8

Sty 2013

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach

  • Status

    obowiązujący

  • Data wydania

    14 grudnia 2012 r.

  • Data publikacji

    8 stycznia 2013 r.

  • Data wejścia w życie

    23 stycznia 2013 r.

  • Zmiany

  • Odesłania

  • Akty wykonawcze

  • Akty zmienione

  • Akty uchylone

  • Akty uznane za uchylone

  • Sygnatura

    Dz.U. z 2013 r., poz. 21

  • Źródło

    ISAP

Zobacz prace w Sejmie nad tą ustawą

29

Maj 2012

Projekt ustawy

o odpadach

  • Rada Ministrów Rada Ministrów

Dotyczy określenia zasad postępowania z odpadami, które mają zapewnić ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Chodzi zwłaszcza o zapobieganie powstawaniu odpadów, ograniczanie ilości wytwarzanych odpadów, zmniejszanie ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a także przygotowanie do ponownego użycia i wykorzystania.

Strona z 155
Ładowanie dokumentu Załaduj cały dokument
©Kancelaria Sejmu s. 1/155
2014-05-30
USTAWA
z dnia 14 grudnia 2012 r.
o odpadach
1), 2), 3)
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
osób fizycznych, ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę
z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawę z dnia 27 kwietnia
2001 r. Prawo ochrony środowiska, ustawę z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach
opakowaniowych, ustawę z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospo-
darowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, ustawę z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo
wodne, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o
planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawę z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu po-
jazw wycofanych z eksploatacji, ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym
i elektronicznym, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o oacie skarbowej, ustawę z dnia 13 kwietnia
2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, ustawę z dnia 29 czerwca 2007 r. o
międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, ustawę z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydo-
bywczych, ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowi-
sko, ustawę z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach oraz ustawę z dnia 9 czerwca
2011 r. Prawo geologiczne i górnicze.
2)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następucych dyrektyw:
1) dyrektywy Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących z
przemysłu ditlenku tytanu (Dz. Urz. WE L 54 z 25.02.1978, str. 19, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Pol-
skie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 1, str. 71);
2) dyrektywy Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w
szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (Dz. Urz.
WE L 181 z 04.07.1986, str. 6, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.
1, str. 265);
3) dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunal-
nych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991, str. 40, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie spe-
cjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 26);
4) dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opa-
kowań i odpadów opakowaniowych (Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, z późn. zm.; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 349);
5) dyrektywy Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie unieszkodliwiania polichloro-
wanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT) (Dz. Urz. WE L 243 z 24.09.1996, str.
31; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 3, str. 75);
6) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.
Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
15, t. 4, str. 228);
7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie
pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. Urz. WE L 269 z 21.10.2000, str. 34, z późn. zm.; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 224);
8) dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie
spalania odpadów (Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000, str. 91, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 353);
9) dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie
zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) (Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2003,
str. 24, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 7, str. 359);
10) dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie
gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrek-
tywę 2004/35/WE (Dz.Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 15, z późn. zm.);
Opracowano na
podstawie Dz. U. z
2013 r. poz. 21, 888,
1238, z 2014 r. poz.
695.
©Kancelaria Sejmu s. 2/155
2014-05-30
Dział I
Przepisy ogólne
Rozdział
Zakres ustawy
Art. 1.
Ustawa określa środki ące ochronie środowiska, życia i zdrowia ludzi zapobiega-
jące i zmniejszające negatywny wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi wynikający
z wytwarzania odpadów i gospodarowania nimi oraz ograniczające ogólne skutki
użytkowania zasobów i poprawiające efektywność takiego ytkowania.
Art. 2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) gazów i pów wprowadzanych do atmosfery;
2) gruntu w pierwotnym położeniu (w miejscu), w tym niewydobytej zanie-
czyszczonej gleby, i budynków trwale związanych z gruntem;
3) niezanieczyszczonej gleby i innych materiałów występujących w stanie na-
turalnym, wydobytych w trakcie robót budowlanych, pod warunkiem, że
materiał ten zostanie wykorzystany do celów budowlanych w stanie natu-
ralnym na terenie, na którym został wydobyty;
4) odpadów promieniotwórczych;
5) wycofanych z ytku materiałów wybuchowych;
6) biomasy w postaci:
a) odchodów podlegających przepisom rozporządzenia Parlamentu Euro-
pejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r.
określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych po-
chodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i
uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o
produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z
11) dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie
baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę
91/157/EWG (Dz. Urz. UE L 266 z 26.09.2006, str. 1, z późn. zm.);
12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie
odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 3);
13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie
emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz. Urz.
UE L 334 z 17.12.2010, str. 17).
3)
Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej pod numerem …, zgodnie z art. 16
dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opa-
kowań i odpadów opakowaniowych (Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz.
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 349), oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z
dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i
aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), wdrażającego postano-
wienia dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania infor-
macji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa in-
formacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337).
©Kancelaria Sejmu s. 3/155
2014-05-30
14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE)
nr 1069/2009”,
b) omy,
c) innych, niebędących niebezpiecznymi, naturalnych substancji pocho-
dzących z produkcji rolniczej lub leśnej
– wykorzystywanej w rolnictwie, leśnictwie lub do produkcji energii z takiej
biomasy za pomocą procesów lub metod, które nie szkodliwe dla środo-
wiska ani nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi;
7) osadów przemieszczanych w obrębie wód powierzchniowych w celu zwią-
zanym z gospodarowaniem wodami lub drogami wodnymi, zarządzaniem
wodami lub urządzeniami wodnymi lub ochroną przed powodz bądź ogra-
niczaniem skutków powodzi i susz, rekultywacją, refulacją, pozyskiwaniem
lub uzdatnianiem terenu, jeżeli osady te nie niebezpieczne;
8) ścieków;
9) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w tym produktów prze-
tworzonych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, z wyjątkiem
tych, które odpadami przewidzianymi do składowania na składowisku
odpadów albo do przekształcania termicznego lub do wykorzystania w za-
kładzie produkującym biogaz lub w kompostowni, zgodnie z tym rozporzą-
dzeniem;
10) zwłok zwierząt, które poniosły śmierć w inny sposób niż przez ubój, w tym
zwierząt uśmierconych w celu wyeliminowania chorób epizootycznych, i
które unieszkodliwiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;
11) mas ziemnych lub skalnych przemieszczanych w związku z wydobywa-
niem kopalin ze złóż, jeżeli koncesja na wydobywanie kopalin ze złóż lub
plan ruchu zakładu górniczego zatwierdzony decyzją, o których mowa w
ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r.Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr
163, poz. 981), lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla
terenu górniczego określają warunki i sposób ich zagospodarowania;
12) dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w celu
przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwu-
tlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.
Prawo geologiczne i górnicze.
Rozdział 2
Objaśnienia określeń ustawowych
Art. 3.
1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) bioodpadach rozumie się przez to ulegające biodegradacji odpady z ogro-
dów i parków, odpady spożywcze i kuchenne z gospodarstw domowych,
gastronomii, zakładów zbiorowego żywienia, jednostek handlu detaliczne-
go, a także porównywalne odpady z zakładów produkujących lub wprowa-
dzających do obrotu żywność;
2) gospodarowaniu odpadami rozumie się przez to zbieranie, transport, prze-
twarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak
również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów
©Kancelaria Sejmu s. 4/155
2014-05-30
oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub po-
średnika w obrocie odpadami;
3) gospodarce odpadami rozumie się przez to wytwarzanie odpadów i gospo-
darowanie odpadami;
4) komunalnych osadach ściekowych rozumie się przez to pochodzący z
oczyszczalni ścieków osad z komór fermentacyjnych oraz innych instalacji
służących do oczyszczania ścieków komunalnych oraz innych ścieków o
składzie zbliżonym do składu ścieków komunalnych;
5) magazynowaniu odpadów rozumie się przez to czasowe przechowywanie
odpadów obejmujące:
a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę,
b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie
odpadów,
c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów;
6) odpadach rozumie s przez to każdą substancję lub przedmiot, których
posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się
jest obowiązany;
7) odpadach komunalnych rozumie się przez to odpady powstające w gospo-
darstwach domowych, z wyłączeniem pojazdów wycofanych z eksploatacji,
a także odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące od
innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład
podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych; zmie-
szane odpady komunalne pozostają zmieszanymi odpadami komunalnymi,
nawet jeżeli zostały poddane czynności przetwarzania odpadów, która nie
zmieniła w sposób znaczący ich właściwości;
8) odpadach medycznychrozumie się przez to odpady powstające w związku
z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i do-
świadcz naukowych w zakresie medycyny;
9) odpadach obojętnych rozumie się przez to odpady, które nie ulega istot-
nym przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym; nieroz-
puszczalne, nie wchodzą w reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują
zanieczyszczenia środowiska lub zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, nie
ulegają biodegradacji i nie wpływają niekorzystnie na materię, z którą się
kontaktują; ogólna zawartość zanieczyszczeń w tych odpadach oraz zdol-
ność do ich wymywania, a także negatywne oddziaływanie na środowisko
odcieku nieznaczne, a w szczególności nie stanowią zagrożenia dla jako-
ści wód powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i ziemi;
10) odpadach ulegających biodegradacji rozumie się przez to odpady, które
ulegają rozkładowi tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorga-
nizmów;
11) odpadach weterynaryjnych rozumie się przez to odpady powstające w
związku z badaniem, leczeniem zwierząt lub świadczeniem usług weteryna-
ryjnych, a także w związku z prowadzeniem badań naukowych i doświad-
czeń na zwierzętach;
12) odpadach zielonych rozumie się przez to odpady komunalne stanowiące
części roślin pochodzących z pielęgnacji terenów zielonych, ogrodów, par-
ków i cmentarzy, a także z targowisk, z wyłączeniem odpadów z czyszcze-
nia ulic i placów;
©Kancelaria Sejmu s. 5/155
2014-05-30
13) odpadach z wypadków rozumie się przez to odpady powstające podczas
prowadzenia akcji ratowniczej lub gaśniczej, z wyłączeniem:
a) odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii
przemysłowej, w rozumieniu art. 3 pkt 23 i 24 ustawy z dnia 27 kwiet-
nia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz.
150, z późn. zm.
4)
);
b) odpadów powstałych w wyniku szkody w środowisku, o której mowa w
art. 6 pkt 11 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom
w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493, z późn. zm.
5)
);
14) odzysku rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego ównym wy-
nikiem jest to, aby odpady uży ytecznemu zastosowaniu przez zastą-
pienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby yte
do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowy-
wane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospo-
darce;
15) odzysku energii rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów
w celu odzyskania energii;
16) olejach odpadowych rozumie się przez to wszelkie mineralne lub synte-
tyczne oleje smarowe lub przemysłowe, które przestały się nadawać do
użytku, do jakiego by pierwotnie przeznaczone, w szczególności zużyte
oleje z silników spalinowych i oleje przekładniowe, oleje smarowe, oleje
turbinowe oraz oleje hydrauliczne;
17) PCB rozumie się przez to polichlorowane bifenyle, polichlorowane trife-
nyle, monometylotetrachlorodifenylometan, monometylodichlorodifenylo-
metan, monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające ja-
kąkolwiek z tych substancji w ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie;
18) ponownym użyciu rozumie się przez to działanie polegające na wykorzy-
stywaniu produktów lub części produktów niebędących odpadami ponownie
do tego samego celu, do którego by przeznaczone;
19) posiadaczu odpadów rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę
fizyczną, osobę praw oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą oso-
bowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że a-
dający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na
nieruchomości;
20) pośredniku w obrocie odpadami rozumie się przez to każdego, kto orga-
nizuje przetwarzanie odpadów w imieniu innych podmiotów, w tym w-
nież podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie;
21) przetwarzaniu rozumie się przez to procesy odzysku lub unieszkodliwia-
nia, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie;
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz.
708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz. 1227, Nr 223, poz. 1464 i
Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 20, poz. 106, Nr 79, poz. 666, Nr 130, poz. 1070,
Nr 215, poz.1664, z 2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 28, poz. 145, Nr 40, poz. 227, Nr 76, poz. 489, Nr
119, poz. 804, Nr 152, poz. 1018 i 1019, Nr 182, poz. 1228, Nr 229, poz. 1498 i Nr 249, poz. 1657,
z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 63, poz. 322, Nr 94, poz. 551, Nr 99, poz. 569, Nr 122, poz. 695, Nr
152, poz. 897, Nr 178, poz. 1060 i Nr 224, poz. 1341 oraz z 2012 r. poz. 460, 951, 1342 i 1513.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 138, poz. 865 i Nr 199, poz.
1227, z 2011 r. Nr 63, poz. 322, Nr 152, poz. 897, Nr 227, poz. 1367 i Nr 228, poz. 1368 oraz z
2012 r. poz. 1513.
©Kancelaria Sejmu s. 6/155
2014-05-30
22) przygotowaniu do ponownego ycia rozumie się przez to odzysk pole-
gający na sprawdzeniu, czyszczeniu lub naprawie, w ramach którego pro-
dukty lub części produktów, które wcześniej stały się odpadami, przygo-
towywane do tego, aby mogły b ponownie wykorzystywane bez jakich-
kolwiek innych czynności wstępnego przetwarzania;
23) recyklingu rozumie się przez to odzysk, w ramach którego odpady po-
nownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywa-
ne w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarza-
nie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzy-
sku energii i ponownego przetwarzania na materiy, które mają b wyko-
rzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk;
24) selektywnym zbieraniu rozumie się przez to zbieranie, w ramach krego
dany strumień odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania,
obejmuje jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwo-
ściami i takimi samymi cechami;
25) składowisku odpadów rozumie się przez to obiekt budowlany przezna-
czony do składowania odpadów;
26) spalarni odpadów rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczo-
ne do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku
wytwarzanej energii cieplnej, obejmujące instalacje i urządzenia służące do
prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów wraz z oczysz-
czaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą,
sterowaniem i monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z
przyjmowaniem, wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów
dostarczonych do termicznego przekształcania oraz instalacjami związany-
mi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych w wyniku
spalania i oczyszczania gazów odlotowych;
27) sprzedawcy odpadów rozumie się przez to podmiot, który nabywa, a na-
stępnie zbywa odpady, we własnym imieniu, w tym również podmiot, który
nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie;
28) stosowaniu komunalnych osadów ściekowych rozumie s przez to roz-
prowadzanie komunalnych osadów ściekowych na powierzchni ziemi lub
wprowadzanie ich do gleby;
29) termicznym przekształcaniu odpadów – rozumie się przez to:
a) spalanie odpadów przez ich utlenianie,
b) inne niż wskazane w lit. a procesy termicznego przetwarzania odpadów,
w tym pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje po-
wstające podczas tych procesów następnie spalane;
30) unieszkodliwianiu odpadów rozumie się przez to proces niebędący odzy-
skiem, nawet jeżeli wtórnym skutkiem takiego procesu jest odzysk substan-
cji lub energii;
31) współspalarni odpadów rozumie s przez to zakład lub jego część, któ-
rych ównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii lub pro-
duktów, w których wraz z paliwami przekształcane termicznie odpady w
celu odzyskania zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwiania,
obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia procesu termicz-
nego przekształcania wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowa-
dzaniem ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i monitorowaniem proce-
sów, instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym przetwarza-
niem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego prze-
©Kancelaria Sejmu s. 7/155
2014-05-30
kształcania oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarza-
niem substancji otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów od-
lotowych;
32) wytwórcy odpadów rozumie się przez to każdego, którego działalność
lub bytowanie powoduje powstawanie odpadów (pierwotny wytwórca od-
padów), oraz każdego, kto przeprowadza wstęp obróbkę, mieszanie lub
inne działania powodujące zmianę charakteru lub składu tych odpadów; wy-
twórcą odpadów powstających w wyniku świadczenia usług w zakresie bu-
dowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń
oraz sprzątania, konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy usługę,
chyba że umowa o świadczenie usługi stanowi inaczej;
33) zapobieganiu powstawaniu odpadów rozumie się przez to środki zasto-
sowane w odniesieniu do produktu, materiału lub substancji, zanim staną się
one odpadami, zmniejszające:
a) ilość odpadów, w tym również przez ponowne użycie lub wydłużenie
okresu dalszego używania produktu,
b) negatywne oddziaływanie wytworzonych odpadów na środowisko i
zdrowie ludzi,
c) zawartość substancji szkodliwych w produkcie i materiale;
34) zbieraniu odpadów rozumie się przez to gromadzenie odpadów przed ich
transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowa-
dzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące
zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o
którym mowa w pkt 5 lit. b.
2. Niewyczerpujący wykaz procesów odzysku określa załącznik nr 1 do ustawy.
3. Niewyczerpujący wykaz procesów unieszkodliwiania określa załącznik nr 2 do
ustawy.
4. Odpady niebezpieczne oznaczają odpady wykazujące co najmniej jedną spośród
właściwości niebezpiecznych. aściwości powodujące, że odpady odpadami
niebezpiecznymi, określa załącznik nr 3 do ustawy.
Rozdział 3
Katalog odpadów i zmiana statusu odpadów niebezpiecznych
na odpady inne niż niebezpieczne
Art. 4.
1. Odpady klasyfikuje s przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i
rodzaju odpadów, uwzględniając:
1) źródło ich powstawania;
2) właściwości powodujące, że odpady odpadami niebezpiecznymi, określo-
ne w załączniku nr 3 do ustawy;
3) składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stęż
substancji niebezpiecznych może powodować, że odpady są odpadami nie-
bezpiecznymi.
2. Składniki odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa załącznik nr 4 do
ustawy.
3. Minister aściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, kata-
log odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje ze wskazaniem odpadów
©Kancelaria Sejmu s. 8/155
2014-05-30
niebezpiecznych, kierując się źródłem powstawania odpadów oraz właściwo-
ściami odpadów określonymi w załączniku nr 3 do ustawy.
4. Minister właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, o którym
mowa w ust. 3, uwzględnia wartości graniczne stężeń substancji niebezpiecz-
nych dla składników odpadów, o których mowa w załączniku nr 4 do ustawy
w przypadku ich ustalenia na podstawie przepisów Unii Europejskiej, poniżej
których odpadów nie uznaje się za odpady niebezpieczne.
Art. 5.
Zakazuje s zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż nie-
bezpieczne przez ich rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z innymi odpadami,
substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia początkowego stężenia sub-
stancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż poziom określony dla odpadów
niebezpiecznych.
Art. 6.
Odpadami niebezpiecznymi odpady wskazane w katalogu odpadów, określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, jako odpady niebezpieczne, z za-
strzeżeniem art. 7.
Art. 7.
1. Posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecz-
nych na odpady inne niż niebezpieczne, jeżeli wykaże, że nie posiadają one a-
ściwości odpadów niebezpiecznych określonych w załączniku nr 3 do ustawy.
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki uznania odpadów niebezpiecznych za odpady inne niż
niebezpieczne,
2) sposób ustalenia spełnienia warunków, o których mowa w pkt 1
kierując s wymaganiami ochrony środowiska oraz zagrożeniami dla życia
lub zdrowia ludzi.
3. Minister właściwy do spraw środowiska może określić w rozporządzeniu, o któ-
rym mowa w ust. 2, rodzaje odpadów i źródła ich powstawania, dla których przy
zmianie klasyfikacji z odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne nie
stosuje się warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2
oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 8.
Art. 8.
1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa,
właściwemu odpowiednio ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodaro-
wania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na
odpady inne niż niebezpieczne.
2. Zgłoszenie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż
niebezpieczne zawiera:
1) imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów oraz adres zamieszkania lub
siedziby;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer REGON, o ile został nadany;
3) określenie miejsca wytwarzania lub gospodarowania odpadami przewidzia-
nymi do zmiany klasyfikacji;
©Kancelaria Sejmu s. 9/155
2014-05-30
4) wskazanie odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz propono-
waną klasyfikację tych odpadów;
5) opis procesu technologicznego, w którym powstają odpady przewidziane do
zmiany klasyfikacji, oraz jeżeli jest to zasadne, inne okoliczności, które mo-
y mieć wpływ na właściwości tych odpadów.
3. Do zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż
niebezpieczne dołącza się wyniki badań właściwości odpadów przewidzianych
do zmiany klasyfikacji, przeprowadzonych zgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie art. 7 ust. 2.
4. Badania aściwości odpadów, o których mowa w ust. 3, wykonują wyłącznie
laboratoria, o których mowa w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
Prawo ochrony środowiska. W celu przeprowadzenia badania laboratoria pobie-
rają próbki odpadów objętych zgłoszeniem.
5. Marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji od-
padów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo decyzję o wyra-
żeniu sprzeciwu.
Art. 9.
1. Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowi-
ska:
1) kopie zgłoszeń zmiany kwalifikacji odpadów niebezpiecznych na odpady
inne niż niebezpieczne wraz z kopiami wyników badań aściwości odpa-
dów – w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji;
2) zbiorczą informację za dany rok o liczbie zgłoszeń, decyzji zatwierdzają-
cych zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż nie-
bezpieczne oraz decyzji o wyrażeniu sprzeciwu w terminie do dnia 31
marca następnego roku.
2. Wymóg przekazania dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy
przypadku, gdy od decyzji marszałka województwa zatwierdzającej zmianę kla-
syfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo od
decyzji o wyrażeniu sprzeciwu wniesiono odwołanie, które przekazano mini-
strowi aściwemu do spraw środowiska.
3. Minister właściwy do spraw środowiska weryfikuje, zamieszczone w Bazie da-
nych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, ostateczne de-
cyzje zatwierdzające zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady
inne niż niebezpieczne oraz ostateczne decyzje o wyrażeniu sprzeciwu.
4. Minister właściwy do spraw środowiska niezwłocznie zawiadamia Komisję Eu-
ropejską o wszystkich przypadkach zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecz-
nych na odpady inne niż niebezpieczne.
Rozdział 4
Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny
Art. 10.
Przedmiot lub substancja, powstające w wyniku procesu produkcyjnego, którego
podstawowym celem nie jest ich produkcja, mogą b uznane za produkt uboczny,
niebędący odpadem, jeżeli łącznie spełnione następujące warunki:
1) dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;
©Kancelaria Sejmu s. 10/155
2014-05-30
2) przedmiot lub substancja mogą być wykorzystywane bezpośrednio bez dal-
szego przetwarzania, innego niż normalna praktyka przemysłowa;
3) dany przedmiot lub substancja produkowane jako integralna część proce-
su produkcyjnego;
4) dana substancja lub przedmiot spełniają wszystkie istotne wymagania, w
tym prawne, w zakresie produktu, ochrony środowiska oraz życia i zdrowia
ludzi, dla określonego wykorzystania tych substancji lub przedmiotów i
wykorzystanie takie nie doprowadzi do ogólnych negatywnych oddziaływań
na środowisko, życie lub zdrowie ludzi.
Art. 11.
1. Wytwórca przedmiotu lub substancji, o których mowa w art. 10, jest obowiązany
do przedłożenia marszałkowi województwa aściwemu ze względu na miejsce
ich wytwarzania zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt
uboczny.
2. Zgłoszenie uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny zawiera:
1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer REGON, o ile został nadany;
3) określenie miejsca wytwarzania przedmiotu lub substancji przewidzianych
do uznania za produkt uboczny;
4) wskazanie przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt
uboczny oraz ich masy;
5) opis procesu produkcyjnego, w którym powstaje przedmiot lub substancja, i
procesu, w którym zostaną one wykorzystane.
3. Do zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny dołącza się
dowody potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 10, oraz
szczełowych wymagań, o ile zosty określone. Dowodami mogą być w
szczególności umowy potwierdzające wykorzystanie przedmiotu lub substancji
do określonych celów lub potwierdzające właściwości przedmiotu lub substancji
wyniki badań, wykonanych przez laboratoria, o których mowa w art. 147a usta-
wy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.
4. Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny następuje, jeżeli marsza-
łek województwa w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zgłoszenia uznania
przedmiotu lub substancji za produkt uboczny nie wyrazi sprzeciwu, w drodze
decyzji.
5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do materiałów paszowych określonych w
przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art. 24 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w
sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniającego rozporządze-
nie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrek-
tywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady
82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję
Komisji 2004/217/WE (Dz. Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1, z późn. zm.).
6. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządze-
nia, szczegółowe kryteria dotyczące uznania przedmiotu lub substancji za pro-
dukt uboczny, kierując s względami ochrony środowiska, życia lub zdrowia
ludzi.
Art. 12.
©Kancelaria Sejmu s. 11/155
2014-05-30
1. Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowi-
ska, w terminie do dnia 31 marca następnego roku, zbiorczą informację za dany
rok o liczbie otrzymanych zgłoszeń uznania przedmiotu lub substancji za pro-
dukt uboczny, wyrażonych sprzeciwów oraz o przypadkach uznania przedmiotu
lub substancji za produkt uboczny oraz ich masie.
2. Minister aściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór
zbiorczej informacji, o której mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia
zawartych w niej danych.
Art. 13.
1. Zakazuje się łącznego magazynowania produktów ubocznych i odpadów, a także
magazynowania produktów ubocznych w miejscach przeznaczonych do maga-
zynowania odpadów lub składowania odpadów.
2. Substancje lub przedmioty, które przestały spełniać warunki i wymagania, o któ-
rych mowa w art. 10 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 6,
odpadami.
Rozdział 5
Utrata statusu odpadów
Art. 14.
1. Określone rodzaje odpadów przestają b odpadami, jeżeli na skutek poddania
ich odzyskowi, w tym recyklingowi, spełniają:
1) łącznie następujące warunki:
a) przedmiot lub substancja powszechnie stosowane do konkretnych ce-
lów,
b) istnieje rynek takich przedmiotów lub substancji lub popyt na nie,
c) dany przedmiot lub substancja spełniają wymagania techniczne dla za-
stosowania do konkretnych celów oraz wymagania określone w przepi-
sach i w normach mających zastosowanie do produktu,
d) zastosowanie przedmiotu lub substancji nie prowadzi do negatywnych
skutków dla życia, zdrowia ludzi lub środowiska;
2) wymagania określone przez przepisy Unii Europejskiej.
2. Przedmiot lub substancja, które przestały spełni warunki, o których mowa w
ust. 1, odpadami.
Art. 15.
Zakazuje się łącznego magazynowania odpadów i przedmiotu lub substancji, które
utraciły status odpadów, a także magazynowania przedmiotu lub substancji, które
utraciły status odpadów w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów
lub składowania odpadów.
©Kancelaria Sejmu s. 12/155
2014-05-30
Dział II
Zasady ogólne gospodarki odpadami
Rozdział 1
Ochrona życia i zdrowia ludzi oraz środowiska
Art. 16.
Gospodarkę odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i
zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami nie może:
1) powodować zagrożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;
2) powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;
3) wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o
szczególnym znaczeniu, w tym kulturowym i przyrodniczym.
Rozdział 2
Hierarchia sposobów postępowania z odpadami
Art. 17.
Wprowadza się następującą hierarchię sposobów postępowania z odpadami:
1) zapobieganie powstawaniu odpadów;
2) przygotowywanie do ponownego użycia;
3) recykling;
4) inne procesy odzysku;
5) unieszkodliwianie.
Art. 18.
1. Każdy, kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstanie
odpadów, powinien takie działania planować, projektować i prowadzić przy
yciu takich sposobów produkcji lub form usług oraz surowców i materiałów,
aby w pierwszej kolejności zapobiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać
ilość odpadów i ich negatywne oddziaływanie na życie i zdrowie ludzi oraz na
środowisko, w tym przy wytwarzaniu produktów, podczas i po zakończeniu ich
ycia.
2. Odpady, których powstaniu nie udało się zapobiec, posiadacz odpadów w pierw-
szej kolejności jest obowiązany poddać odzyskowi.
3. Odzysk, o którym mowa w ust. 2, polega w pierwszej kolejności na przygotowa-
niu odpadów przez ich posiadacza do ponownego ycia lub poddaniu recyklin-
gowi, a jeżeli nie jest to możliwe z przyczyn technologicznych lub nie jest uza-
sadnione z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych poddaniu innym pro-
cesom odzysku.
4. Przez recykling rozumie się także recykling organiczny polegający na obróbce
tlenowej, w tym kompostowaniu, lub obróbce beztlenowej odpadów, które ule-
gają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzysta-
niu mikroorganizmów, w wyniku której powstaje materia organiczna lub metan;
składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane jako recykling orga-
niczny.
©Kancelaria Sejmu s. 13/155
2014-05-30
5. Odpady, których poddanie odzyskowi nie bo możliwe z przyczyn, o których
mowa w ust. 3, posiadacz odpadów jest obowiązany unieszkodliwiać.
6. Składowane powinny b wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w in-
ny sposób bo niemożliwe z przyczyn, o których mowa w ust. 3.
7. Unieszkodliwianiu poddaje się te odpady, z których uprzednio wysegregowano
odpady nadające się do odzysku.
Art. 19.
1. Organy administracji publicznej, w zakresie swojej właściwości, podejmują dzia-
łania wspierające ponowne użycie i przygotowanie do ponownego użycia odpa-
dów, w szczególności:
1) zachęcając do tworzenia i wspierając sieci ponownego wykorzystania i na-
praw;
2) stwarzając zachęty ekonomiczne.
2. Jednostki sektora finansów publicznych stosują kryteria ponownego użycia lub
przygotowania do ponownego użycia odpadów przy udzielaniu zamówień pu-
blicznych, o ile ponowne użycie lub przygotowanie do ponownego użycia odpa-
dów jest możliwe.
Rozdział 3
Zasada bliskości
Art. 20.
1. Odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w
pierwszej kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania.
2. Odpady, które nie mogą b przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje
się, uwzględniając hierarch sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą
dostępną technikę lub technologię, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, do najbliżej położonych miejsc,
w których mo b przetworzone.
3. Zakazuje się:
1) stosowania komunalnych osadów ściekowych,
2) unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów
weterynaryjnych
– poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.
4. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o których mowa w ust.
3, wytworzonych poza obszarem tego województwa, do celów, o których mowa
w ust. 3.
5. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa in-
nego niż to, na którym zostały wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwa-
rzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego woje-
wództwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na ob-
szarze tego samego województwa.
6. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych
odpadów weterynaryjnych, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza
się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów
weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wy-
tworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do
©Kancelaria Sejmu s. 14/155
2014-05-30
unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy ist-
niejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.
7. Zakazuje się przetwarzania:
1) zmieszanych odpadów komunalnych,
2) pozostałości z sortowania odpadów komunalnych oraz pozostałości z proce-
su mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych, o ile
przeznaczone do składowania,
3) odpadów zielonych
– poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym zostały
wytworzone.
8. Zakazuje się przywozu na obszar regionu gospodarki odpadami komunalnymi
odpadów, o których mowa w ust. 7, wytworzonych poza obszarem tego regionu.
9. W przypadku wyznaczenia instalacji przewidzianej do zastępczej obsługi regionu
gospodarki odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2, poza
obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym odpady te zo-
stały wytworzone, nie stosuje się ust. 7 i 8.
Rozdział 4
Postępowanie z odpadami niebezpiecznymi
Art. 21.
1. Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszania
odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także mie-
szania odpadów niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmiotami,
w tym rozcieńczania substancji niebezpiecznych.
2. Dopuszcza się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, miesza-
nie odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także
mieszanie odpadów niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmio-
tami, jeżeli ich zmieszanie służy poprawie bezpieczeństwa procesów przetwa-
rzania odpadów powstałych po zmieszaniu i jeżeli w wyniku prowadzenia tych
procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowi-
ska.
3. W przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu z innymi odpadami,
substancjami, materiałami lub przedmiotami, rozdziela się je, jeżeli zostaną
spełnione łącznie następujące warunki:
1) w procesie przetwarzania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi
ograniczenie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska;
2) jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.
Rozdział 5
Koszty gospodarowania odpadami
Art. 22.
Koszty gospodarowania odpadami ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpa-
dów lub przez obecnego lub poprzedniego posiadacza odpadów. W przypadkach
określonych w przepisach odrębnych koszty gospodarowania odpadami ponosi pro-
©Kancelaria Sejmu s. 15/155
2014-05-30
ducent produktu lub podmiot wprowadzający produkt na terytorium kraju, określony
w tych przepisach.
Rozdział 6
Zbieranie i transport odpadów
Art. 23.
1. Odpady zbierane w sposób selektywny.
2. Zakazuje się zbierania poza miejscem wytwarzania:
1) pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, o ile przeznaczone do
składowania;
2) komunalnych osadów ściekowych;
3) zakaźnych odpadów medycznych;
4) zakaźnych odpadów weterynaryjnych.
3. Zakazuje się zbierania:
1) zmieszanych odpadów komunalnych,
2) odpadów zielonych
– poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym zostały
wytworzone.
4. Jeżeli ze względów bezpieczeństwa lub w celu zapewnienia ciągłości odbioru
zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych,
zbieranie tych odpadów jest konieczne, marszałek województwa właściwy ze
względu na miejsce zbierania odpadów może zezwolić, w drodze decyzji, na ich
zbieranie.
5. W przypadku zbierania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpa-
dów weterynaryjnych na terenach zamkniętych zezwolenie, o którym mowa w
ust. 4, wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na
miejsce zbierania tych odpadów.
6. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 4 i 5, może b wydane na okres nie dłuższy
niż rok.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 4 i 5, przepisy art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1
stosuje się odpowiednio.
8. Zakaz zbierania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów wetery-
naryjnych nie dotyczy zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów
weterynaryjnych powstych w wyniku świadczenia usług medycznych lub we-
terynaryjnych na wezwanie.
9. Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryj-
nych powstałych w wyniku świadczenia usług na wezwanie jest obowiązany do
bezzwłocznego dostarczenia wytworzonych odpadów do przystosowanych do
tego celu pomieszczeń spełniających wymagania w zakresie magazynowania ta-
kich odpadów.
Art. 24.
1. Transport odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony śro-
dowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób
uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupie-
©Kancelaria Sejmu s. 16/155
2014-05-30
nia, oraz zagrożenia, które mogą powodować odpady, w tym zgodnie z wyma-
ganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.
2. Transport odpadów niebezpiecznych odbywa s z zachowaniem przepisów ob-
owiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych.
3. Zlecający uu transportu odpadów jest obowiązany wskaz transportującemu
odpady wykonującemu usługę transportu odpadów miejsce przeznaczenia odpa-
dów oraz posiadacza odpadów, do którego należy dostarcz odpady.
4. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów jest obowiązany
dostarcz odpady do miejsca przeznaczenia odpadów i przekaz je posiada-
czowi odpadów, o którym mowa w ust. 3.
5. Transportujący odpady wykonujący usłu transportu odpadów umieszcza indy-
widualny numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1, na dokumentach
związanych z usługą.
6. Środki transportu odpadów oznakowane w sposób zgodny z przepisami wy-
danymi na podstawie ust. 7
7. Minister aściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właści-
wym do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wy-
magania dla transportu odpadów, w tym dla środków transportu i sposobu trans-
portowania, oraz oznakowanie środków transportu, biorąc pod uwagę właściwo-
ści odpadów i ich wpływ na środowisko oraz bezpieczeństwo życia i zdrowia
ludzi.
Rozdział 7
Magazynowanie odpadów
Art. 25.
1. Magazynowanie odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie
ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności
w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym
stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady, w tym
zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust.
7.
2. Magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego posiadacz odpadów
ma tytuł prawny.
3. Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania,
zbierania lub przetwarzania odpadów.
4. Odpady, z wyjątkiem przeznaczonych do składowania, mogą b magazynowa-
ne, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych lub
organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych
procesów, nie dłużej jednak niż przez 3 lata.
5. Odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie w
celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisko
odpadów, nie dłużej jednak niż przez rok.
6. Okresy magazynowania odpadów, o którym mowa w ust. 4 i 5, liczone łącznie
dla wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów.
7. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządze-
nia, szczegółowe wymagania dla magazynowania odpadów, obejmującego
wstępne magazynowanie odpadów przez wytwórcę odpadów, tymczasowe ma-
©Kancelaria Sejmu s. 17/155
2014-05-30
gazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów oraz magazy-
nowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów, kierując się
właściwościami odpadów, wymaganiami ochrony środowiska, życia i zdrowia
ludzi oraz ograniczeniem uciążliwości związanych z magazynowaniem odpa-
dów.
8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw środo-
wiska może określić czas magazynowania, kierując się rodzajem magazynowa-
nia i właściwościami odpadów.
Rozdział 8
Usuwanie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego
do ich składowania lub magazynowania
Art. 26.
1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezocznego usunięcia odpadów z
miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania.
2. W przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezy-
dent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi od-
padów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub
magazynowania, z wyjątkiem gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem
wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami.
3. Nakaz usunięcia odpadów, o którym mowa w ust. 2, z terenów zamkniętych oraz
z nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a
niebędących w posiadaniu innego podmiotu wydaje właściwy regionalny dy-
rektor ochrony środowiska.
4. Jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, z któ-
rej jest obowiązany usunąć odpady, władający powierzchnią ziemi jest obowią-
zany umożliwić posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z tej nieruchomości,
a w przypadku wykonania zastępczego decyzji – organowi egzekucyjnemu.
5. adającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagro-
dzenie za udostępnienie nieruchomości.
6. W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się w szczególności:
1) termin usunięcia odpadów;
2) rodzaj odpadów;
3) sposób usunięcia odpadów.
Rozdział 9
Przekazywanie odpadów i przenoszenie odpowiedzialności
za gospodarowanie odpadami
Art. 27.
1. Wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez
siebie odpadami.
2. Wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obo-
wiązku gospodarowania odpadami wyłącznie podmiotom, które posiadają:
1) zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpa-
dów, lub
©Kancelaria Sejmu s. 18/155
2014-05-30
2) koncesję na podziemne składowanie odpadów, pozwolenie zintegrowane,
decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczy-
mi, zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydo-
bywczych lub wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbiera-
nia odpadów komunalnych od aścicieli nieruchomościna podstawie od-
rębnych przepisów, lub
3) wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5
chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania decyzji lub wpisu do rejestru.
3. Jeżeli wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów przekazuje odpady na-
stępnemu posiadaczowi odpadów, który posiada decyzję wymienioną w ust. 2
pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50
ust. 1 pkt 5 lit. a, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami, z chwilą ich
przekazania, przechodzi na tego następnego posiadacza odpadów.
4. Posiadacza odpadów, który przekaz odpady transportującemu odpady, nie
zwalnia się z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie odpadów, do
czasu przejęcia odpowiedzialności przez następnego posiadacza odpadów, który
posiada decyzję wymienioną w ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w
zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a.
5. Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weteryna-
ryjnych jest zwolniony z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie tych
odpadów, z chwilą dokonania unieszkodliwienia tych odpadów przez następne-
go posiadacza odpadów przez termiczne przekształcenie zakaźnych odpadów
medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych w spalarni odpadów nie-
bezpiecznych.
6. Potwierdzeniem przejścia odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami na
następnego posiadacza odpadów w przypadku, o którym mowa w ust. 5, jest do-
kument potwierdzający unieszkodliwienie.
7. Sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami nie przejmują odpo-
wiedzialności za gospodarowanie odpadami, jeżeli nie posiadaczami tych od-
padów.
8. Osoba fizyczna i jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mo
poddawać odzyskowi tylko takie rodzaje odpadów, za pomocą takich metod od-
zysku, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, i w takich ilo-
ściach, które mogą bezpiecznie wykorzystać na potrzeby własne.
9. Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce organiza-
cyjnej niebędącym przedsiębiorcami określone rodzaje odpadów, do wykorzy-
stania na potrzeby własne za pomocą dopuszczalnych metod odzysku, zgodnie z
wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 10.
10. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia:
1) określi listę rodzajów odpadów, które osoba fizyczna lub jednostka organi-
zacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą poddaw odzyskowi na potrze-
by własne, oraz dopuszczalne metody odzysku,
2) może określić dla niektórych rodzajów odpadów, o których mowa w pkt 1,
warunki magazynowania odpadów przeznaczonych do wykorzystania na
potrzeby własne oraz dopuszczalne ilości, które te podmioty mo przyjąć i
magazynować w cgu roku, lub sposób określenia tych ilości
kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami ich bezpiecznego
wykorzystania.
©Kancelaria Sejmu s. 19/155
2014-05-30
Art. 28.
1. W przypadku korzystania przez wytwórców odpadów ze wspólnego lokalu do-
puszcza się przeniesienie odpowiedzialności za wytworzone odpady na rzecz
jednego z nich lub na rzecz wynajmującego lokal, jeżeli podmiot ten zapewni
postępowanie z przyjętymi odpadami w sposób zgodny z niniejszą ustawą.
2. Przeniesienie odpowiedzialności, o którym mowa w ust. 1, oznacza przeniesienie
praw i obowiązków ciążących na wytwórcy odpadów i następuje pod warun-
kiem zawarcia umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
Rozdział 10
Przetwarzanie odpadów w instalacjach i urządzeniach
Art. 29.
1. Odpady przetwarzane w instalacjach lub urządzeniach.
2. Instalacje oraz urządzenia do przetwarzania odpadów eksploatuje się tylko wów-
czas, gdy:
1) spełniają wymagania ochrony środowiska, w tym nie powodują przekrocze-
nia standardów emisyjnych, o których mowa w przepisach o ochronie śro-
dowiska, oraz
2) pozostałości powstające w wyniku działalności związanej z przetwarzaniem
odpadów będą przetwarzane z zachowaniem wymagań określonych w usta-
wie.
Art. 30.
1. Zakazuje się przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami.
2. Dopuszcza się odzysk poza instalacjami lub urządzeniami w przypadku:
1) odzysku w procesie odzysku R10, o którym mowa w załączniku nr 1 do
ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 4;
2) rodzajów odpadów wymienionych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 5, poddawanych odzyskowi, zgodnie z warunkami określonymi w tych
przepisach, w procesach odzysku R3, R5, R11 i R12, o których mowa w za-
łączniku nr 1 do ustawy;
3) osób fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.
3. Odzysk poza instalacjami lub urządzeniami, o którym mowa w ust. 2, może b
prowadzony, jeżeli nie stwarza zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia lu-
dzi oraz jest prowadzony zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach
wydanych odpowiednio na podstawie ust. 4 lub 5.
4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wa-
runki odzysku w procesie odzysku R10, wymienionego w załączniku nr 1 do
ustawy, i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego procesu odzysku,
uwzględniając potrzebę ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska.
5. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, ro-
dzaje odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R3, R5, R11 i
R12 wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, poza instalacjami i urządze-
niami, uwzględniając właściwości tych odpadów oraz możliwość bezpiecznego
dla środowiska i zdrowia ludzi wykorzystania tych odpadów.
©Kancelaria Sejmu s. 20/155
2014-05-30
Art. 31.
1. Jeżeli spalanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach przeznaczonych do tego
celu jest niemożliwe ze względów bezpieczeństwa, marszałek województwa
może zezwolić, w drodze decyzji, na spalanie odpadów poza instalacjami lub
urządzeniami.
2. Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami dla terenów
zamkniętych wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.
3. Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza instala-
cjami i urządzeniami jest organ właściwy ze względu na miejsce spalania odpa-
dów.
4. Wniosek o wydanie zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urzą-
dzeniami zawiera:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza in-
stalacjami i urządzeniami;
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu
w okresie roku;
3) oznaczenie miejsca spalania odpadów;
4) szczegółowy opis stosowanej metody spalania odpadów;
5) proponowany czas obowiązywania decyzji.
5. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustale-
nia zagrożeń, jakie te odpady mo powodować dla środowiska, właściwy organ
może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i
właściwości odpadów.
6. W zezwoleniu na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami określa się:
1) rodzaj odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządze-
niami, w tym podstawowy skład chemiczny i właściwości odpadów w
przypadku, o którym mowa w ust. 5;
2) ilość odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie
roku;
3) miejsce spalania odpadów;
4) warunki spalania odpadów danego rodzaju poza instalacjami i urządzeniami;
5) czas obowiązywania zezwolenia.
7. Dopuszcza s spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacja-
mi i urządzeniami, chyba że one objęte obowiązkiem selektywnego zbierania.
Rozdział 11
Wstrzymywanie działalności posiadacza odpadów
Art. 32.
1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji, kierując się
stopniem zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi, wstrzymać dzia-
łalność posiadacza odpadów w przypadku naruszenia:
1) hierarchii sposobów postępowania z odpadami, polegającego na niewyse-
gregowaniu odpadów nadających się do odzysku spośród odpadów przezna-
czonych do unieszkodliwiania, wbrew art. 18 ust. 7;

Strona korzysta z plików cookies