11

Gru 2013

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r.

w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej

Strona z 69
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
DZIENNIK USTAW
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 12 grudnia 2013 r.
Poz.
1522
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA
1)
z dnia 6 listopada 2013 r.
w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej
Na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.
2)
) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, zwanych dalej „świad-
czeniami gwarantowanymi”;
2) poziom finansowania przejazdu środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zwanej
dalej „ustawą”.
§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) dostęp – zapewnienie realizacji świadczeń gwarantowanych w innym miejscu udzielania świadczeń lub lokalizacji niż
ta, w której świadczenia te są udzielane;
2) gabinet, zakład rehabilitacji lub fizjoterapii pomieszczenie, w którym udzielane świadczenia gwarantowane
w warunkach ambulatoryjnych;
3) lekarz specjalista – lekarza, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medy-
cyny;
4) lekarz w trakcie specjalizacji lekarza, który rozpoczął specjalizację w dziedzinie rehabilitacji medycznej lub balneo-
logii i medycyny fizykalnej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16 ust. 10, art. 16g ust. 1 oraz art. 16x
ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634,
z późn. zm.
3)
), oraz uzyskał potwierdzenie przez kierownika specjalizacji wiedzy i umiejętności umożliwiających
samodzielną pracę;
5) lokalizacja budynek lub zespół budynków oznaczonych tym samym adresem albo oznaczonych innymi adresami,
ale położonych obok siebie i tworzących funkcjonalną całość, w których jest zlokalizowane miejsce udzielania świad-
czeń gwarantowanych;
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 248, poz. 1495 i Nr 284,
poz. 1672).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227,
poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz. 299, Nr 92,
poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118, poz. 989, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178,
poz. 1374, z 2010 r. Nr 50, poz. 301, Nr 107, poz. 679, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 165, poz. 1116, Nr 182, poz. 1228,
Nr 205, poz. 1363, Nr 225, poz. 1465, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1723 i 1725, z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 73, poz. 390, Nr 81,
poz. 440, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 113, poz. 657, Nr 122, poz. 696, Nr 138, poz. 808, Nr 149, poz. 887, Nr 171,
poz. 1016, Nr 205, poz. 1203 i Nr 232, poz. 1378, z 2012 r. poz. 123, 1016, 1342 i 1548 oraz z 2013 r. poz. 154, 879, 983 i 1290.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 95 i 1456 oraz
z 2013 r. poz. 1245 i 1287.
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 1522
6) miejsce udzielania świadczeń gwarantowanych – pomieszczenie lub zespół pomieszczeń w tej samej lokalizacji, po-
wiązanych funkcjonalnie i organizacyjnie, w celu wykonywania świadczeń gwarantowanych;
7) ośrodek leczenia ostrej fazy choroby – oddział szpitalny, w którym pacjent jest leczony z powodu choroby podstawo-
wej, będącej przyczyną hospitalizacji, lub powikłań będących następstwem tej choroby;
8) porada lekarska rehabilitacyjna świadczenie gwarantowane udzielane w warunkach ambulatoryjnych lub domowych
przez lekarza specjalistę lub lekarza ze specjalizacją I stopnia lub lekarza w trakcie specjalizacji w dziedzinie rehabi-
litacji medycznej lub balneologii i medycyny fizykalnej;
9) zabieg fizjoterapeutyczny świadczenie gwarantowane udzielane w cyklach odpowiadających potrzebom zdrowot-
nym świadczeniobiorcy objętego leczeniem rehabilitacyjnym lub fizjoterapeutycznym.
§ 3. 1. Wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
2. Świadczenia gwarantowane udzielane zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, z wykorzystaniem
metod diagnostyczno-terapeutycznych innych niż stosowane w medycynie niekonwencjonalnej, ludowej lub orientalnej.
§ 4. Świadczenia gwarantowane są realizowane w warunkach:
1) ambulatoryjnych, które obejmują:
a) lekarską ambulatoryjną opiekę rehabilitacyjną, realizowaną przez poradę lekarską rehabilitacyjną,
b) fizjoterapię ambulatoryjną realizowaną przez:
wizytę fizjoterapeutyczną,
zabieg fizjoterapeutyczny;
2) domowych, które obejmują:
a) poradę lekarską rehabilitacyjną,
b) fizjoterapię domową realizowaną przez:
wizytę fizjoterapeutyczną,
zabieg fizjoterapeutyczny;
3) ośrodka lub oddziału dziennego, które obejmują rehabilitację:
a) ogólnoustrojową, w tym dla określonych grup pacjentów,
b) dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego,
c) osób z dysfunkcją narządu słuchu i mowy,
d) osób z dysfunkcją narządu wzroku,
e) kardiologiczną,
f) pulmonologiczną z wykorzystaniem metod subterraneoterapii;
4) stacjonarnych, które obejmują rehabilitację:
a) ogólnoustrojową,
b) neurologiczną,
c) pulmonologiczną,
d) kardiologiczną.
§ 5. 1. Porada lekarska rehabilitacyjna, o której mowa w § 4 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a, udzielana dorosłym i dzieciom,
obejmuje wybrane procedury zgodnie z aktualną wiedzą medyczną:
1) ogólną ocenę stanu zdrowia – badanie ogólnolekarskie;
2) skierowanie na konsultację i badania dodatkowe;
3) określenie zakresu ruchu w stawach;
4) testy czynnościowe;
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 1522
5) ocenę aktywności ruchowej mierzalnym wskaźnikiem odpowiednio do rozpoznania;
6) ocenę czucia powierzchownego i głębokiego;
7) ocenę odruchów ścięgnisto-okostnowych;
8) pomiar długości kończyn i obwodów;
9) ocenę chodu i lokomocji;
10) ocenę samoobsługi i samodzielności;
11) ocenę deformacji i zniekształceń;
12) ocenę deformacji, cech dysmorfii ograniczeń zakresu ruchu w stawach kończyn górnych i dolnych;
13) ocenę percepcji wzrokowej i słuchowej oraz kontaktu emocjonalnego z otoczeniem, ocenę spastyczności;
14) badania przesiewowe w kierunku depresji;
15) badanie fizykalne dla potrzeb rehabilitacji;
16) interpretację badań diagnostycznych i obrazowych;
17) ocenę bezpieczeństwa i ryzyka upadku;
18) planowanie i koordynowanie programu rehabilitacji;
19) punkcje lecznicze i iniekcje dostawowe;
20) zlecenie na wyroby medyczne zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja
2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycz-
nych (Dz. U. z 2011 r. Nr 122, poz. 696, z późn. zm.
4)
);
21) zaplanowanie postępowania rehabilitacyjnego (ustalenie programu usprawnienia leczniczego);
22) skierowanie na fizjoterapię i leczenie uzdrowiskowe;
23) końcową ocenę procesu usprawniania.
2. Porada lekarska rehabilitacyjna, o której mowa w § 4 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a, udzielana noworodkom i niemowlętom,
obejmuje czynności wymienione w ust. 1 oraz:
1) ocenę rozwoju psychoruchowego;
2) ocenę rozwoju neurofizjologicznego;
3) pomiary antropometryczne.
3. Wizyta fizjoterapeutyczna, o której mowa w § 4 pkt 1 lit. b tiret pierwsze i pkt 2 lit. b tiret pierwsze, obejmuje:
1) zaplanowanie postępowania fizjoterapeutycznego, które realizuje cel skierowania na rehabilitację leczniczą i jest
zgodne z tym skierowaniem;
2) ocenę i opis stanu funkcjonalnego świadczeniobiorcy przed rozpoczęciem fizjoterapii;
3) badanie czynnościowe narządu ruchu lub inne badanie konieczne do ustalenia planu fizjoterapii;
4) końcową ocenę i opis stanu funkcjonalnego świadczeniobiorcy po zakończeniu fizjoterapii;
5) udzielenie świadczeniobiorcy zaleceń co do dalszego postępowania fizjoterapeutycznego.
§ 6. 1. Świadczenia gwarantowane, o których mowa w § 4 pkt 2, są udzielane świadczeniobiorcom, którzy ze względu
na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie mogą dotrzeć do świadczeniodawców udzielających świadczeń gwa-
rantowanych, o których mowa w § 4 pkt 1, a wymagają rehabilitacji leczniczej.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 95 i 742 oraz z 2013 r. poz. 766 i 1290.
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 1522
2. Zabieg fizjoterapeutyczny, o którym mowa w § 4 pkt 2 lit. b tiret drugie, jest udzielany świadczeniobiorcom z zabu-
rzeniami funkcji motorycznych spowodowanymi:
1) ogniskowymi uszkodzeniami mózgu (stanami po zatorach mózgowych, udarach krwotocznych mózgu, urazach)
w okresie do 12 miesięcy od dnia powstania ogniskowego uszkodzenia mózgu;
2) ciężkimi uszkodzeniami centralnego i obwodowego układu nerwowego odpowiadającymi 5. stopniowi skali oceny
stopnia niepełnosprawności, zwanej dalej „skalą opartą na skali Rankina”; warunku otrzymania 5. stopnia skali opartej
na skali Rankina nie stosuje się do dzieci do ukończenia 18. roku życia;
3) uszkodzeniem rdzenia kręgowego – w okresie do 12 miesięcy od dnia powstania uszkodzenia rdzenia kręgowego;
4) chorobami przewlekle postępującymi, w szczególności: miopatiami, chorobą Parkinsona, zapaleniem wielomięśnio-
wym, rdzeniowym zanikiem mięśni, guzami mózgu, procesami demielinizacyjnymi, kolagenozami, przewlekłymi ze-
społami pozapiramidowymi, reumatoidalnym zapaleniem stawów;
5) chorobami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych lub kolanowych oraz po zabiegach endoprotezoplastyki stawu
w okresie do 6 miesięcy od dnia wykonania operacji;
6) złamaniami, obrażeniami i amputacjami kończyn dolnych – w okresie do 6 miesięcy od dnia złamania, obrażenia lub
amputacji;
7) osobom w stanie wegetatywnym lub apalicznym.
3. Skalę opartą na skali Rankina określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 7. 1. Wykaz procedur medycznych oraz wykaz jednostek chorobowych charakteryzujących świadczenia gwarantowa-
ne z zakresu rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych oraz rehabilitacji neurologicznej w warunkach stacjo-
narnych określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
2. Wykaz świadczeń gwarantowanych, które są udzielane po spełnieniu dodatkowych warunków ich realizacji, określa
załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 8. Świadczenia gwarantowane, o których mowa w § 4 pkt 3, są udzielane świadczeniobiorcom, których stan zdrowia
nie pozwala na rehabilitację w warunkach ambulatoryjnych, a nie wymaga całodobowego nadzoru lekarskiego i pielęgniar-
skiego.
§ 9. 1. Świadczenia gwarantowane, o których mowa w § 4 pkt 4, są udzielane świadczeniobiorcom, którzy ze względu
na kontynuację leczenia wymagają stosowania kompleksowych świadczeń rehabilitacyjnych oraz całodobowego nadzoru
lekarskiego i pielęgniarskiego.
2. Kwalifikację świadczeniobiorcy do rehabilitacji neurologicznej, o której mowa w § 4 pkt 4 lit. b, przeprowadza się na
podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem istniejących skal medycznych.
§ 10. 1. W zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczenio-
biorcy nieodpłatnie:
1) badania diagnostyczne;
2) leki i wyroby medyczne.
2. Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy jest finansowa-
ny w 40% ze środków publicznych w przypadku:
1) chorób krwi i narządów krwiotwórczych,
2) chorób nowotworowych,
3) chorób oczu,
4) chorób przemiany materii,
5) chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,
6) chorób skóry i tkanki podskórnej,
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 1522
7) chorób układu krążenia,
8) chorób układu moczowo-płciowego,
9) chorób układu nerwowego,
10) chorób układu oddechowego,
11) chorób układu ruchu,
12) chorób układu trawiennego,
13) chorób układu wydzielania wewnętrznego,
14) chorób zakaźnych i pasożytniczych,
15) urazów i zatruć,
16) wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych
– gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że świadczeniobior-
ca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków
transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełno-
sprawnych.
§ 11. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do świadczeń gwarantowanych udzielanych od dnia 1 stycznia 2014 r.
2. Do świadczeń gwarantowanych udzielanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
5)
Minister Zdrowia: B.A. Arłukowicz
5)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwa-
rantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. Nr 140, poz. 1145 i Nr 211, poz. 1644 oraz z 2010 r. Nr 115, poz. 774 i Nr 192,
poz. 1286), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
(Dz. U. Nr 122, poz. 696, z 2012 r. poz. 95 i 742 oraz z 2013 r. poz. 766 i 1290).
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 1522
Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia
z dnia 6 listopada 2013 r. (poz. 1522)
Załącznik nr 1
WYKAZ ORAZ WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZEŃ GWARANTOWANYCH Z ZAKRESU REHABILITACJI LECZNICZEJ
Lp. Nazwa świadczenia gwarantowanego Warunki realizacji świadczeń gwarantowanych
1 2 3
1 realizowane w warunkach ambulatoryjnych: Warunki lokalowe wspólne:
1) przy wejściu do obiektu znajdują się dojazdy oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnoś-
cią ruchową;
2) w węzłach sanitarnych dla świadczeniobiorców znajdują się poręcze i uchwyty;
3) w obiekcie znajduje sco najmniej jedno pomieszczenie higieniczno-sanitarne dla świadczeniobiorców,
dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową;
4) w budynkach wielokondygnacyjnych znajduje się dźwig lub inne urządzenie techniczne (z wyjątkiem
schodołazów), umożliwiające wjazd świadczeniobiorcom z niepełnosprawnością ruchową, w tym poru-
szającym się na wózkach inwalidzkich, tylko wtedy, gdy świadczenia są udzielane na kondygnacji innej
niż parter.
a) lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna:
– porada lekarska rehabilitacyjna
1. Wymagania dotyczące personelu:
1) lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej,
lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub fi-
zjoterapii i balneoklimatologii, lub balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, lub balneologii, lub
balneologii i medycyny fizykalnej, lub
2) lekarz ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabili-
tacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklima-
tologii, lub
3) lekarz, który ukończył minimum drugi rok specjalizacji w trakcie specjalizacji w dziedzinie rehabi-
litacji medycznej lub balneologii i medycyny fizykalnej lub
4) lekarz specjalista w dziedzinie chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub
ortopedii i traumatologii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, lub lekarz specjalista reuma-
tologii
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/4 etatu przeli-
czeniowego).
2. Inne warunki:
Skierowanie do poradni rehabilitacyjnej jest wystawiane przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.
3. Czas pracy poradni:
Poradnia jest czynna co najmniej 2 dni w tygodniu, w tym co najmniej jeden dzień w przedziale czaso-
wym od 13.00 do 18.00.
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 1522
b) fizjoterapia ambulatoryjna: Warunki udzielania:
1) fizjoterapia ambulatoryjna odbywa się na podstawie zlecenia wydanego przez lekarza ubezpieczenia
zdrowotnego w cyklu terapeutycznym do 10 dni zabiegowych jednemu świadczeniobiorcy przysługuje
nie więcej niż 5 zabiegów dziennie;
2) usprawnianie dzieci z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego do ukończenia 18. roku życia
w formie ambulatoryjnej (w gabinecie, zakładzie rehabilitacji lub fizjoterapii) może odbywsię na pod-
stawie jednego w roku kalendarzowym skierowania z poradni specjalistycznej, w którym zlecony cykl
terapeutyczny nie może przekroczyć 120 dni zabiegowych i 5 zabiegów dziennie;
3) świadczenia udzielane w fizjoterapii ambulatoryjnej muszą odbywać się pod nadzorem co najmniej ma-
gistra fizjoterapii, z wyjątkiem masażu.
– wizyta fizjoterapeutyczna Wymagania dotyczące personelu: osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie fizjoterapii na zasadach
określonych w przepisach w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie
w ochronie zdrowia lub uzyskała tytuł specjalisty rehabilitacji ruchowej II stopnia, zwana dalej „specjalistą
w dziedzinie fizjoterapii”.
– zabieg fizjoterapeutyczny:
1. kinezyterapia
1.1. indywidualna praca ze świadczeniobiorcą
(w szczególności: ćwiczenia bierne, czyn-
no-bierne, ćwiczenia według metod neuro-
fizjologicznych, metody reedukacji nerwo-
wo-mięśniowej, ćwiczenia specjalne, mo-
bilizacje i manipulacje) – nie mniej niż
30 minut; możliwość rozliczenia nie wię-
cej niż 2 razy dziennie,
1.2. ćwiczenia wspomagane czas trwania za-
biegu – minimum 15 minut,
1.3. pionizacja
1.4. ćwiczenia czynne w odciążeniu i czynne
w odciążeniu z oporem czas trwania za-
biegu – minimum 15 minut
1.5. ćwiczenia czynne wolne i czynne z opo-
rem – czas trwania zabiegu – minimum
15 minut
1.6. ćwiczenia izometryczne – czas trwania za-
biegu – minimum 15 minut
1.7. nauka czynności lokomocji – czas trwania
zabiegu – minimum 15 minut
1. Wymagania dotyczące personelu:
1) zabieg fizjoterapeutyczny wykonuje osoba, która:
a) rozpoczęła po dniu 31 grudnia 1997 r. studia wyższe na kierunku fizjoterapia, zgodnie ze
standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskała tytuł licencjata lub
magistra na tym kierunku,
b) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1998 r. studia wyższe na kierunku rehabilitacja ruchowa
lub rehabilitacja i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku,
c) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1998 r. studia wyższe w Akademii Wychowania Fizycz-
nego i uzyskała tytuł magistra oraz ukończyła specjalizację I lub II stopnia w dziedzinie reha-
bilitacji ruchowej,
d) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1980 r. studia wyższe na kierunku wychowanie fizyczne
i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku oraz ukończyła w ramach studiów dwuletnią spe-
cjalizację z zakresu gimnastyki leczniczej lub rehabilitacji ruchowej, potwierdzoną legityma-
cją instruktora rehabilitacji ruchowej lub gimnastyki leczniczej,
e) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1980 r. studia wyższe na kierunku wychowanie fizyczne
i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku oraz ukończyła trzymiesięczny kurs specjalizacyj-
ny z rehabilitacji,
f) ukończyła szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej
i uzyskała tytułu zawodowy technik fizjoterapii,
g) rozpoczęła po dniu 30 września 2012 r. studia wyższe z zakresu fizjoterapii obejmujące co
najmniej 2435 godzin kształcenia w zakresie fizjoterapii i uzyskała tytuł licencjata lub dodat-
kowo co najmniej 1440 godzin kształcenia w zakresie fizjoterapii i uzyskała tytuł magistra
– zwana dalej „osobą prowadzącą fizjoterapię”;
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 1522
1.8. wyciągi
1.9. inne formy usprawniania (kinezyterapia) –
czas trwania zabiegu – minimum 15 minut
1.10. ćwiczenia grupowe ogólnousprawniające
(nie więcej niż 10 świadczeniobiorców na
1 terapeutę).
2. masaż
2.1. masaż suchy częściowy minimum
20 minut na jednego świadczeniobiorcę,
w tym minimum 15 minut czynnego masażu,
2.2. masaż limfatyczny ręczny – leczniczy,
2.3. masaż limfatyczny mechaniczny leczni-
czy,
2.4. masaż podwodny hydropowietrzny (nie
obejmuje urządzeń jaccuzi),
2.5. masaż podwodny miejscowy,
2.6. masaż podwodny całkowity,
2.7. masaż mechaniczny (nie obejmuje urzą-
dzeń typu fotele masujące, maty masujące
itp.)
3. elektrolecznictwo
3.1. galwanizacja,
3.2. jonoforeza,
3.3. kąpiel czterokomorowa,
3.4. kąpiel elektryczna – wodna całkowita,
3.5. elektrostymulacja,
3.6. tonoliza,
3.7. prądy diadynamiczne,
3.8. prądy interferencyjne,
3.9. prądy TENS,
3.10. prądy TRAEBERTA,
3.11. prądy KOTZA,
3.12. ultradźwięki miejscowe,
3.13. ultrafonoforeza
2) personel realizujący zabiegi masażu:
a) osoba prowadząca fizjoterapię,
b) osoba, która uzyskała dyplom technika masażysty po ukończeniu technikum lub szkoły poli-
cealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej,
– zwana dalej „masażystą”;
3) personel realizujący zabiegi krioterapii ogólnoustrojowej: lekarz oraz magister fizjoterapii.
2. Wyposażenie w gabinecie, zakładzie rehabilitacji lub fizjoterapii:
1) wyposażenie do zabiegów kinezyterapeutycznych wymagane w miejscu udzielania świadczeń:
a) wyposażenie sali kinezyterapii: stół rehabilitacyjny, drabinki rehabilitacyjne, lub inne speł-
niające takie same funkcje, maty lub materace do kinezyterapii;
b) rotory do ćwiczeń kończyn górnych i kończyn dolnych,
c) Uniwersalny Gabinet Usprawniania Leczniczego (UGUL) lub inny system spełniający jego
rolę,
d) stół lub tablica do ćwiczeń manualnych (ręki);
2) wyposażenie do zabiegów fizykoterapeutycznych wymagane w miejscu udzielania świadczeń:
a) zestaw do elektroterapii z osprzętem, aparaty wykorzystujące prąd stały oraz impulsowy ma-
łej i średniej częstotliwości,
b) lampa do naświetlań promieniowaniem widzialnym, podczerwonym lub ultrafioletowym,
c) zestaw do magnetoterapii,
d) zestaw do terapii falą ultradźwięków (nie dotyczy ośrodków, które realizują świadczenia tyl-
ko na rzecz dzieci),
e) zestaw do biostymulacji laserowej.
3. Wymagany zakres wykonywanych zabiegów:
1) fizykoterapeutycznych:
a) elektroterapia,
b) światłolecznictwo,
c) leczenie zmiennym polem elektromagnetycznym i magnetycznym,
d) ultradźwięki (nie dotyczy ośrodków, które realizują świadczenia tylko na rzecz dzieci),
e) laseroterapia;
2) kinezyterapeutycznych:
a) ćwiczenia bierne, czynno-bierne, wspomagane, pionizacja – prowadzone indywidualnie
przez osobę prowadzącą fizjoterapię,
b) ćwiczenia różne: czynne w odciążeniu, czynne w odciążeniu z oporem, czynne wolne, czyn-
ne z oporem, izometryczne,
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 1522
4. leczenie polem elektromagnetycznym
4.1. impulsowe pole elektromagnetyczne wy-
sokiej częstotliwości,
4.2. diatermia krótkofalowa, mikrofala,
4.3. impulsowe pole magnetyczne niskiej czę-
stotliwości
5. światłolecznictwo i termoterapia
5.1. naświetlanie promieniowaniem widzial-
nym, podczerwonym lub ultrafioletowym
– miejscowe,
5.2. laseroterapia – skaner,
5.3. laseroterapia punktowa,
5.4. okłady parafinowe
6. hydroterapia
6.1. piel wirowa kończyn,
6.2. inne kąpiele – wirowa w tanku,
6.3. natrysk biczowy, szkocki, stały płaszczo-
wy, inne natryski
7. krioterapia
7.1. zabieg w kriokomorze jednemu świad-
czeniobiorcy przysługuje do 20 zabiegów
w kriokomorze w ciągu roku kalendarzo-
wego,
7.2. krioterapia – miejscowa (pary azotu)
8. balneoterapia
8.1. okłady z borowiny – ogólne,
8.2. okłady z borowiny – miejscowe,
8.3. piel borowinowa, solankowa, kwasowę-
glowa, siarczkowo-siarkowodorowa, w su-
chym CO
2
,
8.4. fango
c) nauka czynności lokomocyjnych,
d) zabiegi z użyciem wyciągów.
4. Wymagane warunki dotyczące pomieszczeń:
1) zabiegi światłolecznictwa i elektrolecznictwa powinny być udzielane w osobnych pomieszczeniach
(boksach), posiadających ściany o wysokości co najmniej 2,0 m, umożliwiających stosowanie
wspólnej wentylacji mechanicznej;
2) diatermie krótkofalowe i mikrofalowe powinny być instalowane w oddzielnych pomieszczeniach
(boksach), odpowiednio zabezpieczonych przed szkodliwym oddziaływaniem promieniowania
elektromagnetycznego na otoczenie;
3) sala do kinezyterapii powinna stanowić odrębne pomieszczenie;
4) gabinet masażu powinien stanowić odrębne pomieszczenie (jeżeli świadczenie jest realizowane).
5. Wymagane wyposażenie do zabiegu krioterapii ogólnoustrojowej, jeżeli dane świadczenie jest udzielane
w lokalizacji:
1) wieloosobowa komora kriogeniczna niskotemperaturowa, zakres uzyskiwanych temperatur od
-120°C do -150 °C, z możliwością obserwacji świadczeniobiorcy w trakcie zabiegu;
2) gabinet wyposażony w zestaw do udzielania pierwszej pomocy;
3) wyposażenie sali kinezyterapii: stół rehabilitacyjny, drabinki rehabilitacyjne, lub inne spełniające
takie same funkcje, maty lub materace do kinezyterapii, w miejscu udzielania świadczenia;
4) cykloergometr – nie mniej niż 2 stanowiska.
Jednemu świadczeniobiorcy przysługuje do 20 zabiegów w kriokomorze w okresie roku kalendarzowego.
6. Wymagane wyposażenie, jeżeli dane świadczenie jest udzielane w miejscu:
1) wanny do masażu wirowego kończyn górnych i kończyn dolnych;
2) zestaw do kriostymulacji parami azotu;
3) urządzenie wytwarzające impulsowe pole elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości.
7. Inne warunki:
Skierowanie na fizjoterapię w warunkach ambulatoryjnych wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotne-
go, z zastrzeżeniem, że w przypadku stwierdzenia u świadczeniobiorcy wady postawy kwalifikującej się
do rehabilitacji leczniczej lub dysfunkcji narządu ruchu, której przyczyną są wady postawy, skierowanie
na zabiegi wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego będący specjalistą rehabilitacji ogólnej lub reha-
bilitacji medycznej, lub rehabilitacji w chorobach narządu ruchu, lub chirurgii ortopedycznej, lub chirur-
gii ogólnej, lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortopedii i traumatologii, lub ortopedii i traumato-
logii narządu ruchu, lub lekarzem ze specjalizacją I stopnia w zakresie chirurgii ortopedycznej lub chi-
rurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortopedii i traumatologii lub rehabilitacji narządu ruchu, lub rehabili-
tacji ogólnej, lub rehabilitacji medycznej, lub lekarzem w trakcie specjalizacji z rehabilitacji medycznej
lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu (w przypadku skierowań dla dzieci odpowiednio lekarz spe-
cjalistów dziecięcych).
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 1522
Świadczeniobiorca powinien zarejestrować skierowanie w wybranym gabinecie, zakładzie rehabilitacji
lub fizjoterapii nie później niż 30 dni od dnia jego wystawienia.
Skierowanie na cykl zabiegów powinno zawierać:
1) pieczęć nagłówkową z numerem umowy zawartej z dyrektorem właściwego oddziału wojewódz-
kiego Narodowego Funduszu Zdrowia;
2) imię, nazwisko, adres zamieszkania świadczeniobiorcy oraz numer PESEL, a w przypadku braku
numeru PESEL, numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;
3) rozpoznanie w języku polskim;
4) kod jednostki chorobowej według Klasyfikacji ICD-10;
5) opis dysfunkcji narządu ruchu, deficytu neurologicznego lub innej przyczyny kierowania na rehabi-
litację;
6) choroby przebyte i współistniejące oraz inne czynniki (np. wszczepione urządzenia wspomagające
pracę układu krążeniowo-oddechowego lub metal w ciele pacjenta, przyjmowanie niektórych le-
ków) mogące mieć istotny wpływ na proces rehabilitacji;
7) zlecone zabiegi fizjoterapeutyczne wraz z określeniem okolicy ciała, ewentualnej strony (prawa,
lewa) oraz liczbę poszczególnych zabiegów w cyklu;
8) pieczęć i podpis lekarza kierującego oraz datę wystawienia skierowania.
8. Czas pracy gabinetu, zakładu rehabilitacji lub fizjoterapii:
Gabinet, zakład rehabilitacji lub fizjoterapii jest czynny co najmniej 5 dni w tygodniu, nie krócej niż
5 godzin dziennie bez przerwy, w tym co najmniej 2 dni w przedziale czasowym od 13.00 do 18.00.
2 realizowane w warunkach domowych:
a) porada lekarska rehabilitacyjna Wymagania dotyczące personelu:
1) lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji lub rehabilitacji w chorobach narządu ruchu, lub rehabilitacji
ogólnej, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub fizjoterapii i bal-
neoklimatologii, lub balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, lub balneologii, lub balneologii i medy-
cyny fizykalnej, lub
2) lekarz ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie rehabilitacji lub rehabilitacji w chorobach narządu ruchu
lub rehabilitacji ogólnej, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub
3) lekarz, który ukończył minimum drugi rok specjalizacji w trakcie specjalizacji w dziedzinie rehabilitacji
medycznej lub balneologii i medycyny fizykalnej, lub
4) lekarz specjalista w dziedzinie chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortope-
dii i traumatologii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, lub lekarz specjalista reumatologii.
b) fizjoterapia domowa: Czas trwania rehabilitacji realizowanej w warunkach domowych dla jednego świadczeniobiorcy wynosi do
80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym oraz nie więcej niż 5 zabiegów dziennie. W przypadku uzasad-
nionym względami medycznymi i koniecznością osiągnięcia celu leczniczego czas trwania rehabilitacji może
zostać przedłużony decyzją lekarza zlecającego zabiegi, za pisemną zgodą dyrektora właściwego oddziału
wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 1522
– wizyta fizjoterapeutyczna Wymagania dotyczące personelu: specjalista w dziedzinie fizjoterapii.
– zabieg fizjoterapeutyczny
1. Kinezyterapia
1.1. indywidualna praca ze świadczeniobiorcą
(w szczególności: ćwiczenia bierne, czyn-
no-bierne, ćwiczenia według metod neuro-
fizjologicznych, metody reedukacji nerwo-
wo-mięśniowej, ćwiczenia specjalne, mo-
bilizacje i manipulacje) nie mniej niż
30 minut; możliwość rozliczenia 1 raz
dziennie
1.2. ćwiczenia wspomagane czas trwania za-
biegu minimum 15 minut
1.3. pionizacja
1.4. ćwiczenia czynne w odciążeniu i czynne
w odciążeniu z oporem czas trwania za-
biegu minimum 15 minut
1.5. ćwiczenia czynne wolne i czynne z opo-
rem czas trwania zabiegu minimum
15 minut
1.6. ćwiczenia izometryczne czas trwania za-
biegu minimum 15 minut
1.7. nauka czynności lokomocji czas trwania
zabiegu minimum 15 minut
1.8. wyciągi
1.9. inne formy usprawniania (kinezyterapia)
czas trwania zabiegu minimum 15 minut
2. Masaż
2.1. masaż suchy częściowy minimum
20 minut na jednego pacjenta, w tym mini-
mum 15 minut czynnego masażu
2.2. masaż limfatyczny ręczny leczniczy
2.3. masaż limfatyczny mechaniczny leczni-
czy
3. Elektrolecznictwo
3.1. galwanizacja
1. Wymagania dotyczące personelu:
1) zabieg fizjoterapeutyczny: osoba prowadząca fizjoterapię;
2) personel realizujący zabiegi masażu: osoba prowadząca fizjoterapię lub masażysta.
2. Wyposażenie świadczeniodawcy:
1) przenośny zestaw do elektroterapii z osprzętem nie mniej niż 1 zestaw na 2 osoby prowadzące
fizjoterapię;
2) przenośny zestaw do biostymulacji laserowej nie mniej niż 1 zestaw na 2 osoby prowadzące fizjo-
terapię;
3) pomieszczenie biurowe z telefonem, sekretarką automatyczną i faksem;
4) pomieszczenie magazynowe na leki i sprzęt medyczny.
3. Inne warunki:
1) skierowanie na rehabilitację jest wystawiane przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub in-
nego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego:
a) specjalistę w dziedzinie:
rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub re-
habilitacji medycznej,
medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub fizjoterapii i balneoklimatologii, lub balneo-
klimatologii i medycyny fizykalnej, lub balneologii, lub balneologii i medycyny fizykal-
nej,
reumatologii,
neurologii,
neurochirurgii lub neurochirurgii i neurotraumatologii,
chirurgii lub chirurgii ogólnej,
chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo-ortopedycznej, lub ortopedii i traumatolo-
gii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, lub
b) lekarza ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie:
rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub re-
habilitacji medycznej,
medycyny fizykalnej i balneoklimatologii,
neurologii,
neurochirurgii,
chirurgii ogólnej,
ortopedii i traumatologii, lub
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 1522
3.2. jonoforeza
3.3. elektrostymulacja
3.4. tonoliza
3.5. prądy diadynamiczne
3.6. prądy interferencyjne
3.7. prądy TENS
3.8. prądy TRAEBERTA
3.9. prądy KOTZA
3.10. ultradźwięki miejscowe
3.11. ultrafonoforeza
4. Leczenie polem elektromagnetycznym
2.1. impulsowe pole magnetyczne niskiej czę-
stotliwości
5. Światłolecznictwo i termoterapia
5.1. naświetlanie promieniem widzialnym, pod-
czerwonym i/lub ultrafioletowym miejsco-
we
5.2. laseroterapia skaner
5.3. laseroterapia punktowa
6. Balneoterapia
6.1. okłady z borowiny miejscowe
6.2. zabiegi fizykoterapeutyczne
c) lekarza w trakcie specjalizacji w dziedzinie:
rehabilitacji medycznej,
balneologii i medycyny fizykalnej,
reumatologii,
neurologii,
neurochirurgii,
chirurgii ogólnej,
ortopedii i traumatologii narządu ruchu;
2) świadczeniobiorca powinien zarejestrować skierowanie nie później niż 30 dni od dnia jego wysta-
wienia;
3) skierowanie na cykl zabiegów powinno zawierać:
a) pieczęć nagłówkową z numerem umowy zawartej z dyrektorem właściwego oddziału woje-
wódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,
b) imię, nazwisko, adres zamieszkania świadczeniobiorcy oraz numer PESEL, a w przypadku
braku numeru PESEL numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,
c) rozpoznanie w języku polskim,
d) kod jednostki chorobowej według Klasyfikacji ICD-10,
e) opis dysfunkcji narządu ruchu, deficytu neurologicznego lub innej przyczyny kierowania na
rehabilitację,
f) choroby przebyte i współistniejące oraz inne czynniki (np. wszczepione urządzenia wspoma-
gające pracę układu krążeniowo-oddechowego lub metal w ciele pacjenta, przyjmowanie
niektórych leków) mogące mieć istotny wpływ na proces rehabilitacji,
g) liczbę zleconych zabiegów fizjoterapeutycznych wraz z określeniem okolicy ciała, ewentual-
nej strony (prawa, lewa) oraz liczbę poszczególnych zabiegów w cyklu,
h) pieczęć i podpis lekarza kierującego oraz datę wystawienia skierowania.
3 realizowane w warunkach ośrodka lub oddziału dzien-
nego:
Warunki lokalowe wspólne:
1) przy wejściu do obiektu znajdują się dojazdy oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnoś-
cią ruchową;
2) w węzłach sanitarnych dla świadczeniobiorców znajdują się poręcze i uchwyty;
3) w obiekcie znajduje sco najmniej jedno pomieszczenie higieniczno-sanitarne dla świadczeniobiorców,
dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową;
4) w budynkach wielokondygnacyjnych znajduje się dźwig lub inne urządzenie techniczne (z wyjątkiem
schodołazów), umożliwiające wjazd świadczeniobiorcom z niepełnosprawnością ruchową, w tym poru-
szającym się na wózkach inwalidzkich, tylko wtedy, gdy świadczenia są udzielane na kondygnacji innej
niż parter.
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1522
a) rehabilitacja ogólnoustrojowa, w tym rehabilita-
cja dla określonej grupy pacjentów, w szczegól-
ności po leczeniu raka piersi, ze stwardnieniem
rozsianym, dysfunkcją ręki, z obrzękiem limfa-
tycznym o różnej etiologii i umiejscowieniu
1. Wymagania dotyczące personelu:
1) lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej,
lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub fi-
zjoterapii i balneoklimatologii, lub balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, lub balneologii, lub
balneologii i medycyny fizykalnej, lub
2) lekarz ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabili-
tacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklima-
tologii, lub
3) lekarz, który ukończył minimum drugi rok specjalizacji w trakcie specjalizacji w dziedzinie rehabi-
litacji medycznej lub balneologii i medycyny fizykalnej
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/2 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/2 etatu przeli-
czeniowego), oraz
4) specjalista w dziedzinie fizjoterapii lub magister fizjoterapii
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1 etatu przelicze-
niowego), oraz
5) osoba prowadząca fizjoterapię.
Dopuszcza się możliwość realizowania świadczenia przy udziale:
1) osoby, która:
a) ukończyła studia wyższe na kierunku lub w specjalności terapia zajęciowa, obejmujące co najmniej
3000 godzin kształcenia, w tym 2000 godzin w grupie treści podstawowych i kierunkowych obej-
mujących wiedzę z zakresu teorii i technik terapeutycznych i uzyskała tytuł licencjata,
b) ukończyła szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzy-
skała tytuł zawodowy terapeuty zajęciowego lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe
w zawodzie terapeuty zajęciowego,
c) ukończyła przed dniem wejścia w życie rozporządzenia szkołę policealną publiczną lub niepublicz-
ną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy w zawodzie instruktor terapii za-
jęciowej,
d) ukończyła przed dniem 1 października 2011 r. studia wyższe w specjalności terapia zajęciowa,
obejmujące co najmniej 1665 godzin kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu tera-
peuty zajęciowego i uzyskała tytuł licencjata,
e) rozpoczęła po dniu 30 sierpnia 2012 r. studia wyższe w zakresie terapii zajęciowej, obejmujące co
najmniej 2000 godzin w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmujących wiedzę z za-
kresu teorii i technik terapeutycznych i uzyskała co najmniej tytuł licencjata
– zwanej dalej „terapeutą zajęciowym”;
2) psychologa lub psychologa klinicznego.
Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 1522
2. Personel realizujący zabiegi masażu: osoba prowadząca fizjoterapię lub masażysta.
3. W przypadku rehabilitacji pacjentów z obrzękiem limfatycznym świadczenie realizuje:
1) lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej,
lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej;
2) specjalista w dziedzinie fizjoterapii;
3) osoba prowadząca fizjoterapię lub masażysta;
4) psycholog lub psycholog kliniczny.
4. Wyposażenie świadczeniodawcy:
1) sala dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji, jako wydzielone
pomieszczenie zamknięte;
2) gabinet kinezyterapii – wymagany w lokalizacji:
a) wyposażenie sali kinezyterapii: stół rehabilitacyjny, drabinki rehabilitacyjne, lub inne speł-
niające takie same funkcje, maty lub materace do kinezyterapii,
b) rotory do ćwiczeń kończyn górnych i kończyn dolnych,
c) Uniwersalny Gabinet Usprawniania Leczniczego (UGUL) lub inny system spełniający jego
rolę,
d) stół lub tablica do ćwiczeń manualnych (ręki);
3) gabinet fizykoterapii – wymagany w lokalizacji:
a) zestaw do elektroterapii z osprzętem,
b) lampa do naświetlań promieniowaniem widzialnym, podczerwonym lub ultrafioletowym,
c) zestaw do magnetoterapii,
d) zestaw do terapii falą ultradźwiękową (z wyłączeniem w przypadku ośrodka dla dzieci do
ukończenia 18. roku życia),
e) zestaw do biostymulacji laserowej;
4) wymagane wyposażenie do zabiegu krioterapii ogólnoustrojowej w lokalizacji, jeżeli dane świad-
czenie jest realizowane:
a) wieloosobowa komora kriogeniczna niskotemperaturowa, zakres uzyskiwanych temperatur
od -120 °C do -150 °C, z możliwością obserwacji świadczeniobiorcy w trakcie zabiegu,
b) gabinet wyposażony w zestaw do udzielania pierwszej pomocy,
c) wyposażenie sali kinezyterapii: stół rehabilitacyjny, drabinki rehabilitacyjne, lub inne speł-
niające takie same funkcje, maty lub materace do kinezyterapii w miejscu udzielania świad-
czenia,
d) cykloergometr – nie mniej niż 2 stanowiska.
Jednemu świadczeniobiorcy przysługuje do 20 zabiegów w kriokomorze w ciągu roku kalendarzowego;
Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 1522
5) wymagane wyposażenie, jeżeli dane świadczenie jest udzielane w miejscu:
a) wanny do masażu wirowego kończyn górnych i kończyn dolnych,
b) zestaw do kriostymulacji parami azotu,
c) urządzenie wywarzające impulsowe pole elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości.
5. W przypadku realizacji świadczeń z zakresu rehabilitacji pacjentów z obrzękiem limfatycznym wyma-
gane jest wyposażenie:
1) sala do ćwiczeń z zakresu kinezyterapii – materace, laski do ćwiczeń, piłki lekkie,
2) aparatura do prowadzenia terapii obrzęku – aparat do przerywanej kompresji pneumatycznej jedno-
lub wielokomorowy,
3) aparat do elektrostymulacji (parametry terapeutyczne dla zdrowych mięśni),
4) stół lub łózko do manualnego drenażu limfatycznego bez kompresji lub z kompresją,
5) wanny do masażu wirowego,
6) urządzenie do masażu wibracyjnego
– wymagane w miejscu udzielania świadczeń.
6. Inne warunki:
Skierowanie na rehabilitację ogólnoustrojową jest wystawione przez:
1) lekarza oddziału:
a) urazowo-ortopedycznego,
b) chirurgicznego,
c) neurochirurgicznego,
d) neurologicznego,
e) reumatologicznego,
f) chorób wewnętrznych,
g) onkologicznego,
h) urologicznego,
i) pediatrii,
j) endokrynologii dziecięcej,
k) diabetologii dziecięcej,
l) rehabilitacji ogólnoustrojowej, neurologicznej, pulmonologicznej, kardiologicznej,
m) ginekologicznego lub
2) lekarza poradni:
a) rehabilitacyjnej,
b) urazowo-ortopedycznej,
Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 1522
c) neurologicznej,
d) reumatologicznej,
e) poradni wad postawy,
f) endokrynologii dziecięcej,
g) diabetologii dziecięcej lub
3) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w przypadku zaostrzeń chorób przewlekłych.
7. Czas pracy ośrodka lub oddziału dziennego:
Ośrodek lub oddział dzienny jest czynny nie mniej niż 5 dni w tygodniu, nie krócej niż 8 godzin dziennie
bez przerwy, w tym co najmniej 2 dni w przedziale czasowym od 10.00 do 18.00.
8. Czas trwania rehabilitacji:
Czas trwania rehabilitacji ogólnoustrojowej realizowanej w warunkach ośrodka lub oddziału dziennego
wynosi dla jednego świadczeniobiorcy od 15 do 30 dni zabiegowych u każdego świadczeniobiorcy,
średnio 5 zabiegów fizjoterapeutycznych dziennie. W przypadku uzasadnionym względami medyczny-
mi i koniecznością osiągnięcia celu leczniczego czas trwania rehabilitacji może zostać przedłużony de-
cyzją lekarza prowadzącego rehabilitację, za pisemną zgodą dyrektora właściwego oddziału wojewódz-
kiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
9. Czas trwania rehabilitacji pacjentów z obrzękiem limfatycznym wynosi do 40 dni zabiegowych w roku
kalendarzowym.
10. Wymagania dotyczące rehabilitacji dla określonej grupy świadczeniobiorców:
Rehabilitacja dla określonej grupy świadczeniobiorców wymaga przedstawienia następujących informacji:
1) wskazania medycznego według Klasyfikacji ICD-10 kwalifikującego do rehabilitacji;
2) zakresu, rodzaju, częstotliwości planowanych do realizacji świadczeń rehabilitacyjnych;
3) czasu trwania rehabilitacji;
4) kryteriów oceny zakończenia rehabilitacji;
5) metody oceny skuteczności rehabilitacji;
6) szczegółowego rachunku kosztów osobodnia.
b) rehabilitacja dzieci z zaburzeniami wieku rozwo-
jowego
1. Wymagania dotyczące personelu:
1) lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej,
lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub fi-
zjoterapii i balneoklimatologii, lub balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, lub balneologii, lub
balneologii i medycyny fizykalnej, lub
2) lekarz ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabili-
tacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub
3) lekarz, który ukończył minimum drugi rok specjalizacji w trakcie specjalizacji w dziedzinie rehabi-
litacji medycznej
Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 1522
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/2 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/2 etatu przeli-
czeniowego, lub
4) lekarz specjalista w dziedzinie neurologii dziecięcej
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/2 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/2 etatu przeli-
czeniowego), oraz
5) magister fizjoterapii
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1 etatu przelicze-
niowego), oraz
6) osoba prowadząca fizjoterapię, posiadająca udokumentowane odpowiednie doświadczenie w za-
kresie metod usprawniania dzieci z zaburzeniami rozwojowymi oraz wczesnej diagnostyki i terapii
neurorozwojowej
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1 etatu przelicze-
niowego), oraz
7) magister psychologii lub psycholog posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/2 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/2 etatu przeli-
czeniowego)
wymagane odpowiednie kursy i szkolenia w zakresie pracy z dzieckiem o zaburzonym rozwoju psy-
chomotorycznym (w tym niepełnosprawnym) i jego rodziną, oraz
8) osoba, która:
a) ukończyła studia wyższe na kierunku lub w specjalności logopedia obejmujące w programie
nauczania co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii,
b) ukończyła studia wyższe i uzyskała tytuł magistra oraz ukończyła studia podyplomowe z lo-
gopedii obejmujące co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii,
c) ukończyła studia wyższe i uzyskała tytuł magistra oraz ukończyła przed dniem wejścia w ży-
cie rozporządzenia studia podyplomowe z logopedii,
d) rozpoczęła po dniu 30 września 2012 r. i ukończyła studia wyższe w zakresie logopedii, obej-
mujące co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii i uzyskała tytuł magistra,
– zwana dalej „logopedą”
udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/4 etatu
przeliczeniowego) lub
9) logopeda posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie neurologopedii lub ukończone studia podyplo-
mowe w zakresie neurologopedii
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/4 etatu przeli-
czeniowego), oraz
10) osoba, która uzyskała tytuł magistra na kierunku pedagogiki specjalnej lub rozpoczęła przed 1 paź-
dziernika 2012 r. studia na kierunku pedagogika specjalna i uzyskała tytuł magistra, lub
Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 1522
11) osoba, która uzyskała tytuł licencjata na kierunku pedagogiki specjalnej lub rozpoczęła przed 1 paź-
dziernika 2012 r. studia na kierunku pedagogika specjalna i uzyskała tytuł licencjata, z udokumen-
towanym odpowiednim doświadczeniem w zakresie metod usprawniania dzieci z zaburzonym roz-
wojem psychomotorycznym lub metod wspierania rodziny, lub
12) terapeuta zajęciowy – posiadający co najmniej roczne doświadczenie w pracy z dziećmi niepełno-
sprawnymi, lub
13) terapeuta widzenia lub instruktor orientacji przestrzennej lub inny terapeuta, z udokumentowanym
odpowiednim doświadczeniem w zakresie metod usprawniania dzieci z zaburzonym rozwojem psy-
chomotorycznym lub metod wspierania rodziny – studia pedagogiczne lub podyplomowe pedago-
giczne
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/2 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/2 etatu przeli-
czeniowego);
14) wymagany dostęp do lekarza pediatry.
2. Personel realizujący zabiegi masażu: osoba prowadząca fizjoterapię lub masażysta.
3. Wyposażenie:
1) gabinet psychologiczny – wyposażenie wymagane w lokalizacji:
a) testy psychologiczne (do badania poziomu umysłowego, sprawności analizatorów),
b) testy do badania osobowości i sfery emocjonalno-motorycznej;
2) gabinet logopedyczny – wyposażenie wymagane w lokalizacji:
a) lustro kontrolne,
b) sprzęt multimedialny do odtwarzania dźwięku,
c) testy praksji i gnozji oralnej oraz inne testy językowe,
d) gry dydaktyczne,
e) próby grafomotoryczne;
3) gabinet kinezyterapii – wyposażenie wymagane w lokalizacji:
a) wyposażenie sali kinezyterapii: stół rehabilitacyjny, drabinki rehabilitacyjne, lub inne speł-
niające takie same funkcje, maty lub materace do kinezyterapii,
b) lustro kontrolne,
c) sprzęt do terapii metodami integracji sensorycznej, w szczególności: wałki, piłki, kliny, pił-
kowałki, deski balansowe.
4. Inne warunki:
Skierowanie na rehabilitację dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego jest wystawiane przez lekarza
następujących oddziałów szpitalnych i poradni specjalistycznych:
1) neonatologicznej;
2) rehabilitacyjnej;
Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 1522
3) ortopedii i traumatologii narządu ruchu;
4) neurologicznej;
5) reumatologicznej;
6) chirurgii dziecięcej;
7) endokrynologii dziecięcej;
8) diabetologii dziecięcej lub
9) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
5. Czas trwania rehabilitacji:
Czas trwania rehabilitacji dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego w ośrodku lub oddziale dziennym
wynosi dla jednego świadczeniobiorcy do 120 dni zabiegowych w roku kalendarzowym.
W przypadku uzasadnionym względami medycznymi i koniecznością osiągnięcia celu leczniczego czas
trwania rehabilitacji może zostać przedłużony decyzją lekarza prowadzącego rehabilitację, za pisemną
zgodą dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
6. Rehabilitacja przeznaczona dla dzieci w wieku:
1) do 7. roku życia z zaburzeniami wieku rozwojowego;
2) od 8. do 18. roku życia z zaburzeniami wieku rozwojowego, a po przedstawieniu orzeczenia o po-
trzebie kształcenia specjalnego lub orzeczenia o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych
(dotyczących upośledzonych w stopniu głębokim) do ukończenia 25. roku życia.
c) rehabilitacja osób z dysfunkcją narządu słuchu
i mowy
1. Wymagania dotyczące personelu:
1) logopeda posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie surdologopedii lub studia podyplomowe w za-
kresie surdologopedii lub
2) logopeda dyplomowany w przypadku pracy z dorosłymi, a w przypadku udzielania świadczenia
dzieciom logopeda dyplomowany z trzyletnim stażem pracy z dziećmi z uszkodzeniem narządu
słuchu
udziela świadczeń w wymiarze 1 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1 etatu przeliczeniowego, oraz
3) psycholog w przypadku pracy z dorosłymi, a w przypadku udzielania świadczenia dzieciom – psy-
cholog posiadający dwuletni staż z dziećmi z uszkodzeniem narządu słuchu
udziela świadczeń w wymiarze 1 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1 etatu przeliczeniowego),
oraz
4) osoba, która ukończyła:
studia z zakresu pedagogiki specjalnej w specjalności surdopedagogika, lub pedagog posiadający
ukończone studia podyplomowe z zakresu surdopedagogiki zwana dalej „surdopedagogiem”
w przypadku udzielania świadczenia dzieciom z uszkodzeniem narządu słuchu lub pedagog z pię-
cioletnim stażem pracy z dziećmi z uszkodzonym słuchem
– udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1 etatu przelicze-
niowego), oraz
Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 1522
5) wymagany dostęp do lekarzy: specjalisty laryngologii lub otolaryngologii, lub otorynolaryngologii,
lub foniatrii, lub audiologii, lub audiologii i foniatrii, a w przypadku udzielania świadczenia dzie-
ciom z uszkodzeniem narządu słuchu do specjalisty laryngologii dziecięcej lub specjalisty otolaryn-
gologii z trzyletnim stażem pracy z dziećmi, lub otorynolaryngologii z trzyletnim stażem pracy
z dziećmi;
6) personel uprawniony do realizacji świadczeń – osoba prowadząca fizjoterapię.
2. Wyposażenie:
1) gabinet psychologiczny – wyposażenie wymagane w lokalizacji:
a) testy psychologiczne (do badania poziomu umysłowego, sprawności analizatorów),
b) testy do badania osobowości i sfery emocjonalno-motorycznej;
2) gabinet logopedyczny – wyposażenie wymagane w lokalizacji:
a) lustro logopedyczne,
b) sprzęt multimedialny do odtwarzania dźwięku,
c) testy praksji i gnozji oralnej oraz inne testy językowe,
d) gry dydaktyczne,
e) próby grafomotoryczne,
f) zestaw multimedialny do ćwiczeń logopedycznych;
3) gabinet integracji sensorycznej – wyposażenie wymagane w lokalizacji:
a) sprzęt do terapii metodami integracji sensorycznej, w szczególności: wałki, piłki, kliny, deski
balansowe,
b) zestaw instrumentów muzycznych do ćwiczeń słuchowych: bębenek, talerze, trójkąt, pudeł-
ko akustyczne, klawesyn, grzechotka, ksylofon, tarka, terkotka.
3. Inne warunki:
Skierowanie może być wydane przez lekarza oddziału lub poradni:
1) otolaryngologicznej;
2) otolaryngologicznej dziecięcej;
3) audiologii i foniatrii;
4) audiologicznej;
5) foniatrycznej;
6) neurologicznej;
7) rehabilitacyjnej.
4. Czas trwania rehabilitacji:
Czas trwania rehabilitacji słuchu i mowy wynosi dla jednego świadczeniobiorcy do 120 dni zabiego-
wych w roku kalendarzowym. W przypadku uzasadnionym względami medycznymi i koniecznością
osiągnięcia celu leczniczego czas trwania rehabilitacji może zostać przedłużony decyzją lekarza kierują-
cego na rehabilitację, za pisemną zgodą dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego
Funduszu Zdrowia.

Strona korzysta z plików cookies