Strona z 15
DZIENNIK USTAW
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.
Poz.
15
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA
1)
z dnia 20 grudnia 2012 r.
w sprawie standardów postępowania medycznego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii
dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą
Na podstawie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, z późn.
zm.
2)
) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa standardy postępowania medycznego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii
w zakresie świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji, intensywnej terapii, resuscytacji, leczenia bólu niezależnie od jego
przyczyny, a także sedacji, udzielanych przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii, lekarza anestezjologa
oraz lekarza w trakcie specjalizacji.
§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) anestezja wykonywanie znieczulenia ogólnego lub regionalnego do zabiegów operacyjnych oraz do celów diagno-
stycznych lub leczniczych;
2) intensywna terapia – postępowanie mające na celu podtrzymywanie funkcji życiowych oraz leczenie chorych w stanach
zagrożenia życia, spowodowanych potencjalnie odwracalną niewydolnością jednego lub kilku podstawowych układów
organizmu, w szczególności oddychania, krążenia, ośrodkowego układu nerwowego;
3) lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii – lekarza, który:
a) posiada specjalizację II stopnia w dziedzinie:
– anestezjologii,
– anestezjologii i reanimacji lub
– anestezjologii i intensywnej terapii, lub
b) uzyskał tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii;
4) lekarz anestezjolog – lekarza, który posiada specjalizację I stopnia w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii;
5) lekarz w trakcie specjalizacji – lekarza będącego w trakcie specjalizacji w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii;
6) pielęgniarka anestezjologiczna pielęgniarkę, która ukończyła specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjolo-
gicznego i intensywnej opieki, lub pielęgniarkę, która ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa
anestezjologicznego i intensywnej opieki, lub pielęgniarkę w trakcie specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa aneste-
zjologicznego i intensywnej opieki;
7) resuscytacja – działanie mające na celu przerwanie potencjalnie odwracalnego procesu umierania;
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 248, poz. 1495 i Nr 284, poz. 1672).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092 oraz
z 2012 r. poz. 742.
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 15
8) sedacja – działanie mające na celu zniesienie niepokoju, strachu oraz wywołanie uspokojenia pacjenta;
9) zabieg w trybie natychmiastowym – zabieg wykonywany natychmiast po podjęciu przez operatora decyzji o interwen-
cji, u pacjenta w stanie bezpośredniego zagrożenia życia, groźby utraty kończyny czy narządu lub ich funkcji; stabiliza-
cja stanu pacjenta prowadzona jest równoczasowo z zabiegiem;
10) zabieg w trybie pilnym – zabieg wykonywany w ciągu 6 godzin od podjęcia decyzji przez operatora, u pacjenta z ostry-
mi objawami choroby lub pogorszeniem stanu klinicznego, które potencjalnie zagrażają jego życiu albo mogą stanowić
zagrożenie dla utrzymania kończyny czy organu, lub z innymi problemami zdrowotnymi niedającymi się opanować
leczeniem zachowawczym;
11) zabieg w trybie przyśpieszonym – zabieg wykonywany w ciągu kilku dni od podjęcia decyzji przez operatora, u pacjen-
ta, który wymaga wczesnego leczenia zabiegowego, lecz wpływ schorzenia na stan kliniczny pacjenta nie ma cech opi-
sanych dla zabiegu w trybie natychmiastowym i pilnym;
12) zabieg w trybie planowym – zabieg wykonywany według harmonogramu zabiegów planowych, u pacjenta w optymal-
nym stanie ogólnym, w czasie dogodnym dla pacjenta i operatora.
§ 3. Kwalifikacja pacjentów do oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii w szpitalach odbywa się zgodnie
z aktualnymi Wytycznymi Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii określającymi sposób kwalifikacji
oraz kryteria przyjęcia pacjentów do oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii.
§ 4. 1. W szpitalach, w których udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji i intensywnej terapii na rzecz
pacjentów dorosłych, tworzy się oddziały anestezjologii i intensywnej terapii, a w przypadkach gdy udziela się na rzecz tych
pacjentów świadczeń zdrowotnych wyłącznie z zakresu anestezji, tworzy się oddziały anestezjologii.
2. W szpitalach, w których udzielane są świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji i intensywnej terapii na rzecz dzieci,
tworzy się oddziały anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci, a w przypadkach gdy udziela się na rzecz tych pacjentów
świadczeń zdrowotnych wyłącznie z zakresu anestezji, tworzy się oddziały anestezjologii dla dzieci.
3. Liczba łóżek na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii stanowi co najmniej 2% ogólnej liczby łóżek w szpitalu.
4. Usytuowanie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziału anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci
zapewnia komunikację z blokiem operacyjnym, szpitalnym oddziałem ratunkowym lub oddziałem przyjęć i pomocy doraź-
nej oraz ze wszystkimi oddziałami łóżkowymi.
5. W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziale anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci zapewnia
się izolatkę dostępną z traktów komunikacji oddziału, która posiada śluzę umożliwiającą umycie rąk, przebieranie się i skła-
dowanie materiałów izolacyjnych.
6. Tworzy się następujące poziomy referencyjne oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałów aneste-
zjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalach w celu zapewnienia odpowiedniej jakości oraz zakresu udzielanych
świadczeń zdrowotnych na rzecz dorosłych oraz dzieci:
1) pierwszy poziom referencyjny;
2) drugi poziom referencyjny;
3) trzeci poziom referencyjny.
7. Warunki ogólne wymagane dla oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałów anestezjologii i inten-
sywnej terapii dla dzieci oraz oddziałów anestezjologii lub oddziałów anestezjologii dla dzieci w szpitalach określone
w części I załącznika nr 1 do rozporządzenia.
8. Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii oraz dla oddzia-
łów anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalach są określone w częściach II i III załącznika nr 1 do rozporzą-
dzenia.
9. W szpitalach, w których są udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji, w obrębie bloku operacyjnego lub
w bliskim sąsiedztwie bloku operacyjnego znajdują się sale nadzoru poznieczuleniowego.
10. Kierującym oddziałami szpitala wymienionymi w ust. 1 lub 2 powinien być lekarz specjalista anestezjologii i inten-
sywnej terapii.
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 15
11. Pielęgniarką oddziałową oddziału szpitala wymienionego w ust. 1 lub 2 powinna być pielęgniarka, która ukończyła
specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki.
§ 5. Standardy określone w § 9 pkt 5 i 7–15 oraz wymagania dotyczące wyposażenia stanowiska znieczulenia określone
w części I załącznika nr 1 do rozporządzenia stosuje się w:
1) ambulatorium lub przedsiębiorstwie, w którym są udzielane stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż
świadczenia szpitalne,
2) pomieszczeniach, w których jest wykonywana praktyka zawodowa
– w których są udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji.
§ 6. 1. Świadczenia zdrowotne w zakresie leczenia bólu mogą być udzielane w szpitalu w ramach oddziału wymienio-
nego w § 4 ust. 1 lub 2.
2. W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziale anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci albo
oddziale anestezjologii lub oddziale anestezjologii dla dzieci w szpitalu może zostać utworzony zespół zajmujący się lecze-
niem bólu ostrego, głównie pooperacyjnego.
3. W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziale anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalu
mogą być również hospitalizowani pacjenci wymagający, w celu leczenia bólu, wykonania inwazyjnych zabiegów diagno-
stycznych lub terapeutycznych albo odpowiedniego monitorowania lub leczenia pacjentów.
§ 7. Lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii przejmuje na wezwanie prowadzenie resuscytacji i podejmu-
je decyzję o jej zakończeniu.
§ 8. 1. W podmiocie leczniczym świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji, polegające na wykonywaniu znieczulenia
ogólnego oraz znieczulenia regionalnego: zewnątrzoponowego i podpajęczynówkowego, mogą być udzielane wyłącznie
przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii.
2. Lekarz anestezjolog może samodzielnie udzielać świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji, o których mowa
w ust. 1, w przypadku znieczulania chorych powyżej 3 roku życia, których stan ogólny według skali ASA (American Socie-
ty of Anesthesiologists Physical Status Classification System) odpowiada stopniom I, II lub III, a w pozostałych przypad-
kach lekarz anestezjolog może samodzielnie udzielać świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji za pisemną zgodą lekarza
kierującego oddziałem wymienionym w § 4 ust. 1 lub 2.
3. Lekarz w trakcie specjalizacji może wykonywać znieczulenie, jeżeli wykonanie tego znieczulenia jest bezpośrednio
nadzorowane przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii.
4. Za zgodą lekarza kierującego oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałem anestezjologii i intensyw-
nej terapii dla dzieci lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii może równocześnie nadzorować pracę nie więcej
niż trzech lekarzy w trakcie specjalizacji, wykonujących znieczulenia chorych, których stan ogólny według skali ASA
odpowiada stopniom I, II lub III, w przypadku: odbycia przez tych lekarzy co najmniej 2-letniego szkolenia w ramach spe-
cjalizacji w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii oraz wykazania się odpowiednią wiedzą i umiejętnościami wyko-
nywania znieczulenia. Lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii nadzorujący pracę lekarzy w trakcie specjaliza-
cji znajduje się w bezpośredniej bliskości znieczulanych chorych przez cały czas trwania znieczulenia.
5. Odbycie przez lekarza w trakcie specjalizacji co najmniej 2-letniego przeszkolenia specjalistycznego w dziedzinie
anestezjologii i intensywnej terapii oraz wykazanie się odpowiednią wiedzą i umiejętnościami wykonywania znieczulenia,
o których mowa w ust. 4, potwierdza pisemnie kierownik specjalizacji. Potwierdzenie jest przechowywane w aktach osobo-
wych lekarza w trakcie specjalizacji.
§ 9. Ustala się następujące standardy postępowania medycznego przy udzielaniu w szpitalu świadczeń zdrowotnych
w zakresie anestezji:
1) kierownik podmiotu leczniczego prowadzącego szpital, w porozumieniu z lekarzem kierującym oddziałem wymienio-
nym w § 4 ust. 1 lub 2, określa procedury przygotowania pacjenta do znieczulenia, w tym wykaz badań diagnostycz-
nych, laboratoryjnych, w celu bezpiecznego przeprowadzenia zabiegu w trybie natychmiastowym, pilnym, przyśpieszo-
nym i planowym;
2) kierownik podmiotu leczniczego, w porozumieniu z kierującym oddziałem wymienionym w § 4 ust. 1 lub 2, ustala spo-
sób komunikacji alarmowej;
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 15
3) plan zabiegów wykonywanych w szpitalu ustala się w porozumieniu z kierującym oddziałem wymienionym
w § 4 ust. 1 lub 2; plan ten powinien uwzględniać zasadę nadrzędności mniejszego ryzyka zagrożenia dla zdrowia i ży-
cia pacjenta, a w szczególności powinien być dostosowany do liczby lekarzy udzielających świadczeń z zakresu aneste-
zji oraz do wyposażenia podmiotu leczniczego w wyroby medyczne niezbędne do udzielania tych świadczeń;
4) w przypadku gdy w szpitalu są wykonywane zabiegi na rzecz pacjentów dorosłych oraz na rzecz dzieci, plan zabiegów
powinien dodatkowo uwzględniać zasadę rozdziału czasowego lub przestrzennego wykonywania zabiegów dla tych
grup pacjentów;
5) lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii, lekarz anestezjolog lub lekarz w trakcie specjalizacji pod nadzo-
rem lekarza specjalisty anestezjologii i intensywnej terapii zapoznaje się z dokumentacją medyczną pacjenta, skomple-
towaną wraz z niezbędnymi wynikami badań laboratoryjnych przez lekarza prowadzącego, oraz przeprowadza, nie póź-
niej niż 24 godziny przed zabiegiem w trybie planowym, badanie w celu zakwalifikowania pacjenta do znieczulenia,
zgodnie ze stanem zdrowia pacjenta i wskazaniami medycznymi; lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii,
lekarz anestezjolog lub lekarz w trakcie specjalizacji pod nadzorem lekarza specjalisty anestezjologii i intensywnej tera-
pii może zlecić dodatkowe badania i konsultacje niezbędne do zakwalifikowania pacjenta do znieczulenia;
6) jeżeli pacjent jest małoletni, badanie w celu zakwalifikowania pacjenta do znieczulenia, o którym mowa w pkt 5, nie
może odbywać się w pomieszczeniach przeznaczonych dla pacjentów dorosłych;
7) lekarz dokonujący kwalifikacji pacjenta do znieczulenia wypełnia kartę konsultacji anestezjologicznej podczas kwalifi-
kacji pacjenta do znieczulenia;
8) dokument zawierający zgodę pacjenta na znieczulenie dołącza się do historii choroby;
9) lekarz dokonujący znieczulenia może w tym samym czasie znieczulać tylko jednego pacjenta; podczas znieczulenia
z lekarzem współpracuje pielęgniarka anestezjologiczna; dotyczy to również znieczuleń wykonywanych poza salą ope-
racyjną;
10) przed przystąpieniem do znieczulenia lekarz dokonujący znieczulenia, a w przypadku lekarza w trakcie specjalizacji
również lekarz nadzorujący znieczulenie, jest obowiązany:
a) sprawdzić wyposażenie stanowiska znieczulenia,
b) skontrolować sprawność działania wyrobów medycznych niezbędnych do znieczulenia i monitorowania,
c) skontrolować właściwe oznakowanie płynów infuzyjnych, strzykawek ze środkami anestetycznymi, strzykawek
z lekami stosowanymi podczas znieczulenia,
d) przeprowadzić kontrolę zgodności biorcy z każdą jednostką krwi lub jej składnika przeznaczoną do przetoczenia
w przypadku konieczności jej toczenia,
e) dokonać identyfikacji pacjenta poddawanego znieczuleniu;
11) lekarz dokonujący znieczulenia znajduje się w bezpośredniej bliskości pacjenta przez cały czas trwania znieczulenia;
12) lekarz dokonujący znieczulenia wypełnia kartę przebiegu znieczulenia, uwzględniającą w szczególności jego przebieg,
dawkowanie anestetyków i innych leków, aktualne wartości parametrów podstawowych funkcji życiowych oraz ewen-
tualne powikłania;
13) jeżeli inny lekarz kontynuuje znieczulenie pacjenta, lekarz ten ponosi odpowiedzialność za to znieczulenie od chwili
rozpoczęcia kontynuacji znieczulenia; lekarz kontynuujący znieczulenie jest obowiązany zapoznać się ze wszystkimi
informacjami dotyczącymi znieczulanego pacjenta, przebiegu znieczulenia oraz wyrobów medycznych; przejęcie odpo-
wiedzialności za znieczulenie lekarz kontynuujący znieczulenie potwierdza pisemnie w karcie przebiegu znieczulenia;
14) lekarz dokonujący znieczulenia może opuścić znieczulanego pacjenta w celu przeprowadzenia resuscytacji innego
pacjenta, jeżeli uzna, że opuszczenie znieczulanego pacjenta nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla jego życia;
w takim przypadku przy pacjencie do czasu przybycia lekarza dokonującego znieczulenia pozostaje pielęgniarka aneste-
zjologiczna;
15) transport pacjenta bezpośrednio po zakończonym znieczuleniu odbywa się pod nadzorem lekarza specjalisty anestezjo-
logii i intensywnej terapii, lekarza anestezjologa lub lekarza w trakcie specjalizacji pod nadzorem lekarza specjalisty
anestezjologii i intensywnej terapii, w razie potrzeby z użyciem przenośnego źródła tlenu, respiratora, urządzeń monito-
rujących podstawowe funkcje życiowe i innego niezbędnego sprzętu;
16) w bezpośrednim okresie pooperacyjnym pacjenta umieszcza się w sali nadzoru poznieczuleniowego.
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 15
§ 10. Świadczenia z zakresu intensywnej terapii są udzielane w szpitalu na stanowiskach intensywnej terapii.
§ 11. Ustala się następujące standardy postępowania przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu intensywnej
terapii w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpi-
talu:
1) prowadzi się ciągłe monitorowanie podstawowych funkcji życiowych i stosuje się dostępne metody i techniki terapeu-
tyczne, ze szczególnym uwzględnieniem inwazyjnych i wspomagających czynności podstawowych układów organi-
zmu;
2) udzielanie świadczeń zdrowotnych wymaga stałej obecności lekarza specjalisty anestezjologii i intensywnej terapii oraz
pielęgniarki anestezjologicznej w oddziale;
3) intensywną terapię prowadzi lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii;
4) świadczeń zdrowotnych z zakresu intensywnej terapii może udzielać lekarz anestezjolog lub lekarz w trakcie specjali-
zacji, jeżeli jego praca jest bezpośrednio nadzorowana przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii;
5) świadczeń zdrowotnych z zakresu intensywnej terapii może udzielać lekarz odbywający w oddziale anestezjologii
i intensywnej terapii staż specjalizacyjny w ramach innych dziedzin medycyny lub staż podyplomowy, jeżeli jego praca
jest bezpośrednio nadzorowana przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii;
6) na stanowisku nadzoru pielęgniarskiego zapewnia się możliwość obserwacji bezpośredniej;
7) należy zapewnić możliwość izolacji pacjentów oraz dostępność wyrobów medycznych monitorujących i terapeutycz-
nych, niezbędnych do wykonywania specjalistycznych interwencji w stanach zagrożenia życia.
§ 12. 1. Leczenie chorych w ramach intensywnej terapii w szpitalu ma charakter interdyscyplinarny.
2. W razie gdy stan pacjenta nie wymaga dalszego postępowania w zakresie intensywnej terapii, leczenie przejmują inne
oddziały szpitala.
§ 13. W celu prawidłowego udzielania świadczenia z zakresu intensywnej terapii podmiot leczniczy prowadzący szpital
zapewnia możliwość przeprowadzania w lokalizacji rozumianej jako budynek lub zespół budynków oznaczonych tym sa-
mym adresem albo oznaczonych innymi adresami, ale położonych obok siebie i tworzących funkcjonalną całość, w których
zlokalizowane jest miejsce udzielania świadczeń, całodobowych niezbędnych badań radiologicznych i laboratoryjnych.
§ 14. Lekarz kierujący oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii
dla dzieci w szpitalu przeprowadza raz w roku ocenę jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych w oddziale, w szczegól-
ności zgodności postępowania z procedurami określonymi w § 9 pkt 1, aktualnymi zaleceniami odpowiednich towarzystw
naukowych, kompletności dokumentacji i występowania zdarzeń medycznych, o których stanowi art. 67a ustawy z dnia
6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2012 r. poz. 159 i 742).
§ 15. Ustala się rodzaje czynności medycznych wykonywanych w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii lub
w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalu przez lekarzy, o których mowa w § 11 pkt 3–5:
1) podstawowe – wymienione w części A załącznika nr 2 do rozporządzenia;
2) inne, których wykonywanie jest uwarunkowane wyposażeniem oddziału w odpowiednie wyroby medyczne wymie-
nione w części B załącznika nr 2 do rozporządzenia.
§ 16. 1. Pielęgniarki wykonujące przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia czynności przewidziane
w dotychczasowych przepisach dla przeszkolonych pielęgniarek, niespełniające wymagań określonych w § 2 pkt 6, mogą
wykonywać czynności przewidziane dla pielęgniarki anestezjologicznej nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2016 r.
2. Podmioty lecznicze niespełniające w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wymagań dotyczących odręb-
ności oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci i oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii lub, w przy-
padku udzielania świadczeń wyłącznie w zakresie anestezji, odrębności oddziałów anestezjologii dla dzieci i oddziałów
anestezjologii dostosują się do wymagań określonych w § 4 ust. 1 i 2 w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2018 r.
3. Lekarz będący przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia kierującym oddziałem anestezjologii i inten-
sywnej terapii lub oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci albo oddziałem anestezjologii lub oddziałem
anestezjologii dla dzieci w szpitalu, niespełniający wymagań określonych w § 4 ust. 10 może pełnić funkcję nie dłużej niż
do dnia 31 grudnia 2018 r.
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 15
4. Pielęgniarka będąca przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pielęgniarką oddziałową oddziału
anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziału anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci albo oddziału anestezjologii
lub oddziału anestezjologii dla dzieci w szpitalu, niespełniająca wymagań określonych w § 4 ust. 11 może pełnić tę funkcję
nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2018 r.
§ 17. 1. Podmioty lecznicze prowadzące szpitale, które w dniu wejścia w życie rozporządzenia nie spełniają wymagań
określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, dostosują się do wymagań określonych w przepisach rozporządzenia:
1) w części I „Organizacja udzielania świadczeń”, „Wyposażenie w aparaturę i sprzęt medyczny” oraz „Pozostałe wyma-
gania” – w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
2) w części I „Personel” oraz w części II „Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii
i intensywnej terapii”, oraz w części III „Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii
i intensywnej terapii dla dzieci” – w terminie nie dłuższym niż do dnia 1 lipca 2017 r.;
3) w części I „Wymagania przestrzenne” – w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2018 r.
2. Przepis ust. 1 w zakresie obowiązku dostosowania się do wymagań określonych w części I załącznika nr 1 do rozpo-
rządzenia dotyczących „Wyposażenia stanowiska znieczulenia” stosuje się, w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia
2016 r., do podmiotów leczniczych prowadzących ambulatorium lub przedsiębiorstwa, w którym udzielane stacjonarne
i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne, oraz do prowadzących praktyki zawodowe.
§ 18. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
3)
Minister Zdrowia: wz. S. Neumann
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 lutego 1998 r. w sprawie
standardów postępowania oraz procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezjologii i intensywnej
terapii w zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 37, poz. 215 oraz z 2007 r. Nr 160, poz. 1133), które utraciło moc z dniem 1 stycznia
2013 r. na podstawie art. 219 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149,
poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092 oraz z 2012 r. poz. 742).
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 15
Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia
z dnia 20 grudnia 2012 r. (poz. 15)
Załącznik nr 1
WARUNKI DLA ODDZIAŁÓW ANESTEZJOLOGII I INTENSYWNEJ TERAPII ORAZ ODDZIAŁÓW ANESTEZJOLOGII W SZPITALACH
Część I. Warunki ogólne dla oddziału anestezjologii i intensywnej terapii oraz oddziału anestezjologii w szpitalu
Lp. Oddział Warunki wymagane
1 2 3 4
1 Oddział anestezjologii
i intensywnej terapii /
oddział anestezjologii
i intensywnej terapii
dla dzieci albo oddział
anestezjologii / oddział
anestezjologii dla
dzieci, w skład którego
wchodzą
w szczególności:
a) stanowiska
intensywnej terapii
(dotyczy oddziału
anestezjologii
i intensywnej
terapii / oddziału
anestezjologii
i intensywnej terapii
dla dzieci),
b) stanowiska
znieczulenia,
c) stanowiska nadzoru
poznieczuleniowego
Lekarze 1) na I poziomie referencyjnym – równoważnik co najmniej 4 etatów – lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii
(nie dotyczy dyżuru medycznego);
2) na II poziomie referencyjnym – równoważnik co najmniej 5 etatów – lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii
(nie dotyczy dyżuru medycznego);
3) na III poziomie referencyjnym – równoważnik co najmniej 6 etatów – lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii
(nie dotyczy dyżuru medycznego);
4) w przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji dodatkowo: równoważnik co najmniej 1 etatu – lekarz
specjalista anestezjologii i intensywnej terapii (nie dotyczy dyżuru medycznego) – odpowiednio do potrzeb
Pielęgniarki 1) równoważnik co najmniej 2,2 etatu na jedno stanowisko intensywnej terapii – pielęgniarka anestezjologiczna;
2) w przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji dodatkowo: równoważnik co najmniej 1 etatu –
pielęgniarka, która ukończyła specjalizację w dziedzinie anestezjologii i intensywnej opieki, lub pielęgniarka, która
ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie anestezjologii i intensywnej opieki, lub pielęgniarka – odpowiednio do
zakresu wykonywanych świadczeń
Pozostały
personel
Równoważnik co najmniej 0,5 etatu – fizjoterapeuta – odpowiednio do zakresu wykonywanych świadczeń (dotyczy trzeciego
poziomu referencyjnego)
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) sala nadzoru poznieczuleniowego odrębna dla pacjentów dorosłych oraz dzieci, która znajduje się w obrębie bloku
operacyjnego lub bliskim sąsiedztwie bloku operacyjnego;
2) udzielanie świadczeń zdrowotnych w sali nadzoru poznieczuleniowego wymaga stałej obecności lekarza specjalisty
anestezjologii i intensywnej terapii lub lekarza anestezjologa w oddziale (nie może być łączona ze stałą obecnością lekarza
specjalisty anestezjologii i intensywnej terapii w oddziale przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych na stanowisku
intensywnej terapii);
3) bezpośredni nadzór nad pacjentem w sali nadzoru poznieczuleniowego prowadzą pielęgniarki anestezjologiczne, którym
należy zapewnić środki techniczne umożliwiające stały kontakt z lekarzem specjalistą anestezjologii i intensywnej terapii;
4) stosunek liczby pielęgniarek anestezjologicznych w sali nadzoru poznieczuleniowego na każdej zmianie do liczby
faktycznie obłożonych stanowisk nadzoru poznieczuleniowego nie powinien być niższy niż 1:4;
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 15
5) ustala się trzy poziomy intensywności opieki pielęgniarskiej na stanowiskach intensywnej terapii w oddziałach
anestezjologii i intensywnej terapii:
a) najniższy poziom opieki – potrzeba ciągłego monitorowania z powodu zagrożenia niewydolnością narządową –
co najmniej 1 pielęgniarka na 3 stanowiska intensywnej terapii na zmianę,
b) pośredni poziom opieki – pacjent z 1 niewydolnością narządową bezpośrednio zagrażającą życiu i wymagającą
mechanicznego lub farmakologicznego wspomagania – co najmniej 1 pielęgniarka na 2 stanowiska intensywnej terapii
na zmianę,
c) najwyższy poziom opieki – pacjent z 2 lub więcej niewydolnościami narządowymi, które bezpośrednio zagrażają życiu
pacjenta i wymagają mechanicznego lub farmakologicznego wspomagania czynności narządów – co najmniej
1 pielęgniarka na 1 stanowisko intensywnej terapii na zmianę
Wyposażenie
w wyroby
medyczne
A. Wyposażenie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii
1) elektryczne urządzenie do ssania – co najmniej 1 na 3 stanowiska intensywnej terapii, ale nie mniej niż 2 w oddziale;
2) sprzęt do pomiaru rzutu serca – co najmniej 1 na cztery stanowiska intensywnej terapii;
3) aparat do ciągłego leczenia nerkozastępczego – co najmniej 1 na osiem stanowisk intensywnej terapii, jeżeli w szpitalu
nie ma odcinka (stacji) dializ;
4) bronchofiberoskop – co najmniej 1 na oddział;
5) sprzęt do bezpośredniego monitorowania ciśnienia wewnątrzczaszkowego – co najmniej 1 na oddział;
6) przyłóżkowy aparat rentgenowski – co najmniej 1 na oddział;
7) defibrylator z możliwością wykonania kardiowersji i zewnętrznej stymulacji serca – co najmniej 1 na oddział;
8) respirator transportowy – co najmniej 1 na 5 stanowisk
B. Wyposażenie stanowiska intensywnej terapii
1) łóżko do intensywnej terapii z materacem przeciwodleżynowym;
2) respirator z możliwością regulacji stężenia tlenu w zakresie 21–100%;
3) źródła elektryczności, tlenu, powietrza i próżni;
4) zestaw do intubacji i wentylacji z workiem samorozprężalnym;
5) sprzęt do szybkich oraz regulowanych przetoczeń płynów, w tym co najmniej 6 pomp infuzyjnych;
6) kardiomonitor;
7) pulsoksymetr;
8) kapnograf;
9) aparat do automatycznego pomiaru ciśnienia krwi metodą nieinwazyjną;
10) sprzęt do inwazyjnego pomiaru ciśnienia krwi;
11) materac lub inne urządzenie od aktywnej regulacji temperatury pacjenta;
12) fonendoskop
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 15
C. Wyposażenie stanowiska znieczulenia
1) aparat do znieczulenia ogólnego z respiratorem anestetycznym; aparaturę anestezjologiczną stanowiska znieczulenia
ogólnego z zastosowaniem sztucznej wentylacji płuc wyposaża się także w:
a) alarm nadmiernego ciśnienia w układzie oddechowym,
b) alarm rozłączenia w układzie oddechowym,
c) urządzenie ciągłego pomiaru częstości oddychania,
d) urządzenie ciągłego pomiaru objętości oddechowych;
2) worek samorozprężalny i rurki ustno-gardłowe;
3) źródło tlenu, powietrza i próżni;
4) urządzenie do ssania;
5) zestaw do intubacji dotchawicznej z rurkami intubacyjnymi i dwoma laryngoskopami;
6) defibrylator z możliwością wykonania kardiowersji i elektrostymulacji – co najmniej 1 na zespół połączonych ze sobą
stanowisk znieczulenia lub wyodrębnioną salę operacyjną;
7) wyciąg gazów anestetycznych;
8) zasilanie elektryczne z systemem awaryjnym;
9) znormalizowany stolik (wózek) anestezjologiczny;
10) źródło światła;
11) sprzęt do dożylnego podawania leków;
12) fonendoskop lub dla dzieci stetoskop przedsercowy;
13) aparat do pomiaru ciśnienia krwi;
14) termometr;
15) pulsoksymetr;
16) monitor stężenia tlenu w układzie anestetycznym z alarmem wartości granicznych;
17) kardiomonitor;
18) kapnometr;
19) monitor zwiotczenia mięśniowego – 1 na stanowisko znieczulenia;
20) monitor gazów anestetycznych – 1 na stanowisko znieczulenia;
21) sprzęt do inwazyjnego pomiaru ciśnienia krwi;
22) urządzenie do ogrzewania płynów infuzyjnych;
23) urządzenie do ogrzewania pacjenta – co najmniej 1 na 3 stanowiska znieczulenia;
24) sprzęt do szybkich przetoczeń płynów;
25) sprzęt do regulowanych przetoczeń płynów;
26) co najmniej 3 pompy infuzyjne
D. Wyposażenie sali nadzoru poznieczuleniowego lub stanowiska nadzoru poznieczuleniowego
1) wózek reanimacyjny i zestaw do konikotomii;
2) defibrylator z możliwością wykonania kardiowersji;
3) respirator z możliwością regulacji stężenia tlenu w zakresie 21–100% – co najmniej 1 na salę nadzoru
poznieczuleniowego;
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 15
4) stanowiska nadzoru poznieczuleniowego:
a) źródło tlenu, powietrza i próżni,
b) aparat do pomiaru ciśnienia krwi,
c) monitor EKG,
d) pulsoksymetr,
e) termometr;
5) elektryczne urządzenia do ssania – co najmniej 1 na 3 stanowiska nadzoru poznieczuleniowego;
6) zapewnia się możliwość obserwacji bezpośredniej lub przy użyciu kamer wyposażonych w funkcje autostartu,
w szczególności możliwość obserwacji twarzy
Pozostałe
wymagania
W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii zapewnia się dodatkowo przyłóżkowy aparat usg, aparat do pomiaru
laboratoryjnych parametrów krytycznych oraz zestaw do zabezpieczenia drożności dróg oddechowych w przypadku
wystąpienia zdarzenia, jakim są „trudne drogi oddechowe”; w skład zestawu wchodzą co najmniej:
1) laryngoskop z łopatką z łamanym zakończeniem;
2) rękojeść krótka;
3) maski krtaniowe w różnych rozmiarach;
4) prowadnica długa i sprężysta (typ bougie);
5) prowadnica światłowodowa lub wideolaryngoskop;
6) rurki ustno-gardłowe;
7) rurka krtaniowa;
8) zestaw do konikopunkcji;
9) zestaw do tracheotomii.
Wymagania
przestrzenne
Powierzchnia pokoi łóżkowych w oddziale anestezjologii i intensywnej terapii oraz sali nadzoru poznieczuleniowego wynosi
odpowiednio:
1) pokój 1-stanowiskowy – co najmniej 18,0 m
2
;
2) pokój wielostanowiskowy – co najmniej 16,0 m
2
na 1 stanowisko.
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 15
Część II. Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii i intensywnej terapii w szpitalu
Lp. Poziom referencyjny Warunki wymagane
1 2 3 4
1 Pierwszy poziom
referencyjny
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) co najmniej 4 stanowiska intensywnej terapii;
2) wyodrębniona całodobowa opieka lekarska – jednoczasowo przez co najmniej 1 lekarza specjalistę anestezjologii
i intensywnej terapii we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami lub wykonywaniem świadczeń
z zakresu anestezji);
3) wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska – na każdej zmianie co najmniej 1 pielęgniarka anestezjologiczna,
z uwzględnieniem szczegółowych poziomów intensywności opieki określonych w pkt 5 Organizacja udzielania świadczeń,
w części I
Pozostałe
wymagania
Zapewnienie działania w strukturze podmiotu leczniczego prowadzącego szpital:
1) bloku operacyjnego zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej do udzielania świadczeń
zdrowotnych;
2) co najmniej jednego oddziału zabiegowego
2 Drugi poziom
referencyjny
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) co najmniej 6 stanowisk intensywnej terapii;
2) wyodrębniona całodobowa opieka lekarska – jednoczasowo przez co najmniej 1 lekarza specjalistę anestezjologii
i intensywnej terapii we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami lub wykonywaniem świadczeń
z zakresu anestezji);
3) wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska – na każdej zmianie co najmniej 1 pielęgniarka anestezjologiczna,
z uwzględnieniem szczegółowych poziomów intensywności opieki określonych w pkt 5 Organizacja udzielania świadczeń,
w części I
Pozostałe
wymagania
Zapewnienie działania w strukturze podmiotu leczniczego prowadzącego szpital:
1) bloku operacyjnego zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej do udzielania świadczeń
zdrowotnych pacjentowi urazowemu;
2) pracowni endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, czynnej całą dobę;
3) oddziału chirurgii ogólnej lub oddziału ortopedii i traumatologii narządu ruchu;
4) oddziału neurochirurgii lub chirurgii ogólnej realizujących świadczenia w obrębie czaszki, mózgowia i rdzenia kręgowego
3 Trzeci poziom
referencyjny
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) co najmniej 8 stanowisk intensywnej terapii;
2) wyodrębniona całodobowa opieka lekarska – jednoczasowo przez co najmniej 2 lekarzy (lekarz specjalista anestezjologii
i intensywnej terapii lub lekarz anestezjolog, lub lekarz w trakcie specjalizacji), w tym co najmniej 1 lekarza specjalistę
anestezjologii i intensywnej terapii, we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami lub
wykonywaniem świadczeń z zakresu anestezji);
3) wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska – na każdej zmianie co najmniej 1 pielęgniarka anestezjologiczna,
z uwzględnieniem szczegółowych poziomów intensywności opieki określonych w pkt 5 Organizacja udzielania świadczeń,
w części I
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 15
Pozostałe
wymagania
Zapewnienie działania w strukturze podmiotu leczniczego prowadzącego szpital:
1) bloku operacyjnego zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej do udzielania świadczeń
zdrowotnych pacjentowi urazowemu;
2) pracowni endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, czynnej całą dobę;
3) oddziału chirurgii ogólnej lub oddziału ortopedii i traumatologii narządu ruchu;
4) oddziału neurochirurgii lub chirurgii ogólnej realizujących świadczenia w obrębie czaszki, mózgowia i rdzenia kręgowego;
5) oddziału chirurgii naczyń lub chirurgii ogólnej z profilem chirurgii naczyń.
Do podmiotów leczniczych realizujących świadczenia wysokospecjalistyczne określone w przepisach w sprawie świadczeń
gwarantowanych z zakresu świadczeń wysokospecjalistycznych oraz warunków ich realizacji nie stosuje się wymogów
określonych w pkt 3–5.
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 15
Część III. Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalu
Lp. Poziom referencyjny Warunki wymagane
1 2 3 4
1 Pierwszy poziom
referencyjny
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) co najmniej 4 stanowiska intensywnej terapii, w tym co najmniej 1 dla noworodków;
2) co najmniej 2 inkubatory otwarte z możliwością fototerapii oraz ważenia dzieci oraz co najmniej 1 inkubator zamknięty
z możliwością fototerapii oraz ważenia dzieci, w przypadku udzielania świadczeń dla noworodków;
3) wyodrębniona całodobowa opieka lekarska – jednoczasowo przez co najmniej 1 lekarza specjalistę anestezjologii
i intensywnej terapii, we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami lub wykonywaniem
świadczeń z zakresu anestezji);
4) wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska – na każdej zmianie co najmniej 1 pielęgniarka anestezjologiczna,
z uwzględnieniem szczegółowych poziomów intensywności opieki określonych w pkt 5 Organizacja udzielania świadczeń,
w części I
Pozostałe
wymagania
Zapewnienie działania w strukturze podmiotu leczniczego prowadzącego szpital:
1) bloku operacyjnego zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej do udzielania świadczeń
zdrowotnych pacjentowi małoletniemu, w szczególności noworodkowi;
2) co najmniej jednego dziecięcego oddziału zabiegowego
2 Drugi poziom
referencyjny
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) co najmniej 6 stanowisk intensywnej terapii, w tym co najmniej 3 dla noworodków;
2) co najmniej 2 inkubatory otwarte z możliwością fototerapii oraz ważenia dzieci oraz co najmniej 1 inkubator zamknięty
z możliwością fototerapii oraz ważenia dzieci, w przypadku udzielania świadczeń dla noworodków;
3) wyodrębniona całodobowa opieka lekarska – jednoczasowo przez co najmniej 1 lekarza specjalistę anestezjologii
i intensywnej terapii, we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami lub wykonywaniem
świadczeń z zakresu anestezji);
4) wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska – na każdej zmianie co najmniej 1 pielęgniarka anestezjologiczna,
z uwzględnieniem szczegółowych poziomów intensywności opieki określonych w pkt 5 Organizacja udzielania świadczeń,
w części I
Pozostałe
wymagania
Zapewnienie działania w strukturze podmiotu leczniczego prowadzącego szpital:
1) bloku operacyjnego zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej do udzielania świadczeń
zdrowotnych pacjentowi małoletniemu, w szczególności noworodkowi;
2) pracowni endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, czynnej całą dobę;
3) oddziału chirurgii dziecięcej z możliwością udzielania świadczeń z zakresu traumatologii narządu ruchu oraz nagłych
przypadków z zakresu neurochirurgii
3 Trzeci poziom
referencyjny
Organizacja
udzielania
świadczeń
1) co najmniej 8 stanowisk intensywnej terapii, w tym co najmniej 4 dla noworodków;
2) co najmniej 2 inkubatory otwarte z możliwością fototerapii oraz ważenia dzieci oraz co najmniej 1 inkubator zamknięty
z możliwością fototerapii oraz ważenia dzieci, w przypadku udzielania świadczeń dla noworodków;
Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 15
3) wyodrębniona całodobowa opieka lekarska – jednoczasowo przez co najmniej 2 lekarzy (lekarz specjalista anestezjologii
i intensywnej terapii lub lekarz anestezjolog, lub lekarz w trakcie specjalizacji), w tym co najmniej 1 lekarza specjalistę
anestezjologii i intensywnej terapii, we wszystkie dni tygodnia (nie może być łączona z innymi oddziałami lub
wykonywaniem świadczeń z zakresu anestezji);
4) wyodrębniona całodobowa opieka pielęgniarska – na każdej zmianie co najmniej 1 pielęgniarka anestezjologiczna,
z uwzględnieniem szczegółowych poziomów intensywności opieki określonych w pkt 5 Organizacja udzielania świadczeń,
w części I
Pozostałe
wymagania
Zapewnienie działania w strukturze podmiotu leczniczego prowadzącego szpital:
1) bloku operacyjnego zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej do udzielania świadczeń
zdrowotnych pacjentowi małoletniemu, w szczególności noworodkowi;
2) pracowni endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, czynnej całą dobę;
3) oddziału chirurgii dziecięcej lub oddziału ortopedii i traumatologii narządu ruchu;
4) oddziału neurochirurgii lub chirurgii ogólnej realizujących świadczenia w obrębie czaszki, mózgowia i rdzenia kręgowego
Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 15
Załącznik nr 2
RODZAJE CZYNNOŚCI MEDYCZNYCH WYKONYWANYCH W ODDZIAŁACH
ANESTEZJOLOGII I INTENSYWNEJ TERAPII
Część A. Czynności podstawowe:
1) ciągłe przyłóżkowe monitorowanie EKG;
2) pomiar ciśnienia tętniczego krwi metodą nieinwazyjną;
3) ciągły pomiar ciśnienia tętniczego krwi metodą inwazyjną;
4) pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego;
5) pomiar ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
6) ciągły pomiar ciśnienia w tętnicy płucnej metodą inwazyjną;
7) pomiar rzutu serca;
8) zabezpieczenie drożności dróg oddechowych;
9) przedłużona wentylacja płuc z użyciem respiratora z regulacją stężenia tlenu w respiratorze w zakresie 21–100%;
10) wziernikowanie dróg oddechowych za pomocą bronchofiberoskopu;
11) terapia płynami infuzyjnymi za pomocą pomp infuzyjnych, strzykawek automatycznych;
12) toaleta dróg oddechowych za pomocą urządzeń ssących;
13) ciągłe leczenie nerkozastępcze;
14) przyłóżkowa diagnostyka rtg i usg;
15) monitorowanie temperatury ciała;
16) defibrylacja, kardiowersja, stymulacja zewnętrzna serca;
17) pulsoksymetria;
18) kapnometria.
Część B. Czynności inne, których wykonywanie jest uwarunkowane wyposażeniem oddziału w odpowiednie wyroby
medyczne:
1) przyłóżkowa diagnostyka rtg z torem wizyjnym;
2) kontrapulsacja wewnątrzaortalna lub inna metoda mechanicznego wspomagania czynności serca, odpowiednia do wie-
ku pacjenta;
3) pozaustrojowe wspomaganie czynności wątroby;
4) pozaustrojowa wymiana gazów;
5) leczenie wziewne tlenkiem azotu;
6) diagnostyka procesu hemostazy z zastosowaniem tromboelastometrii;
7) hipotermia terapeutyczna.

Strona korzysta z plików cookies