9

Paź 2001

Ustawa z dnia 25 lipca 2001 r.

o Państwowym Ratownictwie Medycznym

Sygnatura:

Dz.U. z 2001 r. Nr 113, poz. 1207

Data publikacji:

9 października 2001 r.

Data wejścia w życie:

1 stycznia 2003 r.

Strona z 14
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. W celu zapewnienia sprawnej i efektywnej
realizacji zadania państwa, polegającego na podejmo-
waniu medycznych działań ratowniczych wobec każdej
osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia ży-
cia lub zdrowia, tworzy się system Państwowe Ratow-
nictwo Medyczne.
Art. 2. 1. System Państwowe Ratownictwo Medycz-
ne, zwany dalej „systemem”, działający w ramach sys-
temu gotowości cywilnej i cywilnego zarządzania kry-
1207
USTAWA
z dnia 25 lipca 2001 r.
o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
zysowego w czasie pokoju oraz systemu ochrony zdro-
wia, obejmuje strukturę organizacyjną oraz zespół
przedsięwzięć mających na celu realizację zadania
określonego w art. 1.
nadzwyczajnych.
3. Ustawa określa zasady organizacji i funkcjono-
wania systemu, a w szczególności:
1) organy administracji publicznej właściwe w zakre-
sie wykonywania zadań systemu oraz ich zadania
w tym zakresie,
2) jednostki systemu oraz zasady ich włączania do
systemu,
3) zasady finansowania systemu.
Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) nagłym zagrożeniu życia lub zdrowia - należy
przez to rozumieć stan wywołany czynnikiem ze-
wnętrznym lub przyczyną wewnętrzną prowadzący
do szybkiego pogarszania się zdrowia, którego
bezpośrednim następstwem może być zagrożenie
życia,
2) miejscu zdarzenia - należy przez to rozumieć miej-
sce, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące
stan nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, i ob-
szar, na który rozciągają się jego skutki,
3) pierwszej pomocy - należy przez to rozumieć ze-
spół czynności podejmowanych w celu ratowania
osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia
życia lub zdrowia, wykonywanych bez użycia wyro-
bów medycznych oraz produktów leczniczych
przez osoby nieposiadające uprawnień do podej-
mowania medycznych działań ratowniczych,
4) medycznych działaniach ratowniczych - należy
przez to rozumieć działania medyczne, w tym
udzielanie świadczeń zdrowotnych, podejmowane
przez jednostkę systemu, służące ratowaniu osoby
w stanie nagłego zagrożenia życia lub zdrowia,
5) kierującym medycznymi działaniami ratowniczymi
- należy przez to rozumieć osobę oddziałującą na
podległe jednostki systemu zgodnie z przyjętymi
procedurami, o których mowa w ustawie, w celu
wykonania medycznych działań ratowniczych,
6) lekarzu ratunkowym - należy przez to rozumieć le-
karza posiadającego tytuł specjalisty lub specjali-
zującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej,
mieć pielęgniarkę posiadającą tytuł specjalisty lub
specjalizującą się w dziedzinie pielęgniarstwa ra-
tunkowego,
8) ratowniku medycznym - należy przez to rozumieć
osobę posiadającą kwalifikacje, o których mowa
w ustawie,
9) ratowniku przedmedycznym - należy przez to ro-
zumieć osobę posiadającą kwalifikacje, o których
mowa w ustawie,
10) jednostce systemu - należy przez to rozumieć jed-
nostkę uprawnioną do podejmowania medycz-
nych działań ratowniczych, o której mowa w usta-
wie,
11) szpitalnym oddziale ratunkowym - należy przez to
rozumieć oddział szpitalny, będący komórką orga-
nizacyjną szpitala, w rozumieniu przepisów o za-
kładach opieki zdrowotnej, stanowiący jednostkę
systemu, utworzony w celu podejmowania me-
dycznych działań ratowniczych w warunkach szpi-
talnych, spełniający kryteria, o których mowa
w ustawie,
12) zespole ratownictwa medycznego - należy przez
to rozumieć jednostkę systemu (środek transportu
wraz z personelem) utworzoną w celu podejmowa-
nia medycznych działań ratowniczych w warun-
kach przedszpitalnych, w skład której wchodzą co
najmniej trzy osoby posiadające kwalifikacje do
podejmowania takich działań, w tym co najmniej
jedna osoba uprawniona do prowadzenia środka
transportu; jednostka ta jest wyposażona w odpo-
wiedni środek transportu, a także w środki łączno-
ści, niezbędne produkty lecznicze i wyroby me-
dyczne oraz spełnia inne kryteria, o których mowa
w ustawie,
13) dysponencie jednostki - należy przez to rozumieć
w szczególności pogotowie ratunkowe, lub pod-
miot, który utworzył jednostkę i zgłasza ją do sys-
temu,
14) świadczeniu zdrowotnym przedszpitalnym - nale-
ży przez to rozumieć świadczenie zdrowotne w ro-
zumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej
udzielane w ramach medycznych działań ratowni-
medycznego,
15) działaniach ratowniczych - należy przez to rozu-
mieć działania ratownicze w rozumieniu przepisów
o ochronie przeciwpożarowej,
16) ośrodku nauczającym - należy przez to rozumieć
szkoły wyższe, ośrodki doskonalenia zawodowego
i inne placówki kształcenia ustawicznego doro-
cówki naukowe, naukowo-badawcze, stowarzysze-
nia, fundacje oraz inne podmioty uprawnione do
organizowania oświaty dorosłych na podstawie
odrębnych przepisów.
Art. 4. W systemie wykonywane są zadania polega-
jące w szczególności na:
1) zapewnieniu możliwości natychmiastowego we-
zwania pomocy przy użyciu środków łączności,
2) niezwłocznym przybyciu na miejsce zdarzenia ze-
społu ratownictwa medycznego,
3) niezwłocznym podjęciu na miejscu zdarzenia wła-
ściwych medycznych działań ratowniczych,
4) zapewnieniu transportu stosownego do potrzeb,
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8618 - Poz. 1207
5) zapewnieniu niezwłocznego przyjęcia do najbliż-
działu szpitalnego, stosownych do rodzaju nagłe-
go zagrożenia życia lub zdrowia.
Art. 5. Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się
w stanie nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, obo-
wiązany jest w miarę posiadanych możliwości:
1) do niezwłocznego udzielenia pierwszej pomocy,
2) do niezwłocznego zawiadomienia centrum powia-
damiania ratunkowego.
Art. 6. Kierujący medycznymi działaniami ratowni-
czymi, a także osoba udzielająca pierwszej pomocy lub
podejmująca medyczne działania ratownicze, może
poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie
lub zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie, w ja-
kim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia
osoby w stanie nagłego zagrożenia.
Art. 7. 1. Osobie, która poniosła szkodę na mieniu
powstałą w następstwie podjęcia przez nią medycz-
nych działań ratowniczych lub udzielenia pierwszej po-
mocy, zwanej dalej „poszkodowanym”, przysługuje
roszczenie o naprawienie tej szkody od Skarbu Pań-
stwa, z zastrzeżeniem art. 12.
2. Naprawienie szkody, o którym mowa w ust. 1,
obejmuje wyrównanie szkody rzeczywistej.
3. Naprawienie szkody nie przysługuje, jeżeli strata
majątkowa powstała wyłącznie z winy poszkodowane-
go lub osoby trzeciej, za którą Skarb Państwa nie pono-
si odpowiedzialności.
4. W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do
naprawienia szkody, o którym mowa w ust. 1, stosuje
się przepisy Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem art. 418.
Art. 8. 1. W sprawie o naprawienie szkody orzeka
w drodze decyzji minister właściwy do spraw zdrowia.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje de-
cyzję w sprawie o naprawienie szkody niezwłocznie,
nie później jednak niż w terminie trzech miesięcy od
dnia wszczęcia postępowania.
3. W przypadku wydania decyzji o wypłacie odszko-
dowania minister właściwy do spraw zdrowia dokonu-
je wypłaty w terminie 30 dni od dnia, w którym decy-
zja stała się ostateczna.
4. Do postępowania w sprawach, o których mowa
w ust. 1-3, stosuje się przepisy Kodeksu postępowa-
nia administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi ina-
czej.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości
odszkodowań, o których mowa w ust. 3, uwzględniając
w szczególności kryteria oceny wartości szkody ponie-
sionej w następstwie podjęcia medycznych działań ra-
towniczych lub udzielenia pierwszej pomocy.
Art. 9. 1. Poszkodowany niezadowolony z decyzji
w sprawie o naprawienie szkody, w terminie 30 dni od
dnia jej doręczenia, może wnieść powództwo do sądu
powszechnego.
2. Wniesienie powództwa, o którym mowa w ust. 1,
nie wstrzymuje wykonania decyzji.
Art. 10. 1. Roszczenie o naprawienie szkody ulega
poszkodowany dowiedział się o stracie majątkowej.
Jednakże w każdym przypadku roszczenie przedaw-
nia się z upływem trzech lat od dnia podjęcia medycz-
nych działań ratowniczych lub udzielenia pierwszej
pomocy.
2. Roszczenie o naprawienie szkody przechodzi na
następców prawnych poszkodowanego.
Art. 11. 1. W przypadku uszkodzenia ciała lub roz-
stroju zdrowia bądź śmierci:
1) kierującego medycznymi działaniami ratowniczymi
- chyba że odszkodowanie przysługuje mu na
podstawie przepisów szczególnych lub umowy cy-
wilnoprawnej - w związku z kierowaniem medycz-
nymi działaniami ratowniczymi, lub
2) osoby udzielającej pierwszej pomocy - w związku
z jej udzieleniem
przysługuje roszczenie o odszkodowanie, o którym
mowa w art. 444 lub 446 Kodeksu cywilnego.
2. Odszkodowanie nie przysługuje od Skarbu Pań-
stwa, jeżeli uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia bądź
śmierć osoby, o której mowa w ust. 1, nastąpiły z winy
tej osoby.
Art. 12. 1. Odpowiedzialność za szkody wyrządzo-
ne przez osoby uprawnione do podejmowania me-
dycznych działań ratowniczych przy wykonywaniu
tych działań ponosi dysponent jednostki.
2. Dysponent jednostki jest obowiązany do zawar-
cia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
za szkody, o których mowa w ust. 1.
3. Brak ważnej umowy ubezpieczenia odpowie-
dzialności cywilnej, o której mowa w ust. 2, jest równo-
znaczny z wypowiedzeniem umowy o udzielanie
świadczeń zdrowotnych w ramach systemu.
4. Minister właściwy do spraw instytucji finanso-
wych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii samorządów za-
wodów medycznych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń,
w tym w szczególności termin powstania obowiązku
zawarcia umowy ubezpieczenia oraz minimalne sumy
gwarancyjne. Minister właściwy do spraw instytucji fi-
nansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia ko-
nieczność zapewnienia gwarancji spełnienia obowiąz-
ku zawarcia umowy ubezpieczenia.
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8619 - Poz. 1207
Art. 13. Osoba podejmująca medyczne działania ra-
townicze oraz osoba udzielająca pierwszej pomocy ko-
rzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym
dla funkcjonariuszy publicznych.
Rozdział 2
Organizacja administracji publicznej
w zakresie wykonywania zadań systemu
Art. 14. 1. Organami administracji publicznej wła-
ściwymi w zakresie wykonywania zadań systemu są:
1) minister właściwy do spraw zdrowia,
2) wojewoda,
3) starosta.
2. Organy, o których mowa w ust. 1, organizują sys-
tem oraz zapewniają jego nieprzerwaną gotowość, od-
powiednio na obszarze kraju, województwa i powiatu.
Art. 15. 1. Do zadań ministra właściwego do spraw
zdrowia w zakresie wykonywania zadań systemu nale-
ży w szczególności:
1) sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem sys-
temu,
2) uzgadnianie i zatwierdzanie wojewódzkich planów
zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych
oraz wojewódzkich programów w zakresie ratow-
nictwa medycznego,
3) przygotowywanie i aktualizacja przynajmniej raz
w roku krajowego planu zabezpieczenia medycz-
nych działań ratowniczych,
4) organizacja transportu medycznego z zagranicy
obywateli polskich nieposiadających uprawnień
do leczenia poza granicami Rzeczypospolitej Pol-
skiej, wymagających transportu ze względu na
stan zagrożenia życia, oraz finansowanie tego
transportu wyłącznie w granicach Rzeczypospolitej
Polskiej, o ile umowy międzynarodowe nie stano-
wią inaczej,
5) finansowanie działalności lotniczych służb ratowni-
czych w zakresie medycznych działań ratowni-
czych,
6) prowadzenie rejestru jednostek lotniczych służb ra-
towniczych i lotniczych grup poszukiwawczo-ra-
towniczych, włączonych do systemu,
7) monitorowanie zagrożeń dla życia lub zdrowia na
obszarze kraju,
8) inicjowanie programów badawczych i prac nauko-
wych z zakresu medycyny ratunkowej i ratownic-
twa medycznego,
9) wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie pogłę-
biania wiedzy o medycynie ratunkowej i ratownic-
twie medycznym,
10) współpraca z organami właściwymi w zakresie ra-
townictwa medycznego innych państw oraz z orga-
nizacjami międzynarodowymi,
11) udział w finansowaniu kosztów inwestycyjnych
związanych z systemem.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia ma prawo
żądania od wojewodów i starostów niezbędnych infor-
macji i danych, dotyczących organizacji i funkcjonowa-
nia systemu odpowiednio na obszarze województwa
lub powiatu.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki orga-
nizacji i finansowania transportu obywateli polskich,
o których mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając w szcze-
gólności wykorzystywane środki transportu.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia uzgadnia
krajowy plan zabezpieczenia medycznych działań ra-
towniczych w części dotyczącej działania systemu na
obszarze przygranicznym z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych.
Art. 16. 1. Do zadań wojewody w zakresie wykony-
wania zadań systemu należy w szczególności:
1) określanie liczby i rozmieszczenia centrów powia-
damiania ratunkowego, szpitalnych oddziałów ra-
tunkowych oraz zespołów ratownictwa medyczne-
go,
2) przeprowadzanie konkursu ofert na świadczenie
usług z zakresu świadczeń zdrowotnych przedszpi-
talnych,
3) zawieranie umów o udzielanie świadczeń zdrowot-
nych przedszpitalnych z dysponentami jednostek
(zespołów ratownictwa medycznego) i finansowa-
nie działalności zespołów ratownictwa medyczne-
go, z zastrzeżeniem art. 34 ust. 2 i 3,
4) sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem sys-
temu na obszarze województwa,
5) prowadzenie rejestru jednostek systemu, z zastrze-
żeniem art. 24 ust. 11,
6) prowadzenie rejestru ośrodków nauczających pro-
wadzących kształcenie dyspozytorów medycz-
nych, rejestru ośrodków nauczających prowadzą-
cych kursy doskonalenia zawodowego, rejestru
ośrodków nauczających prowadzących szkolenia
w celu uzyskania kwalifikacji ratownika przedme-
dycznego, o których mowa w ustawie,
7) uzgadnianie i zatwierdzanie rocznych powiatowych
planów zabezpieczenia medycznych działań ratow-
niczych,
8) przygotowywanie i aktualizacja przynajmniej raz
w roku wojewódzkiego planu zabezpieczenia me-
dycznych działań ratowniczych i wojewódzkiego
programu w zakresie ratownictwa medycznego
oraz przedstawianie ich ministrowi właściwemu
do spraw zdrowia,
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8620 - Poz. 1207
9) określenie szczegółowych zadań z zakresu wykony-
wania zadań systemu dla jednostek systemu, któ-
rych obszar działania obejmuje obszar wojewódz-
twa,
10) przesyłanie ministrowi właściwemu do spraw zdro-
wia, na jego żądanie, informacji i danych, dotyczą-
cych organizacji i funkcjonowania systemu na ob-
szarze województwa,
11) monitorowanie zagrożeń dla życia lub zdrowia na
obszarze województwa,
12) wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie pogłę-
biania wiedzy o ratownictwie medycznym.
2. Wojewoda ma prawo żądania od starostów nie-
zbędnych informacji i danych, dotyczących organizacji
i funkcjonowania systemu na obszarze powiatu.
Art. 17. 1. Do zadań starosty w zakresie wykonywa-
nia zadań systemu należy w szczególności:
1) zarządzanie systemem na obszarze powiatu,
2) organizacja i finansowanie bieżącej działalności
centrum powiadamiania ratunkowego,
3) przygotowywanie i aktualizacja przynajmniej raz
w roku powiatowego planu zabezpieczenia me-
dycznych działań ratowniczych oraz przedstawia-
nie go wojewodzie,
4) przygotowywanie planu działań ratowniczych,
5) współdziałanie z organami gmin leżących na ob-
szarze powiatu i starostami powiatów sąsiadują-
cych w celu zawarcia porozumień i powierzania za-
dań w zakresie ratownictwa medycznego,
6) przesyłanie ministrowi właściwemu do spraw zdro-
wia lub wojewodzie informacji i danych, dotyczą-
cych organizacji i funkcjonowania systemu na ob-
szarze powiatu, odpowiednio na żądanie ministra
właściwego do spraw zdrowia lub wojewody,
7) rozpoznawanie i monitorowanie zagrożeń dla życia
lub zdrowia na obszarze powiatu,
8) zapewnienie i finansowanie kształcenia dyspozyto-
rów medycznych,
9) wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie pogłę-
biania wiedzy o ratownictwie medycznym.
2. Wykonywanie zadań i kompetencji z zakresu ra-
townictwa medycznego starosta może powierzyć po-
woływanemu i odwoływanemu przez siebie pełno-
mocnikowi do spraw ratownictwa medycznego.
3. Starosta wykonuje zadania określone w ust. 1 ja-
ko zadania z zakresu administracji rządowej.
Art. 18. W przypadku wystąpienia nagłego zagro-
żenia życia lub zdrowia o skali przekraczającej możli-
wości organizacyjne starosty, wojewoda koordynuje
funkcjonowanie systemu na obszarze województwa.
W szczególności, w celu podjęcia, przeprowadzenia
i zapewnienia kierowania medycznymi działaniami ra-
towniczymi, wydaje polecenia starostom.
Art. 19. 1. Zadanie określone w art. 17 ust. 1 pkt 1
starosta wykonuje przy pomocy centrum powiadamia-
nia ratunkowego.
2. Centrum powiadamiania ratunkowego jest zinte-
growanym stanowiskiem dyspozytorskim usytuowa-
nej, działającym w ramach powiatowego centrum ra-
townictwa i reagowania kryzysowego.
3. Na podstawie porozumienia między właściwymi
powiatami centrum powiadamiania ratunkowego mo-
że obejmować zasięgiem działania obszar powiatu lub
powiatów sąsiadujących, z zastrzeżeniem ust. 5. W po-
wiecie, objętym na podstawie porozumienia zasięgiem
działania centrum powiadamiania ratunkowego z inne-
go powiatu, nie tworzy się centrum powiadamiania ra-
tunkowego.
4. Porozumienie, o którym mowa w ust. 3, wymaga
dla swej ważności zatwierdzenia przez wojewodę.
5. Obszar działania centrum powiadamiania ratun-
kowego nie może wykraczać poza granice wojewódz-
twa, z zastrzeżeniem art. 20 ust. 2.
Art. 20. 1. Do zadań centrum powiadamiania ratun-
kowego należy w szczególności:
1) przyjmowanie powiadomień o stanach nagłego za-
grożenia życia lub zdrowia, ustalanie priorytetów
z uwzględnieniem ust. 2,
2) przekazywanie niezbędnych informacji osobom
udzielającym pierwszej pomocy, w szczególności
przed przybyciem zespołu ratownictwa medyczne-
go na miejsce zdarzenia,
3) przekazywanie kierującemu działaniami ratowni-
czymi niezbędnych informacji ułatwiających po-
dejmowanie rozstrzygnięć na miejscu zdarzenia,
4) przekazywanie niezbędnych informacji o stanach
zagrożenia życia lub zdrowia innym jednostkom
wykonującym zadania w zakresie ratownictwa me-
dycznego,
5) koordynacja medycznych działań ratowniczych po-
dejmowanych przez poszczególne jednostki syste-
mu, a także działań podejmowanych przez inne
jednostki uczestniczące w działaniach ratowni-
czych, w szczególności przez jednostki współdzia-
łające z systemem, o których mowa w art. 32 ust. 1,
oraz inne jednostki wykonujące zadania w zakresie
ratownictwa medycznego,
6) monitorowanie i analiza działań ratowniczych.
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8621 - Poz. 1207
2. W razie konieczności użycia dodatkowych jedno-
stek systemu, rozlokowanych poza obszarem działania
centrum powiadamiania ratunkowego, dyspozytor
medyczny tego centrum zwraca się do dyspozytora
medycznego centrum powiadamiania ratunkowego
działającego na sąsiednim obszarze o wydanie dyspo-
zycji wyjazdu albo wylotu na miejsce zdarzenia zespo-
łu ratownictwa medycznego lub o przyjęcie osoby
znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia życia lub
zdrowia do szpitalnego oddziału ratunkowego.
3. W sytuacji, o której mowa w ust. 2, dyspozytor
wydaje dyspozycję wyjazdu albo wylotu na miejsce
zdarzenia lub przyjęcia osoby do szpitalnego oddziału
ratunkowego. Dyspozytor może odmówić wydania
dyspozycji, o której mowa w ust. 2, wyłącznie w sytu-
acji, gdy jednostka systemu nie ma możliwości wyko-
nania w danej chwili określonego zadania.
4. Wydanie dyspozycji wyjazdu albo wylotu zespo-
łu ratownictwa medycznego w przypadku określonym
w ust. 2 nie rodzi roszczeń finansowych.
Art. 21. 1. Centrum powiadamiania ratunkowego
działa z zachowaniem standardów, o których mowa
w ust. 2.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia oraz ministrem właściwym do spraw łączno-
ści określi, w drodze rozporządzenia:
1) standardy postępowania centrum powiadamiania
ratunkowego,
2) standardy techniczne pomieszczeń centrum powia-
damiania ratunkowego,
3) standardy w zakresie wyposażenia centrów powia-
damiania ratunkowego, w szczególności w sprzęt
telekomunikacyjny,
uwzględniając procedury przyjęcia zgłoszenia o zda-
rzeniu i priorytety zgłoszeń, procedury kierowania
jednostek systemu i innych jednostek, o których mo-
wa w art. 20 ust. 1 pkt 5, oraz koordynowania ich dzia-
łań, procedury postępowania w sytuacjach kryzyso-
wych i przekraczających możliwości organizacyjne
centrum, a także system ewidencjonowania i monito-
rowania zgłoszeń, system baz danych dotyczących
potencjału ratowniczego oraz potencjalnych zagrożeń
na obszarze działania właściwego centrum powiada-
miania ratunkowego oraz względy zabezpieczenia od-
powiednich warunków pracy.
dyżur pełni dyspozytor medyczny. W gotowości do
pracy w zakresie koordynacji medycznych działań ra-
towniczych pozostaje lekarz koordynator medyczny.
4. Dyspozytor medyczny i lekarz koordynator me-
dyczny spełnia wymagania, o których mowa w ust. 5.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia:
1) wymagania w zakresie kwalifikacji zawodowych
osób pełniących funkcje dyspozytora medycznego
i lekarza koordynatora medycznego, uwzględnia-
jąc wykształcenie medyczne, staż pracy w ratow-
nictwie oraz wymagane kursy specjalistyczne,
2) tryb pełnienia funkcji przez dyspozytora medyczne-
go i lekarza koordynatora medycznego oraz odpłat-
ności z tego tytułu, uwzględniając zatrudnienie na
podstawie umowy o pracę lub na podstawie umo-
wy cywilnoprawnej.
Art. 22. 1. Wojewódzki program w zakresie ratow-
nictwa medycznego stanowi dokument zawierający za-
łożenia i wytyczne dotyczące rozwoju, organizacji i in-
frastruktury systemu.
2. Powiatowy, wojewódzki i krajowy plan zabezpie-
czenia medycznych działań ratowniczych stanowią do-
kumenty, ustalające sposoby kierowania oraz zasady
współdziałania, a także procedury podejmowania dzia-
łań zmierzających do ograniczenia czynników wywołu-
jących stany nagłego zagrożenia życia lub zdrowia oraz
do ograniczenia następstw tych stanów.
3. Plany, o których mowa w ust. 2, obejmują
w szczególności:
1) charakterystykę potencjalnych zagrożeń dla życia
lub zdrowia występujących na danym obszarze,
2) rozmieszczenie w terenie jednostek systemu oraz
centrów powiadamiania ratunkowego, z zastrzeże-
niem ust. 4,
3) przydział zadań dla podmiotów wymienionych
w pkt 2,
4) sposób koordynowania działań jednostek systemu
i innych jednostek wykonujących zadania w zakre-
sie ratownictwa medycznego lub pomocy doraź-
nej, określonych w planie,
5) kalkulację kosztów działalności zespołów ratownic-
twa medycznego i centrów powiadamiania ratun-
kowego.
4. Rozmieszczenie w terenie szpitalnych oddziałów
ratunkowych w wojewódzkim planie zabezpieczenia
medycznych działań ratowniczych ustala wojewoda po
uzyskaniu opinii właściwej kasy chorych.
5. W przypadku współdziałania w celu utworzenia
wspólnego centrum powiadamiania ratunkowego na
podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 19
ust. 3, plan, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3, two-
działania wspólnego centrum powiadamiania ratunko-
wego.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu-
mieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrz-
nych określi, w drodze rozporządzenia, tryb tworzenia
powiatowych, wojewódzkich oraz krajowych rocznych
planów zabezpieczenia medycznych działań ratowni-
czych, uwzględniając strukturę i rodzaj zagrożeń na da-
nym obszarze, strukturę geograficzną danego obszaru
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8622 - Poz. 1207
oraz strukturę demograficzną populacji, jak również ro-
dzaj i strukturę posiadanego potencjału ratowniczego
na danym obszarze i optymalny model systemu dla da-
nego obszaru.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu-
mieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrz-
nych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
elementy planów działań ratowniczych, uwzględniając
sposób współdziałania jednostek systemu z innymi
jednostkami i służbami uczestniczącymi w medycznej
akcji ratowniczej, w szczególności z jednostkami krajo-
wego systemu ratowniczo-gaśniczego i Policji, oraz za-
sady funkcjonowania systemu w przypadku zdarzeń
masowych.
Rozdział 3
Zasady działania systemu
Art. 23. 1. Jednostkami systemu są:
1) szpitalne oddziały ratunkowe,
2) zespoły ratownictwa medycznego,
włączone do systemu na podstawie art. 24.
2. W szpitalnych oddziałach ratunkowych oraz ze-
społach ratownictwa medycznego udziela się świad-
czeń zdrowotnych w ramach podejmowanych medycz-
nych działań ratowniczych.
3. Jednostki systemu stosują odpowiednie do po-
stawionych zadań medyczne procedury ratownicze
oraz posiadają wyposażenie pozwalające na realizację
tych zadań.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe zadania szpitalnych oddziałów ratun-
kowych,
2) szczegółowe zadania zespołów ratownictwa me-
dycznego,
uwzględniając wiedzę i praktykę w zakresie zarządza-
nia i systemów informacyjnych w ochronie zdrowia,
3) szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji
w strukturze szpitala oraz warunków technicznych
i budowlanych, jakim powinien odpowiadać szpi-
talny oddział ratunkowy,
4) strukturę organizacyjną szpitalnego oddziału ratun-
kowego,
uwzględniając względy zabezpieczenia sprawności
prowadzenia medycznych działań ratowniczych,
5) standardy medycznych procedur ratowniczych,
uwzględniając aktualny stan wiedzy medycznej,
obejmujący w szczególności osiągnięcia w zakre-
sie medycyny ratunkowej na świecie i dorobek in-
nych państw w zakresie określenia standardów
medycznych procedur ratowniczych,
niezbędne wymagania w zakresie ich składu oso-
bowego i wyposażenia, uwzględniając niezbędne
kwalifikacje i liczbę osób wchodzących w skład ze-
społów ratownictwa medycznego oraz minimalne
wymagania techniczne i niezbędne wyposażenie
środków transportu zespołów ratownictwa me-
dycznego,
7) dodatkowe wymagania w zakresie wyposażenia
szpitalnych oddziałów ratunkowych, uwzględnia-
jąc wymagania dotyczące warunków technicznych
i budowlanych, jakim powinien odpowiadać szpi-
talny oddział ratunkowy, strukturę organizacyjną
szpitalnego oddziału ratunkowego oraz minimalne
wyposażenie szpitalnego oddziału ratunkowego
w wyroby medyczne.
Art. 24. 1. Do systemu mogą być włączone szpital-
ne oddziały ratunkowe i zespoły ratownictwa medycz-
nego, których lokalizacja jest zgodna z wojewódzkim
planem zabezpieczenia medycznych działań ratowni-
czych, spełniające wymagania, o których mowa
w art. 23 ust. 4, oraz zdolne do:
1) wykonywania medycznych działań ratowniczych
w ramach systemu,
2) zachowania spójności i ciągłości procedur ratowni-
czych,
3) zachowania podległości w ramach systemu,
4) koordynacji medycznych działań ratowniczych, po-
dejmowanych wspólnie z innymi jednostkami sys-
temu, poprzez zapewnienie odpowiedniego stan-
dardu procedur ratowniczych i wyposażenia,
5) właściwego dokumentowania przeprowadzonych
medycznych działań ratowniczych,
6) przestrzegania zasady dyspozycyjności.
2. Włączenie do systemu jednostki, o której mowa
w ust. 1, odmowa włączenia, wyłączenie jednostki
z systemu oraz odmowa wyłączenia następuje w dro-
dze decyzji właściwego wojewody, z zastrzeżeniem
ust. 3 i 4. Wojewoda podejmuje decyzję o włączeniu
jednostki do systemu na podstawie wojewódzkiego
planu zabezpieczenia medycznych działań ratowni-
czych w części określającej liczbę i lokalizację jedno-
stek systemu.
3. Włączenie do systemu jednostek lotniczych
służb ratowniczych, odmowa włączenia, wyłączenie
jednostki z systemu oraz odmowa wyłączenia następu-
je w drodze decyzji ministra właściwego do spraw
zdrowia.
4. Włączenie do systemu jako zespołów ratownic-
towniczych podległych Ministrowi Obrony Narodowej
następuje w drodze porozumienia ministra właściwe-
go do spraw zdrowia z Ministrem Obrony Narodowej.
5. Jednostki, o których mowa w ust. 3 i 4, muszą
spełniać wymagania określone dla zespołów ratownic-
twa medycznego, o których mowa w ustawie.
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8623 - Poz. 1207
6. Włączenie jednostki do systemu następuje na
wniosek dysponenta jednostki ubiegającej się o włą-
czenie do systemu, z tym że włączenie zespołu ratow-
nictwa medycznego do systemu następuje po przepro-
wadzeniu konkursu ofert. Konkursu nie przeprowadza
się w stosunku do lotniczych grup poszukiwawczo-ra-
towniczych, o których mowa w ust. 4.
7. Konkurs przeprowadza organ uprawniony do
wydania decyzji o włączeniu jednostki do systemu.
8. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert przez ze-
społy ratownictwa medycznego, sposób przeprowa-
dzania konkursu oraz zgłaszania i rozpatrywania skarg
i protestów związanych z tymi czynnościami, uwzględ-
niając wymagania zabezpieczenia równości jednostek
ubiegających się o włączenie do systemu.
9. Wyłączenie jednostki z systemu może nastąpić
na wniosek dysponenta jednostki lub z urzędu. Woje-
woda albo minister właściwy do spraw zdrowia podej-
muje z urzędu decyzję o wyłączeniu jednostki z syste-
mu, jeżeli jednostka nie spełnia wymagań, o których
mowa w art. 12 ust. 2, art. 23 ust. 4 lub art. 25, bądź
utraciła zdolności określone w ust. 1.
10. Rejestr jednostek systemu prowadzi wojewoda,
z zastrzeżeniem ust. 11.
11. Rejestr włączonych do systemu jednostek lotni-
czych służb ratowniczych oraz lotniczych grup poszuki-
wawczo-ratowniczych prowadzi minister właściwy do
spraw zdrowia.
12. Rejestry, o których mowa w ust. 10 i 11, są jaw-
ne i dostępne do wglądu dla osób trzecich.
13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, dane objęte rejestrami,
o których mowa w ust. 10 i 11, wzory rejestrów, tryb
dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz wykre-
śleń z rejestru, uwzględniając w szczególności kwalifi-
kacje personelu, standardy wyposażenia oraz dane do-
tyczące obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzial-
ności cywilnej.
Art. 25. Minister właściwy do spraw zdrowia i wła-
ściwy wojewoda podejmują działania organizacyjne
zmierzające do zapewnienia od dnia 1 stycznia 2004 r.
następujących parametrów czasu przybycia na miejsce
zdarzenia dla zespołu ratownictwa medycznego od
chwili przyjęcia zgłoszenia przez dyspozytora medycz-
nego centrum powiadamiania ratunkowego:
1) mediana czasu dojazdu - w skali każdego miesią-
ca - jest nie większa niż 8 minut w aglomeracji
miejskiej i 15 minut poza aglomeracją miejską,
2) trzeci kwartyl czasu dojazdu - w skali każdego mie-
siąca - jest nie większy niż 12 minut w aglomera-
cji miejskiej i 20 minut poza aglomeracją miej-
ską,
3) maksymalny czas dojazdu nie może być dłuższy niż
20 minut w aglomeracji miejskiej i 30 minut poza
aglomeracją miejską,
przy czym przyjmuje się, że 0,5% przypadków o naj-
dłuższych czasach dojazdu w skali każdego miesiąca
nie bierze udziału w naliczaniu parametrów określo-
nych w pkt 1-3, z dodatkowym zastrzeżeniem, że
przypadki te nie podlegają kumulacji pomiędzy mie-
siącami.
Art. 26. 1. Kierowanie medycznymi działaniami ra-
towniczymi rozpoczyna się z chwilą zawiadomienia
centrum powiadamiania ratunkowego.
2. Medycznymi działaniami ratowniczymi kieruje
lekarz ratunkowy zespołu ratownictwa medycznego,
który przybył pierwszy na miejsce zdarzenia.
3. Do czasu przybycia na miejsce zdarzenia lekarza
ratunkowego, o którym mowa w ust. 2, dyspozytor me-
dyczny centrum powiadamiania ratunkowego może
wyznaczyć jako kierującego medycznymi działaniami
ratowniczymi innego lekarza ratunkowego, niż okre-
ślony w ust. 2, a w szczególnie uzasadnionym przypad-
ku innego lekarza, niebędącego lekarzem ratunkowym,
w szczególności lekarza, który przybył pierwszy na
miejsce zdarzenia.
4. Do czasu przybycia na miejsce zdarzenia zespołu
ratownictwa medycznego lub do czasu wyznaczenia
osoby, o której mowa w ust. 3, kierującym medycznymi
działaniami ratowniczymi jest dyspozytor medyczny
centrum powiadamiania ratunkowego.
5. Podczas zdarzeń, w których prowadzone są tak-
że działania w zakresie gaszenia pożarów, ratownictwa
chemicznego, ekologicznego lub technicznego, kiero-
wanie jest prowadzone przez kierującego działaniem
ratowniczym w rozumieniu przepisów o ochronie prze-
ciwpożarowej i krajowym systemie ratowniczo-gaśni-
czym.
6. W sytuacjach, o których mowa w ust. 5, lekarz ra-
tunkowy koordynuje medyczne działania ratownicze
i wspomaga kierującego działaniem ratowniczym.
Art. 27. 1. Jednostki systemu obowiązane są pro-
wadzić dokumentację medycznych działań ratowni-
czych, będącą dokumentacją medyczną w rozumieniu
art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach
opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r.
Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r.
Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r.
Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162,
poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84,
poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43,
poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120,
poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961,
Nr 100, poz. 1083 i Nr 111, poz. 1193), z zastrzeżeniem
ust. 2.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia:
1) dodatkowe dane, jakie powinny znaleźć się w do-
kumentacji medycznych działań ratowniczych,
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8624 - Poz. 1207
uwzględniając dane i wymagania wynikające ze
szczególnych warunków organizacyjnych procesu
podejmowania medycznych działań ratowniczych,
a w szczególności określenie lokalizacji zdarzenia
powodującego stan nagłego zagrożenia życia lub
zdrowia, wskazanie centrum powiadamiania ra-
tunkowego, które przyjęło zgłoszenie, wskazanie
jednostek systemu podejmujących medyczne
działania ratownicze na wezwanie centrum powia-
damiania ratunkowego, określenie czasu przyjęcia
zgłoszenia przez centrum powiadamiania ratunko-
wego, przybycia zespołu ratownictwa medyczne-
go na miejsce zdarzenia i przyjęcia pacjenta do
szpitalnego oddziału ratunkowego,
2) szczególne wymagania w zakresie sposobu prowa-
dzenia, udostępniania i przechowywania doku-
mentacji medycznych działań ratowniczych,
uwzględniając sposób prowadzenia dokumentacji
działań zespołów ratownictwa medycznego, szpi-
talnych oddziałów ratunkowych i centrów powia-
damiania ratunkowego.
Art. 28. 1. Do realizacji zadań systemu wykorzystu-
je się w szczególności publiczną sieć telekomunikacyj-
ną.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu-
mieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrz-
nych oraz ministrem właściwym do spraw łączności
określi, w drodze rozporządzenia, organizację systemu
łączności na potrzeby systemu, a w szczególności:
1) procedury łączności pomiędzy miejscem zdarzenia
a centrum powiadamiania ratunkowego,
2) procedury łączności wewnątrz systemu,
3) procedury łączności pomiędzy systemem i świad-
czeniodawcami usług medycznych,
4) organizację systemu kierowania połączeń inicjowa-
nych za pomocą numerów alarmowych do właści-
wych terytorialnie centrów powiadamiania ratun-
kowego,
uwzględniając zadania operatora systemu łączności
oraz system łączności przywoławczej przewodowej
i bezprzewodowej, łączności wewnątrzsystemowej
i łączności zewnętrznej oraz standardy istniejące
w państwach członkowskich Unii Europejskiej.
Art. 29. 1. W przypadku powstania nagłego zagro-
żenia życia lub zdrowia w pomieszczeniach misji dy-
plomatycznej, urzędu konsularnego lub instytucji mię-
dzynarodowej, korzystającej z immunitetu dyploma-
tycznego lub konsularnego, prowadzenie medycznych
działań ratowniczych przez jednostkę systemu jest do-
puszczalne po uprzednim uzyskaniu zgody odpowied-
nio szefa misji dyplomatycznej, kierownika urzędu kon-
sularnego lub kierownika instytucji międzynarodowej.
2. W przypadku powstania nagłego zagrożenia ży-
cia lub zdrowia na terenach zamkniętych w rozumieniu
przepisów Prawa budowlanego, prowadzenie medycz-
nych działań ratowniczych przez jednostkę systemu
jest dopuszczalne po uprzednim uzyskaniu zgody oso-
by upoważnionej.
Art. 30. 1. Medyczne działania ratownicze w jed-
nostkach systemu podejmują:
1) lekarz ratunkowy,
2) pielęgniarka ratunkowa,
3) ratownik medyczny.
2. Tryb nabywania kwalifikacji lekarza ratunkowego
oraz pielęgniarki ratunkowej określają przepisy o za-
wodzie lekarza oraz przepisy o zawodach pielęgniarki
i położnej.
3. Zawód ratownika medycznego może wykony-
wać osoba, która:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych
oraz
2) uzyskała w kraju dyplom ukończenia wyższych stu-
diów zawodowych w zakresie ratownictwa me-
dycznego bądź uzyskała za granicą dyplom uznany
w kraju za równorzędny lub
3) uzyskała tytuł ratownika medycznego na dotych-
czas obowiązujących zasadach w policealnych
szkołach medycznych przed 30 września 2006 r.
- w zakresie, o którym mowa w ust. 7.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższe-
go w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, minimalne
wymagania programowe wyższych studiów zawodo-
wych dla kierunków kształcących ratowników medycz-
nych oraz zakres wiedzy niezbędnej dla przygotowania
zawodowego ratowników medycznych.
5. Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane
do stałego aktualizowania swojej wiedzy zawodowej
nie rzadziej niż raz na cztery lata, w formie kursów do-
skonalenia zawodowego, potwierdzonych dyplomem
lub świadectwem ukończenia, organizowanych przez
ośrodki nauczające lub przez pracodawcę we współ-
pracy z ośrodkami nauczającymi.
6. W przypadku gdy osoby, o których mowa
w ust. 1, są pracownikami, zapewnienie wykonywania
obowiązku określonego w ust. 5 jest obowiązkiem pra-
codawcy.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, zakres medycznych działań
ratunkowych, które mogą być podejmowane przez ra-
townika medycznego, samodzielnie lub pod nadzorem
lekarza ratunkowego, uwzględniając minimalne wy-
magania programowe wyższych studiów zawodowych
dla ratowników medycznych oraz aktualny stan wiedzy
w zakresie medycyny ratunkowej.
Art. 31. 1. Jednostki systemu używają oznaczenia
systemu.
2. Oznaczenie systemu może być używane wyłącz-
nie do oznaczenia osób wykonujących medyczne dzia-
łania ratownicze oraz jednostek systemu i centrów po-
wiadamiania ratunkowego.
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8625 - Poz. 1207
3. Wzór graficzny systemu identyfikacji Państwo-
niem systemu, stanowi załącznik do ustawy.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania kieru-
jącego medycznymi działaniami ratowniczymi, osób
wykonujących medyczne działania ratownicze oraz
jednostek systemu i centrów powiadamiania ratunko-
wego, uwzględniając zapewnienie możliwości rozpo-
znania rodzaju funkcji i zadań wykonywanych w syste-
mie przez oznaczone osoby i jednostki.
Art. 32. 1. Jednostki systemu biorące udział w me-
dycznych działaniach ratowniczych współdziałają z:
1) jednostkami krajowego systemu ratowniczo-gaśni-
czego i Policji - na zasadach określonych w prze-
pisach o ochronie przeciwpożarowej dotyczących
krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz
w przepisach o Policji,
2) z pododdziałami Sił Zbrojnych - na zasadach okre-
ślonych w odrębnych przepisach,
3) organizacjami społecznymi i stowarzyszeniami,
w szczególności z Górskim Ochotniczym Pogoto-
wiem Ratunkowym, Tatrzańskim Ochotniczym Po-
gotowiem Ratunkowym, Wodnym Ochotniczym
Pogotowiem Ratunkowym, z Polskim Czerwonym
Krzyżem oraz z ochotniczymi strażami pożarnymi
- na zasadach określonych w umowie zawartej
między organem administracji publicznej, o któ-
rym mowa w art. 14 ust. 1, i organizacją społeczną
lub stowarzyszeniem
- z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W ramach współdziałania, o którym mowa
w ust. 1, osoby uprawnione do podejmowania me-
dycznych działań ratowniczych w jednostkach systemu
współpracują z osobami, będącymi pracownikami al-
bo funkcjonariuszami jednostek, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, lub członkami organizacji społecznych
i stowarzyszeń, o których mowa w ust. 1 pkt 3, które po-
siadają kwalifikacje ratownika przedmedycznego lub
kwalifikacje osób uprawnionych do podejmowania
medycznych działań ratowniczych w rozumieniu usta-
wy.
3. Jednostki biorące udział w działaniach ratowni-
czych w transporcie morskim, lotniczym oraz górnic-
twie podlegają odrębnym przepisom.
Art. 33. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia
określi, w drodze rozporządzenia, programy:
1) kursów doskonalenia zawodowego, o których mo-
wa w art. 30 ust. 5,
2) szkolenia w celu uzyskania kwalifikacji ratownika
przedmedycznego,
3) kursu pierwszej pomocy,
uwzględniając aktualny stan wiedzy w zakresie medy-
cyny ratunkowej.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, ramowy program kształce-
nia dyspozytorów medycznych, uwzględniając proce-
dury dotyczące przyjęcia zgłoszenia o zdarzeniu, prio-
rytety zgłoszeń, dysponowanie środkami, koordynację
działań jednostek systemu i innych jednostek, o któ-
rych mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5, postępowanie w sy-
tuacjach kryzysowych i przekraczających możliwości
wanie danych oraz prowadzenie dokumentacji cen-
trum powiadamiania ratunkowego, a także znajomość
topografii obszaru i znajomość sprzętu.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
ków nauczających, prowadzących:
1) kursy doskonalenia zawodowego, o których mowa
w art. 30 ust. 5,
2) kształcenie dyspozytorów medycznych,
3) szkolenia w celu uzyskania kwalifikacji ratownika
przedmedycznego,
uwzględniając wymagania w zakresie zaplecza dydak-
tycznego i sprzętowego.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia, kwalifikacje, jakie powinna
posiadać osoba przeprowadzająca kurs pierwszej po-
mocy, uwzględniając wykształcenie medyczne oraz
ukończone kursy lub szkolenia.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do
publicznej wiadomości w drodze obwieszczenia ogła-
szanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” listę ośrodków nauczających,
o których mowa w ust. 3.
Rozdział 4
Zasady finansowania systemu
Art. 34. 1. Świadczenia zdrowotne przedszpitalne
są finansowane z budżetu państwa z części pozostają-
cej w dyspozycji właściwego wojewody, na podstawie
umów zawieranych z dysponentami jednostek (zespo-
łów ratownictwa medycznego), z zastrzeżeniem ust. 2
i 3. Świadczenia te są finansowane w formie zryczałto-
wanej stawki dobowej.
2. Świadczenia zdrowotne przedszpitalne udziela-
ne przez jednostki lotniczych służb ratowniczych są fi-
w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia,
na podstawie umów zawieranych z dysponentami jed-
nostek.
3. Świadczenia zdrowotne przedszpitalne udziela-
ne przez lotnicze grupy poszukiwawczo-ratownicze są
finansowane z budżetu państwa z części pozostającej
w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.
4. Koszt udzielenia świadczenia zdrowotnego w ra-
mach medycznych działań ratowniczych, z wyjątkiem
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8626 - Poz. 1207
świadczeń zdrowotnych udzielanych osobom nieobję-
tym powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym oraz
kosztów transportu i udzielania świadczeń zdrowot-
nych na miejscu zdarzenia i w środku transportu, po-
nosi właściwa kasa chorych.
5. Podstawę do planowania środków w budżecie
państwa na świadczenia zdrowotne przedszpitalne sta-
nowią:
1) wojewódzkie plany zabezpieczenia medycznych
działań ratowniczych, w części określającej liczbę
i lokalizację zespołów ratownictwa medycznego,
2) krajowy plan zabezpieczenia medycznych działań
ratowniczych w stosunku do świadczeń zdrowot-
nych przedszpitalnych udzielanych przez jednostki
lotniczych służb ratowniczych
- z uwzględnieniem wielkości środków, które dyspo-
nenci jednostek (zespołów ratownictwa medycznego)
uzyskują z kas chorych na podstawie ust. 10.
6. Organy uprawnione do wydawania decyzji
o włączeniu zespołów ratownictwa medycznego do
systemu zawierają umowy o udzielanie świadczeń
zdrowotnych przedszpitalnych z dysponentami jedno-
stek systemu (zespołów ratownictwa medycznego),
które spełniają wymagania, o których mowa w ustawie
i w przepisach odrębnych. Umów o udzielanie świad-
czeń zdrowotnych przedszpitalnych nie zawiera się
z lotniczymi grupami poszukiwawczo-ratowniczymi.
7. Umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych
przedszpitalnych, o których mowa w ust. 6, powinny
określać w szczególności:
1) rodzaj i zakres udzielanych świadczeń,
2) zasady rozliczeń z dysponentami jednostek,
3) maksymalną kwotę zobowiązania budżetu państwa
wobec dysponenta jednostki,
4) zasady kontroli jakości, zasadności i dostępności
świadczeń oraz realizacji umów,
5) zasady rozpatrywania kwestii spornych, zażaleń,
przeprowadzania i udokumentowania postępowa-
nia kontrolnego oraz wydawania wniosków pokon-
trolnych,
6) sposób informowania odpowiednio wojewody al-
bo ministra właściwego do spraw zdrowia o wiel-
kości środków uzyskiwanych z kas chorych na pod-
stawie ust. 10.
8. Przy zawieraniu umów odpowiednio wojewoda
albo minister właściwy do spraw zdrowia uwzględnia
ubiegłym na postawie ust. 10.
9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi,
w drodze rozporządzenia:
1) górny i dolny limit zryczałtowanej stawki dobowej
w zależności od rodzaju zespołu ratownictwa me-
dycznego, uwzględniając koszty eksploatacyjne
środka transportu, wynagrodzenie personelu,
koszty amortyzacji środka transportu i wyrobów
medycznych,
2) algorytm określenia zryczałtowanej stawki dobo-
wej, uwzględniając gęstość zaludnienia na obsza-
rze działania zespołu ratownictwa medycznego,
ilość świadczeń zdrowotnych udzielanych w ra-
medycznego medycznych działań ratowniczych
w poprzednim roku budżetowym oraz średnią od-
ległość pokonywaną przez zespół ratownictwa me-
dycznego w ramach jednego wyjazdu albo lotu
w poprzednim roku budżetowym.
twa medycznego nie był stan nagłego zagrożenia życia
lub zdrowia zakończony hospitalizacją lub diagnostyką
w szpitalu, a pacjentowi udzielono jedynie świadczeń
zdrowotnych w miejscu zdarzenia, właściwa kasa cho-
rych ponosi na rzecz dysponenta jednostki koszt udzie-
lania świadczeń zdrowotnych i przejazdu albo przelotu
zespołu na miejsce zdarzenia.
11. Jeżeli na miejscu zdarzenia lub w czasie trans-
portu przez zespół ratownictwa medycznego nastąpił
zgon pacjenta, koszt udzielonych świadczeń zdrowot-
nych ponosi budżet państwa w ramach zryczałtowanej
stawki dobowej, o której mowa w ust. 1.
12. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozu-
mieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
określi, w drodze rozporządzenia, sposób rozliczeń
między dysponentem jednostki i kasą chorych w przy-
padkach, o których mowa w ust. 10, uwzględniając
czas trwania interwencji, rodzaj zespołu ratownictwa
medycznego oraz zakres udzielanych świadczeń zdro-
wotnych.
13. Świadczenia zdrowotne udzielane w szpitalu
i świadczenia zdrowotne poszpitalne dla osób objętych
powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym, udziela-
ne w ramach medycznych działań ratowniczych i po
wykonaniu medycznych działań ratowniczych, są fi-
nansowane na zasadach określonych w ustawie z dnia
6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdro-
wotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r.
Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929
i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49,
poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72,
poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256,
z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95,
poz. 1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8,
poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 88, poz. 961 i Nr 97,
poz. 1050).
14. Leczenie szpitalne i świadczenia zdrowotne po-
szpitalne dla osób nieobjętych powszechnym ubezpie-
czeniem zdrowotnym są finansowane na zasadach
określonych w odrębnych przepisach.
Art. 35. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, in-
ni właściwi ministrowie oraz jednostki samorządu tery-
stycyjnych pozwalających na utworzenie i moderniza-
cję:
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8627 - Poz. 1207
1) zespołów ratownictwa medycznego - w liczbie
właściwej dla spełnienia wymagań określonych
w art. 25, poprzez udział w finansowaniu zakupów
i modernizacji środków transportu oraz ich nie-
zbędnego wyposażenia,
2) szpitalnych oddziałów ratunkowych - w liczbie nie
mniejszej niż jeden szpitalny oddział ratunkowy na
100-300 tys. mieszkańców, poprzez udział w fi-
nansowaniu wyposażenia w standardowe wyroby
medyczne,
3) centrów powiadamiania ratunkowego w części po-
zwalającej na wykonywanie zadań określonych
w art. 20 ust. 1, poprzez udział w finansowaniu wy-
posażenia w sprzęt komputerowy i środki łączno-
ści.
2. Finansowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2,
dokonywane jest także na podstawie programów wie-
loletnich ustanawianych przez Radę Ministrów na za-
sadach określonych w przepisach o finansach publicz-
nych, dotyczących rozwoju ratownictwa medycznego,
w formie dotacji celowej z budżetu państwa na rzecz
właściwego dysponenta jednostki.
Art. 36. 1. Zadania wojewody określone w art. 16
ust. 1 są finansowane z części budżetu państwa, pozo-
stającej w dyspozycji właściwego wojewody.
2. Podstawę do planowania środków na finanso-
wanie działalności bieżącej centrów powiadamiania
ratunkowego stanowią powiatowe i wojewódzkie pla-
ny zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych.
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy
przejściowe, dostosowujące i końcowe
Art. 37. W ustawie z dnia 18 lipca 1950 r. o odpo-
wiedzialności zawodowej fachowych pracowników
służby zdrowia (Dz. U. Nr 36, poz. 332) w art. 1 w ust. 1
po wyrazie „położnych” dodaje się wyrazy „ , ratowni-
ków medycznych”.
Art. 38. W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r.
o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 81, poz. 351,
z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 106,
poz. 496, z 1997 r. Nr 111, poz. 725 i Nr 121, poz. 770,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz
z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) w art. 14:
a) w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem
i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„6) współpracę z systemem Państwowe Ratow-
nictwo Medyczne.”,
b) w ust. 2 w pkt 8 po wyrazie „organizacji” doda-
je się wyrazy „centrów powiadamiania ratunko-
wego i”.
Art. 39. W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakła-
dach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r.
Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r.
Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r.
Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162,
poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84,
poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43,
poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120,
poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961,
Nr 100, poz. 1083 i Nr 111, poz. 1193) wprowadza się
następujące zmiany:
1) art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Art. 28. 1. Świadczenia zdrowotne w razie wypad-
ku, urazu, porodu, nagłego zachorowa-
nia lub nagłego pogorszenia stanu
cia są udzielane w szczególności przez
jednostki systemu Państwowe Ratow-
nictwo Medyczne na zasadach określo-
nych w ustawie z dnia 25 lipca 2001 r.
o Państwowym Ratownictwie Medycz-
nym (Dz. U. Nr 113, poz. 1207).
2. Pogotowie ratunkowe może udzielać
świadczeń zdrowotnych, o których mo-
wa w ust. 1, w szczególności w ramach
systemu Państwowe Ratownictwo Me-
dyczne.”,
2) art. 54 otrzymuje brzmienie:
„Art. 54. 1. Samodzielny publiczny zakład opieki
zdrowotnej może uzyskiwać środki fi-
nansowe:
1) z odpłatnych świadczeń zdrowot-
nych udzielanych na podstawie
umowy, chyba że przepisy odrębne
stanowią inaczej,
2) na realizację programów zdrowot-
nych i programu Zintegrowane Ra-
townictwo Medyczne, w tym na nie-
zbędne do ich wykonania wydatki in-
westycyjne lub zakup specjalistycz-
nych wyrobów medycznych, na pod-
stawie umowy i w zakresie w niej
określonym,
3) z wydzielonej działalności gospodar-
czej innej niż wymieniona w pkt 1 i 2,
jeżeli statut zakładu przewiduje pro-
wadzenie takiej działalności,
ofiarności publicznej, także pocho-
dzenia zagranicznego, z zastrzeże-
niem art. 42.
2. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1
i 2, mogą być finansowane ze środków
publicznych pozostających w dyspozy-
cji ministra właściwego do spraw zdro-
wia, organu, który utworzył zakład,
oraz jednostki samorządu terytorialne-
go lub innych podmiotów, uprawnio-
nych na podstawie odrębnych przepi-
sów.
3. Wyboru realizatora programu zdrowot-
nego dokonuje się w drodze konkursu
ofert, przeprowadzanego przez dyspo-
nenta środków publicznych.
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8628 - Poz. 1207
4. O przeprowadzeniu konkursu ofert,
o którym mowa w ust. 3, dysponent
środków publicznych ogłasza w swojej
siedzibie co najmniej na 30 dni przed
wyznaczonym upływem terminu skła-
dania ofert.
5. W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 4,
określa się w szczególności:
1) przedmiot konkursu ofert,
2) wymagania stawiane oferentom,
niezbędne do realizacji programu
zdrowotnego,
3) termin i miejsce składania ofert.
6. W zakresie nieuregulowanym w usta-
wie do trybu przeprowadzenia konkur-
su ofert i zawarcia umów o realizację
programu zdrowotnego stosuje się od-
go dotyczące przetargu pisemnego.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia
określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki przekazywania
samodzielnym publicznym zakładom
opieki zdrowotnej środków publicz-
nych na realizację zadań, o których mo-
wa w ust. 1 pkt 1 i 2, a także sposób roz-
liczania tych środków oraz sprawowa-
nia kontroli nad prawidłowością ich
wykorzystania, z uwzględnieniem spo-
rządzania przez zakład planu rzeczowo-
-finansowego zadania, rodzaju wydat-
ków, jakie mogą być finansowane, oraz
istotnych elementów umowy o realiza-
cję zadania.
8. Do warunków i trybu przekazywania
środków publicznych, o których mowa
w ust. 2, przez dysponentów tych środ-
ków nie mają zastosowania przepisy
o zamówieniach publicznych.”
Art. 40. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawo-
dzie lekarza (Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 i Nr 88,
poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115,
z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 64, poz. 729, z 2000 r. Nr 12,
poz. 136, Nr 60, poz. 698, Nr 94, poz. 1037 i Nr 120,
poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 89, poz. 969) w art. 50:
1) w ust. 3 po wyrazach „z zastrzeżeniem” dodaje się
wyrazy „ust. 5d oraz”,
2) dodaje się ust. 5d w brzmieniu:
„5d. Wykonywanie funkcji lekarza koordynatora
medycznego, w rozumieniu ustawy z dnia
25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym (Dz. U. Nr 113, poz. 1207), na pod-
stawie umowy o pracę lub na podstawie umo-
wy cywilnoprawnej nie jest równoznaczne
z indywidualną praktyką lekarską lub indywi-
dualną specjalistyczną praktyką lekarską.”
Art. 41. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o dzia-
łach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82,
poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48,
poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73,
poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321
oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42,
poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz.
811, Nr 87, poz. 954 i Nr 102, poz. 1116) w art. 33 ust. 1
otrzymuje brzmienie:
1. Dział zdrowie obejmuje sprawy:
1) ochrony zdrowia i zasad organizacji opieki
zdrowotnej,
2) nadzoru nad produktami leczniczymi i wyroba-
mi medycznymi,
3) organizacji i nadzoru nad systemem Państwo-
we Ratownictwo Medyczne,
4) zawodów medycznych,
5) warunków sanitarnych oraz nadzoru sanitarne-
go,
6) lecznictwa uzdrowiskowego,
7) koordynacji systemów zabezpieczenia społecz-
nego w zakresie rzeczowych świadczeń leczni-
czych.”
Art. 42. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest
mowa o kursie pierwszej pomocy, należy przez to rozu-
mieć szkolenie z zakresu podejmowania czynności,
o których mowa w art. 3 pkt 3.
Art. 43. 1. Do dnia 31 grudnia 2009 r. osobami
uprawnionymi do podejmowania medycznych działań
ratowniczych w jednostkach systemu są:
1) lekarze ratunkowi, lekarze odbywający specjaliza-
cję w dziedzinie medycyny ratunkowej, lekarze po-
siadający specjalizację I lub II stopnia w dziedzinie
anestezjologii, chirurgii, interny i pediatrii,
2) pielęgniarki ratunkowe, pielęgniarki odbywające
specjalizację w pielęgniarstwie ratunkowym, pielę-
gniarki specjalistki z anestezjologii, chirurgii, inter-
ny, pediatrii oraz pielęgniarki posiadające co naj-
mniej 3-letni staż pracy w tych specjalnościach,
3) ratownicy medyczni, spełniający wymagania okre-
ślone w art. 30.
2. Od dnia 1 stycznia 2004 r. nie przeprowadza się
naboru do policealnych szkół dla ratowników medycz-
nych.
Art. 44. 1. Szpitalne oddziały ratunkowe oraz zespo-
ły ratownictwa medycznego istniejące w dniu wejścia
w życie ustawy i spełniające wymagania w niej okre-
ślone, po złożeniu wniosku przez dysponenta jednost-
ki, stają się jednostkami systemu i uzyskują wpis do re-
jestru tych jednostek, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy lotniczych grup poszu-
kiwawczo-ratowniczych.
3. Centra powiadamiania ratunkowego spełniające
wymagania określone w ustawie z dniem wejścia w ży-
cie ustawy stają się centrami powiadamiania ratunko-
wego w rozumieniu ustawy.
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8629 - Poz. 1207
Art. 45. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia
2002 r., z tym że art. 34 ust. 5 w części dotyczącej
uwzględnienia wielkości środków, które dysponenci
jednostek i zespołów ratownictwa medycznego uzy-
skują z kas chorych, wchodzi w życie z dniem 1 stycz-
nia 2003 r.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski
Dziennik Ustaw Nr 113 - 8630 - Poz. 1207
Załącznik do ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. (poz.1207)
WZÓR GRAFICZNY SYSTEMU IDENTYFIKACJI PAŃSTWOWEGO RATOWNICTWA MEDYCZNEGO

Strona korzysta z plików cookies