 pkt 5-8,
c) informacją, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1
i ust. 2;
3) wydał niezgodnie ze stanem faktycznym zaświad-
czenie o ukończeniu kursu dokształcającego;
4) nie złożył informacji, o której mowa w art. 16 ust. 1
pkt 1, lub nie dokonał aktualizacji listy uczestników,
o której mowa w art. 16 ust. 2;
5) nie zapewnił udziału przedstawiciela marszałka
województwa w składzie komisji przeprowadzają-
cej egzamin kończący kurs dokształcający;
6) uniemożliwił przeprowadzenie kontroli kursu do-
kształcającego.
2. W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadze-
nie kursu dokształcającego z przyczyn określonych
w ust. 1 pkt 2-6, ponowne zezwolenie nie może być
wydane wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w któ-
rym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.
Art. 18. 1. Zadania marszałka województwa, o któ-
rych mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 15 ust. 1-4
i art. 17, są wykonywane jako zadania zlecone z zakre-
su administracji rządowej.
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12501 - Poz. 1671
2. Minister właściwy do spraw transportu, mając
na uwadze wymagania określone w umowie ADR oraz
konieczność prawidłowego przygotowania kierowców
do przeciwdziałania zagrożeniom związanym z prze-
wozem towarów niebezpiecznych, określi, w drodze
rozporządzenia:
tów prowadzących kursy dokształcające oraz wzo-
ry zezwoleń na ich prowadzenie;
2) rodzaje i zakres kursów dokształcających i ich ra-
mowy program;
3) warunki przeprowadzania kursów dokształcających
oraz minimalny czas ich trwania;
4) zakres i formę egzaminu;
5) wzór zaświadczenia ADR.
3. Minister właściwy do spraw transportu dokona
wyboru producenta blankietów zaświadczeń ADR
blicznych.
Art. 19. 1. Osoby, inne niż kierowcy zobowiązani do
posiadania zaświadczenia ADR, zatrudnione przy prze-
wozie towarów niebezpiecznych lub czynnościach
lub rozładunku, powinny zostać przeszkolone przez
przedsiębiorcę lub na jego koszt w zakresie odpowied-
nim do odpowiedzialności i obowiązków tych osób.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych
niż przedsiębiorcy podmiotów, których działalność
związana jest z przewozem towarów niebezpiecznych.
Rozdział 4
Nadzór i kontrola
Art. 20. Nadzór nad przewozem drogowym towa-
rów niebezpiecznych sprawuje wojewoda.
Art. 21. 1. Przedsiębiorca oraz inny podmiot wyko-
nujący przewóz towarów niebezpiecznych lub związa-
ny z tym przewozem załadunek lub rozładunek jest
obowiązany prowadzić nadzór wewnętrzny nad tymi
czynnościami i w tym celu wyznaczyć, na swój koszt,
doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie towa-
rów niebezpiecznych, zwanego dalej „doradcą”.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy przedsiębiorcy oraz in-
nego podmiotu wykonującego przewóz drogowy to-
warów niebezpiecznych lub związane z tym przewo-
zem załadunek lub rozładunek tych towarów każdora-
zowo w ilościach, dla których umowa ADR nie wyma-
ga odpowiedniego oznakowania pojazdu.
Art. 22. 1. Do zadań doradcy należy w szczegól-
ności:
1) doradztwo w zakresie przewozu towarów niebez-
piecznych;
2) ocena zgodności realizacji przewozu z wymagania-
mi określonymi w ustawie i umowie ADR;
3) sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności
przedsiębiorcy lub innego podmiotu, o których
mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie przewozu towa-
rów niebezpiecznych oraz czynności z tym związa-
nych, zwanego dalej „rocznym sprawozdaniem”;
4) sporządzanie raportów powypadkowych dla przed-
siębiorcy lub innego podmiotu, o których mowa
w art. 21 ust. 1, wojewódzkiego komendanta Pań-
stwowej Straży Pożarnej oraz innych organów pro-
wadzących odpowiednie postępowanie związane
z wypadkiem, jeżeli w związku z przewozem towa-
rów niebezpiecznych doznały obrażeń osoby, wy-
stąpiła szkoda majątkowa lub nastąpiło skażenie
środowiska.
2. Szczegółowe zadania i kompetencje doradcy
określa umowa ADR.
Art. 23. 1. Doradca przygotowuje roczne sprawoz-
danie w dwóch egzemplarzach, podpisując je imie-
niem i nazwiskiem oraz wskazując numer świadectwa
doradcy, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 4.
2. Przedsiębiorca lub inny podmiot, o których mo-
wa w art. 21 ust. 1, jest obowiązany:
1) przesłać wojewodzie jeden egzemplarz rocznego
sprawozdania, w terminie do dnia 31 stycznia każ-
dego roku następującego po roku, którego dotyczy
sprawozdanie;
2) przechowywać drugi egzemplarz rocznego spra-
wozdania w swojej siedzibie przez okres 5 lat.
3. Minister właściwy do spraw transportu oraz mi-
nister właściwy do spraw wewnętrznych, mając na
uwadze zakres zadań doradcy oraz potrzeby krajowego
systemu ratowniczo-gaśniczego, określą, w drodze
rozporządzenia, wzór formularza rocznego sprawozda-
nia oraz sposób jego wypełniania.
Art. 24. 1. Doradcą może być osoba, która:
1) ukończyła 21 lat;
2) posiada wykształcenie wyższe;
3) nie była karana za przestępstwo umyślne;
4) posiada świadectwo przeszkolenia doradcy do
spraw bezpieczeństwa w zakresie transportu towa-
rów niebezpiecznych, zwane dalej „świadectwem
doradcy”.
2. Świadectwo doradcy po raz pierwszy otrzymuje
osoba, która:
1) spełnia wymagania określone w ust. 1 pkt 1-3;
2) ukończyła z wynikiem pozytywnym kurs początko-
wy dla doradców, obejmujący szkolenie w zakresie
zagrożeń związanych z przewozem towarów nie-
bezpiecznych oraz przepisów obowiązujących
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12502 - Poz. 1671
w tym zakresie, zwany dalej „kursem początko-
wym”;
3) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ko-
misją egzaminacyjną powołaną przez wojewódz-
kiego inspektora transportu drogowego.
3. Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jest prze-
prowadzany za opłatą, której koszt ponosi zaintereso-
wana osoba.
4. Zakres egzaminu obejmuje w szczególności
sprawdzenie:
1) wiedzy na temat różnych następstw wypadków
czyn takich wypadków;
2) znajomości przepisów krajowych oraz umów mię-
dzynarodowych dotyczących przewozu drogowe-
go towarów niebezpiecznych.
5. Świadectwo doradcy jest wydawane przez woje-
wódzkiego inspektora transportu drogowego na okres
5 lat.
6. Wojewódzki inspektor transportu drogowego
przedłuża ważność świadectwa doradcy na okres kolej-
nych 5 lat, jeżeli doradca:
1) nie przestał spełniać wymagań, o których mowa
w ust. 1 pkt 2-3;
2) nie naruszył przez okres ostatnich 5 lat przepisów
niniejszej ustawy;
3) ukończył w roku poprzedzającym określony datą
termin upływu ważności świadectwa kurs dosko-
nalący dla doradców, obejmujący szkolenie w za-
kresie zagrożeń związanych z przewozem towarów
niebezpiecznych oraz przepisów obowiązujących
w tym zakresie, zwany dalej „kursem doskonalą-
cym”;
4) złożył z wynikiem pozytywnym egzamin, o którym
mowa w ust. 2 pkt 3.
7. Wojewódzki inspektor transportu drogowego co-
fa świadectwo doradcy, jeżeli doradca:
1) przestał spełniać wymagania, o których mowa
w ust. 1 pkt 2-3;
2) naruszył przepisy niniejszej ustawy.
8. Osoba, której cofnięto świadectwo doradcy, mo-
że ubiegać się o ponowne jego wydanie po upływie
trzech lat od uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu
świadectwa.
9. Wojewódzki inspektor transportu drogowego
prowadzi ewidencję doradców, w której umieszcza się:
1) imię i nazwisko;
2) adres zamieszkania;
3) datę wydania i numer świadectwa doradcy.
Art. 25. Kurs początkowy oraz kurs doskonalący
prowadzą podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 1
i art. 14.
Art. 26. Minister właściwy do spraw transportu,
mając na uwadze wymagania określone w umowie
ADR oraz zakres zadań doradców, określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki i zakres kursów początko-
wych i kursów doskonalących;
2) szczegółowe warunki, zakres i formę egzaminu dla
kandydatów na doradców oraz dla doradców;
3) wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji kandy-
datów na doradców i doradców oraz wysokość wy-
nagrodzenia członków komisji sprawdzających ich
kwalifikacje;
4) wzór świadectwa doradcy.
Art. 27. 1. Przewóz niektórych towarów niebez-
piecznych podlega obowiązkowi zgłoszenia do komen-
danta wojewódzkiego Policji oraz do komendanta wo-
jewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.
2. Zgłoszenia towarów, o których mowa w ust. 1, są
obowiązani dokonać:
1) nadawca towaru niebezpiecznego - jeżeli prze-
wóz rozpoczyna się w Rzeczypospolitej Polskiej
i jest wykonywany przez przewoźnika będącego
pkt 4 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo
działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178,
z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r.
Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115
i Nr 147, poz. 1643 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115,
poz. 995 i Nr 130, poz. 1112);
2) przewoźnik - jeżeli przewóz rozpoczyna się w Rze-
czypospolitej Polskiej i jest wykonywany przez
przewoźnika innego niż określony w pkt 1;
3) właściwa graniczna placówka kontrolna Straży Gra-
nicznej - jeżeli przewóz rozpoczyna się za granicą.
3. Zgłoszenia należy dokonać:
1) w terminie nie krótszym niż 5 dni przed rozpoczę-
ciem przewozu - w przypadkach, o których mowa
w ust. 2 pkt 1 i 2;
2) przed udzieleniem zezwolenia na wjazd pojazdu
z towarem niebezpiecznym na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej - w przypadku, o którym mowa
w ust. 2 pkt 3.
4. Minister właściwy do spraw transportu, w poro-
zumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrz-
nych, uwzględniając szczególne zagrożenie związane
z przewozem niektórych towarów niebezpiecznych,
określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz towarów niebezpiecznych, których przewóz
podlega obowiązkowi zgłoszenia;
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12503 - Poz. 1671
2) zakres informacji podlegającej zgłoszeniu;
3) formę zgłoszenia.
Art. 28. 1. Kierujący pojazdem przewożącym towa-
ry niebezpieczne, oprócz dokumentów wymaganych
odrębnymi przepisami i wiążącymi umowami między-
narodowymi, jest obowiązany mieć przy sobie i okazy-
wać na żądanie organów lub osób uprawnionych do
przeprowadzania kontroli:
1) dokument przewozowy, zawierający opis każdego
z przewożonych towarów niebezpiecznych,
w szczególności jego numer rozpoznawczy, nazwę
i ilość;
2) instrukcje pisemne na wypadek awarii dotyczące
wszystkich przewożonych towarów niebezpiecz-
nych, zgodne z zakresem, formą i językiem określo-
nymi przez umowę ADR, z zastrzeżeniem art. 5
ust. 2;
3) zaświadczenie ADR.
2. Dokumenty określone w ust. 1 pkt 2 i 3 nie są wy-
magane w przypadku, gdy towary niebezpieczne są
przewożone w ilościach, dla których umowa ADR nie
wymaga odpowiedniego oznakowania pojazdu.
Art. 29. 1. Kontrolę przewozu drogowego towarów
niebezpiecznych oraz wymagań związanych z tym
przewozem, zwaną dalej „kontrolą”, wykonują:
1) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego - na
drogach, parkingach oraz na terenie przedsiębior-
cy posiadającego towary niebezpieczne;
2) funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej - na
terenie przedsiębiorcy posiadającego towary nie-
bezpieczne;
3) policjanci - na drogach i parkingach;
4) funkcjonariusze Straży Granicznej - na obszarze
objętym zasięgiem terytorialnym przejścia granicz-
nego oraz w strefie nadgranicznej;
5) inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy - na tere-
nie przedsiębiorcy posiadającego towary niebez-
pieczne;
6) funkcjonariusze służby celnej;
7) żołnierze Żandarmerii Wojskowej i wojskowych or-
ganów porządkowych - w stosunku do pojazdów
Sił Zbrojnych;
8) uprawnieni pracownicy Państwowej Agencji Ato-
mistyki - na parkingach oraz na terenie przedsię-
biorcy posiadającego towary niebezpieczne;
9) uprawnieni pracownicy Transportowego Dozoru
Technicznego - na parkingach oraz na terenie
przedsiębiorcy posiadającego towary niebez-
pieczne;
10) uprawnieni pracownicy Inspekcji Ochrony Środo-
wiska - na parkingach oraz na terenie przedsię-
biorcy posiadającego towary niebezpieczne;
11) uprawnieni pracownicy zarządów dróg - w miej-
scach określonych w ich uprawnieniach.
2. Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mo-
wa w ust. 1 pkt 1-5, współdziałają w niezbędnym za-
kresie z przedstawicielami:
1) Państwowej Agencji Atomistyki - w sprawach wa-
runków przewozu drogowego towarów promie-
niotwórczych;
wach warunków technicznych opakowań przezna-
czonych do przewozu drogowego towarów niebez-
piecznych, w sprawach warunków technicznych
cystern, opakowań do gazów i dużych pojemników
do przewozu luzem przeznaczonych do przewozu
drogowego towarów niebezpiecznych oraz w spra-
wach wydawania świadectw dopuszczenia pojaz-
dów do przewozu niektórych towarów niebezpiecz-
nych.
3. Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mo-
wa w ust. 1 pkt 1-5, są obowiązane do sprawdzenia:
1) klasyfikacji towaru niebezpiecznego;
2) stosowania opakowania, cysterny lub pojazdu;
3) oznakowania opakowań i ich zawartości;
4) przestrzegania zakazów pakowania razem określo-
nych towarów;
5) przestrzegania zakazów ładowania razem określo-
nych towarów;
6) sposobu rozmieszczenia i zabezpieczenia towarów
na pojeździe;
7) stanu technicznego opakowań i cystern użytych do
przewozu;
8) stanu technicznego pojazdu użytego do przewozu,
jego oznakowania i wyposażenia;
9) sposobu przewozu;
10) kwalifikacji kierowcy;
11) kwalifikacji innych osób wykonujących czynności
związane z przewozem drogowym towarów nie-
bezpiecznych;
12) dokumentów wymaganych przy tym przewozie.
4. Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mo-
wa w ust. 1 pkt 1-5, są obowiązane podczas każdej
kontroli wypełnić listę kontrolną. Wypełnioną listę kon-
trolną przekazuje się wojewódzkiemu inspektorowi
transportu drogowego, a jej kopię kontrolowanemu.
5. Szczegółowe uprawnienia osób przeprowadzają-
cych kontrolę, o których mowa w ust. 1 pkt 6-11, re-
gulują odrębne przepisy.
Art. 30. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidło-
wości związanych z przewozem towaru niebezpieczne-
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12504 - Poz. 1671
go, mających wpływ na bezpieczeństwo tego przewo-
zu, osoba przeprowadzająca kontrolę ma prawo:
1) uniemożliwić przekroczenie granicy pojazdem, je-
żeli pojazd znajduje się w zasięgu terytorialnym
przejścia granicznego;
2) spowodować, aby na koszt właściciela lub posia-
dacza pojazdu pojazd ten wraz z ładunkiem został
usunięty i zdeponowany w miejscu postojowym
umożliwiającym bezpieczne jego pozostawienie.
2. Pojazd, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może być
zwrócony uprawnionej osobie po usunięciu nieprawi-
dłowości i wniesieniu opłaty pokrywającej koszty zwią-
zane z jego usunięciem, parkowaniem i czynnościami
zabezpieczającymi.
3. Do usuwania pojazdów, o którym mowa w ust. 1
pkt 2, w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą
stosuje się odpowiednio zasady i warunki usuwania
pojazdów określone w przepisach ruchu drogowego.
Art. 31. 1. Minister właściwy do spraw transportu,
uwzględniając konieczność ujednolicenia zakresu kon-
troli oraz uprawnienia osób jej dokonujących, określi,
w drodze rozporządzenia, wzór formularza listy kontro-
lnej, o której mowa w art. 29 ust. 4, oraz sposób i za-
kres jej wypełniania.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych,
uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeń-
stwa publicznego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) dodatkowe warunki techniczne parkingów, na któ-
re są usuwane pojazdy przewożące towary niebez-
pieczne;
2) tryb wniesienia opłaty, o której mowa wart. 30 ust. 2.
Rozdział 5
Przepisy karne
Art. 32. 1. Podmiot prowadzący kursy dokształcają-
ce, o których mowa w art. 10 ust. 2 i 4, a w szczególno-
ści: osoba zarządzająca tym podmiotem, przedsiębior-
ca, członek władz osoby prawnej, a także dowódca jed-
nostki wojskowej, który nie wypełnia obowiązków
określonych w art. 16 ust. 1 i 2 lub w art. 19, podlega
karze grzywny.
2. Przedsiębiorca, członek władz osoby prawnej bę-
dącej przedsiębiorcą oraz osoba zarządzająca innym
podmiotem wykonującym przewóz drogowy towarów
niebezpiecznych lub związany z tym przewozem zała-
dunek lub rozładunek, która nie wypełnia obowiązków
określonych w art. 21 ust. 1 lub w art. 23 ust. 2, podle-
ga karze grzywny.
ślonych w art. 22 ust. 1 pkt 3 i 4 lub w art. 23 ust. 1, pod-
lega karze grzywny.
4. Przewoźnik, nadawca towaru niebezpiecznego
oraz członek władz osoby prawnej będącej przewoźni-
kiem lub nadawcą towaru niebezpiecznego, który nie
wypełnia obowiązków określonych w art. 27 ust. 1-3,
podlega karze grzywny.
Art. 33. Orzekanie w sprawach, o których mowa
w art. 32, następuje w trybie określonym w Kodeksie
postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy
przejściowe i końcowe
Art. 34. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Pra-
wo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123,
poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668
i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r.
Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649, z 2001 r.
Nr 27, poz. 298, Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189,
Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1371,
Nr 129, poz. 1444 i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2002 r.
Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 113,
poz. 984 i Nr 183, poz. 1524) wprowadza się następują-
ce zmiany:
1) w art. 20 skreśla się ust. 5;
2) skreśla się art. 56;
3) w art. 81:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Pierwsze badanie techniczne jest przeprowa-
dzane przed pierwszą rejestracją. Badaniu
typ zostało wydane świadectwo homologa-
mologacji, z wyjątkiem taksówki osobowej,
pojazdu uprzywilejowanego lub pojazdu od-
powiednio przystosowanego lub wyposażo-
nego zgodnie z przepisami o przewozie dro-
gowym towarów niebezpiecznych.”,
b) w ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„Nie dotyczy to taksówki osobowej, pojazdu
marki „SAM”, pojazdu zasilanego gazem, pojaz-
du uprzywilejowanego lub pojazdu odpowied-
nio przystosowanego lub wyposażonego zgod-
rów niebezpiecznych, które podlegają corocz-
nym badaniom technicznym.”,
c) w ust. 8 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) który ma być używany jako taksówka osobo-
wa lub bagażowa, pojazd uprzywilejowany,
pojazd do nauki jazdy, pojazd do przeprowa-
dzania egzaminu państwowego lub pojazd
odpowiednio przystosowany lub wyposażo-
ny zgodnie z przepisami o przewozie drogo-
wym towarów niebezpiecznych.”;
4) w art. 83 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) okręgowe stacje kontroli pojazdów - prze-
prowadzające badania co do zgodności z wa-
runkami technicznymi autobusu, którego
dopuszczalna prędkość na autostradzie
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12505 - Poz. 1671
i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h, po-
jazdu odpowiednio przystosowanego lub
wyposażonego zgodnie z przepisami o prze-
wozie drogowym towarów niebezpiecznych,
pojazdu przystosowanego do zasilania ga-
zem, pojazdu zarejestrowanego po raz
pierwszy za granicą (przed rejestracją w kra-
ju), pojazdu zabytkowego, pojazdu marki
„SAM” oraz pojazdu skierowanego na bada-
nia techniczne przez organ kontroli ruchu
drogowego lub starostę.”;
5) w art. 100b:
a) w ust. 1 w pkt 10 w lit. d kropkę zastępuje się
przecinkiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
„11) zakres i numer zaświadczenia ADR, o któ-
rym mowa w przepisach o przewozie dro-
okres, na jaki zostało ono wydane.”,
b) w ust. 2 w pkt 2 w lit. d kropkę zastępuje się prze-
cinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„3) wymienione w pkt 11 - podmiot prowa-
dzący kursy dokształcające dla kierowców
przewożących towary niebezpieczne, o któ-
rych mowa w przepisach o przewozie dro-
gowym towarów niebezpiecznych.”;
6) art. 115d otrzymuje brzmienie:
„Art. 115d. 1. Kierujący pojazdem przewożącym
towary niebezpieczne, w stosunku
do którego jest wymagane ukończe-
nie kursu dokształcającego na pod-
stawie przepisów o przewozie dro-
gowym towarów niebezpiecznych,
kierujący pojazdem uprzywilejowa-
nym oraz kierujący tramwajem pod-
legają badaniom, o których mowa
w art. 115a ust. 2.
2. Kierujący, o których mowa w ust. 1,
są obowiązani posiadać świadectwo
kwalifikacji wydawane na podstawie
przedstawionych orzeczeń, o których
mowa w art. 115b ust. 1 pkt 3 i 4.
Przepisy art. 115b ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się
wobec kierującego, o którym mowa
w ust. 1, spełniającego jednocześnie
warunki określone w art. 115a ust. 1.
W stosunku do tej osoby stosuje się
przepisy art. 115a i 115b.”;
7) skreśla się art. 115e;
8) w art. 129 w ust. 2 pkt 11 otrzymuje brzmienie:
„11) kontroli przewozu drogowego towarów nie-
bezpiecznych oraz wymagań związanych
z tym przewozem,”;
9) art. 129a otrzymuje brzmienie:
„Art. 129a. Kontrola ruchu drogowego w stosunku
do kierujących pojazdami, którzy wyko-
nują transport drogowy lub przewóz na
potrzeby własne, należy również do in-
spektorów Inspekcji Transportu Drogo-
wego. W tym zakresie inspektorom
przysługują uprawnienia określone
w art. 129 ust. 2.”;
10) art. 134a otrzymuje brzmienie:
„Art. 134a. W stosunku do pojazdów wykonują-
cych transport drogowy lub przewóz na
potrzeby własne, uprawnienia i obo-
wiązki policjantów oraz organów Policji
określone w art. 132 ust. 1-3, 5 i 6 oraz
w art. 133 wykonują również odpo-
wiednio inspektorzy Inspekcji Trans-
portu Drogowego oraz organy tej in-
spekcji.”;
11) w art. 139 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W stosunku do kierujących pojazdami, którzy
wykonują transport drogowy lub przewóz na
potrzeby własne, uprawnienia i obowiązki poli-
cjantów określone w art. 135 ust. 1 i art. 136
ust. 1 wykonują również inspektorzy Inspekcji
Transportu Drogowego.”.
Art. 35. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o od-
padach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 oraz z 2002 r. Nr 41,
poz. 365 i Nr 113, poz. 984) w art. 11 ust. 4 i 5 otrzymu-
ją brzmienie:
„4. Transport odpadów niebezpiecznych z miejsc ich
powstawania do miejsc odzysku lub unieszkodli-
wiania odpadów odbywa się z zachowaniem prze-
pisów obowiązujących przy transporcie towarów
niebezpiecznych.
5. Minister właściwy do spraw transportu, w porozu-
mieniu z ministrem właściwym do spraw gospo-
darki, kierując się koniecznością ograniczania ne-
gatywnego oddziaływania na środowisko wynika-
jącego z transportowania odpadów niebezpiecz-
nych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres
i sposób stosowania przepisów o przewozie drogo-
wym towarów niebezpiecznych do transportu od-
padów niebezpiecznych.”.
Art. 36. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o trans-
porcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 oraz z 2002 r.
Nr 25, poz. 253 i Nr 89, poz. 804) wprowadza się nastę-
pujące zmiany:
1) w art. 50:
a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) dokumentów związanych z wykonywaniem
transportu drogowego oraz przestrzegania
warunków w nich określonych,”,
b) w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i doda-
je się pkt 6 w brzmieniu:
„6) przestrzegania zasad i warunków dotyczą-
cych przewozu drogowego towarów niebez-
piecznych.”;
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12506 - Poz. 1671
2) w art. 55:
a) w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem
i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu:
„5) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowni-
ków pisemnych lub ustnych wyjaśnień,
okazania dokumentów i innych nośników
informacji oraz udostępnienia wszelkich
danych mających związek z przedmiotem
kontroli,
6) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do
pomieszczeń, gdzie prowadzi on działalność
gospodarczą, w dniach i godzinach, w któ-
rych jest lub powinna być wykonywana ta
działalność.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Inspektor przeprowadza czynności kontrol-
ne, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6,
w obecności przedsiębiorcy lub osoby
przez niego wyznaczonej.”;
3) w art. 81 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem
i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„3) uprawnieni do kontroli, o których mowa
w przepisach o przewozie drogowym towarów
niebezpiecznych.”;
4) w art. 87 w ust. 1 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) wymagane przy przewozie drogowym towa-
rów niebezpiecznych,”;
5) w art. 92 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„7) naruszając przepisy dotyczące przewozu towa-
rów niebezpiecznych lub odpadów,”.
dane przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują
ważność w zakresie i na okres, na jaki zostały wydane.
2. Zaświadczenia o przeszkoleniu kierowców w za-
kresie przewozu materiałów niebezpiecznych wydane
ność w zakresie i na okres, na jaki zostały wydane. Za-
świadczenia te uznaje się za równoważne z zaświad-
czeniami ADR, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
3. Podmiot prowadzący kursy dokształcające dla
kierowców pojazdów przewożących materiały niebez-
pieczne w dniu wejścia w życie ustawy uznaje się za po-
siadający zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1,
do dnia 31 grudnia 2003 r.
4. Osoby, które przed dniem wejścia w życie usta-
wy ukończyły szkolenie dla doradców oraz złożyły
z wynikiem pozytywnym egzamin w ramach programu
pilotażowego ministra właściwego do spraw transpor-
tu, uznaje się za spełniające wymagania określone
w art. 24 ust. 2.
5. Blankiety zaświadczeń ADR wyprodukowane
przez producenta wybranego w trybie art. 18 ust. 3 uży-
wa się od dnia 1 stycznia 2004 r.
Art. 38. Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej, przedsiębior-
ców zagranicznych z państw członkowskich Unii Euro-
pejskiej uznaje się za spełniających warunek, o którym
mowa w art. 12 ust. 3 pkt 1.
Art. 39. Do czasu wydania przepisów wykonaw-
czych na podstawie upoważnień zawartych w ustawie,
nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia jej
wejścia w życie, zachowują moc przepisy wykonawcze
wydane na podstawie dotychczasowych upoważnień
ustawy, o której mowa w art. 34.
Art. 40. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia
2003 r., z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 5 i art. 23 ust. 2,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski
Dziennik Ustaw Nr 199 - 12507 - Poz. 1671

Strona korzysta z plików cookies